mirror on! on!

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Older Brother ตอนที่.......04

ชื่อตอน : Older Brother ตอนที่.......04

คำค้น : Yaoi, Boy's Love, Y,โชตะคอน, Shotacon,Boy Love, ชายรักชาย, วาย, Romance, NC18+, Thai Yaoi, Boy love boy, Sexy,ขี้หึง, โหด, หื่น วายร้าย

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 92.5k

ความคิดเห็น : 134

ปรับปรุงล่าสุด : 25 มิ.ย. 2558 15:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Older Brother ตอนที่.......04
แบบอักษร

 

 

Older Brother .....04

 

ฉึกๆ ฉึกๆ

 

 

“อืมมมมม.....” ผมพลิกตัว ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมหัว เมื่อรู้สึกรำคาญตัวอะไรบางอย่างที่มาสะกิดอยู่ตรงข้างแก้มผมเบาๆ

 

“.................” เงียบไปไม่นานรู้สึกเหมือนมีตัวอะไรสักอย่างคืบคลานเข้ามาในผ้าห่ม และยังไม่พอมันยังจะขึ้นมานอนบนตัวผม  ผมจึงต้องค่อยๆลืมตาขึ้นช้าๆ

 

“เฮ้ย!!!!!” ลีวายส์ทำเอาผมสะดุ้งตื่นเต็มตา เมื่อเห็นใบหน้าของมันอยู่แค่ปลายจมูก ก่อนที่ผมจะยันตัวลุกขึ้นจากเตียงและเปิดผ้าห่มออก  

 

ลีวายส์โผล่หัวออกมาเอามือเท้าคางไว้ทั้งสองข้าง มองผมตาพริบๆ และจู่ๆก็ทำท่าเหมือนกับคิดอะไรออกก่อนจะขยับมา.......จุ๊บ!!!! 

 

มอนิ่งคิส ฮะ” มันส่งยิ้มยิงฟันทำตาหยีมาให้  ดู  ดูมันทำน่า......สักทีมั้ยเช้าๆแบบนี้เนี่ย

 

“ลงไป!” ผมบอกเสียงเข้ม ทำให้ร่างเล็กถึงกับรีบลงไปจากร่างผม มันทำหน้าหมาหงอยจนผมรู้สึกผิดเลยล่ะ กูทำไรผิดวะ

 

จากนั้นผมก็ลุกไปอาบน้ำแต่งตัว วันนี้กะว่าจะจัดการเรื่องเข้าเรียนให้ลีวายส์เพราะยังไงก็ต้องเรียนหนังสือและอีกอย่างจะได้ตัดปัญหา ที่จะต้องพามันไปไหนมาไหนกับผมด้วย

 

ผมนั่งดูเอกสารที่ให้ไอ้กายเป็นคนจัดการเรื่องที่เรียนให้ เพราะพ่อมันเป็นเจ้าของโรงเรียนนานาชาติชื่อดัง ผมเลยจะฝากให้ลีวายส์ไปอยู่ที่นั่น ผมเองก็จะได้สะดวกไม่ต้องไปวุ้นวายอะไรมากนักปล่อยให้ไอ้กายเป็นคนจัดการไป

 

 

 

 

 

 

“ฮ่ะๆ  ฮ่าๆๆๆๆ” ดูเหมือนว่าลีวายส์จะเข้ากับไอ้กายได้ดีกว่าผม เห็นได้จากกันที่พวกมันกำลังแลงเล่นกันอยู่ตอนนี้ เพราะตั้งแต่มาถึงมันยังเล่นกันไม่หยุด ฟัดกันนัวเนียอยู่ตรงโซฟานั่นแหละ บางทีกูก็หมั่นไส้นิดๆน่ะนะ =_=

 

 

Tru………….. Tru………..

