악마 ปีศาจเขียน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เมียมาเฟีย52

คำค้น : คริสยอล

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.9k

ความคิดเห็น : 40

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ต.ค. 2562 15:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมียมาเฟีย52
แบบอักษร

 

 

เมียมาเฟีย๕๒  

 

 

หลังจากนั่งคุยกับเจ้าของคฤหาสน์อยู่นาน ชานยอลจึงออกมาเดินเล่นนอกคฤหาสน์อีกครั้ง แต่ครั้งนี้เขามีเด็กน้อยวัยห้าขวบเดินเล่นเป็นเพื่อน ไม่รู้ว่าเด็กน้อยไปได้นิสัยใครมา ดูท่าผู้เป็นพ่อของเขาก็ไม่เห็นจะพูดมากอะไร หรือเด็กน้อยได้แม่มานะ ตั้งแต่ทำความรู้จักกัน เด็กนี่พูดไม่ยอมหยุดเลย 

 

”น้าชานยอลครับ ถ้ากลับฮ่องกงได้ น้าชานยอลพาผมไปเที่ยวหน่อยสิ ถ้าไปกับน้าชานยอล แด๊ดคงอนุญาต” เด็กน้อยที่นั่งตีขากับน้ำหันมาพูดกับชานยอลที่ยังคงเหม่อมองแม่น้ำสายใหญ่ที่อยู่ตรงหน้า มันใหญ่จริงๆจนไม่รู้ว่าจะหนีออกไปยังไง  

 

“แล้วไม่ค่อยได้ออกไปเที่ยวเหรอ” ชานยอลถามอย่างสงสัย เพราะไม่รู้ว่าลูกหลานมาเฟียตระกูลหวังเขาเลี้ยงลูกหลานกันยังไง แต่ถ้าเขากับคริสมีลูกคงเลี้ยงแบบปล่อย อยากทำอะไรก็ทำไป ถ้าเขาอยากเป็นมาเฟียก็ตามใจ แต่ถ้าไม่อยากเป็นก็ไม่ต้องเป็น ปล่อยให้เขาคิดเอง นั่น คิดเหมือนว่าตัวเองจะมีลูกเลย ไม่รู้ว่าจะมีได้หรือเปล่า เขาอาจจะไม่โชคดีเหมือนกับแบคฮยอนก็ได้ที่สามารถมีลูกเองได้  

 

“แด๊ดมีศัตรูเยอะ อาจจะมากกว่ามาเฟียสาขาอื่นๆอีก” เพราะเด็กน้อยรู้ทุกอย่างในตระกูล เรื่องเกี่ยวกับมาเฟียเขาถูกสอนมาตั้งแต่จำความได้ เรียนป้องกันตัวเอง ไหนตอนนี้จะเริ่งหันเรียนรู้เกี่ยวกับอุปกรณ์ต่างๆที่ไว้ใช้ป้องกันตัวเองอีก เรียนรู้เกี่ยวกับธุรกิจของครอบครัว เป็นเด็กที่ไม่ได้เติบโตเหมือนกับเด็กปกติทั่วไป เพราะเด็กน้อยมีอันตรายรอบด้าน 

 

”น้าชานยอลรู้จักกับลุงคริสด้วยเหรอ ผมได้ยินน้าชานยอลพูดถึงลุงคริสตอนคุยกับแด๊ด” ชานยอลพยักหน้ารับ ก่อนจะเงยใบหน้าขึ้นมองบนท้องฟ้า เขาเห็นเครื่องบินลำเล็กหนึ่งลำ ทำลังบินตรงมายังภูเขาลูกที่เขาอยู่  

 

“นั่นมันเครื่องบินในเครือตระกูลอู๋นิ” เด็กน้อยอุทานขึ้น ชานยอลยิ้มกว้างออกมา เพราะบนลำตัวของเครื่องบินมีสัญลักษณ์ของมังกรสองตัวหันหน้าเข้าหากัน มันคือสัญลักษณ์ของตระกูลอู๋ ไหนมาเฟียคนนั้นบอกว่าวันถึงสองวันคริสถึงจะมา แต่นี่ยังไม่ข้ามวันเลยด้วยซ้ำคนรักของเขาก็มาถึงที่นี่แล้ว ชานยอลลุกขึ้นมองเครื่องบินลำเล็กล่อนลงจอดห่างออกไปจากคฤหาสน์ เขาไม่รู้ว่าที่จอดเครื่องบินไกลจากตรงนี้มากแค่ไหน แต่กะระยะจากสายตาก็ไกลอยู่  

