เรบิญ่า/ดาราวลี/สิปาหนันต์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 9/4 ตาต่อตาฟันต่อฟัน

ชื่อตอน : ตอนที่ 9/4 ตาต่อตาฟันต่อฟัน

คำค้น : บัวบงกช,ชยากร,วิวาห์เร่รัก,ผู้หญิงหิวเงิน,เอาตัวเร่ขาย,ปากร้าย,เอาแต่ใจ,ไม่ยอมคน,

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ต.ค. 2562 08:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 9/4 ตาต่อตาฟันต่อฟัน
แบบอักษร

เมื่อทุกอย่างผ่านไปด้วยดีและยังเหลือเวลาอีกหลายชั่วโมง บัวบงกชจึงเดินเข้าร้านหนังสือรู้สึกเพลิดเพลินกับการอยู่ในร้านจนลืมเวลารู้ตัวอีกทีก็เกือบเย็นแล้ว หากจะกลับเข้าบ้านค่ำมืดคงจะดูไม่ดีสักเท่าไหร่ คิดได้แบบนั้นเธอจึงรีบชำระค่าหนังสือและรีบออกจากร้านทันทีโดยไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้าง 

“เอ๊ะ!” มีนตราร้องขึ้นทันทีเมื่อเห็นศัตรูหัวใจ “นั่นมันนังบัวบงกชนิ นังแพศยามันมาทำอะไรที่นี่” 

พอเห็นแบบนั้นเธอไม่รอช้า รีบเดินตามอีกฝ่าย แม้จะมีผู้คนมากมายที่เห็นดาราดังอย่างเธอและอยากจะเข้ามาถ่ายรูป แต่เธอก็แสร้งยิ้มและขอโทษพวกบ้าดาราโดยอ้างว่าติดธุระด่วน และนั่นทำให้ผู้คนเหล่านั้นไม่กล้าเข้ามาจึงทำให้เธอฝ่าวงล้อมออกมาได้สำเร็จ 

“นังบ้าเอ๊ย!” เสียงนั้นเต็มไปด้วยความหงุดหงิน “มันจะรีบเดินไปไหนวะ” 

มีนตราบ่นอุบอิบเมื่ออีกฝ่ายเดินตัวปลิวทำให้เธอเดินตามจนเกือบจะไม่ทัน แต่มีหรือว่าเธอจะตามไม่ทันเพราะนึกสนุกขึ้นมาและเรื่องนี้ต้องพูดกับบัวบงกชให้ได้ โชคก็ทำท่าว่าจะเข้าข้างเสียด้วย เพราะลานจอดรถปลอดผู้คน นั่นคือสิ่งที่เธอปรารถนาเหลือเกิน จะได้มีเวลาเยอะเย้ยอีกฝ่ายได้เต็มที่ 

“จะรีบไปไหนจ๊ะ…บัวบงกช” 

เท้าที่กำลังเดินอย่างเร่งรีบ พอได้ยินน้ำเสียงที่คุ้นหูจึงหยุดกึกทันที ก่อนจะหันมายังเจ้าของเสียงนั้น และไม่คิดว่าจะเจอกันในเวลาเช่นนี้ 

“คุณ…มีนตรา!” 

“บังเอิญจังนะคะ ที่เราเจอกันที่นี่ ท่าทางเร่งรีบแบบนี้จะไปไหนหรือคะ” 

น้ำเสียงนั้นราบเรียบก็จริง แต่เหมือนแฝงอะไรบางอย่างซึ่งคนฟังสัมผัสความและรู้สึกได้ แววตาของมีนตรานั้นพร้อมจ้องจะหาเรื่องเต็มที่แต่ก็ไม่ได้ทำให้เธอหวาดหวั่นแม้แต่น้อย 

“คุณมีอะไรกับดิฉันหรือคะ” บัวบงกชสบตากับอีกฝ่ายเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยขึ้น “ถ้าไม่มีอะไรดิฉันขอตัวนะคะ” 

“จะรีบไปไหนละคะ อยู่คุยกันประเดี๋ยวเดียวคงไม่เสียเวลาหรอก” 

อีกฝ่ายยังไม่รามือง่าย ๆ และเป็นจังหวะดีทีเดียวที่อยู่ด้วยกันตามลำพังและเป็นโอกาสที่จะได้จัดการผู้หญิงหน้าด้านคนนี้ง่าย ๆ ที่แย่งชยากรไปทั้งที่เธอมาก่อน 

“คุณมีอะไรก็พูดมาเถอะคะ ฉันไม่เวลาว่างพอจะคุยเรื่องไร้สาระกับคุณหรอกค่ะ” 

“แม้แต่เรื่องของชยากรงั้นหรือ” 

คราวนี้บัวบงกชนิ่งไปพักใหญ่สีหน้าของเธอเผือดลงทันที 

“แค่นี้ถึงกับพูดไม่ออกเลยรึบัวบงกช” เสียงนั้นเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน เมื่อได้ทีจึงพูดต่อทีจึงรีบเอ่ยต่อเพื่อให้อีกฝ่ายเกิดความริษยา “ฉันเสียใจเรื่องเมื่อคืนด้วยนะ เข้าหอทั้งทีแต่กลับไม่มีเจ้าบ่าว” มีนตราแสร้งพูดเสียงเศร้า “แต่พอคิด ๆ ดูแล้วคนที่เข้าหอกับกรควรที่จะเป็นฉันไม่ใช่เธอ” 

“ทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นแผนการของคุณสินะ” บัวบงกชเอ่ยเสียงเรียบ 

“มันก็ไม่ถูกเสียทีเดียวหรอก เรื่องแบบนี้ตบมือข้างเดียวมันคงไม่ดังหรอก…จริงไหม” 

