หมอนข้างขวา

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะ ><

เล่นรอบที่ 55 เป็นเมีย

ชื่อตอน : เล่นรอบที่ 55 เป็นเมีย

คำค้น : ของเล่นฆ่าอารมณ์,โชติก้อง,หนึ่งชิน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.4k

ความคิดเห็น : 164

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ต.ค. 2562 19:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 600
× 0
× 0
แชร์ :
เล่นรอบที่ 55 เป็นเมีย
แบบอักษร

เล่นรอบที่ 55 เป็นเมีย

 

ร่างแกร่งกัดฟันตัวเองแน่นเมื่อนิ้วเรียวยาวของชายหนุ่มที่ตนรักถูกดันเข้าไปในช่องทางจนสุด เขาไม่รู้สึกถึงความสุขแม้สักนิดมีเพียงความเจ็บปวดที่รับรู้ได้เท่านั้น

 

“คุณโชติอย่าเกร็งนะครับ ผ่อนคลายเข้าไว้เดี๋ยวก็รู้สึกดีแล้วครับ” ก้องก้มลงไปกระซิบด้วยน้ำเสียงแหบพร่าก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตาอีกฝ่ายที่ตอนนี้มองมาที่เขาอย่างโกรธเกรี้ยว

 

โชติได้แต่กำหมัดแน่นกับการกระทำของอีกฝ่ายที่ตอนนี้เขาไม่พอใจอย่างมากแต่ก็ยากจะขัดขื่นในเมื่อมันเป็นความต้องการของคนที่เขารักจนหมดใจ ถ้าเป็นคนอื่นที่ไม่ใช้ก้องมาทำกับเขาแบบนี้คงได้หายสาบสูญไม่พบแต่แม้ชิ้นส่วนของร่างกาย

 

“ก้อง” โชติเรียกชื่ออีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงจริงจังพร้อมมองไปในแววตาของคนที่กำลังคร่อมร่างของเขาอยู่

 

“ครับ” เสียงของก้องตอบรับกลับมาพร้อมกับค่อยๆขยับนิ้วที่แช่ค้างไว้

 

“เลิกเล่นได้แล้ว กูไม่สนุกนะก้อง” โชติห้ามปรามพร้อมกับหวังอยู่ว่าทั้งหมดนี้เป็นพียงการแก้แค้นของก้อง

 

“หึหึ” ก้องหัวเราะเบาๆพร้อมเหยียดยิ้มร้ายที่มุมปาก

 

“ผมเลิกเล่นก็ได้ครับ” นิ้วเรียวค่อยๆขยับออกไปพร้อมกับโชติที่แอบถอนหายใจออกมาเบาๆก่อนที่เขาจะต้องขมวดคิ้วเข้าหากันอีกครั้งเมื่อได้ยินประโยคต่อมา “ได้เวลาของจริงแล้วครับ”

 

ทันทีที่พูดจบก้องก็หยิบปลอกหมอนใบเดิมมาผูกปิดตาโชติเอาไว้

 

“อย่าแกะออกนะครับ ไม่อย่างนั้นผมโกรธจริงๆด้วย” ก้องพูดกำชับเสียงเข้มหลังจากที่เช็คอีกครั้งว่าผูกแน่นดีแล้ว

 

จุ๊บ... สัมผัสเบาๆบนริมฝีปากทำเอาโชติที่ตอนนี้มองเห็นแต่ความมืดใจสั่นขึ้นมาทันที ลิ้นนุ่มๆของก้องค่อยๆแทรกผ่านริมฝีปากหนาเข้าไปช้าๆและเริ่มกวาดไปรอบๆโพรงปากของโชติอย่างเงอะงะ ถ้าเป็นสถานการณ์ปกติโชติคงตอบสนองอีกฝ่ายด้วยรสจูบที่ดูดดื่ม แต่ว่าตอนนี้เขาได้แต่นอนนิ่งปล่อยให้อีกฝ่ายที่ยังจูบไม่เป็นประสาดำเนินการต่อไปด้วยตัวเอง

 

“จิ๊” โชติได้เสียงเบาๆดังออกมาจากชายหนุ่มเหมือนไม่พอใจในรสจูบเมื่อริมฝีปากหวานๆถอนออกไป

 

“ทำไมคุณโชติไม่จูบตอบผมบ้างละ ไม่ชอบให้ผมเป็นฝ่ายรุกเหรอครับ”

 

“กูไม่ชอบ” โชติตอบออกไปเมื่อตอนนี้นิ้วซุกซนของก้องเริ่มขยับไปหยอกล้อกับหัวนมของเขา

 

“แต่เมื่อก่อนคุณโชติก็ชอบให้ผมเป็นฝ่ายรุกไม่ใช่เหรอครับ”

 

“ตอนนี้กูไม่ชอบแล้ว” โชติขยับมือของตัวเองไปคว้ามือของก้องอีกข้างที่ตอนนี้กำลังลูบวนเบาๆที่ปากทางช่องทางด้านล่าง

 

“ไม่ลองดูแล้วจะรู้ได้ยังไงครับว่าชอบเหรอไม่ชอบ ไม่แน่นะครับคุณโชติอาจจะติดใจก็ได้ หึหึ” ไม่เคยมีครั้งไหนที่เสียงหัวเราะของก้องจะทำให้เขารู้สึกเสียวสันหลังขนาดนี้ โดยเฉพาะนิ้วซนๆนั้นที่ยังแกล้งออกแรงกดหนักๆบนปากทางของเขาหลายครั้งแต่ก็ไม่ได้สอดใส่เข้ามา

 

“ก้อง..เลิกเล่นเถอะ กูขอร้อง” โชติดึงมือของก้องให้ออกห่างจากจุดนั้น

 

“นานๆทีจะได้ยินคุณโชติขอร้องนะครับเนี้ย หึหึ” ก้องพูดอย่างติดตลกก่อนจะแกะมือของโชติออกไปและผูกมือทั้งสองข้างของโชติไว้ด้วยกัน

 