 

โทรศัพท์ผมดังจากบนโต๊ะทำงาน ผมเลยลุกมาคุยตรงระเบียงห้องพัก ผมอยู่ที่ผับ เรามาถึงก่อนผับเปิดหนึ่งชั่วโมงได้ และตอนนี้คงจะเริ่มเปิดให้แขกเข้าบ้างแล้ว

 

“ว่า........” ผมกดรับก่อนจะพูดทักผู้ที่โทรเข้ามา

 

“ได้เรื่องแล้ว มันนัดให้เราที่ไปXXX เห็นบอกว่าจะส่งน้องชายมันมาคุย” ไอ้แมนพูดบอกเกี่ยวกับเรื่องที่ผมไว้วานมันให้ไปทำ

 

“บอกว่า กูจะคุยกับมันโดยตรงไม่งั้นก็ไม่ต้องเอาเงิน”

 

“ได้  งั้นกูจะนัดสถานที่มาเลยแล้วกัน เดี๋ยวกูส่งไปให้อีกที” มันพูดจบและตัดสายทิ้งไป

 

เพล้ง!!!!!! 

 

เหี้ยอะไรอีกล่ะวะ    ผมรีบก้าวกลับเข้าไปด้านใน เห็นลีวายส์นั่งอยู่กับพื้นพร้อมกับไอ้กายที่ทำท่าจะเข้าไปรับแต่ไม่ทัน แถมยังมีเศษแก้วแตกกระจายเต็มพื้นไปหมด

 

“เล่นเหี้ยอะไรกันห๊ะ!!!!  แมร่ง!   มึงเป็นเด็กหรือไงไอ้กาย  มึงดูซิได้เลือดจนได้   มึงนี่ก็ชอบจัง ทีหลังไปเล่นนอกระเบียงโน้นจะได้ตกลงไปตายทีเดียว” ผมด่าไอ้กายจบ ก็หันไปว่าลีวายส์ต่อ ก่อนจะอุ้มลีวายส์ขึ้นมา 

 

 

“ฮึก....ฮึก....อื๊ออออออออออออออออ” เอ้าสิ้นเสียงผม ลีวายส์เริ่มร้องไห้ทันที

 

“หยุด!!!!!   ถ้าแค่นี้ทนไม่ได้ต่อไปกูจะไม่พามึงมาอีก จะขังไว้ที่ห้องดีมั้ย!” ผมบอก  ลีวายส์จึงรีบกัดปากตัวเอง กลั่นเสียงไว้ มันสะอื้นตัวสั่นเพราะกลัวผม

 

“ไปเลย มึงไปถอยรถเลย แผลขนาดนี้โดนเย็บแน่มึง” ผมหันไปพูดกับไอ้กายที่ยืนนิ่งทำท่าจะร้องไห้อีกคน 

 

“ไอ้เซฟ  มึงจะมาหรือยัง.....เออๆรีบล่ะ กูพาเด็กเวรไปโรงบาล............ไม่ต้องถามมากนารีบมา.....!!!” ผมโทรไปบอกไอ้เซฟ มันก็รีบเสือกทันที ผมเลยรีบวางหูใส่ แม่ง

 

 

ผมเดินออกมา ขึ้นรถที่ไอ้กายขับมารออยู่ ทางประตูด้านหลังของผับ ก่อนจะตรงไปโรงบาลทันที ที่จริงแผลมันไม่เยอะสำหรับผม แต่สำหรับร่างเล็กคงจะเจ็บมาก ก็ผิวมันบาง เลือดเลยไหลออกเยอะ จนเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ผมใส่มาเปื้อนเลือดไปเกือบครึ่ง

 

“เร็วไหนไอ้กาย ทีมึงแอบไปแข็งรถ ยังเร็วได้กว่านี้................ไม่ต้องมองกูรู้” หึ ผมพูดบอก

 

ไอ้นี่น่ะ มันเคยไปลงแข่งรถที่สนาม และมันก็รถคว่ำปางตาย  เพราะอะไรอันนี้ผมก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าจากนั้นพวกผมก็สั่งห้ามมันเด็จขาด แต่มันก็ยังแอบไปแข่ง แต่ก็ไม่พ้นสายตาไอ้แมนไปได้เพราะหูตามันกว้างไกล

 

“........................” ไอ้กายหลบตาผม ก่อนจะรีบขับ และไม่นานเราก็มาถึงโรงพยาบาล  โชคดีที่ผมมีรุ่นพี่เป็นหมอ ผมเลยโทรมาบอกก่อนจะมาถึง

 

 

