VJ
email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เมื่อแรกพบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 58

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ต.ค. 2562 09:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมื่อแรกพบ
แบบอักษร

#ไอ Part

ผม พีระพช ฐานะโชติกุล อายุ 21ปี หรือทุกๆคนเรียกขานผมว่าน้องไอ (ซึ่งทำไมต้องมีน้องนำหน้าด้วยก็ไม่รู้ คุณพ่อคุณแม่เรียกน้องไอตลอดหรือเปล่าไม่ทราบ เพื่อนๆก็เรียกตาม เลยทำให้รุ่นน้องเรียกชื่อน้องไอตาม ท่านผู้อ่านว่าตลกมั้ยคับ รุ่นน้องเรียกผมว่า "พี่น้องไอ"....🤨 ผมนี่....) กำลังศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 4 คณะนิเทศก์ศาสตร์ เอกสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัย TTU ผมมีความฝันว่าจะเป็นนักข่าวสายบันเทิงที่โด่งดัง และได้สัมภาษณ์นักแสดงดังระดับฮอลลีวูด และในวันนี้ผมกำลังจะไปฝึกงานที่สำนักข่าวช่อง A-LTV ซึ่งเป็นช่องที่นักศึกษาคณะนิเทศก์ฯ ทุกมหาวิทยาลัย อยากไปร่วมงานด้วย เพราะช่องนี้เขาคัดแต่หัวกะทิไปทำรายการ ซึ่ง Content ในรายการแต่ละรายการที่เกี่ยวกับดาราน่าสนใจเป็นที่สุด เลยไม่แปลกใจที่เรตติ้งของช่องนี้ พุ่งกระฉูดทุกครั้งที่มีข่าวเกี่ยวกับการสัมภาษณ์ดาราดังๆในวงการบันเทิง ทั้งในเมืองไทยและต่างประเทศ...

10/10/2019

09.00 น.

ไอ : สวัสดีครับ ผมพีระพช ฐานะโชติกุล มาฝึกงานที่นี่ครับ ไม่ทราบว่าจะต้องไปติดต่อตรงไหนหรอครับ...

Operater : มาฝึกงานหรอคะ กดลิฟท์ขึ้นไปชั้น 4 เดินเลี้ยวขวาแล้วก็เลี้ยวขวาอีกทีนะคะ ติดต่อคุณตุ๊ก พิมพ์ประภาดา HR ค่ะ คุณตุ๊กแจ้งไว้แล้ว

ไอ : ขอบคุณครับ

Operater : น้องแลกบัตรด้วยนะคะ

จากนั้นผมก็ทำการแลกบัตรกับพี่ Operater คนสวย แล้วผมก็เดินไปยังลิฟท์เพื่อรอลิฟท์ลงมารับ

เมื่อลิฟท์มาถึงขณะที่ประตูลิฟท์เปิดออกผมได้ก้าวเท้าเข้าไป และกดเลขลำดับชั้นที่ 4 เพื่อที่จะขึ้นไปยังชั้นจุดหมายปลายทาง "ประตูลิฟท์กำลังปิด, Door Closed" หลังจากที่ผมได้ยินสิ้นเสียงของลิฟท์กล่าว ลิฟท์ก็ได้เปิดประตูใหม่อีกครั้ง เมื่อผมเงยหน้าขึ้น ผมได้พบกับผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ตรงหน้า ใส่แว่นตาดำ หน้าตาออกจะลูกครึ่งนิดๆ สูง ขาวจมูกโด่ง คิ้วหนาดกดำ หน้าเป็นทรงได้รูป หุ่นดี เท่ห์ๆ คูลๆ ดู look เป็นคุณชาย หน้านิ่ง มองเชิ่ด แต่งตัวเหมือนเพิ่งจะกลับจากเกาหลี กำลังก้าวเท้าเข้ามาในลิฟท์ ทำให้ผมชะงักไปครู่นึง และต้องทำให้ใจผมเต้นแรงหนักกว่าเดิมจนแทบจะทะลุออกมาจากอก ซึ่งแท้จริงแล้ว...ผู้ชายคนนั้นคือ พี่คริส บูรพา วิชิตโสภากุล ดารา นายแบบที่กำลังโด่งดังที่สุดในตอนนี้ แถมยังเป็นทายาทเจ้าของบริษัทนำเข้า-ส่งออกรายใหญ่ที่สุดในไทยด้วย ...

โอ้ย!!ตายแล้ว ตายๆๆ เจอพี่คริสตัวเป็นๆ แถมอยู่ในลิฟท์ด้วยกันสองต่อสองอีก ตายแล้วไอเอ้ย...สมองเบลอไปหมดแล้ว จะทำไงดี ทำไงดีหายใจไม่ออก แล้วหน้าจะแดง ตัวจะร้อนตัวทำไมนะเรา...(บ่นพึมพัมกับตัวเอง คล้ายกับคุยพ่อซื้อแม่ซื้อ)

...."รบกวนชั้น 11 ให้ด้วยครับ"

..........

