Mr_Poring

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : New Chance SS2 : 21

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 445

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ต.ค. 2562 22:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
New Chance SS2 : 21
แบบอักษร

"เฮ้ เป็นอะไรรึปล่าว" นพเมื่อเห็นชายหนุ่มเเสดงอาการเเปลก ๆ ออกมาจึงเขย่าไหล่เรียกสติ

"มะ ไม่มีอะไรครับ" กายตอบเสียงสั่นขณะที่เเผ่นหลังเต็มไปด้วยเหงื่อเย็นเยียบ เขาก้มลงมองสองมือของตนที่ยังไม่หายสั่น ราวกับความหวาดกลัวนั้นได้ฝังลึกลงในจิตวิญญาณของเขาจนไม่อาจลบล้างได้เสียแล้ว

[ท่านรู้สึกได้ถึงจิตด้านลบอันรุณแรงส่งผลให้ท่านติดสถานะ หวาดกลัว ความสามารถโดยรวมลดลง 5 หน่วยเป็นเวลา 3.59.59 น.]

เสียงระบบดังแจ้งเตือนขึ้นมาส่งผลให้กายเปิดหน้าต่างสถานะขึ้นมาดู ซึ่งก็เป็นดังแจ้งเตือน สถานะทางร่างกายและจิตใจของเขาลดลงอย่างละ 5 หน่วยพร้อมกับวงเล็บสถานะหวาดกลัวอยู่แทบทุกบรรทัด

“แน่ใจนะว่าไม่เป็นอะไร” ชายร่างใหญ่ถามย้ำเมื่อเห็นอาการเหมือนคนเหม่อลอยของกาย

“ครับ ผมสบายดี” กายพยายามตอบกลับให้ดูเหมือนเป็นปรกติที่สุด

“ถ้าไม่เป็นไรแล้วก็ดี เรื่องแผลที่ไหลมีอะไรจะอธิบายไหม” ชายร่างใหญ่กล่าวถามเสียงเข้ม ส่งให้ชายหนุ่มแสดงอาการสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะกลับมามีสีหน้าที่ปรกติเช่นเดิม

“คือ” กายส่งเสียงในลำคออย่างกระอักกระอวน

“ถ้าไม่อยากบอกก็ไม่เป็นไร เราทุกคนมีความลับเป็นของตัวเองอยู่แล้ว”ชายวัยกลางคนพูดอย่างเข้าใจ “แต่ถ้าเธอคิดจะทำร้ายคุณหนูหรือนายท่านพี่ไม่เอาเราไว้แน่” ชายร่างใหญ่พูดข่มขู่แม้ในใจจะคิดว่าไม่มีทางหยุดเด็กคนนี้อยู่ก็เถอะ

“ไม่มีทาง” กายตอบกลับด้วยน้ำเสียงหนักแน่น แววตาที่เคยขี้เล่นเปลี่ยนเป็นจริงจังตามน้ำเสียงที่สื่อออกมา

“คิดแบบนั้นก็ดี” ชายวัยกลางคนพยักหน้าอย่างพอใจ “ยังไงก็ขอบคุณเรามากที่ที่ช่วยจัดการเรื่องเมื่อคืน”

“ไม่เป็นไรหรอกครับ และที่สำคัญถ้าผมไม่ได้พี่ช่วยไว้คงแย่เหมือนกัน” กายตอบอย่างถ่อมตน

มานพที่ได้ยินคำตอบก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ ‘นับว่าเป็นคนหนุ่มที่ไม่เลว’ เขาคิดก่อนจะพูดออกมา “พี่ไม่รู้ว่าเราไปฝึกวิธีการต่อสู้แบบนั้นมาจากไหน แต่คราวหลังก็ระวังตัวหน่อยข้างหลังเรายังมีคนที่คอยเป็นห่วงอยู่มาก อย่าเอาตัวเองเข้าไปเสียงกับเรื่องพวกนี้เลย พี่รู้ว่าเราเก่งบางทีอาจจะเก่งกว่าพี่ด้วยแต่เหนือฟ้ายังคงมีฟ้า และครั้งหน้าเราอาจจำไม่โชคดีเหมือนครั้งนี้ก็ได้ ถ้าจังหวะสุดท้ายนั้นพี่ไม่เข้าใจหรือทำตามสัญญาณที่เราส่งมาไม่ทันเราอาจจะตายไปแล้วก็ได้ ถึงแม้พี่จะไม่มีสิทธิ์พูดเรื่องพวกนี้ก็เถอะแต่มันอดไม่ได้จริง ๆ ที่เห็นเด็กอายุแค่นี้พาตัวเองเข้าสู่เรื่องที่เป็นอันตรายแบบนี้” ชายวัยกลางคนพูดสั่งสอนเหมือนผู้ใหญ่ตักเตือนบุตรหลานของตัวเอง

