เรบิญ่า/ดาราวลี/สิปาหนันต์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 8/2 วิวาห์(สร้างภาพ)

ชื่อตอน : ตอนที่ 8/2 วิวาห์(สร้างภาพ)

คำค้น : บัวบงกช,ชยากร,วิวาห์เร่รัก,ผู้หญิงหิวเงิน,เอาตัวเร่ขาย,ปากร้าย,เอาแต่ใจ,ไม่ยอมคน,

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 943

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ต.ค. 2562 10:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 8/2 วิวาห์(สร้างภาพ)
แบบอักษร

งานเลี้ยงฉลองมงคลสมรสในช่วงเย็นเริ่มขึ้น แขกเหรื่อร่วมงานต่างก็เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในสังคม ห้องที่จัดเลี้ยงที่ว่าใหญ่ดูแคบลงถนัดตา บรรยากาศเต็มไปด้วยความอบอุ่น เจ้าสาวอยู่ในชุดราตรีเปิดไหล่ ทรงเมอร์เมด ลากยาวถึงพื้นเน้นสัดส่วนให้ดูผอมเพรียว ความสวยสะกดสายตาต่อแขกที่มาร่วมงานและต่างก็ชื่นชมเป็นเสียงเดียวกัน 

ทั้งสองยืนต้อนรับแขกด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มราวกับเป็นคู่รักที่หวานชื่นรักกันมานาน จนทำให้หลายคนต้องอิจฉาไปตาม ๆ กัน มือที่จับกระชับอย่างอบอุ่นตลอดงานเรียกความหวานไม่น้อย ก่อนจะคลายออกจากกันอย่างรวดเร็วเมื่อมีหญิงสาวสวยเด่นไม่แพ้เจ้าสาวมาร่วมงานในชุดสีชมพูเข้ม 

“มีนตรา!” 

บัวบงกชเอ่ยออกมาเสียงเบาไม่คิดว่าผู้หญิงของเขาจะมาร่วมงาน คงไม่แปลกอะไรที่มีนตราจะมางานนี้ในเมื่อเธอเป็นแขกของเจ้าบ่าว สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย เพื่อไม่ให้สถานการณ์แย่ไปกว่านี้เธอจึงเป็นฝ่ายเชื้อเชิญเสียเอง  

“ขอบคุณที่มาร่วมงานค่ะ” 

มีนตราเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยมองเจ้าสาวด้วยสายตาไม่เป็นมิตร “ยินดีด้วยนะคะกร เจ้าสาวคุณสวยมาก”  

สองสาวสบตากันทำให้ชยากรแปลกใจเล็กน้อย ราวกับว่าทั้งสองรู้จักกันมาก่อนแต่มันก็เป็นเพียงข้อสงสัยเท่านั้นเพราะสองสาวไม่ได้ตอบโต้อะไรกัน เขาเสียอีกที่ต้องเก็บความรู้สึกนั้นเอาไว้ข้างในและไม่อยากให้เกิดเรื่องไม่ดีขึ้นในงานมงคล เพราะวันนี้มีแขกผู้ใหญ่มาร่วมงานสมรสอย่างคับคั่ง 

“เชิญข้างในสิครับมีนตรา” 

มีนตรายิ้มให้กับชายหนุ่มเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้าไปในงาน รู้สึกปวดร้าวไม่น้อย เมื่อเห็นผู้หญิงที่ยืนข้าง ๆ ชยากรแล้วปวดใจเหลือแสนแทนที่จะเป็นเธอมากกว่าบัวบงกช  

เหตุการณ์เมื่อครู่ทำให้บัวบงกชนิ่งเงียบไป มีนตรามาร่วมงานพลันทำให้เธอหวั่นไหวอย่างบอกไม่ถูก หัวใจของเธอเต้นแรง แต่ก็พยายามควบคุมอารมณ์ไม่ให้อ่อนไหวและไม่แสดงอาการใด ๆ ออกมา และไม่นานผู้ชายที่ชยากรไม่ได้เชื้อเชิญก็เดินทางมาร่วมงานติด ๆ ทำให้เขาหัวเราะขึ้นมาเมื่อแขกคนสำคัญของเขาและเธอต่างก็มาร่วมงานกันพร้อมหน้า 