“ต่อไปนี้คุณโชติห้ามขยับ ห้ามพูด ห้ามขัดขื่น หน้าที่เดียวของคุณโชติคือนอนนิ่งๆ แต่ถ้าจะหลุดเสียงครางออกมาบ้างผมก็ไม่ว่าอะไรนะครับ หึหึ”

 

วินาทีนั้นโชติได้รู้ว่ามีสิ่งที่เขาไม่ชอบในชีวิตเพิ่มมาอีกอย่างนั้นคือเสียงหัวเราะ หึหึ อย่างเจ้าเล่ห์ของอีกฝ่าย

 

โชติได้แต่นอนลืมตาในความมืดเขาอยากจะกระชากผ้าที่ปิดตาและผ้าที่มัดแขนออกเหลือเกิน เมื่อนิ้วมือของอีกฝ่ายเริ่มหยอกล้อกับบริเวณภายนอกของส่วนนั้นอีกครั้ง

 

ริมฝีปากนุ่มจูบลงบนแผ่นอกกำยำก่อนที่จะออกแรงดูดที่ยอดอกเบาๆทั้งสองข้างสลับกันไปมา จนแก่นกายที่สงบของเขาเริ่มมีการเปลี่ยนแปลงและเหมือนว่าอีกฝ่ายจะพยายามทำให้เขาคลั่งมากยิ่งขึ้นเพราะริมฝีปากนุ่มๆนั้นเริ่มพรมจูบไปทั่วร่างตั้งแต่หน้าผาก แก้ม ปาก ซอกคอ หน้าท้องและไล้ต่ำลงมาเรื่อยๆจนหยุดอยู่ที่ส่วนกลางของร่างกาย

 

มือทั้งสองข้างของร่างหนาที่ถูกมัดไว้กำแน่นกว่าเดิมเมื่อแก่นกายถูกครอบครองไว้ด้วยโพรงปากที่ทั้งนุ่มทั้งอุ่น ทั้งรู้สึกดีและรู้สึกหวาดหวั่นไปในเวลาเดียวกันเมื่อนิ้วซุกซนนั้นก็ยังคงไม่หยุดทำงาน

 

“อ่าาาา” เสียงครางเริ่มดังออกมาเมื่อก้องเพิ่มแรงดูด ลิ้นที่ขยับอย่างไร้ทิศทางยิ่งทำให้ความเสียวซ่านเพิ่มทวีมากขึ้นจนตอนนี้แก่นกายของเขามันพร้อมที่จะใช้งานได้จริง และปวดหนึบจนทรมาน

 

นิ้วที่เคยวนเวียนที่ช่องทางด้านหลังขยับขึ้นด้านบนไปสัมผัสกับลูกกลมทั้งสองและคลำคลึงเล่นไปมาทำเอาร่างหนาถึงกับสะดุ้ง

 

เพราะความมืดจึงทำให้โชติไม่รู้เลยว่าเวลามันผ่านไปนานเท่าไร เขารู้เพียงแค่ว่าความเสียวซ่านมากมายมันกำลังแล่นเขาไปในสมองจนลืมทุกอย่างรอบตัวไปหมดได้แต่ส่งเสียงครางต่ำอย่างสุขสมในอารมณ์ตอบสนองต่อการปรนเปรอที่กำลังได้รับจากคนที่รัก

 

“อืมมม.......อ่าาา......ดูดแรงๆก้อง.....กูจะแตกแล้ว.....อื้มมม....แรงๆ...อ่าา”

 

ร่างกำยำเริ่มเกร็งไปทั้งตัวจนเส้นเลือดขึ้นเมื่อห้วงแห่งความสุขใกล้ถึงจุดสิ้นสุด แต่วินาทีต่อมาก็มีความรู้สึกเหมือนนางฟ้าที่กำลังพาเขาโบกบินไปสู่สวรรค์ปล่อยมือให้เขาร่วงตกลงมากระแทกพื้นดิน

 

ริมฝีปากร้อนถูกถอนออกไปในวินาทีแห่งชีวิตและแทนที่ด้วยแรงกดบีบรัดบริเวณส่วยปลายไว้แน่นจนอารมณ์ที่กำลังจะพุ่งทะยานถูกฉุดรั้งไว้

 

“ก้อง.....อย่าแกล้งอย่างนี้” โชติรีบทักท้วงด้วยความทรมานเพราะตอนนี้แก่นกายของเขามันปวดจนจะระเบิดอยู่แล้ว

 

“ผมบอกคุณโชติแล้วไงครับว่าคุณโชติห้ามขยับ ห้ามพูด แต่คุณโชติไม่ทำตาม ผมยังจำได้นะครับว่าคุณโชติเคยบอกไว้ว่าคนที่ไม่ทำตามคำสั่งต้องได้รับการลงโทษ เพราะฉะนั้นนี้คือบทลงโทษครับ หึหึ”

 

โชติได้แต่กัดฟันแน่นในสถานการณ์ที่เขาไม่รู้จะทำอย่างไรต่อไปดี ตอนแรกโชติแน่ใจอย่างที่สุดว่าก้องแค่อยากแกล้งอยากแก้แค้นเขาเลยกล้าที่จะเล่นไปตามเกมของอีกฝ่ายทุกอย่าง แต่ว่าตอนนี้เหมือนสถานการณ์มันเริ่มจะเลยเถิดจนยากเกินจะควบคุม จนเขาเองก็เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่ามันเป็นเรื่องเล่นหรือเรื่องจริงกันแน่ และสถานการณ์มันก็ดูจะยิ่งเลวร้ายมากขึ้นเมื่อตอนนี้อีกฝ่ายกำลังชโลมเจลหล่อลื่นเย็นๆที่ช่องทางด้านหลังของเขาและสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างแข็งๆร้อนๆที่ไม่ใช่นิ้วกำลังถูไถกับบริเวณนั้น

 

คิ้วของโชติที่อยู่ภายใต้ผ้าปิดตาขมวดแน่นพร้อมความคิดว่าถ้ามันถึงเหตุการณ์นั้นจริงๆเขาคงจะยอมไม่ได้และเลิกเล่นเกมบ้าๆกับอีกฝ่ายสักที

 

