คณานางค์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 12: ฉุดกระชาก [3]

ชื่อตอน : บทที่ 12: ฉุดกระชาก [3]

คำค้น : โรมานซ์, ดราม่า, คณานางค์, พระเอกปากจัด, 18+

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.2k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ต.ค. 2562 14:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 12: ฉุดกระชาก [3]
แบบอักษร

 

 “ได้ กลับไปที่รถเลยแล้วกลับไปที่เดิม เฟื่องจะเรียกเขาให้ลงมาคุย” พลิกข้อมือหมุนขึ้นมาตีมือเขาออกจากไหล่แล้วงัดจะพาดึงกลับรถ ฉุดดึงเขากลับมาจนสำเร็จแต่ในจังหวะที่จะปล่อยมือเขากลับล็อกตัวหล่อนไว้ เปิดประตูออกแล้วผลักหล่อนเข้าไปทางเบาะหลัง หล่อนล้มลงศีรษะกระแทกขอบคาร์ซีทเจ็บจนเกือบร้อง หล่อนยังมึนงง พยายามรวบรวมพลังเพื่อจะถามว่าทำบ้าอะไรแต่ในตอนนั้นเองเขาก็ล็อกรถแน่นหนา ตามเข้ามาเบียด  

สปอร์ตคาร์สองประตูที่สี่นั่งคันหรูยังคงติดเครื่องยนต์ไว้ระหว่างสองเราจึงมีแค่อากาศเย็นฉ่ำเท่านั้นที่คอยรบกวน แสงเดียวที่ทำให้มองเห็นหน้าเขาคือแสงจากไฟหน้ารถ 

กายอรชรสะดุ้งเฮือกจะหนีออกประตูอีกฝั่งทว่าถูกจับลากกลับมากดลงใต้ร่างพลางปรับเบาะให้เลื่อนต่ำลงถึงขีดสุด ตัวหล่อนเหมือนตกลงจากที่สูง หอบหายใจถี่กระชั้นไม่กล้าสบประสานดวงตาคู่คม “คุณจะทำอะไร ไหนบอกจะพิสูจน์ไง” 

“ก็นี่ไง บทพิสูจน์ที่ฉันกำลังร้องขอ” ตรึงเรียวแขนบอบบางไว้แน่น กวาดสายตาจากใบหน้าหล่อนลงมองทรวงอกใต้เสื้อยืดราคาถูก มันขาว และบางจนแทบไม่ต้องจินตนาการอะไร เสียอย่างเดียว ก่อนหน้านี้มันคงถูกชายอื่นบีบนวดมาจนเหลวแล้ว แต่ไม่เป็นไร เขาไม่ถือ “…เธอต้องนอนกับฉัน” 

“ไม่” ตะคอกกลับวิต่อวิ ออกแรงดิ้นเฮือกเดียวก็ถูกเขาจับกดลงแน่นมากขึ้น “ไม่มีทาง!” ร้องยืนยันแล้วมองเขาด้วยดวงตาขลาดเขลามองลอกแลกรอบรถอยากให้มีใครผ่านมาช่วยเหลือ แต่เหมือนเขาคิดไว้แล้วว่าจะพามาทำอะไรถึงเลือกจุดนี้ มันเงียบ เงียบมาก แม้แต่คนไร้บ้านสักคนยังไม่มี เฟื่องลดายกเท้าขึ้นถีบท่อนขา อย่างน้อยก็อยากหลุดออกจากพันธนาการนี้ 

เหงื่อกาฬไหลโชก เม้มปากแน่นออกแรงขัดขืนไม่ยอมให้เขาจูบหน้าอกตนเอง เขาใช้ใบหน้าถูไถกัดฟันคมๆ ลงยอดอก 

“อื้อ!” ครางลั่น ถูกเขาวางมือปิดปาก  

ฝ่ามือเย็นหยาบกระด้างสอดเข้ามาใต้เสื้อดันมันขึ้นมากองใต้คอ เขาเดินเกมบุกด้วยการใช้มือข้างเดียวตรึงแขนหล่อนสลับปล่อยมาดันเสื้อชั้นในขึ้น และทันทีที่สองเต้าอวบปรากฏต่อหน้าเขามันเขี้ยวกัดเข้าเต็มรัก ตัวหล่อนสั่นระริกส่งเสียงอืออาประท้วง แต่เขาไม่ฟัง กอบโกยนวลเนื้อป้อนเข้าโพรงปากไล่เลียจนมันเฉอะแฉะด้วยน้ำลาย “ก็ไม่บอก ซื้อเสื้อชั้นในให้ผิดไซส์เลยเห็นไหม!” 

‘คนบ้า’ สายตาหล่อนด่าออกไปอย่างนั้นจึงถูกลงโทษด้วยรอยจูบร้อนๆ บดขยี้ลงมาแทนที่อุ้งมือแข็งแรง ตาหล่อนหลับปี๋หลบหนวดเครารำไรถูไปบนปลายคาง ตัวเขาร้อน อุ่น หรือเย็นก็ไม่รู้ หล่อนแทบจับความรู้สึกอะไรไม่ได้นอกจากความรู้สึกแปลกๆ ที่ปั่นป่วนบนท้องน้อย ลิ้นเขาร้อน แทรกสอดเข้ามาในปากบังคับจะจูบ และในนาทีเดียวกันมืออีกข้างก็เคลื่อนลงต่ำลงใต้เข้าไปใต้กางเกงวอม เฟื่องลดาออกแรงดิ้นให้หนักที่สุดในชีวิตไม่ยอมให้เขากดปลายนิ้วเข้าไปใกล้จุดสงวน ทว่าหล่อนสู้แรงเขาได้ซะที่ไหน! 

