OLIVIA / CLAZZICAL

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านผลงานของเรานะคะ ♥

11 :: BETWEEN US, SOMETHING HAS CHANGED :: [3/3]

ชื่อตอน : 11 :: BETWEEN US, SOMETHING HAS CHANGED :: [3/3]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.6k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ต.ค. 2562 19:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
11 :: BETWEEN US, SOMETHING HAS CHANGED :: [3/3]
แบบอักษร

11  

:: BETWEEN US, SOMETHING HAS CHANGED ::  

[3/3] 

 

 

“ไปไกลๆ ผม ไม่อยากเจอว่ะพี่”

“ฟังพี่ก่อนได้ไหม คุยกันก่อน”

“คุยอะไรอีก มีอะไรต้องคุยเหรอ? แค่กๆ ”

น้องมันใช้มืออีกข้างปิดปากตอนไอ ผมได้แต่ขมวดคิ้วมองด้วยความเป็นห่วง นี่เขาไม่สบายเหรอ? ผมใช้หลังมือแตะที่แก้มน้องมันก่อนขยับไปแตะที่หน้าผาก แต่ยังไม่ทันได้ทาบเต็มฝ่ามือเขาก็ปัดมือผมทิ้งเสียก่อน เออ ดูตัวร้อนๆ จริงๆ ด้วย

“กินยาบ้างไหมเนี่ย?”

“พี่มาทำไม? มาให้คำตอบผมหรืออะไร ตอนนี้ต่อให้พี่จะตอบว่าคบผมก็ต้องคิดทบทวนใหม่แล้วว่ะว่ายังอยากคบกับพี่อยู่ไหม ในเมื่อผมมั่นใจแล้วว่าจะคบเลยขอพี่แบบนั้น แต่พี่กลับใจไม่ตรงกับผม ตอนนี้ผมอาจใจไม่ตรงกับพี่แล้วก็ได้นะ”

ผมสะอึกกับสิ่งที่น้องมันพูด จู่ๆ มือก็ไม่มีแรงครับ ผมปล่อยมือที่จับแขนเขาลงแล้วนั่งก้มหน้ามองตักตัวเองด้วยความรู้สึกห่อเหี่ยวหัวใจอย่างบอกไม่ถูก ไม่ได้คิดมาเลยว่ะว่าถ้าน้องไม่ต้องการผมแล้วผมจะทำยังไง ที่เตรียมใจมาคือมาบอกเขาว่าผมชอบเขาแค่ไหน แต่...ตอนนี้ถ้าผมบอกว่าชอบ แล้วน้องไม่ได้อยากฟังแล้วมันก็ไร้ความหมายสิครับ

“น้องยังอยากอยู่กับพี่ไหม ยังอยากคบกันอยู่ไหมล่ะ?”

“ถ้าเป็นเมื่ออาทิตย์ก่อนผมจะตอบคำถามนี้โดยไม่ลังเลเลยพี่ติน แต่ตอนนี้ผมสับสนไปหมดแล้ว”

“น้องไม่ต้องคิดมากนะ ที่ผ่านมาพี่มีความสุขที่ได้อยู่กับน้อง มันไม่ใช่ความใคร่อย่างเดียวแต่พี่ต้องการน้องจริงๆ พี่ทำทุกอย่างจากใจ ดูแลน้องจากใจ ทุกเรื่องราวระหว่างเรามันมีความหมาย ผิดที่พี่ไม่ดีเองที่ตอบคำถามน้องไม่ได้ว่าจะคบกันหรือไม่คบ แต่พี่มีเหตุผลนะ น้องอยากฟังไหม?”

“...”