.............

เงียบ........

" คุณครับรบกวนกดชั้น 11 ให้ด้วยครับ"

"คุณ....คุณครับ"

เอ้อ!!! อ่อ ครับ ชั้นอะไรนะครับ..

"ชั้น 11 ครับ"

แล้วมือของผมก็กดเลข 11 ตามที่ผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างๆผมบอกเมื่อครู่ ....ชั้น 11 นะครับ...

เนื่องจากผมยืนบิดม้วนเพราะความเขิน เลยอาจจะไปบังบริเวณที่กดชั้นของลิฟท์ เลยทำให้พี่เขาไม่สามารถกดลิฟท์ได้ล่ะมั้ง...นะ

เมื่อประตูลิฟต์ปิดลง ทุกอย่างก็อยู่ในความเงียบ จะเป็นผมเองที่ใบหน้าร้อนผ่าว ใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ เพราะไม่เคยคิดว่าจะได้เจอดาราที่ปลื้มมาตั้งแต่เด็ก และในสมัยพี่เค้าเริ่มเข้าวงการใหม่ๆ นอกจากเกิดในตระกูลเจ้าของธุรกิจที่รวยเป็นอันดับต้นๆของประเทศแล้ว ฝีไม้ลายมือในการแสดงละคร และภาพยนตร์ หรือแม้แต่การถ่ายแบบ พี่เขาสามารถ ทำออกมาได้อย่างไร้ที่ติ มีความเป็น Professional สูงมาก นี่แหละคือซุป'ตาร์ตัวพ่อที่แท้จริง ...

และแล้ว....ชั้น 4 , Forth Floor. ประตูลิฟท์กำลังเปิด...

"...................."

"............................."

"คุณ" ......

"คุณครับ!!....ชั้นนี้หรือเปล่าครับ"

สะดุ้ง ...อ้อ!! ครับ ชั้นนี้ครับ ขอบคุณครับ...

(บ่นในใจ)เห้อ!! เสียดายอ่ะ อยากขึ้นไปส่งชั้น 11...จังงิๆๆ 😫

แล้วผมก็ได้เดินออกมาจากลิฟท์อย่างเสียดาย เพราะไม่เคยคิดไม่เคยฝัน ว่าจะได้อยู่กับพี่คริสสองต่อสองในลิฟท์ ถึงแม้จะเป็นระยะเวลาอันสั้น สั้นจริงๆ ไม่ถึง 3นาที ....อยากให้ลิฟท์ค้างงงงง...

😭 แต่เอ๊ะ!! พี่เค้าเป็นผู้ชายนี่หว่า...

เค้าจะมาสนใจผู้ชายอย่างเราทำไม แถมช่วงนี้ได้ยินข่าวว่ากำลังคบหาดูใจกับดาราสาวไฮโซลูกนักการเมืองที่เคยแสดงละครด้วยกันด้วยนี่นา สมกันโคตรๆ ได้แต่เพ้อน้าาาา ไอเอ๋ยไอ... ตั้งใจทำงานที่เรารักดีกว่า ฝึกงานให้จบ แล้วเราจะต้องเป็นนักข่าวที่จะได้สัมภาษณ์พี่เขา, สัมภาษณ์ดาราฮอลลีวูดในวันใดก็วันหนึ่ง เราต้องทำให้ได้ เราต้องไม่ทำให้คุณพ่อและคุณแม่ผิดหวัง กว่าจะขอคุณพ่อคุณแม่เรียนคณะนี้ได้ กว่าจะเรียนมาจนถึงปี 4 และกว่าจะยื่นขอมาฝึกงานที่นี่ โอ้ววว...ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย😖

ผมบ่นกับตัวเอง จนลืมไปว่าต้องไปพบกับ คุณตุ๊ก HR ที่เขาจะต้องรับผมฝึกงานในวันนี้ แล้วต้องเดินไปทางไหนนะ ออกจากลิฟต์มาเลี้ยวขวาแล้วก็เลี้ยวซ้าย เอ๊ะ!!!เลี้ยวซ้ายแล้วก็เลี้ยวขวา หรือเลี้ยวขวาแล้วก็เลี้ยวขวา !+@$%_&££*%$@!บ้าจริง ไอเอ๋ยไอ ทำไมขี้ลืมได้ขนาดนี้...เอาว๊ะ เอะอะขวาไปก่อน แล้วค่อยไปถามพี่ๆเค้าเอาว่าคุณตุ๊กอยู่ตรงไหน...

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น