OLIVIA / CLAZZICAL

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านผลงานของเรานะคะ ♥

11 :: BETWEEN US, SOMETHING HAS CHANGED :: [2/3]

ชื่อตอน : 11 :: BETWEEN US, SOMETHING HAS CHANGED :: [2/3]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.6k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ต.ค. 2562 20:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
11 :: BETWEEN US, SOMETHING HAS CHANGED :: [2/3]
แบบอักษร

11  

:: BETWEEN US, SOMETHING HAS CHANGED ::  

[2/3] 

 

 

ผมรู้เรื่องราวของสองคนนี้มาพอสมควรจากที่ไอ้ยอร์ชเคยเล่า แต่นั่นก็เป็นเรื่องราวฝั่งเพื่อนผมฝ่ายเดียว ไม่มีโอกาสได้ถามไถ่น้องเทียนเท่าไหร่ คือไอ้ยอร์ชมันหวงเมียมากเลยครับกับเพื่อนสนิทอย่างผมมันก็ไม่ค่อยให้คุย วันนี้ถือเป็นฤกษ์งามยามดีที่มันไปอาบน้ำ ผมเลยได้ถามน้องเทียนแบบตรงประเด็น

[มึงชอบใครอยู่ไอ้ติน]

อึก เวรเอ๊ยยย นึกถึงผีผีก็มา ความหวังผมดับวูบเลยครับเพราะรู้ว่าถ้าไอ้ยอร์ชอยู่มันต้องมาคุยเอง คำถามที่ผมถามไปยังไม่ทันได้คำตอบเลย

“เปล่า มีคนมาปรึกษากูอีกที”

[มึงพูดแบบนี้ทุกรอบ กูรู้ไม่ทันเลยมั้ง ถ้ามึงปิดบังกูก็ช่วยไม่ได้นะเว้ย นี่คือมีคนมาขอมึงเป็นแฟนเหรอ? เล่นตัวมากจะไม่มีเมียเอานะมึง]

“มึงฟังตั้งแต่แรกเลยเหรอ?”

[กูเข้าห้องมาตั้งแต่แรกๆ ละ เทียนเปิดลำโพงกูเลยได้ยิน ตกลงเด็กนั่นใครล่ะ ผู้ชายเหรอไอ้ติน? เสียงมึงเครียดมากเลยว่ะ ถ้าเป็นผู้ชายมึงก็จะมีเมียเป็นชายคนแรกใช่ไหม สับสนใช่ไหมมึง กูผ่านมาแล้ว]

น้ำตาผมจะไหลออกมาจริงๆ นะครับ ไอ้ยอร์ชแม่งจับจุดผมได้ว่ะ ผมสับสนจริงๆ แล้วรู้สึกว่าตัวเองแย่มาก เป็นผู้ชายที่เคยบอกจะดูแลน้องมันอย่างดีแต่ก็ทำน้องมันเสียใจอ่ะ ผมเป็นคนเซนซิทีฟกับความสัมพันธ์ไง ไม่อยากให้ใครมารู้สึกแย่เพราะผม แล้วผมจะไม่พาตัวเองเข้าไปเป็นภาระหัวใจใครหากผมยังไม่ดีพอ

“มึง กูชอบเขาว่ะ กูชอบเขามาก แต่กูตอบรับความรู้สึกน้องมันไม่ได้ คือกูกับเขาต่างกันมาก แล้วกูกลัวตัวกูจะเป็นภาระเขา กลัวเป็นแฟนที่แย่ กลัวดีไม่พอ”

[เขาที่ว่านั่นใคร?]

“จอมยุทธ์ ลูกเจ้าของบริษัทที่กูฝึกงาน”

[มึงอยู่บ้านไหมเดี๋ยวกูไปหา]

“อยู่ วันนี้ไม่ได้ไปไหน”

แล้วสายก็ตัดไปเลย สภาพผมตอนนี้เหมือนคนติดเกาะกำลังรอความช่วยเหลือ คือหมดหนทางแล้ว ไม่รู้ควรทำยังไงต่อไปดี อยากเดินต่อไปนะครับแต่ไม่รู้ควรก้าวขาข้างไหนก่อน ผมไม่กล้าตัดสินใจจะก้าวเลยสักขา ผมกลัวพลาด

12.00 น.