 

“ไปเถอะครับ” เด็กน้อยอี้ชางพูดขึ้นก่อนจะลุกแล้ววิ่งกลับไปยังคฤหาสน์ ชานยอลจึงรีบตามไปด้วยความตื่นเต้นไม่ต่างจากเด็กน้อยนัก เขากับเด็กน้อยยืนอยู่หน้าคฤหาสน์ สักพักใหญ่จึงมีรถกอล์ฟสองคันวิ่งตรงมา ชานยอลฉีกยิ้มกว้าง เมื่อเห็นคนรัก แต่มาเฟียกลับเดินหน้าตึงเข้ามาใกล้ 

 

”ลุงคริส” เด็กน้อยร้องขึ้นวิ่งเข้าไปหามาเฟียก่อนที่ชานยอลจะได้เข้าใกล้ คริสก้มตัวลงอุ้มเด็กน้องขึ้นก่อนจะกลบเกลื่อนใบหน้าบึ้งตึงของตัวเองแล้วยิ้มให้กับเด็กน้อย 

 

”ไม่เจอกันนาน โตขึ้นมากเลยนิ” คริสพูดขึ้นยิ้มๆ ทำให้เด็กน้อยยิ้มตามของมา ลุงของเขาใจดี ถึงจะดุยังไง แต่ก็ใจดีกับเด็กน้อยเสมอ  

 

“ลุงคริสไม่มาหาผมเลย ปล่อยให้แด๊ดเลี้ยงผม” เด็กน้อยขี้ฟ้อง คริสคิดในใจ  

 

“งั้นกลับกับลุงไหม ลุงมารับน้าชานยอลกลับ”  

 

“ไปๆ ผมไม่อยากอยู่ที่นี่ ลุงตามหาน้าจ้านให้ผมด้วยนะ” คริสทำหน้าสงสัย ใครคือน้าจ้านของเด็กน้อย แต่เขาก็ไม่ได้ถามออกไป 

 

”เจ็บตัวหรือเปล่า พวกเขาทำอะไรไหม” คริสหันมาพูดกับชานยอลที่ยืนเงียบมองคริสพูดกับเด็กน้อยอยู่ อย่างคิดว่าเขาน้อยใจล่ะ เขามองสองคนนี้พร้อมกับอมยิ้มไปด้วยต่างหาก ถ้าหากว่าคริสมีลูกจะเป็นยังไงนะ เขาอยากรู้จริงๆ 

 

”ไม่เป็นไรเลย พวกเขาไม่ได้ทำอะไรผมสักนิด แต่คุยด้วยยากมาก” นี่ก็ทำตัวเหมือนเด็กอีกคน ฟ้องคนรักไปอีก คริสไม่พูดอะไรเพียงพยักหน้ารับเท่านั้น 

 

”เข้าไปข้างในกันเถอะ” คริสพูดแล้วยื่นมือไปหาชานยอล เด็กแสบยิ้มออกมาก่อนจะยื่นมือไปรับมือคนรัก ทั้งสองคนเดินเข้าไปในบ้านโดยมีคริสอุ้มเด็กน้อยไปด้วย ทั้งสามคนเดินตรงไปยังห้องรับแขกที่มีเจ้าของบ้านนั่งรออยู่ก่อนแล้ว 

 

”สวัสดีครับนายใหญ่” คริสเอ่ยทักคนที่อายุมากกว่าใครในห้อง คนถูกทักเพียงพยักหน้าให้เท่านั้น คริสนั่งลงยังฝั่งตรงข้ามกับอีกสองคน โดยมีชานยอลนั่งอยู่ข้างๆ มีหลานชายนั่งอยู่บนตัก  

 

“ถ้าไม่มีเรื่องเจ้าเด็กนี่ แก่ก็คงไม่คิดที่จะมาหาฉันสินะ” นายใหญ่พูดขึ้น นายใหญ่เป็นผู้กุมอำนาจมืดทั้งหมดของห้าตระกูล และเป็นผู้สนับสนุนคริสทุกอย่าง จึงไม่มีมาเฟียแก๊งไหนกล้าเล่นงานเขา นอกจากพวกมาเฟียที่เพิ่งจะถือกำเนิดขึ้นโดยไม่มองหน้ามองหลัง  

 