 

“ครับผมจะจำเอาไว้” กายรับคำอย่างนอบน้อม นับว่าเขาโชคดีจริง ๆ ที่ตอนนั้นชายร่างใหญ่ตรงหน้าตอบสนองได้ทันไม่เช่นนั้นเขาได้ตายจริง ๆ แน่

ที่ทุกคนเห็นตอนนั้นคงคิดว่าเขาพลาดที่แทงติดเกราะป้องกันช่วงอก แต่ไม่ใช่เลย อันที่จริงเขาจงใจแทงไปตรงนั้นเพราะรู้ว่ามันคือก้อนแบตเตอรี่ที่ใช้เป็นแหล่งพลังงานในการสร้างคลื่นเสียง เมื่อจัดการกับเกราะป้องกันได้จึงเป็นจังหวะให้การ์ดยิงใส่ ที่ทำแบบนี้เพราะเขารู้ว่าถ้าแทงเข้าใส่ร่างของมันเขาไม่มีทางฆ่ามันในมีดเดียวได้แน่ ที่อกก็มีแบตเตอรี่เป็นเกราะ แถมหัวมันยังสวมหมวกเกราะเอาไว้ด้วย ดังนั้นวิธีที่เขาทำจึงเหมาะสมกะบสถานะการณ์ตอนนั้นเป็นที่สุด

“เอาเถอะ ที่อยากพูดก็พูดไปหมดแล้ว งั้นพี่ไปก่อนนะเชิญพักผ่อนตามสบาย อ้อถ้าอยากจะกลับก็ขึ้นไปหาท่าน ดำรงค์ ที่ห้องทำงานชั้นสามก่นกลับด้วยหละ ท่านอยากเจอเธอหนะ” ชายร่างใหญ่กล่าวทิ้งท้ายไว้ก่อนจะดินจากไป

ทันทีที่ร่างของการ์ดหายลับไปสายตาของชายหนุ่มก็เย็นเยียบขึ้นทันที ตอนนี้เขามีเรื่องต้องจัดการให้เรียบร้อยเสียก่อน กายเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาฟังก์ชั่นแผนที่กำลังแสดงตำแหน่งจุดสีแดงที่กำลังเคลื่อนตัวออกห่างไปเรื่อย ๆ ทีละนิด

จุดสีแดงในแผนที่คือจุดของชายชื่อ เฉิน เขาได้แอบติดเครื่องติดตามแบบพิเศษที่ได้มาจากระบบเอาไว้บนตัวมัน มันเป็นเครื่องติดตามแบบพิเศษที่จะไม่หายไปจนกว่าเขาจะไปเอาออกมาจากตัวของมันเอง เเละเป้าหมายจะไม่มีวันรู้ตัวว่าถูกฝังเครื่องติดตามไว้

ลักษณะการเคลื่อนไหวของจุดแดงบ่งบอกว่ามันกำลังขับรถหนีไปยังเซฟเฮ้าส์ของอำนาจ ผู้ว่าประจำจังหวัดบ้านเกิดของเขา เห็นเท่านี้ก็รู้ได้เลยว่าอำนาจเบื่องหลังของไอแก่อำนาจนั้นมาจากครอบครัวของเจ้าเฉินนั่นเอง

นับว่าเป็นโชคดีของกายที่เป้าหมายของเขาทั้งหมดเข้าไปรวมอยู่ที่เดียวกัน ‘ก็ดีจะได้กลับไปสะสางทีเดียวให้มันจบ ๆ ไปเลย’ คิดได้ดังนั้นรอยยิ้มเหี้ยมจึงปรากฎบนใบหน้าดูดีของชายหนุ่มทันที

++++++++++++++ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น