ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ขอเเค่อยางเดียว

ชื่อตอน : ขอเเค่อยางเดียว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 119

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ม.ค. 2563 16:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ขอเเค่อยางเดียว
แบบอักษร

ทางด้านซันจิ

ผมที่เดินเข้ามาในห้องของตัวเองเเล้วก็กดล๊อกห้อง ผมอ่ะสัมพันธ์ได้นะว่าอิจิจินะอยากคุยกับผมจริงๆ ผมนะเเค่อยากลองใจของอิจิจิเฉยๆ

ผ่านไปประมาณ20นาที เสียงร้องไห้ของอิจิจิก็เบาลงพร้อมกับเสียงคนเดินเบาลงจนเสียงนั้นหายไป

ผมที่เข้ามานั้นในห้องของตัวเอง อยู่ๆน้ำตามันก็ไหลออกมา สงสัยผมคงคิดถึงเเม่ล่ะมั่งเลยร้องไห้ออกมา

จนรู้ตัวอีกทีผมก็หลับไปเเล้ว

รู้ตัวอีกทีก็รุ่งเช้าของอีกวันเเล้ว ผมก็เดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่อที่จะทำความสะอาดร่างกายของตัวเอง เเต่พอน้ำมันไปกระทบกับก้นของผมเเค่นั้นเเหละ อยู่ๆขาของผมมันก็อ่อนเเละน้ำตามันก็ไหลออกมา

มันเเสบมาก เจ็บมากด้วยเเต่ผมก็ต้องฝืนอาบน้ำให้เสร็จ เพื่อที่จะออกไปนอกห้องน้ำ

เวลาผ่านไปไม่นานผมก็สามารถนำร่างของตัวเองออกมาจากห้องน้ำได้

ผมใช้เวลาเเต่งตัวไม่นานก็เสร็จ ผมจึงจะลงไปข้างล่างเพื่อที่จะไปทานข้าวเเละค่อยขึ้นมานอนพักข้างบน

ตอนที่ผมเปิดประตูห้องก็ผมกับอิจิจิ ผมที่ตกใจก็กำลังจะปิดประตูเหมือนเดิม เเต่ก็ถูกอิจิจิผลักประตูเข้ามาในห้องเสียก่อน

ด้วยเเรงของอิจิจิกับผมที่ขนาดตังเเตกต่างกันมาก ผมจึงต่อต้านเเรงนั้นไมไหว

ผมจึงกระเด็นตัวไปด้านหลังเเละล้มลง พออิจิจิเห็นผมล้มลงก็รีบวิ่งมาอุ้มผมขึ้นเตียงเหมือนเดิม ผมที่ตอนนั้นไม่มีเเรงเเละเจ็บด้วยเเหละเลยยอมให้อิจิจิอุ้มอย่างโดยดี

พอผมมาถึงเตียงผมก็รีบตีตัวออกห่างจากอิจิจิมากพอสมควร

เเต่สิ่งที่ผมเห็นนั้นคือสีหน้าของอิจิจิที่เปลี่ยนไป เเละท่าทีเหมือนคนน้อยใจก็เเสดงออกมา ผมที่ไม่รู้จะพูดอะไรเลยเลือกที่จะเงียบดีกว่า

อยู่ๆอิจิจิก็พูดขึ้นทำลายความเงียบในห้องเเละพูดด้วยน้ำเสียงน้อยใจนิดๆ

"" เอาตรงๆนะซันจิ พี่เสียใจกลับเรื่องที่เกิดขึ้นวันนั้น พี่พยายามที่จะขอโทษซันจิเเล้วเเต่ซันจิไม่สนใจพี่เลยอ่ะ เอาจริงๆนะพี่ก็น้อยใจนะโว้ยที่ซันจิทำตัวเเบบเนี้ย เเต่พี่ก็ทำอะไรไม่ได้เลยเพราะ ซะ ซันจิเอาเเต่หนีพี่ พี่ก็เเค่อยาก ขะ ขอโทษสำหรับทุกเรื่องที่เกิดขึ้น พี่ขอเเค่อย่างเดียว ระ เรากลับมาเป็นเเบบเดิมกันได้ไหม บะ เเบบพี่น้องก็ได้ พี่ขอร้องเถอะนะ ""

อิจิจิก็พูดด้วยน้ำเสียงเหมือนคนกำลังร้องไห้ ผมก็รู้สึกผิเเหละที่ทำให้อิจิจิเป็นเเบบนี้ ผมไม่ได้ตั้งใจที่จะให้เป็นขนาดนี้นิครับ เเต่อิจิจิกลับคิดมากเรื่องของผม ทั้งที่เรจูบอกว่า คนที่ถูกดัดเเปลงเเบบพวกอิจิจิเนี้ยจะไม่มีความรู้สึก เเต่อิจิจิกลับมีความรู้สึกเหมือนมนุษย์ปกติทุดอย่าง

ผมที่ไม่รู้จะทำอย่างำรกับคนด้านหน้าผมจึงดึงตัวคนด้านหน้าเข้ามากอด เเล้วพูดว่า

"" ไม่เป็นไรนะคับ พี่ไม่ควรร้องไห้นะมันไม่หล่อ หยุดร้องไห้ได้เเล้วถ้าไม่หยุดซันจิจะโกรธอีกนะ ""

เเค่คำขู่ที่เอาไว้ขู่เด็กอายุ5-6ขวบก็สามารถทำให้อิจิจิหยุดร้องได้ เเต่ก็ยังมีเสียงบ้างเล็กน้อย