“ผมไม่ค่อยว่างเท่าไหร่” ตอบโดยไม่มองหน้าคนถาม เพราะมัวแต่เล่นกับเจ้าหลานชาย  

 

“แล้วนี่ว่างแล้ว” นายใหญ่ประชด มาเฟียไม่ตอบ ทำให้นายใหญ่ได้แต่ถอนหายใจอย่างจำยอม เขารู้นิสัยลูกชายเพื่อนดี มันก็มีนิสัยเหมือนกับลูกชายของเขานั่นแหละ 

 

”อี้ชางมาหาปู่ ลุงคริสเพิ่งมาถึง ให้ลุกคริสไปพักผ่อนก่อน” เด็กน้อยมองหน้าปู่ก่อนจะหันกลับมามองที่คริสอีกครั้ง จากนั้นจึงตัดสินใจลงจากตักของคุณลุงแล้วเดินไปนั่งกับปู่ของตัวเอง คริสกับชานยอลเดินขึ้นไปบนห้อง เป็นห้องที่ชานยอลพักอยู่ คริสปิดประตูห้องเมื่อเขาสองคนเดินเข้ามาในห้องนอน 

 

”เข้ามานี่สิ” คริสเรียกชานยอลที่ยืนนิ่งอยู่กลางห้อง ส่วนตัวคริสยืนอยู่หน้าประตู เด็กแสบเม้มริมฝีปากเข้าหากันก่อนจะเดินเข้าไปหามาเฟียตามคำสั่ง 

 

อืออออ 

 

ชานยอลหลุดเสียงครางออกมาเมื่อมาเฟียกระชากลำคอเข้าหาพร้อมกับยื่นใบหน้าเข้ามาประกบริมฝีปากแดงของชานยอล ลิ้นร้อนถูกดูดเข้าไปในโพรงปากของมาเฟีย  

 

อืออออ 

 

”พอแล้ว หายใจไม่ทัน” ชานยอลดันใบหน้าหล่อออกห่างแล้วพูดออกมาหลักจากสูดเอาออกซิเจนเข้าไปเลี้ยงในปอดได้ทันเวลา นี่กะจะฆ่ากันทางอ้อมเลยหรือไง 

 

”ทำไมชอบทำให้เป็นห่วง” คริสดุเสียงเบา ชานยอลหน้ามุ่ยใส่ทันที เขาไม่ได้ผิดสักหน่อย เป็นตาแก่นั่นต่างหากที่จับตัวเขามา 

 

”จะให้ลงโทษยังไง” เมื่อเห็นคนรักเงียบ มาเฟียจึงเอ่ยขึ้นมาใหม่ ชานยอลใช้สองแขนกอดรัดที่ลำคอของคริส ใบหน้ายื่นไปประกบที่ริมฝีปากของมาเฟียอีกครั้ง ครั้งนี้เป็นเด็กแสบที่เริ่มก่อน แต่ก็ทำได้ไม่เท่าไหร่ กลายเป็นมาเฟียเป็นคนคุมเกมอีกครั้ง  

 

“อาบน้ำกัน” ชานยอลขานรับคำในลำคอ จากนั้นคริสจึงยกสะโพกของชานยอลขึ้น ชานยอลก็รู้หน้าที่ของตัวเองสองขากระโดดรัดรอบเอวของมาเฟียเขาไว้ คริสเดินตรงไปยังห้องน้ำ เขาวางชานยอลตรงอ่านล้างหน้า จ้องมองใบหน้าน่ารักของคนรักแล้วยิ้มออกมา 

 

”เด็กดี” มาเฟียพูดขึ้นก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปไซ้ที่ชอกคอขาว ส่วนมือก็แกะกระดุมเสื้อของคนรักไปด้วยโดยมีชานยอลให้ความร่วมมือกับการกระทำของมาเฟีย ก็ยอมรับการที่จะถูกทำโทษจากคนรัก ถึงเขาไม่ได้ผิดก็ตาม เขารู้แหละว่ามาเฟียหาข้ออ้างที่จะกดเขามากกว่า 

 

อืออออ 

 