“ยินดีด้วยนะคุณชยากร วันนี้เจ้าสาวคุณสวยมาก” 

เสียงนั้นเอ่ยขึ้นราวกับประชดประชันแต่ชยากรก็ยังคงยืนนิ่งไม่ได้พูดอะไร บัวบงกชเสียอีกที่ต้อนรับเขาอย่างออกหน้าออกตาและยังเชื้อเชิญวิศรุตให้เข้าไปในงานด้วยสีหน้าระรื่น พลันทำให้เขานึกหมั่นไส้แต่ไม่ได้พูดอะไรกระทั่งอยู่ด้วยกันตามลำพัง 

“ไอ้หมอนั่นมาร่วมงานถึงกับดีใจจนเนื้อเต้นเลยสินะอ” 

“ก็เป็นธรรมดาค่ะ ที่คนรู้จักมาร่วมยินดี อย่างน้อยฉันก็ต้องต้อนรับเขาในฐานะเจ้านาย” 

“อะไรนะ!” ชยากรถึงกับตกใจ “นี่คุณอย่าบอกนะว่าคุณทำงานอยู่บริษัทไอ้วิศรุต” 

“ใช่ค่ะ” 

เขาหันมามองบัวบงกชด้วยความไม่พอใจ ไม่เข้าใจว่าทำไมจะต้องรู้สึกไม่พอใจกับสิ่งที่ได้ยิน อาจจะเพราะเขาไม่ต้องการให้เธอข้องเกี่ยวกับวิศรุตซึ่งอาจจะมีผลกระทบต่อธุรกิจในภายหลัง เขาพยายามที่จะไม่พูดอะไรในตอนนี้เพราะกลัวจะเสียเรื่อง แม้พยายามที่จะไม่สนใจเรื่องของเธอแต่เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจของเขาโดยตรงยังไงต้องคุยกันและเป็นเรื่องที่เขาต้องรีบจัดการให้เร็วที่สุดแต่ให้งานในวันนี้ผ่านไปก่อน  

“แขกน่าจะมากันครบแล้วเข้าไปข้างในกันเถอะ” 

สีหน้าของบัวบงกชกังวลเล็กน้อย เขาจึงเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ “พูดอะไรก็พูดไปเถอะน่า รีบทำให้มันจบ ๆ เก่งอยู่แล้วนี่เรื่องสร้างภาพ” เขาประชดประชันโดยไม่รู้ตัว 

เธอปรายตามองเขาอย่างหมั่นไส้ ไม่รู้จะพูดยังไงให้มันน่าฟังในเมื่อไม่เคยคบกันมาก่อน! 

ทั้งคู่กำลังจะเดินเข้าไปในงาน บัวบงกชตื่นเต้นมืนไม้เย็นเยียบจนอีกฝ่ายสัมผัสได้ เขารีบคว้ามือของเธอมาคล้องที่แขนเขาทันที เมื่อเห็นทุกสายตาต่างจ้องมองด้วยความชื่นชม เสียงเพลงดังขึ้นอบอวลไปด้วยความอบอุ่นราวกับว่าทั้งสองเป็นคู่รักที่หวานชื่นมาก จนกระทั่งยืนอยู่บนเวทีเป็นที่เรียบร้อย พิธีต่าง ๆ จึงเริ่มขึ้นประธานในพิธีขึ้นคล้องพวงมาลัย พร้อมกับเชื้อเชิญแขกที่มาร่วมงานดื่มอวยพรให้บ่าวสาว 

“ไชโย…ไชโย…ไชโย” 

เสียงแสดงความยินดีดังก้องทั่วโรงแรม แต่ทว่าทั้งสองกลับไม่ได้ยินเท่าไหร่นักเพราะการแต่งงานในครั้งนี้เป็นเพียงความยินยอมพร้อมใจของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่าย และพิธีการเลยมาถึงบทสัมภาษณ์ซึ่งชยากรก็ทำได้ดี เรียกเสียงปรบมือให้แขกมาร่วมงานได้เป็นอย่างดี 