“คุณโชติอย่าเกร็งนะครับ เจลหล่อลื่นเยอะขนาดนี้คงไม่เจ็บมากหรอก อีกอย่างตรงนั้นของคุณโชติก็ใหญ่กว่าของผมอีก ที่ผ่านมาผมยังทนได้เลย เพราะฉะนั้นคุณโชติไม่ต้องกังวลนะครับ ผมจะอ่อนโยน ไม่รุนแรงแบบที่คุณโชติเคยทำกับผมแน่นอนครับ ผมสัญญา”

 

หลังจากคำพูดนั้นหัวใจของโชติกระตุกวูบขึ้นมาทันทีภาพในอดีตที่ผ่านมาแล่นเข้ามาในสมองมากมายมหาศาล ภาพเหตุการณ์ที่เคยมีอะไรกัน ภาพเหตุการณ์ที่เขาบังคับขื่นใจ ทรมาน กลั่นแกล้ง ทำร้ายร่างกาย ทำให้อีกฝ่ายเสียใจมานับครั้งไม่ถ้วน เขาเคยใช้ร่างกายของอีกฝ่ายเป็นเพียงแค่ของเล่นเพื่อตอบสนองอารมณ์และความต้องการที่บ้าคลั่งของเขา มันไม่ใช่สิ่งที่ควรทำกับคนที่รัก และไม่ใช่สิ่งที่สมควรจะได้รับการให้อภัยด้วยซ้ำ เรื่องแค่นี้มันน้อยนิดไม่อาจเทียบได้กับสิ่งที่อีกฝ่ายเคยเจอ

 

ยอมแล้ว....ยอมทุกอย่าง ถ้ามันเป็นสิ่งที่คนที่เขารักต้องการ

 

“คุณโชติพร้อมไหมครับ หายใจลึกๆนะครับ ผมจะเอาเข้าไปแล้ว”

 

.

.

.

ถ้าจะถามว่าช่วงเวลาที่อายที่สุดในช่วงชีวิตของก้องคือตอนไหน คิดว่าช่วงเวลานี้คงเป็นหนึ่งในคำตอบนั้นแน่นอน สิ่งที่เขาคิดจะทำและวางแผนมาสักพักใหญ่ไม่คิดว่าพอถึงเวลาต้องทำจริงๆจะรู้สึกอายได้ถึงขนาดนี้ ทั้งคำพูด สีหน้า และเสียงหัวเราะ กว่าแต่ละอย่างจะแสดงออกมาตรงหน้าอีกฝ่ายได้เขาเองก็อยากจะกลั้นหายใจตายเพราะความอายอยู่หลายครั้ง และยิ่งยากเป็นเท่าตัวเมื่อต้องพยายามปรับสีหน้าให้ไม่มีพิรุธก่อนที่ทุกอย่างจะเป็นไปตามที่วางไว้

 

แม้จะผ่านขั้นตอนต่างๆมาอย่างตะกุกตะกักแต่ตอนนี้ก็เหลือเพียงขั้นตอนสุดท้ายเท่านั้นซึ่งเป็นขั้นตอนที่สำคัญที่สุด ซึ่งมันก็ง่ายขึ้นมากเมื่ออีกฝ่ายถูกปิดตาอยู่เขาจึงไม่ต้องแสร้งกลบเกลื่อนและปิดซ่อนใบหน้าที่ตอนนี้มันกำลังแดงจัดเหมือนใกล้จะระเบิดออกมาในเร็วๆนี้

 

ก้องมองภาพตรงหน้าอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง ชายร่างกายกำยำตามร่างกายมีรอยแผลเป็นประปรายปราศจากเสื้อผ้านอนเปลือยกายอยู่บนเตียง ขาทั้งสองข้างถูกเขาจับให้อ้าออกจากกันเผยให้เห็นช่องทางที่มันวาวไปด้วยเจลหล่อลื่น มือทั้งสองข้างถูกมัดแน่น ดวงตาก็ถูกปิดเช่นกัน ฟันซี่ขาวที่เรียงตัวสวยกัดเข้าหากันแน่น ร่างกายเกร็งจนเห็นมันกล้ามและเส้นเลือดอย่างเด่นชัดเมื่อเขาเอาแก่นกายขนาดมาตรฐานของตนเองไปจ่อที่ช่องทางนั้นและแกล้งถูไถไปมาช้าๆ

 

“คุณโชติอย่าเกร็งนะครับ เจลหล่อลื่นเยอะขนาดนี้คงไม่เจ็บมากหรอก อีกอย่างตรงนั้นของคุณโชติก็ใหญ่กว่าของผมอีก ที่ผ่านมาผมยังทนได้เลย เพราะฉะนั้นคุณโชติไม่ต้องกังวลนะครับ ผมจะอ่อนโยน ไม่รุนแรงแบบที่คุณโชติเคยทำกับผมแน่นอนครับ ผมสัญญา”

 

“คุณโชติพร้อมไหมครับ หายใจลึกๆนะครับ ผมจะเอาเข้าไปแล้ว”

 

หลังจากพูดจบเขาก็แกล้งออกแรงกดแก่นกายไปที่ช่องทางของอีกฝ่ายเบาๆพร้อมกับความมั่นใจอย่างที่สุดว่าอีกฝ่ายจะต้องต่อต้านขัดขื่นอย่างแน่นอน เพราะเขารู้ดีว่าคุณโชติยอมเขาได้ทุกอย่างแต่คงจะยอมไม่ได้เรื่องนี้เท่านั้น แต่เหมือนว่าความมั่นใจของก้องต้องถูกทำลายจนหมดสิ้นเมื่ออยู่ดีๆร่างที่เคยเกร็งของอีกฝ่ายก็ค่อยๆผ่อนคลายและไม่มีท่าทีจะต่อต้านแม้แต่น้อย

 

“ผมจะใส่เข้าไปจริงๆแล้วนะครับ” ก้องบอกพร้อมเพิ่มแรงกดแก่นกายเล็กน้อย แต่อีกฝ่ายก็ยังคงนอนนิ่งเช่นเดิม

 