”ทำไมชอบแกล้ง” เด็กแสบดุขึ้นเสียงเบา ตอนนี้ทั้งสองคนกำลังนั่งแช่อยู่ในอ่าง โดยมีคริสนั่งซ้อนอยู่ด้านหลังของชานยอล จมูกโด่งสวยไซ้ตามลำคอและแผ่นหลัง แถมยังกดลงตรงหัวไหล่ของเด็กแสบจนเกิดเป็นรอยฟัน มืออุ่นๆก็ลูบไล้ไปตามร่างกาย เลื่อนมาลูบคลำตรงหน้าท้องแบนราบวนอยู่ตรงนั้นไม่นานก็เลื่อนมือลงไปใต้ฟองสบู่ที่มีส่วนอ่อนไหวซ่อนอยู่ มือหนาจับรูดขึ้นลงเบาๆ ทำให้เด็กแสบร้องขึ้นอย่างตกใจ ดวงตากลมโตหันมองคนรักอย่างไม่พอใจที่เล่นทีเผลอ 

 

”ไม่ไหวแล้ว” น้ำเสียงสุดเซ็กซี่กระซิบจากด้านหลัง เด็กแสบขานรับในลำคอ มาเฟียหนุ่มจึงจับชานยอลหันหน้าเข้าหาตัวเอง ทั้งสอบสบตากัน ชานยอลใบหน้าขึ้นสี ก่อนจะถูกยกสะโพกขึ้นด้วยมือข้างเดียวของมาเฟีย ส่วนอีกข้างจับอยู่ที่แก่นกายใหญ่ของตัวเอง เด็กแสบหน้าแดงไปถึงใบหูที่เห็นหน้าหื่นกระหายของคนรัก 

 

”ช้าๆนะเด็กดี” คริสพูดพร้อมกับกดสะโพกของเด็กแสบลง  

 

อืออออ 

 

ชานยอลสะดุ้งเมื่อกายแกร่งสัมผัสโดยที่ร่องรัก สองแขนกอดรัดลำคอมาเฟียไว้ มันไม่ได้เจ็บมาก แต่ก็ทำเอาชานยอลตกใจได้ทุกครั้งที่มันพยายามเข้ามาในตัวเขา 

 

”เจ็บเหรอ” เด็กแสบส่ายหัว มาเฟียยิ้มอย่างพอใจ 

 

”อือ แน่นดีจัง” มาเฟียพึมพำกับตัวเอง พร้อมกับดันส่วนแกร่งของตัวเองเข้าไปยังช่องทางคับแน่น อย่างแรง เล่นเอาเด็กแสบสะดุ้งเฮือกอีกครั้ง 

 

“อื้อออ ผมจุกนะ” ชานยอลร้องขึ้น เมื่อมาเฟียกระแทกสะโพกขึ้น คนถูกดุเพียงยกยิ้มอย่างพอใจเท่านั้น ทำให้ใบหน้าขาวแดงขึ้นมากกว่าเดิม  

 

“งั้นก็ขยับเองสิ” เด็กแสบกลืนน้ำลาย ไม่ใช่ว่าจะไม่ทำ สองมือจับไหล่คนรักไว้แน่น สองขาเหยียบอ่างน้ำอย่างมันคง ก่อนจะขยับสะโพกตัวเองขึ้นลงช้าๆไปพร้อมกับใบหน้าแดงๆ พูดเลย ตอนนี้เขาไม่กล้าแม้แต่จะมองหน้าคนรัก  

 

“อื้อ...แรงกว่านี้ได้ไหมครับ” มาเฟียพูดขึ้นเสียงกระเส่า ยิ่งทำให้เด็กแสบหน้าแดงมากขึ้น หื่นเกินไปแล้ว เด็กแสบต่อว่าในใจ 

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก 

 

ชานยอลสะดุ้งตกใจ 

 

”อ๊า” มาเฟียร้องขึ้นเสียงเบา เมื่อช่องทางรักของเด็กแสบรัดแก่นกายของเขาแน่นมากกว่าเดิม 

 

”ลุงคริส น้าชานยอล อยู่ในห้องน้ำหรือเปล่าครับ” เสียงเล็กๆดังขึ้นที่หน้าประตูห้อง ชานยอลทำสีหน้าเลิ่กลั่กทันที เขาที่กำลังจะยกสะโพกขึ้น แต่ถูกคนรักรั้งเอาไว้  

 

“หลานอยู่ข้างนอกนะ” ชานยอลกระซิบบอก แต่ดูเหมือนมาเฟียจะไม่สนใจคำพูดของชานยอลเลย สองแขนสอดไปใต้ขาของชานยอลจากนั้นจึงยกตัวชานยอลพร้อมกับลุกขึ้น คริสยกชานยอลไปนั่งที่ขอบอ่างล้างหน้า  

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก 

 

”ลุงคริส” 

 

