Mr_Poring

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : New Chance SS2 : 25

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 446

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ต.ค. 2562 23:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
New Chance SS2 : 25
แบบอักษร

แสงแดดยามเช้าสาดส่องกระทบกับปีกนกเหล็กที่แหวกว่ายไปบนนภาหยอกเย้าเค้าคลอกับมวลเมฆขาวบริสุทธิ์ เสียงหวีดเล็กแหลมของเครื่องยนต์ไอพ่อายความร้อนดังออกมาให้ได้ยินตลอดการเดินทาง

 

บนที่นั่งในเครื่องบินลำใหญ่มีร่างสามร่างนั่งเคียงข้างกันอยู่โดยมีเด็กสาวที่ดูจะอายุน้อยสุดอยู่ตรงกลางขนาบข้างด้วยชายหญิงวัยรุ่นอายุ 17-18 ปี ดานชายหนุ่มที่นั่งด้านนอกติดกับทางเดินกำลังสายหัวรับกับจังหวะเพลงที่ได้ยินจากหูฟังที่เสียบอยู่ในหูทั้งสองข้าง ต่างจากหญิงสาวแว่นหนาผมปรกครึ่งหน้าลุคเหมือนเด็กเรียบร้อยที่นั่งแถวหน้าของห้องเรียนมีอาการตัวเกร็งอยู่บนที่นั่งติดหน้าต่างเครื่อง

 

“นี่เธอกลัวเครื่องบินงั้นเหรอ” ชายหนุ่มที่สังเกตเห็นอาการเกร็งของหญิงสาวเอ่ยถามขึ้น

 

“อือ” หญิงสาวตอบสั้น ๆ

 

“ฮะๆ ไม่สมกับเป็นเธอเลยนะ ก็รู้อยู่ว่าเครื่องบินมีความปลอดภัยสูงขนาดไหน” ชายหนุมหัวเราะออกมาเบาๆที่เห็นด้านนี้ของเธอ

 

“ก็มันสูง...นี่นา”

 

“งั้นเหรอ เอาเถอะบางทีคนเราก็ต้องมีความกลัวกันเป็นเรื่องปรกติ แต่ว่าทำไมเธอถึงได้กลับมาเป็นยัยแว่นหนาเตอะคนเดิมอีกแล้วหละเนี่ย..ทั้งที่ลุคนั้นสวยน่ามองกว่าตั้งเยอะ”ประโยคหลังชายหนุ่มบ่นอุบอิบเบาๆคนเดียว

 

“ก็ มันไม่ชินนี่นา ต้องคอยวางตัวดีตลอดเวลา ใส่หน้ากากเข้าหาคนอื่นทั้งวันแบบนั้นไม่เอาด้วยหรอก” เฟิร์นกล่าวพร้อมกันดันแว่นขึ้นก่อนจะหันมาจ้องชายหนุ่มเขม็ง

 

“มะ มีอะไรเหรอ” กายที่ถูกจ้องนานเข้าก็ออกอาการประหม่าจึงยกมือขึ้นเกาแก้มแก้เขิน

 

“นายน่าจะห่วงตัวเองมากกว่านะ หายไปเดือนเดียวเปลี่ยนเป็นคนละคนขนาดนี้ นายจะอธิบายกับคนอื่นๆว่าไง”

 

“อ๊ะ” กายที่เหมือนจะพึ่งนึกถึงเรื่องนี้ได้ถึงกับผงะ

 

“ไม่ได้คิดไว้จริงๆด้วยสินะ” หญิงสาวถอนหายใจออกมาพร้อมยกมือก่ายหน้าผากอย่างหนักใจ

 

‘นั่นสินะ ช่วงนี้มีเรื่องเข้ามาไม่เว้นแต่ละวันทำให้ลืมนึกถึงเรื่องพวกนี้ไปซะสนิท ให้ตายเถอะ’ กายยกมือก่ายหน้าผากอย่างหนักใจไปด้วยอีกคน

 

เด็กสาวที่นั่งตรงกลางเห็นผู้ปกครอง(?)ทั้งสองยกมือขึ้นก่ายหน้าผาก จึงยกมือน้อยๆของตนขึ้นมาก่ายหน้าผากตาม หากมีไครเดินผ่านมาเห็นตอนนี้คงจะคิดในใจว่า ‘พวกเอ็งสามคนเล่นอะไรกันฟระ’

 

 

 

 หลายชั่วโมงต่อมา บริเวณถนนหน้าโรงเรียนที่เต็มไปด้วยนักเรียนวัยรุ่นเดิ่นเพ่นพ่านกันขวักขวั่ย ทุก ๆ ง่วนกับการทำกิจวัตประจำวันกันตามปรกติเช่นที่ทำมาตลอดหลายปี

 