“คุณโชติพร้อมนะครับ” ก้องถามออกไปอีกครั้งเพราะเหมือนแผนที่วางไว้มันกำลังจะพังพินาศ

 

ไม่มีเสียงพูดใดๆนอกจากเพียงการพยักหน้าแทนคำตอบเล่นเอาก้องใจหายวาบ

 

“คุณโชติยอมให้ผมทำจริงๆใช่ไหมครับ” ชายหนุ่มถามเสียงเบาหวิวและภาวนาให้อีกฝ่ายปฏิเสธเสียที

 

“ยอม...กูยอมมึงทุกอย่าง” เสียงที่ก้องหลงใหลตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ

 

ก้องมองใบหน้าของอีกฝ่ายที่แม้จะถูกปิดตาอยู่ด้วยหัวใจที่เต้นระรัวยิ่งกว่าครั้งใด หัวใจของก้องฟูฟ่อง เขาไม่อาจจะห้ามรอยยิ้มของตัวเองได้เลย เขารู้สึกดีกับคนๆนี้ เขาชอบคนๆนี้ เขา(รัก)คนๆนี้

 

ก้องไม่คิดเลยว่าที่วางแผนไว้มันจะเป็นแบบนี้ไปได้ เขามั่นใจว่าคุณโชติจะต้องไม่ยอมแล้วก็ขัดขื่น จากนั้นด้วยความต้องการที่ใกล้จะถึงขีดสุดของอีกฝ่ายก็จะทำให้คุณโชติทนไม่ไหวและกดเขาลงกับเตียง จากนั้นก็ขึ้นมาคร่อมเขาไว้จากด้านบน จากนั้นก็จูบเขาอย่างดูดดื่มและจากนั้นก็........... เขามั่นใจมากจนไม่คิดที่จะมีแผนสำรองไว้ใช้ในสถานการณ์ที่เป็นอยู่แบบนี้ แล้วตอนนี้เขาควรจะทำอย่างไรต่อไปดี

 

ก้องมองไปที่โชติที่กำลังนอนแผ่หลา แก่นกายขนาดใหญ่ที่เกือบได้ไปถึงสวรรค์ของอีกฝ่ายยังคงตั้งเด่นชัดอยู่เบื้องหน้า ก้องใช้ฝ่ามือถูใบหน้าร้อนๆของตัวเองสองสามครั้งและเอื้อมไปบีบเจลหล่อลื่นมาทาที่ช่องทางของตัวเองและลุกขึ้นไปยืนคร่อมร่างอีกฝ่ายไว้ก่อนที่จะค่อยๆย่อตัวลงโดยที่มืออีกข้างก็ประคองแก่นกายใหญ่ของโชติเอาไว้ให้ตรงกับช่องทางรัก

 

ริมฝีปากบางขบแน่นเข้าหากันเมื่อก้องค่อยๆทิ้งตัวลงครอบครองแก่นกายของโชติเข้าไปในร่างกายของตัวเองทีละนิด

 

โชติเองก็รับรู้ได้ชัดเจนถึงสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นเมื่อแก่นกายของเขาค่อยๆถูกหลอมละลายด้วยความร้อนและคับแน่นจากสิ่งที่เขาเฝ้าโหยหาและหลงใหล

 

เมื่อดวงตามองไม่เห็น ประสาทสัมผัสที่เหลือจึงยิ่งรับรู้ได้ชัดเจนมากยิ่งขึ้น ส่วนปลายที่บานออกครูดไปกับผนังนุ่มนวลและเปียกชื้น แรงตอดรัดที่หนักหน่วงส่งมอบความเสียวซ่าอย่างที่สุดให้กับคนทั้งสองจนต้องครางออกมาเพื่อระบายอารมณ์ที่อัดแน่นจวนเจียนจะระเบิด

 

“ซี้ดดด...ก้องงง......” เพียงวินาทีที่แก่นกายถูกสอดใส่เข้าไปจนสุดวินาทีเดียวกันนั้นเองที่ห้วงแห่งอารมณ์ของโชติก็พุ่งทะยานไปจนถึงสรวงสวรรค์

 

ก้องรู้สึกอุ่นวาบเมื่อรับรู้ได้ถึงหยาดน้ำของอีกฝ่ายที่ถูกปลดปล่อยเข้ามาและราวกับว่าน้ำอุ่นๆนั้นมันเป็นน้ำมันชั้นดีที่จุดชนวนไฟแห่งความต้องการให้ลุกโชนขึ้นมา ไฟที่ไม่อาจดับได้ด้วยน้ำ ไฟที่ดับได้ด้วยไฟเท่านั้น

 

“ขี้แกล้งนักนะ เด็กดื้อ” เสียงโหดของโชติดังขึ้นเหมือนลมที่ยิ่งโหมไฟให้แรงขึ้น

 

“อะ...” ก้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อโชติที่อยู่ด้านล่างถอนแก่นกายออกและสวนเอวกระแทกเข้าไปหมดลำในครั้งเดียว

 

“เพียะ....ผะ....ผมบอกว่าห้ามขยับตัวไงครับ” ฝ่ามือบางตีลงไปที่อกแกร่งทันทีพร้อมกับเสียงที่พยายามดุแต่มันกลับสั่นเครืออย่างควบคุมไม่ได้

 

“ไม่ขยับได้ยังไง กูโคตรเสียวเลย...” โชติพูดไปก็ขยับสะโพกไม่หยุด

 

“เพียะ...เพียะ... ห้ามขยับ...ห้าม..พะ..พูดครับ ไม่อย่างนั้นผมจะไม่ให้ ทะ.....ทำแล้วนะครับ” ก้องตีโชติมั่วๆไปสองครั้งรวดก่อนที่จะเอื้อมมือไปปิดปากของอีกฝ่ายไว้ แต่ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายไม่มีทีท่าจะเชื่อฟังเพราะนอกจากจะขยับสะโพกดันขึ้นลงไม่หยุดแล้วยังแลบลิ้นออกมาเลียฝามือขาวๆที่ปิดปากของตัวเองด้วย

 