”ซี๊ดดดด” มาเฟียกัดฟันตัวเองร้องออกมาเมื่อชานยอลรัดแก่นกายของเข้าแน่มากกว่าเดิม  

 

“คุณ” ชานยอลเรียกคนรัก  

 

“น้าชานยอล อยู่ข้างไหนหรือเปล่าครับ” ยิ่งเสียงเด็กน้องร้องดังขึ้น ชานยอลก็ยิ่งรัดแก่งกายคนรักแน่นขึ้น  

 

“ถ้าไม่ขานรับ เจ้าแสบจะเรียกอยู่แบบนั้นนะ” คริสกระซิบบอกพร้อมกับขยับสะโพกเข้าออก ชานยอลยกสองมือปิดปากตัวเอง เพราะกลัวเสียงจะรอดออกไปทำให้หลานชายที่ยังคงยืนอยู่หน้าประตูห้องน้ำได้ยิน 

 

”อี้ชาง อ๊า...มีอะไรหรือเปล่า...ฮื้อออ” ชานยอลร้องถามหลานชาย ก่อนจะหันมาถลึงตาใส่คนรัก เพราะคริสเล่นขยับสะโพกอย่างแรงตอนที่เขากำลังคุยกับหลานชาย 

 

”น้าชานยอลเหรอครับ แล้วลุงคริสไปไหน” เด็กแสบจ้องหน้าคนรักใบหน้าแดงก่ำ แล้วจะตอบหลานยังไงว่าคุณลุงกำลังรังแกเข้าอยู่ในห้องน้ำ 

 

”อ๊า”  

 

“น้าชานยอลเป็นอะไรครับ 

 

”เปล่าๆ เปล่าครับ อี้ชาง ลุงคริสออกไปข้างนอกหรือเปล่า เราลองไปหาดูนะ อึ อือออ” ชานยอลพูดแล้วรีบยกมือขึ้นปิดปากตัวเองไว้ เพราะคนรักเล่นกระแทกเข้ามาโดยไม่กลัวว่าเขาจะทำเสียงดังให้หนูน้อยที่อยู่ด้านนอกได้ยิน 

 

”งั้นเดี๋ยวผมไปตามลุงคริสให้นะครับ” เด็กน้องพูดจบแล้ววิ่งออกไป  

 

“อ้า คริส คุณ อือ เบาๆ คริส อ๊า” เมื่อมั่นใจว่าเด็กน้อยออกไปแล้ว ชานยอลจึงไม่เก็บเสียงของตัวเองอีกต่อไป ส่วนคริสก็กระแทกเข้าออกโดยไม่สนใจอะไร เขาเพียงต้องการให้ตัวเองและคนรักมีความสุขเท่านั้น เพียงไม่นานทั้งคริสและชานยอลก็ปลดปล่อยน้ำรักออกมา  

 

“ต่อไหม” มาเฟียถาม 

 

”ไม่ๆๆๆ” ชานยอลปฏิเสธทันที เข้ากลัวเด็กน้อยกลับเข้ามาอีกเมื่อตามหาคุณลุงไม่เจอ 

 

”แป๊บเดียว” มาเฟียพูด จับชานยอลลงอ่างล้างหน้าหันหลังให้ตัวเอง จากนั้นจึงขยับสะโพกเข้าออกอีกครั้งโดยไม่ฟังเสียงร้องห้ามของชานยอลเลย  

 

“ไม่ได้อยากฟังเสียงห้าม อยากฟังเสียงครางมากกว่า” จากนั้นจึงมีทั้งเสียงครางและเสียงร้องห้ามปะปนกันไป ชานยอลไม่สนแล้วว่าหลานจะเข้ามาได้ยินหรือเปล่า เพราะตอนนี้เขาเก็บเสียงไม่ไหวจริงๆ 

 

“อื้ออ มาเฟีย แรงอีกก็ได้” 

 

 

1 คอมเมนท์ 1 กำลังใจในการลงต่อฝากด้วยนะคะ 

 

หายยยยไป แต่ทำไมกลับมาพร้อมNCกากๆซะงั้น  

NC ไม่ดียังไงก็ต้องขอโทษด้วยนะคะ  

 

ถูกลงโทษครั้งนี้สงสารไอ้แสบมากเลย ไม่ได้สงสารเพราะถูกทำโทษนะ แต่สงสารเพราะไอ้แสบกลัวหลานจะได้ยิน 5555  

 

ความคิดเห็น