คณานางค์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 11: แพ้ใจตัวเอง [6] -- จบ

ชื่อตอน : บทที่ 11: แพ้ใจตัวเอง [6] -- จบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ต.ค. 2562 09:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 11: แพ้ใจตัวเอง [6] -- จบ
แบบอักษร

 

 “ฉันสิควรถามนายว่ามาหลบๆ ซ่อนๆ คุยโทรศัพท์กับใคร ทำไมไม่อยู่กับยัยจี” ดวงตาคู่ดุเอียงไปมองแป๊บเดียวมันรีบกดล็อกหน้าจอแล้วเปลี่ยนเรื่อง ปกติเขาไม่ไว้ใจมันอยู่แล้วก็ยิ่งไม่ไว้ใจไปกันใหญ่ ผู้ชายที่มีแต่ตัวคอยเกาะผู้หญิง ยัยจีรักลงได้ไงก็ไม่รู้ 

“ผมคุยกับที่บ้านน่ะครับ พ่อกับแม่อยากให้กลับไปเยี่ยมก่อนเริ่มทำงาน ผมว่าจะชวนจีไปด้วยแต่ไม่รู้ว่าจีจะว่างหรือเปล่า เอ่อ… ของขวัญกล่องสวยดีนะครับ แต่ผมว่าเราคุยไปด้วยเดินไปด้วยดีกว่า” คุยกันแค่ไม่กี่นาทีไอ้หมอนี่แสดงพิรุธออกมาหลายอย่างชวนให้สงสัย หนึ่งเลยคือคุยโทรศัพท์กับใครทำไมต้องหลบ สองคือลนลานพูดเร็วพูดกลบเกลื่อน เขามองคนไม่ผิดยังยืนยันว่าไอ้นี่มันไว้ใจไม่ได้ 

“ไม่ล่ะ ต่างคนต่างเดินดีกว่า” 

กล่าวจบหนุ่มนักธุรกิจก็ตีตัวออกห่างทันที เขาแอบมองเงาสะท้อนหน้านายวอร์มผ่านกระจกรถยนต์แถวนั้น มันยกมุมปากขึ้นสูงส่งแววตาก้าวร้าวมา เห็นไหม กูว่าแล้วเชียว! 

“พี่ภพ พี่วอร์ม หายไปไหนกันมาคะจีตามหาให้ทั่วเลย” 

จิรดา ลูกสาวนักธุรกิจเข้ามากอดแขนพี่ชายคนเก่งก่อนจะร้องกรี๊ดของขวัญของเขาที่แพงที่สุดในงาน เป็นกระเป๋าแอร์เมสเบอร์กิ้นราคาแพงหูฉี่! ญาติๆ ต่างฮือฮาแล้วส่งสายตารังเกียจรังแค้นมาทางแฟนหนุ่มของหลานสาวว่าเป็นพวกจน ไม่เอาไหน ของขวัญสักชิ้นก็ไม่มีมาให้แฟน วอร์มถูกโจมตีอย่างหนักแต่ก็ยังหน้าด้านหน้าทนติดแฟนหนึบ 

งานเลี้ยงจัดขึ้นสบายๆ ในห้องอาหารคล้ายกับงานรวมญาติ รณภพกำลังเพลิดเพลินกับอาหารทว่าในตอนนั้นเองก็มีแขกมาเพิ่ม หล่อนเป็นอดีตเพื่อนร่วมห้องที่สวย สง่า แต่ให้ตายเถอะเขาโคตรเกลียด รณภพรวบช้อนดื่มน้ำแล้วรีบลุกขึ้นแค่เสี้ยววินาทีก่อนเมรีญาจะนั่งลง 

“ผมนึกขึ้นได้ว่าติดธุระขอตัวกลับก่อนนะครับ คุณพ่อคุณแม่จะกลับพร้อมผมเลยไหมครับ” 

ถามแล้วก็เห็นสายตาพวกท่านตำหนิ โอเค กลับคนเดียวก็ได้ ชายหนุ่มส่งมือไปจับแก้มย้วยของตาหนูเบาๆ แล้วกลับออกไปคนเดียว เมรีญาหน้าแตกร้าวรานส่วนจิรดารีบวิ่งตาม 

“พี่ภพ ทำไมถึงกลับเร็วขนาดนี้ เป็นเพราะพี่เมเหรอ” 

“ไม่ใช่หรอกจี แต่เป็นเพราะพี่ไม่อยากอยู่ต่อต่างหากล่ะ” 

“ไม่จริง พี่ภพโกหก พี่ภพจะอยากกลับเร็วได้ยังไงน้องสาวกลับจากต่างประเทศทั้งที เราไม่ได้เจอกันเป็นปีนะพี่ภพ” จิรดาไม่ยอมแพ้เดินบนส้นสูงตามออกมาจนถึงโถงด้านนอก 

“โอเคจี โอเค พี่ยอมรับก็ได้ว่าพี่ไม่อยากเห็นหน้าเม” 

“ทำไมล่ะคะ พี่เมเป็นเพื่อน แล้วก็เคยสนิทกับพี่ภพ พี่สองคนเหมาะสมกันจะตาย พี่เมโสด พี่ภพก็โสดทำไมไม่ลองคุยกัน” 

สุดท้ายก็แบไต๋ออกมาจนได้! 

รณภพไม่หยุดฟังเร่งฝีเท้าเดินออกไปทิ้งให้จิรดาเป็นบ้าตายด้วยความเอาแต่ใจอยากจับคู่ให้ได้ 

เมรีญาเดินตามออกมา “ภพกลับแล้วเหรอ” 

“ค่ะ จีขอโทษนะคะที่ทำให้พี่เมเสียหน้าต่อหน้าญาติๆ ของจี จีแค่คิดว่าพวกพี่สองคนไม่ได้เจอกันนานแล้ว พี่เมเพิ่งเรียนจบกลับมาพี่ภพน่าจะยินดีด้วยหน่อย ไม่ใช่เดินหนีทั้งที่ยังไม่ได้ทักทายกัน” 

“ภพเกลียดพี่ เขามีลูกมีเมียแล้ว พี่เห็นพ่อแม่เขาอุ้ม น่ารักดีนะ!” เสียงเมรีญาแข็งขึ้นกว่าเดิมมาก แววตาหล่อนว่างเปล่ายากที่ใครจะคาดเดาอารมณ์ 

 

 

 

 

  

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น