“นี่ๆ  หมอ เบาๆหน่อยสิ  เห็นมั้ยว่าเด็กผิวบางอ่ะ” ไอ้กายพูดบอกไอ้พี่หมอที่กำลังเย็บแผลให้ลีวายส์ ผมคิดว่าพี่แกมือเบาสุดแล้วนะ แต่ไอ้กายก็ยังจะโวยวาย ผมรู้สึกรำคาญแทนพี่หมอเลย

 

“เออ...กูว่ากูเบาสุดแล้วนะ” พี่หมอพึมพำกับตัวเองเบาๆ ส่วนลีวายส์ได้แต่กอดคอผมไว้ไม่ยอมปล่อย ผมเลยต้องอุ้มและนั่งลงบนเตียงพยาบาลเพื่อให้พี่หมอเย็บแผลได้สะดวก

 

“อึกๆ.....ลีวายส์เจ็บ” ลีวายส์สะอื้นเบาๆ บอก

 

“ใกล้เสร็จแล้ว คราวหน้า มึงเล่นให้ได้เลือดเยอะกว่านี่สิ กูจะได้ให้หมอตัดขาทิ้งเลย” ผมพูดขู่ ลีวายส์สั่นหัวไปมาและซุกหน้าลงไปกับแผงอกผม

 

“เอาล่ะ  เสร็จแล้วคนเก่ง  เดี๋ยวมึงไปรอรับยาเลยนะ” พี่หมอบอก ผมเลยส่งสายตาไปทางไอ้กาย ทำให้มันรู้หน้าที่

 

“เหอะ! เด็กเหี้ยเพื่อนมึงพูดมากฉิบหาย” พี่หมอพูดบอก ไล่หลังไอ้กายที่ออกไปจากห้องแล้ว อยากจะบอกพี่แกเหลือเกินว่าแค่นี้ยังน้อยครับ

 

“แล้วนี่เอาลูกใครมาเลี้ยงวะ”

 

“เรื่องมันยาวอ่ะพี่ เอาไว้ค่อยเล่าให้ฟัง.....ขอบคุณมากนะ งั้นผมไปล่ะ” ผมลุกจากเตียงพยาบาล ไอ้เด็กนี่ก็เกาะผมอย่างกะลิง  ผมก็กลัวเหลือเกินว่าจะโดนแผลมันเข้า

 

“เดี๋ยวกลับพร้อมกันกูออกเวรพอดีเลย” ไอ้พี่หมอพูดจบ หันไปเก็บของของตัวเองก่อนจะถอดเสื้อกาวออก มันเลอกคราบกลายเป็นคนล่ะคนเลยล่ะ เหอะ พี่เค้าหล่อ 

 

“เสร็จแล้ว....อ่ะ.......” ไอ้กายรับยาเสร็จพอดี มันเดินตรงมาทางผม มันมองพี่หมอตั้งแต่หัวจรดเท้า สงสัยจะอึ้งกับความหล่อของพี่แก

 

ก็ตอนนี้พี่มันไม่มีเสื้อกาวสีขาวกับแวนตากรอบเล็กสีดำแล้วนี่ พี่มันใส่เสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินเข้มตัดกับผิวขาวเกือบซีด ใส่กางเกงยีนส์ขาเดฟและรองเท้าหนังยี้ห้อดัง ถลกแขนเสื้อสองข้างขึ้นถึงข้อสอก บอกได้คำเดียวว่าหล่อเท่สุดๆ ไม่ต้องบอกว่าหน้าตาพี่แกหล่อแค่ไหน เอาเป็นว่าหล่อจน คนแก่ยังเหลียวหลังคอเคล็ดเลยก็ว่าได้ กูยอมรับว่าหล่อกว่ากูอีก =_=

 

เปาะ!!!.....เฮ้! เพื่อนมึงจะกินกูหรอ” ไอ้พี่หมอ ยื่นมือไปดีดนิ้วใส่หน้าไอ้กาย จนมันสะดุ้ง 

 

 

“บ้าหรอ  แค่มองเหอะ คนอะไรไม่เห็นเหมาะจะมาเป็นหมอเลย น่าจะเป็นพนักงานเข็นศพมากว่า” ไอ้กายมึงพูดแบบนี้ได้ไงพี่เค้าเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง นะไอ้สัด

 

“เหอะ!.....เพื่อนมึงหน้าสวยดีว่ะ แต่ปากหมาไปหน่อย....หึ! งั้นกูไปล่ะ” พี่แกบอกทำท่าจะเดินออกไป