และแล้วหน่วยกู้ภัยที่จะมาช่วยเหลือผมก็มา ไม่ได้มาคนเดียวนะครับ มาทั้งแก๊งค์เลย! ไอ้ยอร์ช เพียว วีวี่ แห่กันมาพร้อมถุงอาหารในมือ ผมออกไปรับเพื่อนเข้ามาในบ้าน เดอะแก๊งค์ผมก็ยังไม่พูดอะไรนะเพียงแต่เทอาหารใส่จานให้ผม บังคับผมกินหลังจากที่ผมบอกว่าผมยังไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่เมื่อคืน

รู้สึกอบอุ่นเหมือนกันนะ เพื่อนสนิทของผมมีเท่านี้แหละครับ กลุ่มเรามีทั้งผู้ชายอย่างไอ้ยอร์ช ผู้หญิงเปรี้ยวๆ อย่างเพียว และตุ๊ดสายสวยและสายฮาอย่างวีวี่ ถึงพวกมันจะบ่นผมไปบังคับผมกินข้าวไปแต่ผมอุ่นใจดีจัง เหมือนผมจะพึ่งพวกมันได้ ไม่สิ ขอแค่มีอะไรแล้วบอกก็ไม่เคยมีอะไรที่พวกเราไม่ช่วยเหลือกันนะครับ

หลังจากกินข้าวกินน้ำให้สบายท้อง ไอ้ยอร์ชก็ดึงผมมาจับเข่าคุยให้เพื่อนฟังถึงต้นสายปลายเหตุต่างๆ ด้วยความอึดอัดใจผมเลยเล่าไปทั้งหมดเท่าที่จะเล่าได้ นับย้อนไปตั้งแต่เจอน้องครั้งแรกจนเรื่องเมื่อคืน

“คืองี้นะไอ้ติน การที่จะคบกับใครก็ไม่จำเป็นต้องรอให้เพอร์เฟคก่อนค่อยคบนี่ ไปลองผิดลองถูกตอนคบกันมันก็เป็นสีสันไปอีกแบบ ไม่มีใครเพอร์เฟคไปทุกอย่างหรอกมึง แล้วไอ้ความแตกต่างที่มึงว่ากูเห็นเขาก็รับได้นะ แค่มึงจนกว่าเอง มึงไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย คิดมากไปเปล่าวะมึง”

วีวี่เปิดทางให้คำปรึกษาคนแรก ผมก็ได้แต่เงียบและคิดตาม ก่อนเพียวจะพูดต่อในสิ่งที่ผมเองก็อยากรู้

“แล้วมึงไม่ต้องสงสัยหรอกว่าทำแค่ไหนถึงดีพอ เขาดูมีความสุขไหมตอนอยู่กับมึง ถ้าเขายิ้ม เขาเล่น เขาอ้อน เขาไม่มีทีท่าจะรังเกียจมึงหรืออะไร นั่นคือมึงก็ดีพอแล้วไหมวะ ความรักก็คือความสุขไง ถ้าสองคนมีความสุขในความสัมพันธ์นี้แล้วมึงจะต้องดีกว่านี้ไปขนาดไหนอีก ค่อยพัฒนาตัวเองตอนคบกันก็ได้ ชีวิตรักมีอะไรให้เรียนรู้อีกมาก”

“กูก็กลัวน้องมันไม่จริงจังกับกูนะ เขามีทางเลือกเยอะ ถ้าวันหนึ่งมีคนที่แม่งเพียบพร้อมกว่ากูทุกอย่างเข้ามา สิ่งที่กูพยายามทำให้เขาก็สูญเปล่าสิ กูจะเอาอะไรไปสู้วะ กูรู้ว่ากูแม่งไม่มีอะไรดีเลย ไม่รู้น้องมันชอบกูตรงไหนด้วยซ้ำ”

ผมระบายออกไปบ้างเพราะรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ อาจเพราะเป็นคนจริงจังกับความรักครั้งนี้มากพอสมควร เลยกลัวจะเจ็บมากเช่นกัน มันเป็นการคบกับผู้ชายครั้งแรก แล้วน้องมันไม่ใช่คนที่ผมจะรับมือได้ทุกอย่าง เขาเป็นคนคิดเร็ว ทำเร็ว ใจร้อน ผมมันคนใจเย็น ค่อยๆ คิด ค่อยๆ ทำ เมื่อความคิดสวนทางกันเราเลยหาตรงกลางไม่ได้ไง