บริเวณโต๊ะหินอ่อนหน้าโรงเรียนยังมีร่างของชายหนุ่มสองคนที่หน้าตาเหมือนกันจนแทบแยกไม่ออกนั่งรอบคอยใครบางคนอยู่ ระหว่างนั่งรอก็คอยสอดสองดูสาว ๆ ที่เดินผ่านเข้าประตูโรงเรียนไปด้วยตามประสาชายวัยกลัดมัน

 

ไม่นานก็มีรถหรูสีแดงสะท้อนแสงโดดเด่นขับมาจอดบริเวณหน้าประตูโรงเรียน ดึงดูดสายตาของเหล่านักเรียนโดยรอบได้เป็นอย่างดี เพียงชั่วครู่หลังจากเจ้าม้าเหล็กสีแดงสดจอดนิ่งสนิดก็มีร่างของนักเรียนสาวก้าวเท้าลงมา

 

สองแฝดที่นั่งรออยู่แล้วก็โบกมือทักทายหญิงสาวที่ก้าวลงมา ภายใต้ท่าเดินยืดอย่างงดงามนั้นมีเสียงซุบซิบนินทาดังแว่วมาให้ได้ยินตลอดเวลาแต่เหมือนว่าเจ้าตัวจะหาได้สนใจสียงเหล่านั้น

 

เธอเดินฟูลเทินอย่างมันใจประหนึ่งผู้ประกวดมิสแกรนตรงเข้าหาแฝดชายที่นั่งรออยู่ พวกเขาทั้งสามพูดคุยกันเล็กน้อยก่อนที่ชายร่างผอมสูงจะเดินตามมาสมทบ

 

“โรงเรียนบ้านี้หาที่จอดรถยากเป็นบ้า” เขาบ่นออกมาตามทาง

 

“แล้วนายเอารถไปจอดไว้ไหนหละ” ชาติแฝดผู้พี่เป็นถามออกไป

 

“ที่จอดรถผู้อำนวยการไง เห็นมันว่างพอดี 555”

 

“แบบนั้นจะไม่เป็นไรงั้นเหรอ” คราวนี้เป็นแก้วเป็นฝ่ายพูดขึ้น

 

“ก็ไม่เห็นเป็นไร ถ้ามันเรื่องมากนักก็สั่งปลดซะก็จบเรื่อง” เฉินกล่าวอย่างไม่ยี่หระ

 

“เหยดดด เจ๋งหวะเพื่อน” ชายพูด ก่อนที่ทั้งสี่จะหัวเราะออกมาพร้อมกัน ขณะที่ทั้งสี่กำลังคุยกันอย่างสนุกสนานนั้นเองนักเรียนคนอื่น ๆ โดยรอบก็ส่งเสียงฮือฮาออกมาอย่างพร้อมเพรียง

 

ด้วยความสงสัยทั้งสี่จึงหันไปสนใจสิ่งที่เป็นเป้าสายตาของทุก ๆ คนอยู่ในขณะนี้ ดวงตาของพวกมันหันไปเจอร่างของชายหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังเดินตรงเข้ามาที่ประตูรั้วโรงเรียนด้วยชุดเครื่องแบบของโรงเรียนพวกมัน

 

ในครรลองของพวกมันมีร่างชายหนุ่มผิวขาว ร่างกายสูงโปร่ง ใบหน้าหล่อเหลาสะกดสายตาทุกคู่ที่จ้องมอง แถมยังเปล่งประกายออร่าสว่างจ้าจนทุกคนต้องหรี่ตาลงอย่างไม่รู้ตัวยามจ้องมอง โดดเด่นจนทุกคนรอบข้างต้องเหลียวมองตามกันคอเคล็ด

 

เขาเดินตรงเข้าไปในโรงเรียน ระหว่างที่เดินผ่านประตูโรงเรียนก็หันมายิ้มให้กับกลุ่มคนทั้งสี่ที่ม้าหินอ่อนส่งให้ทั้งสี่เกิดอาการขนลุกตั้งอย่างที่ไม่เคยเป็น ก่อนจะเดินหายลับเข้าไปในโรงเรีย ทิ้งไว้เพียงเสียงพูดคุยอื้ออึงตามหลังเจ้าตัว

 

[น้ำยาเจิดจ้า ทำให้ผู้ใช้งานติดสถานะโดดเด่นสะดุดตา สว่างจ้าราวหลอดไฟนีออนก็มิปาน] หน้าต่างสีฟ้าโปร่แสดงสถานะปัจจุบันของชายหนุ่มที่เดินเก๊กขรึมเข้าโรงเรียนไปโดยที่ในใจเจ้าตัวกำลังคิดอยู่ว่า

'ที่ใช้เพราะอยากเด่นก็จริงเเเต่ไม่คิดว่ามันจะเด่นขนาดเน้!'

++++++++++++++++++++ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น