 

“เดี๋ยวพี่รักษ์  ผมฝากไอ้กายไปด้วยดิ ไปทางเดียวกันนี่” ผมจะได้รีบพาลีวายส์กลับไปพักผ่อนไง 

 

“ได้/ไม่” อ้าว สัด คนหนึ่งบอกได้คนหนึ่งบอกไม่ และไม่ต้องสงสัยไอ้กายครับมันไม่ไป

 

“งั้นมึงก็กลับเอง   กูไปล่ะ” ผมบอกก่อนจะดึงถุงยามาจากมือไอ้กาย พร้อมกับยักคิ้วให้ไอ้พี่หมอเป็นอันรู้กัน

 

“เดี๋ยว  ผมไปส่งเอง” เสียงพี่หมอที่ผมได้ยินขณะที่ออกมาแล้ว

 

“ไม่ไป ไอ้ธาร.....มึง!!!” 

 

จากนั่นผมก็ไม่ได้สนใจ ทิ้งแม่งเลยเพื่อนน่ะ ยังไงก็ต้องรีบพาลีวายส์กลับคอนโดก่อน ผมกลับมาถึงคอนโดภายในยี่สิบนาที อุ้มร่างเล็กที่กอดผมไม่ปล่อยขนาดในรถยังต้องนั่งตักกอดคอผมมาตลอดทาง 

 

“ลงไปก่อน  ลีวายส์.....ลีวายส์” ผมเรียกร่างเล็ก ปรากฏว่าหลับครับ 

 

“อึกๆ.....อื๊ออ” ร่างเล็กงัวเงียคงอยากนอนเต็มที มันยอมปล่อยมือจากคอผม ผมเลยให้นั่งลงบนโซฟา

 

“ห้ามหลับ  เช็ดตัวออก จะได้กินข้าวกินยา” ผมพูดบอกกับร่างเล็กที่ทำท่าจะเอนหลังลงกับโซฟา

 

จากนั้นผมโทรสั่งอาหารขึ้นมาสำหรับสองที่เพราะตอนนี่ผมเริ่มหิวแล้วเหมือนกัน ก่อนจะเดินไปเตรียมผ้ามาเช็ดตัวให้ลีวายส์

 

“เอา  เช็ดตัวซะ....” ผมบอก ร่างเล็กมองผมนิดๆก่อนจะหยิบเอาผ้าขนหนูไปและเช็ดหน้าแบบลวกๆ  ผมยืนมองร่างเล็กนิ่งๆ รู้สึกรำคาญกับท่าทางของมันเลยดึงผ้าขนหนูกลับมา

 

“เช็ดบ้าอะไรแค่นั้น.....ถอดเสื้อออกซิ” ผมพูดบอกเสียงเข้ม ลีวายส์รีบถอดเสื้อออกอย่างว่าง่าย ผิวขาวเนียใต้ผ้าเผยออกมา ทำให้ผมไม่อาจล่ะสายตาได้ รู้สึกหมั่นเขี้ยว อยากลองชิมดูสักครั้ง.....เหี้ย!!!   กูคิดอะไรวะเนี่ย  ไอ้ธาร!!!

 

ผมกลืนน้ำลายลงคอ รีบเช็ดตัวให้ลีวายส์เอาแค่ทอนบนพอ และไม่คิดจะเช็ดท่อนล่างให้มันถ้าหากกูเผลอตบะแตกขึ้นมา คุกชัดๆ ล่ะครับงานนี้

 

ไม่นานข้าวมาส่งถึงห้องเราจัดการกินข้าวตรงโซฟาเนี่ยแหละลีวายส์จะได้กินยาเลยแต่ดูเหมือนร่างเล็กจะดื้อยาซะแล้ว คือหมายถึงมันไม่ยอมกินน่ะสิ และยาที่ได้มามันก็เป็นยาเม็ดซะด้วย

 

“ขม.....ลีวายส์กลืนไม่ลงฮะ” ร่างเล็กเบ้ปากบอก  น้ำตารื้อขอบตา

 

“มึงเลิกซักทีได้มั้ยไอ้ท่าทางแบบนี้   อย่าร้องนะไม่งั้นกูให้ไปนอนนอกระเบียงเอามั้ย” ผมขู่บอกก่อนจะเดินไปหาขนมรสหวานในตู้เย็น

 

“................” เมื่อได้ขนมผมจึงเดินกลับมาหา ร่างเล็กมองขนมในมือผมก่อนจะเม้มปากนิดๆ อ่า กูมีของล่อแล้วครับ

 

“อยากกินใช่มั้ย....” ผมถาม ร่างเล็กพยักหน้าน้อยๆ “ถ้าอยากกินรู้มั้ยต้องทำไง” ผมบอกหวังให้ร่างเล็กยอมกินยาแต่......