แม้คำพูดของอีกฝ่ายจะทิ่มแทงใจอยู่บ้าง แต่ก็พยายามข่มใจไว้ไม่ให้ไหวหวั่น เพราะมันไม่ได้อยู่ที่มีนตราคนเดียวหากเขาไม่ให้ความร่วมมือ อีกอย่างก็รู้อยู่เต็มอกว่าเขาไม่ได้พิศวาสเธออยู่แล้ว มันจะมีประโยชน์อะไรที่จะฉุดรั้งเขาไว้ แม้พยายามที่จะไม่สนใจ แต่ผู้หญิงคนนี้ไม่หยุดตอแยแล้วละก็ เธอจะไม่ยอมเช่นกัน 

มีนตรายื่นหน้าเข้ามาใกล้เมื่ออีกฝ่ายนิ่งไป พร้อมกับเอ่ยขึ้นอย่างเย้ยหยัน “โถโถโถ ฉันรู้ว่าเธอเสียใจ แต่ก็ควรยอมรับความจริงนะ เพราะยังไงกรเขาก็ไม่มีวันลืมฉันแน่นอน”  

“สามีของฉันจะไปนอนกับผู้หญิงคนไหน ฉันไม่สนใจหรอกค่ะ ที่ผ่านมาถือว่าเป็นการหาเศษหาเลยก็แล้วกัน หลังจากนี้ฉันจะใช้สิทธิ์ของภรรยาบ้าง” เธอสวนขึ้นทันควัน 

“ภรรยา!” อีกฝ่ายทวนคำด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย “ไม่อายปากบ้างหรือคะ” แววตานั้นเต็มไปด้วยความเกลียดชัง “ที่จริงเวลานี้เธอควรจะไปฮันนีมูน แต่ก็อย่างว่าแหละ…เธอมันไม่ใช่ตัวจริง” 

“ฉันจะเป็นตัวจริงหรือไม่ มันไม่สำคัญหรอกค่ะ แต่ฉันว่าอย่าพยายามนักเลยวิธีสกปรกของคุณมันใช้ไม่ได้ผลเสมอไปหรอก” ตอนแรกว่าจะไม่สนใจแต่เมื่ออีกฝ่ายไม่ยอมหยุดง่าย ๆ จึงเอาคืนเสียบ้าง 

“นี่นัง…” มีนตราถึงกับปรี๊ด ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะกล้ายอกย้อน 

“กรุณาใช้วาจาสุภาพในที่สาธารณะด้วยค่ะ ถึงคุณจะเป็นดาราดังนานนับสิบปี แต่ถ้ามันจะดับก็คงไม่ยาก” 

ดาราสาวเม้มปากแน่นรู้สึกโกรธแต่ก็ต้องอดทนจะผลีผลามทำอะไรมากก็ไม่ได้เมื่อเธอเป็นคนสาธารณะ แต่เธอจะไม่มีวันแพ้ผู้หญิงคนนี้เด็ดขาด…ไม่มีวัน 

หญิงสาวเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย เมื่อครองสติได้จึงพูดต่อ “อย่าคิดว่าจะชนะฉันได้ ฉันกับเธอกระดูกมันคนละเบอร์” 

บัวบงกชยิ้มเล็กน้อย สีหน้าไม่ได้แสดงความรู้สึกใด ๆ เพราะรู้ว่าผู้หญิงคนนี้คงไม่หยุดเพียงแค่นี้ ตราบใดที่เธอยังเป็นเมียที่ถูกต้องตามกฎหมาย และมันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะหลีกหนี เมื่อสองคนรักกันมาก่อนและวันนี้ก็ยังเป็นเช่นนั้น ข้อนี้เธอทราบดี แต่ทว่าอยู่นานกว่านี้ก็เกรงจะเกิดปัญหาจึงหาทางหลีกเลี่ยงน่าจะดีกว่า 

“ธุระของคุณมีแค่นี้ใช่ไหมคะ ถ้างั้นขอตัวนะคะ ฉันมีอย่างอื่นต้องทำอีกมาก” 

“ถ้าคิดจะครอบครองชยากรไว้คนเดียวละก็ เราได้เห็นดีกันแน่…บัวบงกช” 

เท้าที่กำลังจะก้าวต้องหยุดชะงัก เมื่ออีกฝ่ายไม่ยอมรามือง่าย ๆ เธอจึงหันมามองเล็กน้อยพร้อมกับเอ่ยเสียงเรียบ “เรื่องนี้ฉันคงตอบไม่ได้ เพราะฉันกับเขาแต่งงานกันแล้ว” 

ประโยคนั้นตอกย้ำความเจ็บปวดของอีกฝ่ายอย่างแสบสันต์โดยที่เธอไม่รู้ตัว และไปจุดประกายต่อมความรู้สึกพลันทำให้ฝ่ายโมโหจนเลือดขึ้นหน้า 

“หยุดเดี๋ยวนี้บัวบงกช” 

แม้จะมีเสียงเรียกมาตามหลังแต่เธอก็พยายามที่จะไม่สนใจ เพราะรู้ว่ามันจะไม่จบเพียงแค่นี้เมื่อการแต่งงานเกิดขึ้นเพราะความไม่เต็มใจและเธอก็ทำเพื่อครอบครัวเท่านั้น โอกาสที่มีความสุขในชีวิตคู่นั้นคงไม่มี 

แต่ก็เชื่อว่าวันเวลาจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้น และจะต้องผ่านอุปสรรคเหล่านี้ไปให้ได้! 

++เมื่อมาเจอกับคนรักของสามีโดยไม่ได้ต้ังใจอะไรจะเกิดขึ้น......ไปติดตามพร้อม ๆ กันเลยจ้าา++ 

ความคิดเห็น