สมองของก้องเริ่มโล่งไปทีละนิดเพราะความเสียวที่เริ่มเข้ามาครอบงำร่างกายและจิตวิญญาณ เขาได้แต่ปรือตามองดูใบหน้าที่ปิดตาของอีกฝ่ายอย่างหลงใหลพร้อมกับร่างกายที่สั่นไหวไปตามแรงขับเคลื่อนจากคนที่อยู่ด้านล่าง

 

“อื้อออ...อืออ..คุณโชติ” เสียงครางหวานหูดังขึ้น ร่างของก้องซบลงไปนอนอยู่บนไหล่แกร่งของโชติ มือทั้งสองจิกแน่นที่ผ้าปูที่นอนเมื่อจังหวะเริ่มรวดเร็วและดุเดือดมากขึ้น

 

“อ่าาาา....ขอจูบหน่อย” เสียงของโชติดังแว่วเข้ามาในโสตประสาทอันเลื่อนลางของก้องก่อนที่จะมีมือหนาประคองใบหน้าหล่อให้เงยขึ้นจากไหล่และมอบจูบที่ดูดดื่มจนลืมทุกสิ่งทุกอย่าง

 

ก้องได้แต่สงสัยว่าผ้าที่ปิดตากับผ้าที่ผูกข้อมือของอีกฝ่ายถูกเกะออกตอนไหนแต่เขาก็ไม่ได้อยากจะคิดหาคำตอบเพราะตอนนี้เขาคิดอะไรไม่ออกอีกแล้วนอกจากความสุขที่อีกฝ่ายกำลังมอบให้จนแทบสำลัก

 

“ปึ่ก...ปึ่ก ....ซี้ดดด....อื้อออ” เสียงครางแห่งความสุขผสมปนแปกับเสียงเนื้อที่กระทบกันดังลั่นไปทั่วห้อง

 

ก้องได้แต่ซบหน้าก็กับไหล่กว้างส่งเสียงครางชื่ออีกฝ่ายเบาๆไม่หยุด ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นไปสบตากับอีกฝ่ายเพราะกลัวว่าอาจจะตื่นเต้นจนหัวใจหยุดเต้น

 

แก่นกายใหญ่ยังคงตักตวงความสุขจากร่างของก้องไม่หยุดแม้จะพึ่งปลดปล่อยไปได้ไม่นานแต่ทว่าทุกอย่างกลับถูกปลุกขึ้นมาใหม่ได้อย่างง่ายดายด้วยเสียงคราง ใบหน้า กลิ่นกายและความน่ารักของคนที่เอาแต่ซบไหล่เขาอยู่

 

“ผม...อะ...จะไม่ไหว.....อื้อออ” ร่างบางเริ่มเกร็งไปทั้งตัวมือทั้งสองปล่อยผ้าปูที่นอนที่แทบฉีกขาดมากอดรัดร่างกายกำยำไว้แน่น

 

“อ๊ะ..แปปนึง..พร้อมกัน... อ่าาา...” โชติรีบเร่งความเร็วมือทั้งสองข้างประคองสะโพกนุ่มของอีกฝ่ายไว้แน่น ทุกครั้งที่ดันเข้าไปสัมผัสกับจุดเสียวจนก้องครางเสียงสั่นยิ่งปลุกเร้าอารมณ์ของโชติได้เป็นอย่างดี

 

“คะ...คุณโชติ...อะ.....อ่าาาาา....” เสียงครางครั้งสุดท้ายดังขึ้นก่อนที่ริมฝีปากบางจะกัดแน่นไปที่ไหล่กว้างอย่างสุดแรง ร่างบางด้านบนเกร็งกระตุกปลดปล่อยทุกหยาดหยดแห่งอารมณ์ออกมาโดยที่มือไม่ได้สัมผัสแก่นกายแม้แต่น้อย

 

“ซี้ดดด...ไม่รอเลยนะ...อืมมมมม.....” โชติเจ็บแปล๊บๆที่ไหล่แต่ก็ยังคงกระแทกแก่นกายรัวๆเข้าใส่ช่องทางที่บีบรัดไม่หยุด ก่อนที่เขาจะกระแทกเข้าไปหนักๆอีกสองสามครั้งและตามมาด้วยเสียงครางยาวดังขึ้นบ่งบอกความสุขสมในอารมณ์เมื่อพุ่งทะยานไปถึงสรวงสวรรค์ “อะ...อะ....อ่าาาา.....”

 

.........................................

 

-ก้อง-

 

เหนื่อยชะมัด ทั้งๆที่ผมเป็นฝ่ายรับแค่นอนอยู่ด้านบนเฉยๆยังเหนื่อยขนาดนี้เลย ถ้าผมเป็นฝ่ายรุกขึ้นมาจริงๆผมคงขาดใจตายแน่ๆ

 

เราสองคนนอนหอบกอดกันอยู่นานแต่คงนานไม่พอให้บางอย่างที่แข็งๆและยังค้างคาอยู่ในร่างกายของผมหมดแรง เพราะตั้งแต่ที่สิ่งนั้นได้เขามาก็ยังไม่มีวี่แววว่ามันจะอ่อนตัวลงเลยสักนิด

 

“เจ็บ” เสียงของคุณโชติดังขึ้น เรียกสติของผมกลับคืนมา

 

“ผมต่างหากที่ควรเจ็บ” ผมตอบเสียงอู้อี้กลับไปเพราะยังไม่กล้าเงยหน้ามองเขาหลังจากทำเรื่องน่าอายไว้ไม่ใช่น้อย

 

“เจ็บไหล่ โดนหมาที่ไหนกัดมาก็ไม่รู้ หึหึ”

 

“งับ” ผมกัดไปที่กล้ามอกของคุณโชติทันทีโทษฐานที่กล้าว่าผมเป็นหมา

 

“เด็กดื้อ ขี้แกล้ง....เพียะ” คุณโชติตีก้นผมเบาๆ ผมว่าตีก้นผมแรงๆแล้วเอามือปลาหมึกออกไปดีกว่าแทนที่จะตีเบาๆแล้วยังลูบก้นผมไปมาแบบนี้

 