 

จุ๊บ!!!  จุ๊บ!!!

 

ลีวายส์ยื่นหน้าเข้าหาผมที่นั้งอยู่ข้างๆก่อนจะจุ๊บมุมปากผมซ้ายขาว เด็กเวร กูให้มึงกินยาไม่ใช่ให้มาจูบกู เดี๋ยวกูจับฟัดซะเลยนี่  ห่า

 

“ดี(?)  เอาล่ะ ทีนี้ก็ ไปกินยาก่อน แล้วจะให้กิน” ผมบอก  

 

ลีวายส์หน้างอ ทำท่าชั่งใจคล้ายผู้ใหญ่ก่อนจะยอมกลั้นใจหยิบยามากลืนทีล่ะเม็ด  กินยาเสร็จก็รีบขึ้นมานั่งตักผมเพื่อขอขนมกินทันที

 

“ดีมาก  รีบกินจะได้รีบนอน” ผมนั่งดูทีวีไปพลางมองร่างเล็กที่กำลังกินไปพลาง จริงสิตั้งแต่มาอยู่กับผมรู้สึกว่าลีวายส์จะไม่ค่อยได้กินขนมเลย  คงต้องซื้อติดห้องไว้บางล่ะ

 

นั่งไปสักพักลีวายส์เริ่มงัวเงียโอนเอนอีกรอบ เพราะตอนนี้ก็เริ่มดึกแล้ว ผมเลยปิดทีวีและเก็บของหน้าโซฟานิดหน่อย

 

“ไปนอนได้แล้ว....” ผมบอกลีวายส์ แต่ร่างเล็กไม่ยอมลุกจากโซฟา “ลีวายส์  ไปนอน” ผมบอกเสียงเข้มขึ้นอีกนิด

 

“ลีวายส์เจ็บขาฮะ   เจ็บขามากเลย” ลีวายส์นิ่วหน้าด้วยความเจ็บเมื่อลองขยับขาดู ผมเลยจำต้องอุ้มร่างเล็กพาเข้ามาในห้องนอน

 

“จุ๊บฝันดีฮะ พีธาร”  ลีวายส์ยืนหน้ามาจุ๊บปลายจมูกผมเบาๆ   ผมทำเป็นไม่สนใจหันไปเปิดไฟข้างหัวเตียง ว่าจะอ่านหนังสือต่อสักนิด แต่ร่างเล็กเขย่าแขนผมเบาๆ

 

“พี่ธาร จุ๊บลีวายส์คืนก่อนฮะ   ลีวายส์จะได้ฝันดีด้วย” ร่างเล็กบอกมองผม  ยั่วกูหรือเปล่าวะ ผมไม่ทำหันไปอ่านหนังสือต่อ แต่พอหันกลับมามอง ลีวายส์ก็ยังไม่ยอมนอนสักที

 

“จุ๊บ!   ฝันดี นอนๆ” ผมจำต้องก้มลงไปจุ๊บปลายจมูกร่างเล็กเบาๆ จากนั้นลีวายส์ก็หลับตาลงทันที พร้อมกับเอื้อมมือมากอดเอวผมที่นั่งพิงอยู่กับหัวเตียง หึ  อย่างกะกลัวกูหายงั้นแหละ

 

 

เช้า..........