เขาไม่ตอบว่าอยากฟังหรือไม่ เอาแต่นั่งมองพวงมาลัยนิ่งทว่าก็ไม่ได้ปฏิเสธที่จะไม่ฟัง ผมเลยมีโอกาสได้พูด

“พี่อยากคบใครจริงจัง มั่นคง และคบกันไปนานๆ ที่พี่ไม่ตอบไม่ใช่ว่าพี่ปฏิเสธน้องนะ ไม่ใช่ว่าเราจะไม่ได้คบกัน แต่พี่อยากให้เรารู้จักกันมากกว่านี้ก่อน พี่อยากพิสูจน์ให้น้องเห็นว่าพี่จริงจังแค่ไหน แล้วพี่ก็อยากรู้ว่าน้องจริงจังกับพี่แค่ไหน แล้ว...พี่ดีพอจะคบกับน้องจริงๆ ใช่ไหม พี่กลัวพี่ไม่ดีพอไง น้องสูงส่งอย่างกับเทวดา พี่นี่ยิ่งกว่าหมาวัดอีก”

น้องมันหันมาจิ๊ปากใส่ผมทีหนึ่งก่อนถอนหายใจยาวพรืด

“เวลาที่พี่จะขอ แลกมาด้วยการที่ผมต้องเสียตัวให้พี่ไปอีกกี่ครั้งวะ ต้องอีกเท่าไหร่วะพี่ผมถึงจะได้ใจพี่มา พี่ไม่เข้าใจหรอกว่าผมทำใจลำบากแค่ไหนกว่าจะเป็นรับได้ ทุกคนเข้าใจว่าผมรุกมาตลอด จู่ๆ มารับให้พี่ ผมก็ละอายใจกับคนรอบข้างพอแล้ว วันหนึ่งผมทำใจได้ ผมตั้งใจจะเปิดเผยทุกอย่างโดยไม่อายว่าเราคบกัน ผมมีผัวคือคนนี้นะ มั่นใจแล้วว่าเป็นพี่ แต่พอผมขอเป็นแฟนพี่เสือกเงียบใส่ ตอนนั้นพี่โคตรเหี้ยในสายตาผมเลย เหมือนผมแม่งไม่มีค่าพออ่ะ”

ผมบีบไหล่เขาบอกให้เขาใจเย็นๆ ค่อยๆ พูด มีหลายครั้งที่เขาจะไอออกมาแต่ยังฝืนพูดต่อ ผมเข้าใจน้องมันทุกอย่างเลยนะ คงเสียหน้ามาก เสียใจด้วย

“น้องใจร้อนอยากจัดการความสัมพันธ์ของเราให้มันชัดเจนใช่ไหม? ไม่ต้องห่วงว่าน้องจะไม่มีค่าพอ น้องมีค่ากับพี่มากไงพี่ถึงอยากทำให้มันดี พี่เองก็ชอบน้องมาก ชอบมากๆ เรามาเริ่มกันใหม่ได้ไหมครับ ที่ผ่านมาพี่ยังจริงจังกับน้องไม่พอ พี่อยากให้น้องเห็นว่าพี่จริงจังกับความรักครั้งนี้จริงๆ น้องจอมให้เวลาพี่ตินได้ไหมครับ?”

พูดจากใจเลยนะ ผมอ่ะคบกับน้องมันแน่ๆ แต่อยากเป็นคนขอน้องมันคบเองในวันที่ผมรู้สึกว่าผมดีพอสำหรับเขาอ่ะ ผมไม่อยากให้น้องเป็นคนรุกเข้ามาขอผมเป็นแฟนเพราะระแวงและอยากได้ความชัดเจน บางทีความรักมันชัดเจนขึ้นได้ด้วยการกระทำครับ คำพูดเป็นเพียงส่วนประกอบเท่านั้นแหละ

“ผมขอคิดดูก่อนนะ ตอนนี้ผมแม่งไม่มั่นใจอะไรเลย”

“พี่ให้เวลาน้องได้ กลับไปอยู่ด้วยกันนะครับ น้องจอมไม่อยู่พี่ตินเหงาจะแย่”

