เรบิญ่า/ดาราวลี/สิปาหนันต์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 9/3 เดินตามฝัน

ชื่อตอน : ตอนที่ 9/3 เดินตามฝัน

คำค้น : บัวบงกช,ชยากร,วิวาห์เร่รัก,ผู้หญิงหิวเงิน,เอาตัวเร่ขาย,ปากร้าย,เอาแต่ใจ,ไม่ยอมคน,

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ต.ค. 2562 09:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 9/3 เดินตามฝัน
แบบอักษร

ในคืนเข้าหอที่ไร้เงาเจ้าบ่าวก็ทำให้เธอสบายใจไปอีกเปราะ แม้เขาจะเคยประกาศกร้าวว่าไม่อยากแตะต้องแต่ก็ใช่ว่าจะวางใจได้เสมอไป ร้อยทั้งร้อยชายหญิงที่อยู่ร่วมเตียงนอนเดียวกันโอกาสที่จะพลาดพลั้งมีสูงมากต่อให้เป็นคำมั่นที่เขาให้ไว้ก็ไม่น่าเชื่อถืออยู่ดี ซึ่งเธอยอมรับในข้อนี้ก่อนที่จะตัดสินใจแต่งงานไม่วันใดวันหนึ่งมันก็ต้องเกิด ทว่าทำไมในใจลึก ๆ ถึงรู้สึกเจ็บแปลบเมื่อนึกถึงเรื่องเมื่อคืนที่ผ่าน  

บัวบงกชจะพยายามสลัดความคิดนั้นออก และเตือนตัวเองอยู่ในใจว่าทำไมจะต้องแคร์ผู้ชายอย่างเขาด้วยเล่า ในเมื่อเขาหยามเหยียดและยังต่อว่าเธอเป็นผู้หญิงหน้าเงิน  เธอควจที่จะพยายามเดินหน้าในสิ่งที่เคยบอกกับเขาไว้เช่นกันและเชื่อว่ามันจะสำเร็จและชดใช้ให้เขาทุกบาททุกสตางค์ 

หลังจากที่วางแผนทำแบรนด์เสื้อผ้าของตัวเองมานานกระทั่งถึงกระบวนการสุดท้ายจนเกือบสำเร็จร้อยเปอร์เซ็นต์พร้อมที่จะโปรโมททันทีหลังตกแต่งร้านเสร็จ อีกอึดใจเดียวทุกอย่างก็จะเรียบร้อย แม้จะเป็นธุรกิจแรกที่ลงมือทำซึ่งอาจจะเสี่ยงกับสภาวะการณ์ของเศรษฐกิจที่ฝืดเคือง แต่เธอต้องลุยและต้องทำให้ได้ 

“ร้านสวยแล้วก็น่ารักมาก ๆ เลยค่ะคุณบัว” 

“ขอบคุณมากค่ะคุณมีนา” 

เป็นคำชมที่ทำให้เธอมีกำลังใจมาก กว่าจะมีวันนี้ได้มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสำหรับคนที่ไม่เคยลงมือทำธุรกิจ ไม่ว่าจะเป็นการออกแบบร้าน การหาช่างตัดเย็บฝีมือดี รวมทั้งพนักงานในร้านที่จะมาช่วยทั้งหน้าร้านและทางออนไลน์หรือการหาข้อมูลต่าง ๆ และนั่นคือทุกอย่างที่เธอทุ่มแรงกายแรงใจด้วยตัวเอง เมื่อแรงกดดันจากเรื่องต่าง ๆ และภาวะการณ์ทางการเงินของครอบครัวทำให้เธอไม่ลังเลใจสักนิด จึงตัดสินใจลงมือทำ โชคดีที่มีผู้ช่วยมือดีเป็นเป็นทั้งเลขาและเป็นที่ปรึกษาให้กับเธอทุกเรื่องทั้งที่ไม่มีส่วนได้ส่วนเสียอะไรกันเลย กระทั่งความฝันของเธอเป็นรูปเป็นร่างขึ้น 

“เรื่องเว็บไซต์มีนาจัดการให้เรียบร้อยแล้วค่ะ รับรองว่าถึงกลุ่มเป้าหมายแน่นอน ส่วนสื่อออนไลน์ ทางไอจี ทวิตเตอร์แล้วก็เฟสบุ๊ก เสร็จแล้วค่ะ ยังไงวีระชัยจะเอามาให้คุณบัวดูอีกที รับรองทันก่อนโปรโมทค่ะ มีนาว่าคุณบัวต้องชอบใจแน่ งานค่อนข้างละเอียด เรื่องฝีมือเชื่อถือได้ค่ะ” 

“ไม่รู้จะตอบแทนยังไงดี คุณมีนาช่วยทุกเรื่องเลย ทั้งที่มันธุรกิจส่วนตัวของบัว ขอบคุณจากใจจริง ๆ ค่ะ รอทุกอย่างลงตัวเมื่อไหร่บัวจะไม่ลืมความช่วยเหลือในครั้งนี้เลย” 