 

‘อ๊า.....ธาร.....ธารคะ....เสียงหวานของเอมี่เข้ามาในโสตประสาทของผมภาพของผมและเธอกำลังร่วมรักกันอย่างดูดดื่ม

 

'อื่ม.........' ผมครางรับในลำคอ รู้สึกเสียวซ่านไปทั่วร่าง เมื่อช่วงล่างถูกสัมผัสและบดเบียด

 

ผับๆๆ โอ๊ย!!! กูว่าแรงไปแล้ว  ผมสะดุ้งตื่นเมื่อรู้สึกว่าแทนร้อนตัวเองโดนบดเบียดอย่างแรง จนรู้สึกปวดหนึบมากไป

 

ผมเอามือไปลูบๆคลำๆตรงลูกธารน้อยแต่มือกลับจับโดนหัวทุยๆ ของใครบางคน ผมนึกขึ้นได้จนรีบเปิดผ้าห่มออก ผงกหัวขึ้นมามอง

 

“เฮ้ย!!!”  ลีวายส์ตาโต ทันทีที่เห็นผมตื่น มือเล็กจับลูกธารน้อยของผมส่วนอีกมือกำลังยกขึ้นตั้งท่าจะฟาดลงมา

“ทำอะไรนะ  ลงไป!” ผมบอกร่างเล็กที่นั่งคร่อมเอวผม มันหันหน้าไปทางปลายเตียง

 

“หนอนฮะ หนอนมันอยู่ในนี้ ต้องเอามันออกไป”

 

“โอ๊ย!!!!” จุกครับจุก  มันทำตาโตอย่างตกใจไม่พอ ยังจับดึงลูกธารน้อย กะว่าจะให้ผมดูด้วย ผมนี่หน้าแดงไปหมด

 

“มันดูตัวใหญ่มาก ลีวายส์เห็นพี่ธารร้อง มันกัดใช่มั้ยฮะ” ลีวายส์พูดอีก ขณะที่มือเล็กยังคงจับหนอนยักที่มันว่าไว้มั่น บ้าเซ้นั้น ไข่กู!!!

 

ฟุ๊บ!!!  อ่าส์............

 

“อ่ะ....”  ลีวายส์ถูกผมผลักออกจากตัว จนล้มลงไปนอนอยู่ข้างๆ  ผมจ้องร่างเล็กเขม่ง

 

“เออ!!!   หนอน เดี๋ยวมันจะกัดมึงเนี่ยแหละ  ถ้าไปยุ่งกับมันอีก  เข้าใจ๋!!!!” ลีวายส์สะดุ้งกับเสียงตะคอกใส่ของผมก่อนจะทำปากมุบมิบเหมือนจะบ่นอะไรสักอย่างแต่ไม่กล้าพูดออกมา

 

ผมรีบมาเข้าห้องน้ำไปจัดการไอ้หนอนให้มันสงบลง  เช้าๆเลยกู  คงไปต้องพรรณนาหรอกนะ จินตนาการณ์เอาเองแล้วกัน ว่าจักการยังไง

 

 

 

ก๊อกๆๆ  เสียงประตูห้องน้ำดังขึ้นทำให้ผมลืมตาจากการงีบระหว่างแช่น้ำในอ่าง ผมมักจะทำแบบนี้เป็นปกติตอนเช้าๆ ถ้าตื่นเร็วน่ะนะ ได้แช่น้ำแล้วสบายตัวดี

 

“มีอะไรอีก......”

 

“ลีวายส์ปวด.....ฮึฮึ๊”  มันบอกเสียงอุ๊บอิ๊บอยู่หน้าประตู ซึ่งผมไม่ได้ล็อกไว้

 

“เข้ามา  ไม่ได้ล็อก” เพราะห้องน้ำกับห้องส้วมมันกั้นกระจกเบลอไว้ ผมเลยให้ร่างเล็กเข้ามาได้

 

สักพักร่างเล็กเดินเข้ามา มันชำเลืองมองผมนิดๆ ทำท่าจะวิ่งเข้าไปแต่พอเห็นผมมองอยู่เลยเดินช้าลง คงเพราะกลัวผมว่าอีกตามเคย

 

“.................” ร่างเล็กโผล่หัวออกมาจากกระจกเบลอ และเอียงหน้ามองผม

 

“อะไร”

 

“พี่ธาร...อย่าแอบดูนะ ” เด็กเวร มันเห็นกูเป็นโรคจิตหรือวะ  เฮ้อออ =_=

 

 

 

 

“อาบน้ำยัง” ผมถามตอนที่มันเดินออกมาเมื่อทำธุระเสร็จ ลีวายส์ส่ายหน้าตอบ “มานี่...” ผมบอกอีก ร่างเล็กก็เดินมาอย่างว่าง่าย