อย่างตอนนี้ผมขอเวลาพิสูจน์อีกหน่อยว่าเรื่องระหว่างเรามันจะไปได้ดี แต่น้องมันไม่ต้องการ เขาอยากได้คำตอบในทันทีว่าจะคบหรือไม่คบ ไอ้คบน่ะคบแน่ ถ้าเราไปกันได้ดีพอ ตัวผมไม่ติดใจอะไรเรื่องเพศสภาพนะ จะชายชายรักกันก็ไม่ได้ผิด ความรักไม่ได้วัดกันที่เพศครับ วัดกันที่ความเข้าใจมากกว่า ทว่านี่มันเป็นครั้งแรกที่ผมมีความรู้สึกดีๆ กับผู้ชายด้วยกัน ผมเลยอยากได้เวลาให้ตัวเองมากกว่านี้เท่านั้นเอง

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา

เป็นช่วงสัปดาห์ที่ผมหดหู่หัวใจเหลือเกิน เนื่องจากปัญหาที่ค้างคายังไม่ได้รับการแก้ไขอะไรเลย จอมยุทธ์ไม่กลับคอนโดและยังคงติดต่อไม่ได้อีกเช่นเคย ผมเองเริ่มมีกำลังใจที่จะคุยกับน้องมันแล้วนะครับหลังจากได้อยู่กับตัวเองมาหลายวัน ถ้าเจอกันผมจะบอกเลยว่าผมชอบน้อง แต่ขอเวลาหน่อย

การที่ผมยังตัดสินใจที่จะขอเวลาเพราะผมว่าเรารู้จักกันน้อยไป เพิ่งสองเดือนกว่าเองมั้ง จริงอยู่ที่ผมมีความสุขมาก ทว่ามันก็ต้องมีเรื่องราวอีกมากให้เราได้ศึกษากันก่อนเริ่มคบจริงจัง อยากให้น้องมันลองไปคิดทบทวนดูอีกทีว่าผมยังสมควรได้เป็นแฟนกับเขาอยู่ไหม ชอบหรือไม่ชอบอะไรในตัวผมหรือเปล่า อยากให้ผมปรับเปลี่ยนตรงไหนไหม ผมจะได้ใช้เวลาที่ผมขอปรับปรุงตัวเองเพื่อเขาไง

ทุกวันผมฝึกงานอยู่ด้านในก็จะไม่รู้เลยว่าน้องเข้าอู่หรือเปล่า นอกจากตอนพักจะแอบวิ่งออกมาดู แต่ก็ไม่มีเลยครับ อู่ปิดตั้งแต่เราทะเลาะกัน แล้วผมก็เหนื่อยที่จะรอแล้วล่ะ รออยู่กับที่แบบนี้คงไม่มีอะไรดีขึ้น ฉะนั้นผมต้องบุก!

ผมคาดเดาว่าน้องมันต้องไปอยู่ที่คลับ เขาไม่ไปไหนหรอกนอกจากไปเรียนและอยู่กับรถ หากที่อู่นี้ไม่เปิดเขาก็ต้องหาที่หาทางเพื่อทำรถให้ได้ ผมเลยหาข้อมูลสถานที่ของ KJHClub และนั่งรถไปที่นั่นทันทีหลังเลิกงาน ใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงก็มาถึงแล้วครับ ที่นี่เป็นตึกแถวสามชั้นจำนวนสี่ล็อค ด้านล่างทุบเชื่อมกันเป็นที่จอดและที่ซ่อมรถแถมตกแต่งอลังการมาก ด้านบนตึกก็มีป้ายชื่อคลับตัวใหญ่โดดเด่นโดยใช้สีแดงละดำสลับกันเหมือนชุดแข่งที่น้องมันใส่

ว้าว ดูยิ่งใหญ่ดีจัง แล้วคนก็เยอะด้วยนะ ผมเห็นมีช่างชาวต่างชาติด้วย โอ๊ะ มีรถฟอร์มูล่าวันจอดอยู่คันหนึ่งด้วยเหรอ อย่างสวยเลยครับ ขณะที่ผมลงจากแท็กซี่ก็เดินเข้าไปช้าๆ กวาดสายตามองหาคนที่ผมอยากเจอแต่ตอนนี้ยังไม่เห็น

“โทษนะครับ คุณจอมมาที่นี่ไหมครับวันนี้?”

