พลอยสีสมุทร
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่4

คำค้น : เลือดทรนง ตอนที่4

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 163

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ต.ค. 2562 15:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่4
แบบอักษร

"คุณจะพาฉันไปที่ไหนกัน"

 

"ฉันจะพาเธอส่งตำรวจ..." ว่าด้วยน้ำเสียงเข้มแต่สั่น

 

"ปล่อยฉันไปเถอะนะ ฉันไม่ได้คิดจะวางยาเพื่อนคุณจริงๆนะ เพื่อนฉันน่ะ..."

 

"พอเถอะ...ฉันฟังเธออธิบายนิยายน้ำเน่าที่เธอแต่งขึ้นมาแก้ตัวเป็นร้อยกว่ารอบแล้ว น่าเบื่อสิ้นดี" ว่าด้วยเสียงที่สั่นกว่าเดิม เหงื่อเริ่มผุดตามใบหน้าหล่อนั้นมากขึ้นเรื่อยๆ

 

"คะ...คุณเป็นอะไรรึเปล่าคะ" เมื่อหันไปมองหน้าชายหนุ่มก็ต้องตกใจทันที ถึงแม้จะมืดแต่ตความขาวซีดและเหงื่อที่ผุดขึ้นตามใบหน้าหล่อเหลานั้นก็ทะลุความมืดออกมา

 

"หึ...ฉันเป็นอะไรเธอก็รู้ดีนี่ ยังจะถามทำไมอีก" พูดด้วยน้ำเสียงเข้มที่เจือไปด้วยความโกรธ

 

"คุณไม่จับฉันส่งตำรวจแล้วใช่มั้ยคะ" ยิ้มออกมาทันทีเมื่อเห็นชายหนุ่มขับผ่านสถานีตำรวจไป

 

"หึๆ แบบนั้นมันคงจะง่ายไป แล้วก็คงจะไม่ถูกใจเธอ" พูดออกมาด้วยยิ้มร้ายก่อนจะเหลือบมองหญิงสาวเล็กน้อย

 

"งั้นเดี๋ยวฉันบอกทางกลับบ้านฉันนะคะ ข้างหน้าจะมีที่กลับรถอยู่คุณก็ไปกลับรถตรงนั้น..."

 

"หึๆ เธอคงจะดีใจมากสินะ ถึงฉันจะไม่ใช่กัน แต่ยังไงเธอก็ชอบฉันนี่ ไม่งั้นเธอคงไม่ดีใจแบบนี้" ว่าพลางหันไปส่งยิ้มให้หญิงสาวทันที

 

"เอ่อ...ฉัน" ถึงแม้จะไม่ค่อยเข้าใจว่าคนตรงหน้าจะสื่อความหมายอะไรในคำพูดแต่รอยยิ้มนั้นก็ทำให้ใจสั่นไหวจนเธอไม่กล้ามองหน้าเขา ได้แต่ก้มมองมือตัวเองที่กุมเข้าหากันแน่น

 

"หึ มารยา..." ชายหนุ่มคิดในใจก่อนจะมุ่งตรงเข้าคอนโดของตอนทันที

 

"นี่ไม่ใช่บ้านฉันนี่คะ..." หญิงสาวที่ลงจากรถแล้วก็พบว่าตรงหน้าไม่ใช่บ้านของตนก็ได้แต่กังวลใจแล้วมองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างค้นหาคำตอบ

 

"หึๆ ยังคงเล่นบทหญิงสาวใสซื่อบริสุทธิ์ได้อยู่อีกนะ..." คิดในใจก่อนจะหันมายิ้มให้หญิงสาวแล้วทำหน้าตาปกติ

 

"คุณพาฉันมาที่นี่ทำไมกัน" เว้นระยะห่างจากชายหนุ่มแล้วถามด้วยแววตาสงสัยและวิตกกังวล

 

"ผมจะมาเปลี่ยนผ้าน่ะ เหงื่อออกเยอะขนาดนี้ ผมขับรถไปส่งคุณไม่ไหวหรอก อืม งั้น คุณก็ไปนั่งพักดื่มชาอุ่นๆที่ห้องผมก่อนดีกว่านะ"

 

"เห้อ...คุณกลับไปพักผ่อนเถอะค่ะ ส่งฉันแค่นี้ก็ได้เดี๋ยวฉันกลับแท็กซี่เองค่ะ ขอบคุณนะคะที่มาส่ง" พูดจบก็เดินออกจากตรงนั้นทันทีหากแต่มือหนากลับคว้าแขนร่างบางไว้เสียก่อน

 

"ผู้หญิงตัวเล็กๆแบบคุณ...กลับแท็กซี่คนเดียวดึกๆดื่นๆมันอันตราย ให้ผมไปส่งดีกว่า" พูดจบก็กุมมือร่างบางแล้วเดินขึ้นไปบนคอนโดด้วยกัน

 

"แอดดด..." ร่างหนาเปิดประตูห้องเข้าไปก็รีบลากร่างบางเข้าไปยังห้องนอนทันที

 

"คะ...คุณพาฉันเข้ามาในนี้ทำไมกัน" ถามด้วยเสียงสั่นๆบ่งบอกว่าเริ่มกลัวคนตรงหน้าแล้ว

 