“ตอบทงตอบแทนอะไรกันคะ เล็กน้อยแค่นี้เองมันไม่ได้ยากอะไรเลย อีกอย่างมีนาเต็มใจและอยากช่วยคุณบัวค่ะ หากไม่ช่วยเจ้านายแล้วจะให้ช่วยใครละคะ” 

“แต่เรื่องนี้มันนอกเหนือจากหน้าที่นี่คะ” 

“จะในหรือจะนอกหน้าที่ มีนาก็เต็มใจทุกอย่าง คุณบัวอยู่ที่ไหนมีนาก็จะตามไปทุกหนทุกแห่งเลยค่ะ” 

พอได้ยินเลขาสาวพูดแบบนั้น หญิงสาวถึงกับกลั้วหัวเราะและน้ำตาซึมเล็กน้อยด้วยความตื้นตันใจ ไม่คิดว่าจะมีคนรักเธอได้ถึงเพียงนี้ทั้งที่ไม่ได้เป็นอะไรกันเลย 

“ได้กำลังใจดีแบบนี้ กิจการร้านเสื้อคงต้องรุ่งแน่ ๆ มีเพื่อนคู่คิดที่ดีขนาดนี้” บัวบงกชหันมายิ้มให้กับเลขาสาวด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข ก่อนจะเอ่ยขึ้น “จริงไหมคะ” 

“จริงค่ะคุณบัว” 

มีนาเสียงสูงก่อนจะหัวเราะไปพร้อมกับเจ้านายสาว แม้จะมีคำถามอยู่ในใจมากมายแต่มันเป็นเรื่องส่วนตัวที่เธอไม่ควรไปก้าวก่าย แต่พอเห็นสีหน้าของคนที่ผ่านการแต่งงานมาหมาด ๆ เริ่มทำให้เธอไม่แน่ใจว่ามีความสุขมากน้อยแค่ไหนกับการเริ่มต้นใช้ชีวิตคู่ 

“คุณมีนา” เลขามองหน้าเธออย่างไม่วางตา ทำให้เธอร้องทักแต่ทว่าอีกฝ่ายทำราวกับไม่ได้ยินเสียงนั้น บัวบงกชจึงเอ่ยทักอีกครั้ง “คุณมีนาคะ คุณมีนา ได้ยินบัวไหมคะ” 

พอได้สติ มีนาจึงเอ่ยขึ้นอึก ๆ อัก ๆ “คะ…คุณบัว มีอะไรหรือเปล่า” 

“ก็คุณมีนาจ้องหน้าบัวชนิดไม่วางตา มีอะไรจะบอกบัวหรือเปล่า” 

“อ่ะ…อ๋อ” มีนาแสร้งหัวเราะแต่กลบไม่มิด และบัวบงกชกลับรู้ทันความคิดของหญิงสาว  

“ไม่ต้องหัวเราะกลบเกลื่อนเลยค่ะ คุณมีนาจะพูดอะไรแต่ไม่กล้าพูด ไม่ต้องเกรงใจหรอกค่ะ คุณมีนาก็เป็นเหมือนเพื่อนอีกคนของบัว พูดมาเถอะค่ะกำลังรอฟัง” 

“เอ่อ…” คราวนี้เธอถึงกับใบ้กิน แต่พอเห็นอีกฝ่ายพยักหน้าให้ จึงเอ่ยเสียงอ่อย “ที่จริงคุณบัวเพิ่งจะแต่งงาน ไม่น่าลำบากมาดูร้านเลย เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ให้มีนาจัดการให้ก็ได้ค่ะ” 

บัวบงกชเงียบไปพักใหญ่แต่พอได้สติจึงรีบเอ่ยขึ้น “ไม่ได้หรอกคุณมีนา มันนอกเหนือหน้าที่ อีกอย่างบัวก็ไม่ได้ลำบากอะไรเลยเรื่องเล็กน้อยแค่นี้เอง” 

“แล้วสามีของคุณบัวไม่ว่าหรือคะ เป็นช่วงข้าวใหม่ปลามันเสียด้วย” 

เมื่อพูดถึงเขาทำให้เธอน้อยใจขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว เขาทำราวกับเธอเป็นผู้หญิงข้างถนนปล่อยทิ้งปล่อยคว้าง ซึ่งก็เข้าใจดีแต่ไม่คิดว่าเขาจะกล้าทำถึงขนาดนี้ มันเท่ากับไม่เกียรติกันสักนิด แต่จะสนใจทำไมกันเล่าเขาจะไปหาผู้หญิงคนไหนมันก็เรื่องของเขาซึ่งเธอไม่อาจจะไปยุ่งเกี่ยวได้ นอกจากทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด 