เลือกสะกิดถามพี่คนที่เดินผ่านมาพอดี ในเมื่อมองหาไม่เจอก็ต้องถาม แล้วถ้าวันนี้น้องมันไม่อยู่ผมว่าผมจะไปหาถึงบ้านเลย แอบสืบมาได้เล็กน้อยว่าบ้านเขาอยู่แถวไหน ผมคิดว่าถ้าไปถามเอาแถวนั้นก็ไม่น่ายาก แต่ผมคิดว่าเขาต้องอยู่กับรถเลยเลือกมาที่นี่ก่อน

“อยู่โน่นไง”

ตอนพี่แกพูดปรากฏว่าพูดดังไปหน่อยหรือไม่ก็เป็นตอนที่บรรยากาศกำลังเงียบก็ไม่รู้ คนระแวกนี้หันมากันหมด ผมไล่สายตามองไปทีละคนจนเจอจอมยุทธ์ ความดีใจทำให้ผมยิ้มออกมา ส่งยิ้มให้น้องมันไปทีหนึ่งทว่ากลับโดนเมิน เขาหันหน้าหนีไป ส่งเอกสารในมือให้คนที่ยืนคุยด้วยแล้วทำท่าจะเดินออกมา

ไม่ได้มาหาผมหรอกฮะ เขาตรงดิ่งไปยังลานจอดรถด้านนอก พอผมรู้ว่าน้องจะหนีก็ก้าวขาวิ่งสุดชีวิตเพื่อจะไปยังรถคันที่หรูที่สุดตรงนั้น เป็นขณะเดียวกันกับที่น้องมันกดปลดล็อคประตูจากกุญแจรถพอดีผมเลยมั่นใจว่าพอร์ชสีดำคันนี้คือรถเขาแน่ พอน้องเห็นผมวิ่งเขาก็วิ่งครับ เขาถึงไวกว่า เปิดประตูเข้าไปนั่งฝั่งคนขับก่อนส่วนผมก็ไม่ยอมแพ้หรอก รีบวิ่งอ้อมไปฝั่งผู้โดยสาร เปิดประตูรถได้ก่อนที่เขาจะล็อครถ

เมื่อพาตัวเองเข้ามานั่งสำเร็จผมจึงคว้ามือน้องมันไว้ข้างหนึ่ง จับแน่นพอที่จะดึงน้องมันกลับมาหากเขาคิดจะหนีผมไปอีก

________________________ 

TALK 

ผู้ชายแสนดีแบบพี่ตินนี่มีขายไหม? คำตอบคือมีขายนะ ซื้อพี่ตินได้ที่เว็บสำนักพิมพ์ SENSE BOOK และอีกไม่กี่วันจะกระจายลงร้านหนังสือชั้นนำทั่วประเทศล้าววว // ขายของๆ 555555555 

 

ทุกคนคะ กดเขียนรีวิวนิยายเรื่องนี้ให้บ้างจิ ชวนเพื่อนมาอ่านเร็วววว ฮือๆๆๆ  

รู้สึกว่ายอดวิวขึ้นช้ากว่าเรื่องก่อนๆ เกิดอะไรขึ้น เราเขียนไม่ดี เขียนไม่สนุกแล้วเหรอ ฮือออ เป็นน็อยยย 

 

นิยายเรื่องนี้ตัวละครเป็นเพื่อนกับเรื่อง 'KNOCK OUT ENGINEERING วิศวะเกียร์มัว' นะคะ 

ฟีลกู๊ด น่ารัก ฟินจิกหมอน และมีความโซแดมฮอตเหลือเฟือมาก เพราะพระนางโซหลัวทั้งคู่เลย อิอิ 

 

 

กิจกรรมพิเศษ! 

แวะไปหวีดได้ที่แฮชแท็กทวิตเตอร์ #วิศวะเกียร์พยศ 

สุ่มแจกนิยายเรื่องนี้ฟรี 2 เล่ม ระยะเวลาของกิจกรรมตั้งแต่วันนี้-31ธันวาคม 

นิยายเรื่องนี้รูปเล่มออกงานหนังสือเดือนตุลาคม 

 

ติดตามนักเขียนได้ที่  

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย] 

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล] 

TWITTER : @SiraClazzical 

 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ 

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ 

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว) 

 

*เนื้อหาส่วนที่อัปนี้ยังไม่ได้ทำการแก้คำผิดใดๆ  

โดยปกติจะพิมพ์จบเรื่องแล้วส่งพิสูจน์อักษรทีเดียว  

ดัังนั้นหากอ่านไปแล้วเจอคำผิดทำให้หงุดหงิดใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ* 

ความคิดเห็น