“อ้า” เรียวปากสวยหลุดเสียงร้องน่าเกลียด เขาแนบริมฝีปากเบียดลงมาจูบอีกครั้งคราวนี้จูบเขาเต็มไปด้วยความร้อนแรง เร่งเร้า เพิ่มจังหวะให้เร็วขึ้นสอดประสานกับจังหวะถอดถอนปลายนิ้ว  

กายสาวเดือดพล่านเริ่มมีอารมณ์ร่วมอย่างเห็นได้ชัด มือหล่อนอ่อนแรงลดลงวางแนบข้างลำตัว มีบางจังหวะที่กระตุกขึ้นมาตี 

คิวซีผ่าน อา… ฟิต สรรค์ชัดๆ รณภพพอใจที่ไม่พบคราบรักหรือร่องรอยกายถูกบุกจากความใหญ่หรือยาวของคนอื่น 

“อืม ต้องแบบนี้สิ ถึงน่าเชื่อหน่อยว่าไม่ได้ไปนอนกับใครมา” ปัดป่ายริมฝีปากออกมากดจูบบนแก้มนวล ให้กำลังใจ 

“รู้แล้ว ก็… ปล่อยสิ อื้อ ยังจะ อา… ทำทำไม” ใบหน้าชื้นเหงื่อส่งเสียงประท้วงไม่เป็นภาษา หลับตาสะบัดหน้าไปมาหวีดร้องจังหวะการเร่งของเขาที่กำลังทำให้หล่อนเสียการควบคุม  

“อยากทำ” เขาตอบ และย้ำ “…อยากได้”  

“พอก่อน เฟื่อง…” หลับตาลง ปัดมือเขาให้หยุดรุกรานกายสาว หล่อนไม่เคยนอนกับใครยกเว้นเขา คืนนั้นเราสองคนเมาจำอะไรไม่ได้เลย แค่เจ็บและเจอเขานอนตัวเปลือยกอด ก็เท่านั้น แต่นี่ก็ผ่านมาจะสองปีแล้วหล่อนไม่คิดว่าเขาจะอยากมีอะไรด้วยอีกรอบ โกรธตัวเอง โกรธเขา ไม่อยากยอม แต่ใจก็บ้ารู้สึกดี 

“อยากได้” เสียงเขาแหบพร่า แนบปากลงบนแก้มนุ่ม กัดติ่งหูหล่อนเบาๆ ยอมดึงมือออกจากใต้ร่มผ้า แต่ไม่ได้จะหยุด เขาแค่ทนความต้องการตัวเองไม่ไหวแล้ว ส่วนของร่างกายมันขยายใหญ่คับเป้ากางเกงกำลังร่ำร้องอยากได้รับความอบอุ่นจากกายบาง เขารูดซิปกางเกงดึงมันออกมา มันคงหนาว สั่นมาก จนนึกอยากป้อนมันให้หล่อนได้ลองชิมสักนิดเผื่อจะนึกเอ็นดู แต่เนื่องจากพื้นที่มีจำกัดจึงทำอย่างนั้นไม่ได้ รถเขาแคบ หันไปทางขวาติดประตู ทางซ้ายติดคาร์ซีท กัปตันจ๋า ลูกหนอลูก พ่อน่าจะเอาเบาะหนูไปติดคันอื่น พ่อตาหนูน้อยเริ่มขาดสติ อยากร่วมรักกับแม่แล้วมีน้องให้หนูอีกสักสองคน บ้านจะได้ไม่เหงา 

 “ขอได้ไหม… ครั้งเดียวก็ได้จะซื้อกระเป๋าสวยๆ ให้ หรืออยากได้รถ บ้าน เธอจะเอาอะไร” เริ่มตะลอมอย่างขาดสติ กอดรัดกายอรชรไว้พลิกหล่อนขึ้นมาด้านบนให้นั่งบนตักเขา เมียเขาตัวเล็กศีรษะจึงไม่ชนหลังคา ต่างจากตัวเขาที่ต้องคอยลดศีรษะลง “ได้ไหม” พร่ำถามแม้สายตาจะละไปจากทรวงอกตรงหน้าไม่ได้ เขาซอยลิ้นถี่ๆ แตะบนยอดทรวง อ้าปากงับกัดเป็นเด็ก 

ตัวหล่อนเปลือยท่อนบน เขาเปลือยท่อนล่าง รอได้ยินคำสั่งสวรรค์สักคำก็พร้อมถอดกางเกงหล่อนทิ้งทันที 

เขายั้งมือไว้ ทั้งที่กำลังจะทนไม่ไหว 

แต่ต้องห้ามใจไว้เพราะกลัวหล่อนรู้สึกถูกขืนใจ 

 

 

 

 

เขาจะ จุด จุด จุด กันแล้วค่ะ วร๊ายยยย >///< 

สนใจเล่มหรืออยากถามวิธีอ่านอีบุ๊ค ส่งข้อความมาหาที่เพจ คณานางค์-แก้วกัลยานะคะ 

ตอบช้า แต่ตอบนะ ^^ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น