อ้อนไว้ก่อนครับ น้องไม่อยู่ให้ผมอ้อนตั้งหลายวันแล้ว แต่เด็กคนนี้ใจแข็งมากกว่าที่ผมคิด นอกจากจะไม่มีทีท่าว่าจะโอนอ่อนเลยยังเบือนหน้ามองไปทางอื่น ไม่สนใจสายตาอ้อนวอนของผมแม้แต่หางตา เฮ้อ คงโกรธจริงๆ ว่ะ คนมันเฟลไปแล้วก็คงต้องให้เวลาหน่อยล่ะมั้ง

“แล้วผมจะมั่นใจได้ยังไงว่าเวลาที่พี่ขอมันจะไม่สูญเปล่า? ทำไมผมต้องเสียเวลาชีวิตให้พี่เพิ่มด้วย”

“เวลาที่เสียไปแต่ได้รักดีๆ กลับมาพี่ว่ามันคุ้มนะน้อง”

“พี่ทำให้ผมรู้สึกไม่เชื่อใจพี่ตั้งแต่ที่พี่เงียบใส่ผมแล้ว พี่มีเวลาเป็นอาทิตย์คิดคำสวยหรูพวกนี้ แต่ผมขอพี่เป็นแฟนผมคิดก่อนหน้าที่จะพูดไม่กี่นาทีด้วยความมั่นใจ น้ำหนักคำพูดมันต่างกันว่ะ”

“แล้วน้องจะให้พี่ตอบในสิ่งที่น้องอยากได้ยินทั้งที่พี่ยังไม่พร้อมได้ยังไง น้องจอมครับ น้องใจเย็นๆ นะ พี่ไม่ตอบว่าคบไม่ได้แปลว่าพี่ตินไม่ชอบน้องจอมนะครับ เพราะพี่ชอบน้องมากจนอยากทำให้มันดีกว่านี้ต่างหาก”

น้องมันฟุบหน้าลงกับพวงมาลัย กระแอมไออยู่สี่ห้าทีก็หยัดตัวนั่งตรงแล้วถอนหายใจ

“ผมขอเวลาเหมือนกันถ้างั้นอ่ะ ขอคิดทบทวนอะไรก่อน ไม่เคยเจอปัญหาแบบนี้ว่ะ ปวดหัวฉิบหาย”

เขาลงจากรถผมจึงเดินตามลงไป ผมถามน้องว่ากินข้าวกินยาหรือยังแล้วน้องก็ส่ายหัว เลยอาสาจะไปซื้อมาให้ครับ บอกให้น้องมันเข้าไปนั่งรอผมเดี๋ยวผมมา

ตอนนี้ผมอารมณ์ดีขึ้นมานิดหน่อยที่น้องยังเปิดใจรับฟังอะไรบ้าง ผมรู้ว่าเขาเป็นคนปากแข็งใจอ่อน ตอบปัดไปให้ดูเท่อย่างนั้นแหละ ใจเขาไม่ได้แข็งเหมือนปากหรอกครับ ขอให้ผมได้มีเวลาใกล้ชิด ได้ดูแล รับรองว่าผมจะเรียกรอยยิ้มของเขากลับมาได้ไม่ยาก เฮ้อ ว่าที่แฟนมาร์ตินจะต้องเป็นคนที่พิเศษที่สุดในโลกครับ ผมสัญญาเลย

พอคิดว่าเขาคือแฟนผมในอนาคตผมก็อดที่จะเหลียวหลังไปมองไม่ได้ แต่ภาพที่ผมเห็นคือน้องยืนใช้แขนค้ำผนังด้านข้างตึกที่ห่างจากลานจอดรถนิดหน่อยอยู่ ซึ่งตรงนั้นมันไม่มีคน แล้วร่างกายเขาโอนเอนเหมือนจะล้มผมเลยหยุดเดินแล้วจ้องมองดีๆ

เพียงแค่เสี้ยวอึดใจร่างสูงของน้องมันก็ล้มลงกับพื้น ศีรษะกระแทกกับท่อรถยนต์ที่นำออกมาตากแดดหลังจากทำสีเสร็จ มันแรงมากครับขนาดผมยืนอยู่ตรงนี้ผมยังได้ยินเสียงตึง

“น้องจอมมมมมมมมมมมม!!!”