“ขอเหตุผลหน่อยว่าทำไมถึงได้เล่นอะไรแปลกๆแบบนี้ ถ้าเหตุผลฟังไม่ขึ้น คงรู้นะว่าต้องโดนลงโทษยังไง” คุณโชติพูดเสียงโหดเหมือนโกรธอยู่จริงๆ จนผมเองแอบหวั่นๆอยู่เหมือนกันที่แกล้งคุณโชติไปแบบนั้นที่สำคัญไอ้อาวุธลงโทษมันยังคาอยู่ในตัวผมด้วย ผมคงมีทางเลือกเดียวคือต้องบอกความจริง

 

“อะ...เอาไอ้นั้นออกก่อนได้ไหมครับ” ผมเงยหน้าขึ้นไปถามคุณโชติก่อนจะพยายามลุกขึ้น

 

“ตอบมาก่อน ถ้าเหตุผลดีถึงจะปล่อย” คุณโชติพูดจบก็ดึงตัวผมลงมากอดไว้แน่นกว่าเดิม ส่วนที่ควรจะเอาออกก็ยิ่งกลับเข้าไปลึกยิ่งกว่าเดิมจนผมต้องกัดปากแน่นไม่ให้หลุดเสียงน่าอายออกมา

 

“สะ..” ผมไม่กล้าพูดต่อเพราะสถานการณ์ตอนนี้มันล่อแหลมเกินไป ถ้าพูดไปมีหวังโดนสิงโตเจ้าเล่ห์เอาเปรียบอีกแน่ๆ

 

“สะ อะไร” คุณโชติขมวดคิ้วถาม

 

“สะ..”

 

“เสียว..เหรอ” คุณโชติพูดขึ้นแถมยังแอบขยับสะโพกด้วย

 

“เพียะ” “โอ้ยย..เจ็บ..” ด้วยความอายผมเลยตีไปที่ไหล่ของคุณโชติโดยลืมนึกไปเลยว่าพึ่งจะทิ้งคมเขี้ยวจนเลือดซึมเอาไว้

 

“สุขสันต์วันเกิดครับ” ผมรีบพูดก่อนจะมุดหน้าลงไปซบอกคุณโชติอีกครั้ง

 

“ทั้งหมดนี้คือเซอร์ไพรส์วันเกิดกูเหรอ” คุณโชติถามพร้อมกับลูบศีรษะผมเบาๆ ถึงจะไม่ได้มองหน้าอีกฝ่ายแต่จากน้ำเสียงก็รู้ได้ว่าคุณโชติกำลังยิ้มหล่ออยู่แน่ๆ

 

“อืม”

 

“หึหึ น่ารักจัง แต่เซอร์ไพรส์แบบนี้ไม่เอาอีกแล้วนะ ถ้าพลาดขึ้นมาจะทำยังไงหืม”

 

ผมเงยหน้าไปมองคุณโชติ ก่อนจะยิ้มมุมปากให้ “ถ้าพลาดขึ้นมาคุณโชติก็เป็นเมียผมไงครับ ไม่ต้องกังวลนะครับ ผมจะรับผิดชอบเลี้ยงดูคุณโชติเอง”

 

“ถ้าอย่างนั้นก็เลี้ยงดูกูตลอดไปเลยนะ กูยอมเป็นเมียมึงก็ได้ เอาไหม” พูดอย่างเดียวได้ไหมทำไมต้องยิ้มหล่อด้วย

 

“ไม่เอาครับ” ผมรีบตอบทันที

 

“แต่ว่ากูแอบเสียใจอยู่เหมือนกันที่มึงจำวันเกิดกูผิด”

 

“ไม่ผิดเหรอครับ วันเกิดคุณโชติคือวันเสาร์สัปดาห์หน้า”

 

“แล้วทำไมมึงถึงมาเซอร์ไพรส์วันนี้ละ”

 

“คือวันเสาร์หน้าผมมีธุระสำคัญต้องทำนะครับ” ผมพูดจบก็ค่อยๆก้มลงซบอกคุณโชติอีกครั้งโดยพยายามไม่ให้มีพิรุธว่าผมโกหก ความจริงแล้วผมไม่มีธุระอะไรเหรอครับ ผมวางแผนจะเซอร์ไพรส์เสาร์หน้าซึ่งตรงกับวันเกิดคุณโชติพอดีแต่ว่าใครจะกล้าบอกความจริงละ ว่าเป็นเพราะช่วงนี้คุณโชติทำตัวน่ารักมากเกินไปผมเลยรอจนถึงวันเสาร์หน้าไม่ไหวแถมบรรยากาศมันก็พาไปสุดท้ายก็ต้องเลยตามเลย

 

ผมนอนซบอกคุณโชติอยู่ชั่วครู่ กลิ่นกายของคุณโชติยังคงมีเสน่ห์ดึงดูดเช่นเคย ส่วนคุณโชติเองก็เอาแต่ลูบศีรษะผมไปเรื่อยๆ พอผมเงยหน้าขึ้นไปก็จะพบกับรอยยิ้มหล่ออยู่เสมอจนผมจะเมายิ้มอยู่แล้ว

 

“หายเหนื่อยเหรอยัง”

 

ผมพยักหน้ารับเบาๆ

 

“ถ้าอย่างนั้น ห้องนอน ห้องน้ำ ห้องรับแขก ห้องครัว สระว่ายน้ำ หรือระเบียงดี” นี้ไงครับสาเหตุที่ผมไม่อยากบอกเหตุผลเพราะกลัวจะโดนเอาเปรียบ ก็คนอย่างคุณโชติเคยพอใจแค่ครั้งสองครั้งที่ไหน

 

“ผะ..ผมไม่เข้าใจครับ” ผมถามอีกฝ่ายด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัย ทั้งที่ในใจเริ่มจะมองเห็นท้องฟ้าเป็นสีเหลืองจางๆ

 

“ไม่เข้าใจจริงๆเหรอ หึหึ”

 

“ผมไม่รู้ว่าคุณโชติพูดเรื่องอะไร”

 

“ถ้าอย่างนั้นระเบียงนะ”

 