“สามีของบัวเข้าใจดีค่ะ ถ้าเป็นเรื่องงานเขาไม่เข้ามายุ่งเกี่ยวและให้เกียรติการตัดสินใจของบัวอยู่แล้ว” 

แม้จะกระดากปากอยู่บ้างแต่จำต้องพูดไปแบบนั้น เพราะไม่ต้องการให้ใครสงสัยเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอ ไม่อย่างนั้นมันอาจจะมีอะไรให้เธอปวดหัวมากกว่านี้  

“สามีคุณบัวน่ารักจังนะคะ แบบนี้หรือเปล่าคะที่เขาเรียกกันว่าผู้ชายในฝันของผู้หญิงหลาย ๆ คน นอกจากจะหล่อแล้วยังรวยอีกต่างหาก ที่สำคัญดูอบอุ่น งานแต่งเมื่อวานสาว ๆ ในงานต่างพากันอิจฉาตาร้อนจนต้องหาน้ำแข็งประคบตากันเลยทีเดียวค่ะ”  

เธอไม่ตอบและพยายามที่จะเลี่ยงไม่พูดถึงเขา จึงรีบเปลี่ยนเรื่อง “บัวปล่อยไม่ได้หรอกค่ะ ทุกอย่างที่บัวสร้างมากับมือก็อยากเข้ามาดูด้วยตัวเอง และมันก็ไม่ได้เหลือบ่ากว่าแรง” 

สิ่งที่อีกฝ่ายพูดมันกลับสวนทางกับความเป็นจริงเหลือเกิน และตอกย้ำความรู้สึกให้เธอชอกช้ำใจไม่น้อย แม้พยายามที่จะไม่แสดงความอ่อนแอให้ใครเห็นแต่ในใจลึก ๆ แล้วเธอไม่ได้เข้มแข็งสักนิด แต่พยายามที่รับมือกับสิ่งที่เกิดขึ้นต่างหาก แต่คำพูดของอีกฝ่ายมันเป็นบ่อนทำลายความรู้สึกของเธอไม่น้อย 

“แล้วคุณบัวจะไปไหนต่อหรือเปล่าคะ” 

“วันนี้มีนัดจ่ายค่าร้านส่วนที่เหลือค่ะ ถ้าเสร็จแล้วก็จะแวะร้านหนังสือแล้วก็คงจะกลับบ้านเลยค่ะ” เธอยิ้มให้อีกฝ่ายเจื่อน ๆ “แล้วคุณมีนาละคะ มีธุระที่ไหนต่อหรือเปล่า” 

“จะแวะไปรับลูกชายที่โรงเรียนค่ะ ใกล้เวลาเลิกเรียนพอดี” 

มีนาอายุมากกว่าเธอถึงห้าปี แต่งงานมีลูกสองคน และทำหน้าที่ได้ดีไม่ขาดตกบกพร่องเลย ทั้งหน้าที่ของความเป็นแม่และหน้าที่ในงานประจำ นอกจากนั้นยังมาแบ่งเวลามาช่วยธุรกิจส่วนตัวของบัวบงกชได้ดีเยี่ยมด้วยความเต็มใจ 

“อุ๊ย!” บัวบงกชร้องขึ้น “บัวนี่แย่จริง ๆ เลยค่ะลืมไปว่าคุณมีนาต้องไปรับลูกที่โรงเรียน ถ้างั้นก็รีบไปเถอะค่ะ ที่เหลือปล่อยให้บัวจัดการเองดีกว่า แค่นี้บัวก็ซาบซึ้งใจมากพอแล้วค่ะ ยังไงก็ขอบคุณสำหรับวันนี้นะคะ” 

“ไม่เป็นไรค่ะคุณบัว มีนายินดีและเต็มใจอยู่แล้ว ถ้างั้นขอตัวนะคะ เดี๋ยวเด็กดื้อจะงอแงถ้าไม่เจอแม่” 

“ตามสบายค่ะ” 

หลังเลขาสาวเดินออกจากร้านได้ไม่นาน บัวบงกชก็รีบไปจัดการธุระของตัวเองและอยากจะจัดการทุกอย่างให้เสร็จเร็ว ๆ จะได้ไม่มีอะไรติดค้าง แม้ราคาค่าเช่าจะสูงลิ่วเพราะอยู่ในห้างสรรพสินค้าชื่อดังแต่เธอก็ยอมจ่าย เมื่อทุกอย่างต้องมีการลงทุน และรอตบแต่งร้านเสร็จจะได้นำเสื้อผ้าที่ฝากไว้กับช่างตัดเย็บย้ายเข้ามาในร้านทันที 

++อัพวิวาห์เร่รักให้อ่านกันต่อค่ะ ไม่ว่าจะมีอะไรในชีวิตมากมายแต่บัวบงกชก็เดินตามฝันต่อไป......ฝากติดตามด้วยนะคะ++ 

ความคิดเห็น