ผมตะโกนสุดเสียงพอๆ กับสองขาที่วิ่งเข้าไปหาน้องด้วยความตกใจและเป็นห่วง ลูกน้องในคลับก็เริ่มกรูกันเข้ามาดู ผมเห็นเลือดสีแดงเข้มเริ่มไหลนองออกมาก็ตั้งสติ รีบอุ้มเขาขึ้นแล้วหันไปขอความช่วยเหลือจากคนในคลับให้พาไปโรงพยาบาลอย่างเร่งด่วน

น้องต้องไม่เป็นไร ผมจะดูแลน้องอยู่ข้างๆ ไม่ห่าง ผมเข้าใจความรู้สึกน้องมันตอนที่ผมโดนยิงแล้วว่าไอ้อาการเนื้อตัวสั่นน่ะมันเป็นยังไง ตอนนี้ผมก็ไม่ต่างกันเลย ความรู้สึกตกใจ เป็นห่วง โมโหมันรวมกันไปหมด โมโหที่ทำไมผมไม่รีบวิ่งมาให้ไวกว่านี้ในตอนที่เห็นเขาดูท่าไม่ดีตอนแรก ผมเข้าใจเขาแล้วว่าเขารู้สึกกับผมมากแค่ไหนในตอนนั้น

____________________________ 

TALK 

 

'ว่าที่แฟนมาร์ตินจะต้องเป็นคนที่พิเศษที่สุดในโลกครับ ผมสัญญาเลย' ชั้นแพ้ความพี่ตินมากกกก รังสีผัวไมโครเวฟของพี่แผดเผาชาวเมียตรงนี้จนไหม้เกรียม ฮือออ คือพี่มันรักน้องมากเลยอ่ะ รักมากกกกกกก รักจนเจ่บนมพัยหม่ด

 

ทุกคนคะ กดเขียนรีวิวนิยายเรื่องนี้ให้บ้างจิ ชวนเพื่อนมาอ่านเร็วววว ฮือๆๆๆ  

รู้สึกว่ายอดวิวขึ้นช้ากว่าเรื่องก่อนๆ เกิดอะไรขึ้น เราเขียนไม่ดี เขียนไม่สนุกแล้วเหรอ ฮือออ เป็นน็อยยย 

 

นิยายเรื่องนี้ตัวละครเป็นเพื่อนกับเรื่อง 'KNOCK OUT ENGINEERING วิศวะเกียร์มัว' นะคะ 

ฟีลกู๊ด น่ารัก ฟินจิกหมอน และมีความโซแดมฮอตเหลือเฟือมาก เพราะพระนางโซหลัวทั้งคู่เลย อิอิ 

แวะไปหวีดได้ที่แฮชแท็กทวิตเตอร์ #วิศวะเกียร์พยศ 

สุ่มแจกนิยายเรื่องนี้ฟรี 2 เล่ม ระยะเวลาของกิจกรรมตั้งแต่วันนี้-31ธันวาคม 

นิยายเรื่องนี้รูปเล่มออกงานหนังสือเดือนตุลาคม 

 

ติดตามนักเขียนได้ที่  

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย] 

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล] 

TWITTER : @SiraClazzical 

 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ 

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ 

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว) 

 

*เนื้อหาส่วนที่อัปนี้ยังไม่ได้ทำการแก้คำผิดใดๆ  

โดยปกติจะพิมพ์จบเรื่องแล้วส่งพิสูจน์อักษรทีเดียว  

ดัังนั้นหากอ่านไปแล้วเจอคำผิดทำให้หงุดหงิดใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ* 

ความคิดเห็น