 

“...............” มันทำหน้างงๆ  ก้มลงมองในอ่าง แต่มันไม่เห็นอะไรหรอกเพราะมีฟองสบู่เต็ม

 

“ถอดเสื้อ  แล้วลงมาอาบมา” ผมบอก  ร่างเล็กทำท่าครุ่นคิด ก่อนจะเดินออกไป อ้าวเหี้ยไรวะ เหอะๆ 

 

“................” สักพักผมได้ยินเสียงฝีเท้า กลับเข้ามาใหม่เลยลืมตาขึ้นมอง  ลีวายส์ถอดเสื้อผ้าออกหมดไม่เหลือไว้สักชิ้น

 

“แต่ ลีวายส์มีแผลฮะ” เออกูลืมไป  แต่ก็อาบได้นี่

 

“มานี่มา....” ผมอุ้มร่างเล็กลงมาในอ่าง จับขาข้างที่มีแผลพาดไว้กับขอบอ่างโดยให้นั่งลงบนตักผม เราหันหน้าไปทางเดียวกัน  แต่เห็นทีกูจะพลาดล่ะ 

 

เมื่อเนื้อนิ่มๆของร่างเล็กบดเบียดลงเท่านั้นแหละ ลูกธารน้อยของกูที่เพิ่งจะสงบไปมันก็เริ่มตื่นขึ้นอีกครั้ง  ผมมองแผ่นหลังขาวเนียนของร่างเล็กตรงหน้า พร้อมกับกลืนน้ำลายลงคออ ผมก้มลงสูดกลิ่นกายของอีกคนเข้าปอด  หอมดีว่ะ อ่า........กูต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ทำไมถึงได้มีอารมณ์กับเด็กตัวแค่นี้ได้เนี่ย  ตะ.....แต่ว่า ไม่มีใครรู้สักหน่อย  ช่วยไม่ได้ล่ะวะ

 

จ๊วบๆ!!!  จุ๊บ!  ผมซุกไส้ซอกคอขาวเนียนตรงหน้า แต่ทะว่าร่างเล็กกลับไม่มีท่าทีขัดขืนแต่อย่างไร ยั่วกูป่ะเนีย

 

“คิคิ....พี่ธาร จั๊กกะจิ้ ฮะ คิคิ ” ลีวายส์เอี่ยวตัวกลับมาบอก หัวเราะชอบใจใหญ่แต่หารู้ไม่ตอนมันขยับดิ้นอยู่บนตักผม มันทำให้ลูกกูตื่นตัวเร็วขึ้นไปอีก

 

“อ๊ะ!!” ลีวายส์หยุดดิ้นเพราะสัมผัสได้ถึงแทนร้อนของผมที่อยู่ใต้ร่างมัน

 

“โอ๊ย!!!!” ผมจับมือลีวายส์ไว้ไม่ทัน มือเล็กจับ หมับเข้ากับลูกธารน้อยเต็มลำ  แถมมันยังออกแรงบีบเค้นอีกด้วย

 

“หนอนๆ  พี่ธาร หนอน.....อ๊ะ!!!”  ผมอุ้มลีวายส์ขึ้นมาจากอ่าง และนั่นทำให้ลีวายส์เห็นหนอนยักเข้าอย่างจัง ผมรีบเอาผ้าขนมหนูพันเอวก่อนจะทิ้งลีวายส์ให้ยืนเออเรออยู่ตรงนั้น  ไม่ไหวๆ กูตรงไปสยบหนอนกูก่อน ก่อนที่มันจะได้กัดเด็กนี่เข้าให้ สติแตกแล้วกู  อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก

 

......................................................................

ลีวายส์ : พี่ธารเลี้ยงหนอนไว้กลางลำตัว -*-

 

อ๊ากกกกกกด้วย โธ่ๆ รีดเดอร์ค่าาาาาาา เข้าใจเรานะเราก็อยากอัฟให้ทุกวันแต่ว่าด้วยประสบการณ์และเวลา เราไม่สามารถอัฟทุกวันได้อ่ะค่ะ _/\_

ขอบคุณที่ติดตามนะคร้าาา มั๊วๆ 

 

 มีคำผิดสะกิดบอกกันมั่งนะ คิคิ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น