"" จริงๆนะ ซะ ซันจิจะหายโกรธพี่ใช้ไหม ""

"" จริงสิครับ หายร้องก่อนนะ ""

ผมที่ลืมตัวก็จูบไปที่หน้าผากของอิจิจิ

อิจิจิที่ถูกผมจูบหน้าผากก็จูบผมกลับ เเต่การจูบของอิจิจินั้นมันไม่เหมือนกลับของผม เพราะของอิจิจินั้น เขาจูบผมที่ปาก

ผมที่อะไรไม่ถูกบวกกลับกำลังตกใจ ก็เผลออ่าปากออกเปิดทางให้อิจิจิเข้ามาสำรวจในปากของผมได้

เราสองคนจูบกันอยู่นานก็ทำให้ผมหายใจไม่ออก ผมจึงทุบไปที่อกของอิจิจิเพื่อบอกว่า ผมหายใจไม่ออก

อิจิจิก็จึงคลายจูบออก ผมที่เป็นอิสระก็กอบโกยอาการเข้าปอดให้ได้มากที่สุด เเต่คำถามของอิจิจิก็ทำให้ผมนั้นถึงกับหยุดหายใจไปช่วงขณะ

"" เราสองคนเป็นเเฟนกันหรือยัง ""

"" เเฟนบ้าเเฟนบออะไร ""

"" ก็เราสองคนไงซันจิ เราสองคนก็มีอะไรกันเเล้ว จูบก็จูบกันเเล้ว เหลืออะไรอีกล่ะ ""

ผมที่เบื่อหน่ายกับความไม่รู่หรือคงามโง่ของพี่ชายผมกันเเน่

ผมจึงอธิบายให้คนรู้น้อยอย่างอิจิจิฟังว่าคนเราจะเป็นเเฟนกันนะต้องทำอะไรกันก่อน เเละได้บอกไว้ด้วยว่าพี่น้องรักกันไม่ได้ เเละอีกอย่างที่ผมอยากจะบอกกับมันก็คือ ผู้ชายรักกันไม่ได้

พอพูดจบอิจิจิก็ถามขึ้นมาว่า

"" เเต่พี่ชอบซันจินะ เป็นเเฟนกันไม่ได้หรอ""

"" การเป็นเเฟนกันมันต้องมีอะไรหลายๆอย่างเป็นองค์ประกอบก็เหมือนกับการทำเค้กอ่ะพี่ เค้กนะต้องใช้แป้งใช้ไข่ใช้นู่นใช้นี้ใช้นั้น ความรักก็เหมือนกัน ต้องใช้หลายๆอย่างจะใช้ความรักอย่างเดียวไม่ได้ ""

อิจิจิก็ทำหน้างงๆเเล้วถามผมกลับมาว่า

"" ต้องใช้อะไรบ้างล่ะ ""

"" ผมก็ไม่รู้ ผมไม่เคยมีความรักมาก่อนนิ ""

"" เเล้วต้องให้พี่ทำยังไงล่ะ ถึงซันจิจะชอบพี่กลับบ้าง ""

ดูเหมือนอิจิจิจะจริงจังกับเรื่องนี้มากเลยนะคับ ดูเเล้วก็เป็นคนที่ถ้าจริงจังกับอะไรก็จะทำให้สุด

ผมว่าผมจะให้โอกาสอิจิจิดีไหมคับ เเต่สำหรับผมเเล้ว ผมกับอิจิจิก็เป็นพี่น้องกัน ถ้าเราเป็นเเฟนกันจะผิดอ่ะสิ

"" เเต่พี่ชอบผมไม่ได้หรอก ""

"" ทำไมล่ะ ทำไมพี่จะชอบซันจิไม่ได้ พี่ไม่ดีสำหรับซันจิหรอ ""

"" ป่าวๆ ที่เราเป็นเเฟนกันไม่ได้นะ เพราะพี่กับผมเป็นพี่น้องกันไง ""

"" ทำไมล่ะ พี่น้องรักกันไม่ได้หรอ ""

"" มันไม่มีพี่น้องคู่ไหนรักกันหรอกพี่ มันผิดนิใครเขาทำกัน ""

อิจิจิเงียบไปหลังจากที่ผมพูดเสร็จ เเละผ่านำปไม่นานอิจิจิก็ถามคำถามกับผมขึ้น มันเป็นคำถามที่ตอบยากมากสำหรับผม

"" เเล้วซันจิล่ะ เคยรักพี่บ้างไหม ""

ผมเลือกที่จะเงียบไม่ตอบคำถามของอิจิจิ สีหน้าเเห่งความหวังของอิจิจิที่อยู่บนหน้าก่อนหน้านี้หายไป เเละเข้ามาเเทนด้วยสีหน้าที่ไม่ได้บ่งบอกถึงอารมณ์อะไรออกมาเลย

"" โอเค พี่เขาใจเเล้ว พี่อาจจะรบกวนซันจิมากเกินไป ตั้งเเต่วันนี้เป็นตนไปพี่จะไม่มารบกวนซันจิเเล้วนะ.............. ดูเเลตัวเองดีๆล่ะ ""

หลังจากประโยคนั้นอิจิจิก็เดินออกนอกห้องไป โดยที่ทิ้งถ้อยคำที่ทำให้ผู้ฟังคิดออหไปได้หลายเเง่ทางว่าอิจิจิกำลังคิดอะไรอยู่

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น