เสียงสัมภาษณ์บนเวทีขัดหูขัดตาของมีนตราไปเสียทุกอย่าง ชยากรทำราวกับว่าคบหากับบัวบงกชมานานหลายปี เธอเจ็บปวดร้าวราวกับหัวใจจะแตกเป็นเสี่ยง ๆ แต่ก็แสร้งยินดีไปกับแขกคนอื่น ทั้งที่ภายในใจกลับมีความริษยาผู้หญิงคนนั้น ก่อนจะมีเสียงดังมาจากด้านหลัง ดึงสติของเธอกลับมาทันที 

“สวัสดีค่ะคุณมีนตรา ไม่ทราบว่าจำฉันได้หรือเปล่าคะ” 

มีนตรายิ้มหวานและปั้นหน้าได้ดีเช่นเคย ก่อนจะเอ่ยทักด้วยวาจาสุภาพอ่อนหวาน 

“ขอโทษค่ะ พอดีมีนจำไม่ได้” 

“ไม่เป็นไรค่ะฉันเข้าใจ” ภาวินีทักทายและถือโอกาสตีสนิททันที แม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายเสแสร้งก็ตามที แต่เธอทำเพื่อผลประโยชน์เท่านั้น “ฉันเป็นน้องของเจ้าสาวค่ะ หากเดาไม่ผิดคุณมีนตราน่าจะเป็นแขกของเจ้าบ่าวหรือเปล่าคะ” 

“ใช่ค่ะ ฉันเป็นเพื่อนกับชยากร” มีนตรายังคงวางตัวด้วยท่าทีที่สง่า 

ภาวินีพยักหน้าเบา ๆ ก่อนจะเข้าเรื่องทันที “หลายวันก่อนฉันเดินชนคุณที่ร้านอาหารแถวเอกมัย แต่คุณคงจำไม่ได้ และฉันก็เก็บสมุดคิวงานของคุณได้ พอจะเอาไปคืนคุณก็ออกจากร้านไปเสียก่อน” 

“มีนกำลังตามหาอยู่พอดี ขอบคุณมากค่ะ” 

“แต่วันนี้ฉันไม่ได้ถือติดตัวมาด้วย เพราะไม่คิดว่าจะเจอคุณที่นี่” 

“ไม่เป็นไรค่ะ ไว้วันหลังก็ได้ ถ้างั้นฉันขอเบอร์โทรคุณได้ไหมคะ” 

ภาวิณีรีบให้เบอร์เธอกับดาราสาวทันที “แล้วมีนจะรีบติดต่อไปนะคะ” 

ตอนแรกเธอไม่ค่อยถูกตาภาวินีเท่าไหร่นัก พอได้ยินว่าเป็นน้องสาวของบัวบงกชเธอจึงรีบหาวิธีติดต่อทันทีโดยที่ไม่ยอมให้เบอร์โทรของตัวเองง่าย ๆ  

“ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ไม่ทราบว่าคุณ…” 

“ภาวินีค่ะ หรือจะเรียกสั้น ๆ ว่าภาก็ได้ค่ะ ดีใจจังค่ะที่ได้รู้จักกับคุณ ตัวจริงคุณน่ารักและอ่อนหวานมาก”  

“ขอบคุณนะคะ” มีนตราแสร้งยิ้มหวานให้อีกฝ่าย ทั้งที่รู้สึกหงุดหงิดและรู้สึกรำคาญผู้หญิงตรงหน้าอย่างบอกไม่ถูก และเป็นจังหวะที่เธอหันไปเจอวิศรุตพอดีจึงรีบปลีกตัว 

“ขอตัวนะคะ พอดีมีนเจอคนรู้จักค่ะ” 

“ตามสบายค่ะ” ภาวินียิ้มเจื่อน ๆ เล็กน้อย 

“แล้วพบกันค่ะ” 

++อัพให้อ่านกันต่อค่ะ งานวิวาห์จอมปลอมและสร้างภาพได้ดีทั้งบ่าวสาวจนไม่เป็นที่สงสัย.....ฝากติดตามด้วยนะคะ++ 

ความคิดเห็น