"หึ...เธอเลิกเล่นบทหญิงสาวใสซื่อบริสุทธิ์ได้แล้ว...นี่มันเป็นความต้องการของเธอไม่ใช่เหรอ" พูดด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วเดินเข้าใกล้หญิงสาวมากขึ้นเรื่อยๆ ร่างบางก็ทำได้แต่ถอยหนีจนชิดกับผนังห้อง

 

"ออกไปนะ...หยุดเดี๋ยวนี้..." ได้แต่หลบจมูกโด่งที่พยายามกดหอมลงบนพวงแก้ม

 

"หึๆ เธอคงจะผิดหวังสินะที่ไม่ใช่ไอวัฒน์ แต่ฉันก็ไม่แพ้ไอวัฒน์หรอกนะ" พูดจบก็ซุกไซร้ซอกคอหญิงสาวต่อ ความรุ่มร้อนของชายหนุ่มจากตอนแรกที่ทนกักเก็บไว้ตอนนี้ได้ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

 

"ฮึกๆ...ปล่อยฉันไปเถอะ..." เสียงนั้นทำให้ชายหนุ่มชะงักแล้วมองหญิงสาวอย่างแปลกใจ

 

"ร้องไห้...หึ ร้องไห้ทำไม เธอต้องการแบบนี้ไม่ใช่รึไง" พูดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันก่อนจะมองหญิงสาวด้วยแววตาดูถูก

 

"ถึงฉันจะเคยชอบ...ไม่สิ ตอนนี้ฉันก็ยังชอบคุณอยู่ แต่ฉันไม่ได้อยากให้คุณมารังแกหรือดูถูกฉันแบบนี้นะ..." พูดด้วยน้ำเสียงสั่นๆอย่างหวาดกลัวคนตรงหน้า ที่ไม่ได้เป็นชายในฝันอย่างที่เธอคิดเลย

 

"ฉันไม่สนใจเธอแล้ว เธอจะร้องไห้ก็แล้วแต่เธอ แต่เธอทำแบบนี้เธอต้องรับผิดชอบ" พูดจบก็อุ้มร่างบางที่สั่นเทาขึ้นแนบอกก่อนจะเดินดุ่มๆแล้วทิ้งร่างบางลงกับเตียง

 

"โอ้ยย..."

 

"เจ็บงั้นเหรอ อย่าเพิ่งร้องสิ คืนนี้เธอยังมีเวลาร้องอีกนานแล้วเธอก็คงจะต้องเจ็บกว่านี้ หึๆ" หัวเราะในลำคอก่อนจะก้มลงไปสูดดมกลิ่นกายหอมของหญิงสาว ร่างบางได้แต่ดิ้นเพื่อให้หลุดจากพันธนาการแต่ก็ไม่เป็นผลเมื่อร่างแกร่งมีแรงเยอะกว่า

ค่ำคืนที่เต็มไปด้วยไฟรักแผดเผาทั้งสองคนให้มอดไหม้ไปด้วยกัน หากแต่ความรู้สึกของทั้งสองแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ชายหนุ่มสุขสมและเพลิดเพลินกับดอกไม้งามวัยแรกแย้มที่ไม่เคยถูกบุรุษผู้ใดเด็ดมาดอมดม หากแต่หญิงสาวกลับทุกข์ทรมานทั้งกายใจ ถึงแม้จะได้มอบความบริสุทธิ์ให้กับชายที่ตนแอบรักมาตั้งแต่เด็ก แต่เธอก็ต้องเจ็บปวดเพราะที่เขาทำลงไปนั้นไม่ใช่เพราะว่ารักเธออย่างที่เธอหวังมาตลอด แต่เป็นเพราะความใคร่ต่างหาก...

 

... 

 

จบตอน 

เฮือกกกก กว่าจะแต่งจบไรต์ต้องเติมเลือดหลายรอบเลย เลือดไม่พอเลี้ยงสมอง (เผื่อใครไม่รู้ ไรต์จะบอกอะไรว่า ไรต์ไม่แต่งncนะ แต่จะติดเรทไว้15+ หรือไม่ติดดี ยังไงก็ไม่ค่อยต่างกันเท่าไหร่ ถ้าใครหวังจะเข้ามาอ่าน nc หรือ ฉาก 18+ เชิญเรื่องอื่นนะ เพราะเรื่องนี้ไม่มีแน่ๆ แต่อาจจะมีแบบเลื่อนไปที่โคมไฟ หรือดเช้าวันรุ่งขึ้นประมาณนั้นนะ 555+)

 

ปล.เรื่องนี้ไรต์แต่งไว้ก่อนแล้วในมือถือ แต่เพิ่งจะเอามาลงไม่ได้แต่งวันนี้นะคะ ส่วนกำหนดการอัพ ไรต์ต้องขอดูก่อนว่ามีคนอ่านบ้างรึเปล่า ถ้าไม่มีคนอ่านไรต์อาจจะอัพเดือนละครั้ง ปีละหน ถ้ามีคนอ่านก็อาจจะอัพสัปดาห์ละสองสามตอน อ่ะล้อเล่นน่า ไรต์จะอัพเท่าที่ไรต์สามารถอัพได้นะ ขอไปเติมเลือดก่อนล่ะนะ 

ความคิดเห็น