“คุณโชติ!!” ผมรีบร้องออกมาอย่างตกใจเมื่ออยู่ดีๆอีกฝ่ายก็ลุกขึ้นและอุ้มผมขึ้นมาแล้วจะเดินไปที่ระเบียง ผมไม่ได้โรคจิตขนาดนั้นนะ

 

“ปล่อยผมลงเลยนะครับ ไม่อย่างนั้นผมโกรธจริงๆนะครับ” ผมเริ่มออกแรงดิ้นไปมาเพราะตอนนี้เหมือนคุณโชติไม่เชื่อผมเลยสักนิด

 

“ผมโกรธจริงๆนะครับ” ผมขึ้นเสียงดังขึ้นกว่าเดิมและมันได้ผลเพราะคุณโชติยอมปล่อยผมให้เป็นอิสระ

 

ผมยืนจ้องหน้าคุณโชติอย่างโมโหนิดๆก่อนจะหันหน้าหนีเดินไปทางห้องน้ำ เพราะตอนนี้ของเหลวของอีกฝ่ายที่เข้ามาอยู่ในร่างกายผมมันกำลังไหลออกมาตามทิศทางของแรงโน้มถ่วง

 

ผมพยายามพยุงตัวเองเดินไปอย่างยากลำบากเพราะความรู้สึกขัดๆบริเวณด้านหลังก่อนที่ร่างทั้งร่างของผมจะลอยจากพื้นอีกครั้ง

 

“ปล่อยผม”

 

“อาบน้ำด้วยคนนะ” เขาพูดขึ้นและอุ้มผมตรงดิ่งเข้าไปในห้องน้ำ

 

“ไม่อนุญาต”

 

“ขอบคุณครับ” คุณโชติพูดจบก็ลงไปแช่ในอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่โดยมีผมนั่งซ้อนอยู่ด้านบนด้วยความงงว่าตกลงแล้วเมื่อครู่นี้ผมพูดผิดเอง เหรอว่าคุณโชติตั้งใจฟังผิดกันแน่

 

“อย่ามาเนียนครับคุณโชติ”

 

“ตัวหอมจัง” นอกจากนั่งเนียนแล้วคุณโชติยังมาเนียนจูบซอกคอผมอีก

 

“คุณโชติครับ ออกไปครับ” ผมหันไปทำหน้าดุใส่แต่ทำไมอีกฝ่ายถึงต้องยิ้มด้วยละ

 

“ขอของขวัญวันเกิดอีกสักกล่องได้ไหมครับ”

 

คำว่า (ครับ) ไม่ได้เหมาะกับบุคลิกของคุณโชติเลยแม้แต่น้อย แต่ไม่รู้ทำไมผมได้ฟังทีไรก็ใจสั่นทุกที

 

“แค่กล่องเดียวพอเหรอครับ” ผมรีบเอามือตะครุบปิดปากตัวเองทันทีแต่คงช้าไปแล้วเพราะรอยยิ้มของคุณโชติตอนนี้ทำเอาผมเสียวสันหลังวาบเลยทีเดียว

.

.

.

.

.

(แทบขาดใจตาย) คำๆนี้ผมได้รู้จักความหมายที่แท้จริงก็เมื่อคืนนี้เอง ผมไม่น่าหลวมตัวใจอ่อนเสี่ยงตายให้กับคำว่า ของขวัญวันเกิดเลยจริงๆ เพราะผมเห็นว่าหนึ่งปีจะมีสักครั้งก็เลยคิดว่าจะตามใจคุณโชติสักหน่อยแล้วก็ถือว่าเป็นรางวัลที่ช่วงนี้คุณโชติทำตัวน่ารัก คุณโชติก็เลยรีบกอบโกยโอกาสและได้เปิดของขวัญอย่างสนุกสนานส่วนผมก็แทบขาดใจตายจริงๆ

 

“ตื่นแล้วเหรอ” ทันทีที่ผมลืมตาตื่นขึ้นมาในอ้อมกอดของอีกฝ่ายเสียงของเขาก็ดังขึ้นทันที

 

“ครับ” ผมตกใจเล็กน้อยว่าทำไหมเสียงของผมมันถึงได้เป็นแบบนี้

 

“เสียงแหบเลยเหรอ แต่รู้ไหมเมื่อคืนมึงครางเพราะมากเลย”

 

“ผมต้องดีใจกับคำชมนี้ไหมครับ” ผมประชดกลับไปเพราะรู้ดีว่าคนขี้แกล้งอย่างคุณโชติชอบให้ผมอาย พอยิ่งอายก็ยิ่งแกล้ง ยิ่งแกล้งผมก็ยิ่งอาย แต่คงต้องยกเว้นเมื่อคืนเอาไว้เพราะผมแค่เผลอปล่อยตัวปล่อยใจมากเกินไปเท่านั้นเอง

 

“หึหึ.....มึงน่ารักแบบนี้แล้วจะไม่ให้กูรักมึงได้ยังไง” อยู่ดีๆเขาก็บอกรักขึ้นมาเฉยๆเล่นเอาผมทำอะไรไม่ถูก

 

“มึงรู้ไหมว่าการที่มีมึงเข้ามาในชีวิตคือของขวัญที่ดีที่สุดในชีวิตกู กูมีความสุขมากที่ได้อยู่กับมึง ก้อง”

 

“ผมก็มีความสุขครับที่ได้อยู่กับคุณโชติ” ผมพูดออกไปตามที่รู้สึกผมไม่อยากจะโกหกหัวใจตัวเองอีกแล้ว

 

“กูรักมึงนะก้อง”

 

“ผมก็..ระ...ชอบคุณโชติครับ” ผมตกใจที่เผลอเกือบหลุดปากออกไป แต่น่าจะมีคนที่ตกใจยิ่งกว่าผมเพราะตอนนี้คุณโชติถึงกับเบิกตากว้างและมองผมค้างๆ

 

“บอกชอบกันตรงๆแบบนี้ คืนนี้อยากโดนเปิดกล่องของขวัญอีกใช่ไหม” คุณโชติยิ้มกว้างจนผมไม่อาจละสายตาไปได้เลย

 

“ไม่เอาแล้วครับ”

 

“ยังเหลือที่ระเบียงกับสระว่ายน้ำนะ ไม่สนใจเหรอ หึหึ”

 

“ไม่สนครับ...คุณโชติไปอาบน้ำได้แล้วครับ จะได้รีบกลับบ้าน”

 

“ก้องอย่าเปลี่ยนเรื่อง”

 

“ไปอาบน้ำเลยครับไม่อย่างนั้นกลับไปบ้านผมจะให้นอนที่พื้นเหมือนเดิม”

 

คุณโชติปล่อยผมจากอ้อมกอดและลุกขึ้น ก่อนจะหันมาหาผม “งั้นเมียไปอาบน้ำก่อนนะ แต่ห้องน้ำไม่ได้ล็อค ผัวจะเข้ามาอาบพร้อมกันก็ได้นะ เมียไม่ถือ หึหึ”

 

“คุณโชติ” ผมโวยวายเสียงดังก่อนจะคว้าหมอนที่อยู่ข้างๆเขวี้ยงใส่อีกฝ่ายที่เบี่ยงตัวหลบได้อย่างง่ายดาย

 

“ไหนๆก็เกือบได้กูเป็นเมียแล้วยังไงก็รับผิดชอบเลี้ยงดูกูไปตลอดชีวิตด้วยนะ ผัวก้อง..” คุณโชติพูดจบก็ยิ้มให้ผมก่อนจะหันหลังเดินเข้าไปในห้องน้ำ

 

ทั้งๆที่แอร์ก็เย็นจัดแต่ทำไมหน้าผมมันถึงได้ร้อนวูบวาบขนาดนี้ได้

 

(วันนี้เอาแค่คำว่าชอบไปก่อนแล้วกัน ส่วนคำว่ารักไว้รอวันเกิดจริงๆนะครับ ถ้าผมกล้าพอ) คิดไปก็ได้แต่กอดหมอนไว้แน่น หัวใจก็เต้นแรงเกินไปแล้ว

 

ผมนึกขึ้นมาได้ว่าบ่ายนี้ผมวานให้ชินไปคุยเจรจากับลูกค้าเลยหยิบมือถือโทรไปหาชินเพื่อเช็คความเรียบร้อย

 

หลังจากรอสายไม่กี่วินาทีเสียงปลายสายก็ดังขึ้น (ครับพี่ก้อง)

 

(ชิน ทุกอย่างพร้อมแล้วใช่ไหม)

 

(ครับพี่ พร้อมหมดแล้ว พี่ก้องเป็นหวัดเหรอเปล่าเสียงแหบๆ)

 

(เออ..คือ..พี่เป็นหวัดนิดหน่อยนะ พี่ขอโทษด้วยนะที่พี่ต้องรบกวนวันหยุดของชิน)

 

(ไม่เป็นไรครับพี่ เออว่าแต่พี่ก้องรู้ไหมว่าเมื่อคืนมีเรื่องอะไรกัน ผมเห็นลูกน้องของพ่อบางคนวิ่งวุ่นกันใหญ่ พอผมถามก็ไม่มีใครบอก)

 

(พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน ถ้าอย่างนั้นพี่ไม่รบกวนเวลาเราแล้ว พยายามเข้านะ)

 

(ครับพี่ ระดับคุณชิน ไม่ต้องเป็นห่วง หึหึ)

 

ผมกดตัดสายพร้อมกับความสงสัยเล็กน้อยในเรื่องที่ชินเล่าให้ฟัง แต่ผมก็ไม่อยากจะเก็บเอามาคิดให้วุ่นวายเพราะลำพังแค่เอาตัวเองให้รอดจากกงเล็บของสิงโตหลังจากที่บอกชอบไปก็หนักหนาเอาการอยู่แล้ว

 

แต่บางครั้งโลกนี้มันก็ตลกบางอย่างที่เราอยากรับรู้กลับไม่รู้ บางอย่างที่เราไม่อยากรับรู้กลับเข้ามาสร้างความวุ่นวายให้ชีวิต ผมควรจะเลื่อนนิ้วผ่านข่าวดังข่าวนั้นแทนที่จะกดเข้าไปอ่านจนจบอย่างละเอียด

 

ประตูห้องน้ำถูกเปิดออกเผยให้เห็นร่างที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแกร่งและหยดน้ำที่กระจายไปทั่ว ใบหน้ายังคงดูคมเข้มดุดันแม้ยามที่ผมตกลู่ลงเพราะเปียกน้ำและรอยยิ้มที่กำลังส่งตรงมาให้ผมเหมือนคนที่ไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่ามีชนักติดหลัง

 

ผมกำมือถือไว้แน่นมองแววตาพราวระยับของคุณโชติพร้อมกับถอนหายใจออกมาเบาๆ นี้ผมควรจะโกรธเขา ดุเขา แกล้งเขา หรือให้รางวัลเขาดี

 

เฮ้ออออออ..........

 

*****โปรดติดตามตอนต่อไป*****

 

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะครับ ขอบคุณที่ยังไม่ลืมกัน

 

ขอบคุณทุกความคิดเห็น ขอบคุณที่เข้ามาทวงมาถามกันนะครับ

 

พึ่งจะมีเวลาได้หยุดพักจริงๆจังๆก็ช่วงนี้เอง ขอบคุณอีกครั้งที่ยังติดตามกันนะครับ

 

ไม่ได้แต่ง NC นานมาก มึนไปหมดเลย

 

จิตนาการภาพให้คุณโชติเป็นรับไม่ได้จริงๆ แบบนี้เหละดีแล้วเนอะ 5555

 

คุณโชติก็ขยันหยอด พี่ก้องก็ใจบางหมดแล้ว แต่แกล้งเก่งกันทั้งคู่ไม่รู้ว่าจะสงสารพี่ก้องหรือคุณโชติดีเนี้ย

 

ตอนนี้เป็นอีกตอนที่ไรท์แต่งไปแล้วมีความสุขมากเลย เขิลมากกกก....555

หวังว่าทุกคนจะมีความสุขเหมือนกันนะครับ

 

เจอกันใหม่ตอนหน้านะ ><

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น