พลอยสีสมุทร
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่1

คำค้น : เลือดทรนง ตอนที่1

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 260

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ต.ค. 2562 09:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่1
แบบอักษร

สียงลมหวีดหวิวพัดมากระทบกับใบหน้าใสผิวขาวเนียนประดุจดั่งหยกล้ำค่า ใบไม้เต้นไหวตามสายลม หากแต่ในความรู้สึกชายหนุ่มนั้นกลับคิดว่ามันกำลังสั่นไหวเพราะร้องไห้อย่างหนัก 

 

"พ่อครับ..." เสียงเล็กใสๆลอยมาเรียกชายหนุ่มที่มองป้ายศิลาสีขาวที่สลักชื่อคนสำคัญที่เขาไม่สามารถลืมได้ทุกลมหายใจ ชายหนุ่มมองไปยังต้นเสียงริมฝีปากถูกยกขึ้นอัตโนมัติเมื่อเด็กน้อยพุ่งเข้ามาหาตน

 

"อย่าซนสิครับ" เตือนเด็กน้อยด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน

 

"พ่อครับ ฝนจะตกแล้วนะครับ" มองบิดาของตนที่เหมือนกระจกสะท้อนตน เพราะหน้าตาถอดแบบออกมาเหมือนกันมากแค่ขนาดรูปร่างต่างกันก็เท่านั้นเอง

 

"ครับ งั้นเรากลับกันเถอะครับ" ลูบหัวลูกชายวัยกำลังซนเบาๆอย่างเอ็นดูก่อนจะหันไปมองป้าศิลาสีขาวนั้นอีกครั้ง

 

"พ่อครับ..."

 

"อย่าลืมสิครับเราต้องทำอะไร"

 

"ครับ" เด็กชายตัวน้อยรีบนำพวงมาลัยดอกมะลิวางบนศิลาสีขาวนั้นก่อนจะไหว้เคารพผู้ที่จากไป

 

"ไปกันได้แล้วครับ"

 

"ครับพ่อ..." จับมือผู้เป็นบิดาของตนแล้วเดินไปตามทางที่ใบหญ้าสั่นไหวไปตามลมที่ค่อยๆแรงขึ้นเรื่อยๆ เมฆเริ่มก่อตัวขึ้นมีเสียงร้องครืนๆดังขึ้นเป็นระยะๆ บรรยากาศโดยรอบทำให้ชายหนุ่มย้อนนึกถึงวันวานที่ผันผ่านมาขณะกำลังเดินทางกลับบ้านให้เร็วที่สุดก่อนที่ท้องฟ้าจะหลั่งน้ำตาหลังจากได้ยินเรื่องของเขา

 

... 

 

ณ งานเลี้ยงราตรีประกายดาว 

 

"พี่ทัชคะชมพูว่าชมพูกลับก่อนดีกว่าค่ะ" หญิงสาวมองงานตรงหน้าด้วยอาการประหม่า ใช่ว่าเธอจะกลัวผู้คนมากมายในงาน หากแต่เธอกลัวสิ่งที่จะขึ้นหลังจากนี้ต่างหาก

 

"น่าๆ มาถึงนี้แล้วจะกลับได้ไง ยังไงซะเราน่ะควรทำความคุ้นเคยกับงานพวกนี้บ้าง"

 

"แต่พี่ทัชคะชมพูไม่..."

 

"เข้าไปเถอะน่า มีพี่อยู่ทั้งคนอย่ากังวลไปเลย" พูดจบก็คว้ามือน้องสาวของตนเข้างานไปด้วยกันทันที

 

"แชะ แชะ แชะ" เสียงแฟลชดังกระหน่ำหลังจากชายหญิงหน้าตาดีเดินเคียงคู่เข้ามาในงานด้วยกัน

 

"ว้าวคุณทัช วันนี้คุณพานางฟ้ามาด้วยเหรอเนี่ย" เสียงนักข่าวคนหนึ่งพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มพร้อมถ่ายรูปกันรัวๆต่อ

 

"ครับ กว่าจะพามาถึงที่นี่ได้ผมนี่ลำบากแทบแย่ ทุกคนก็รู้ว่าผมไม่ใช่คนดีสวรรค์ยากที่จะพาผมขึ้นไป ฮ่าๆ" ว่าพลางหัวเราะไปด้วยรอยยิ้มเจ้าเสน่ห์

 

"ว้าว แล้วไม่ทราบว่านางฟ้าข้างๆนี่เป็นอะไรกับคุณเหรอคะ" เสียงนักข่าวสาวถามขึ้นทำให้นักข่าวคนอื่นเงียบเสียงลงแล้วรอฟังคำตอบด้วยใจที่จดจ่อ

 

"ก็เป็นนางฟ้าของผมละครับ แค่นี้ก่อนนะครับพวกเราขอตัวไปข้างในกันก่อน" พูดจบก็จูงมือน้องสาวเข้าไปในงานทันที

 

"พี่ทัชคะชมพูว่า..."

 

"น่าเข้ามาแล้วก็มีความสุขหน่อย อย่ากังวลเลยนะมีพี่อยู่ทั้งคน เดี๋ยวพี่พาเราไปรู้จักเพื่อนๆของพี่เอง"

 

"แต่ชมพู..."

 

"เรื่องนั้นอย่าไปสนเลยนะ ไม่ต้องกลัวพวก

เพื่อนพี่ๆไม่ใช่คนพวกนั้น"

 

"ค่ะ..."

 

"เห้ย ไอทัชกว่าจะเสด็จมาถึงนะ นั้นควงนางฟ้าที่ไหนมาด้วยวะนั้น" หนึ่งในกลุ่มผู้ชายสามคนทักขึ้นด้วยเสียงขี้เล่นตามนิสัยของตน

 

"เห้ยๆมึงหยุดมองน้องกูแบบนั้นเลยนะไอกัน"

 

"ว้าว นี่คือน้องชมพูสิริน น้องสาวอีกคนของมึงที่มึงเล่าให้ฟังงั้นเหรอ " ผู้ชายอีกคนที่นั่งอยู่ลุกขึ้นยืนแล้วเดินมามองหญิงสาวใกล้ๆอย่างสำรวจ

 

"พอเลยพวกมึงเนี่ย ไม่ต้องเอาสายตาเจ้าชู้มามองน้องกูแบบนี้เลย น้องกูกลัวหมดแล้ว"

 

"เออๆ พี่ชายที่แสนดี ว่าแต่เมื่อไหร่มึงจะแนะนำพวกกูให้น้องมึงรู้จักวะ"

 

"พอๆ ไม่ต้องรอแม่งหรอก น้องชมพูครับพี่ชื่อกันนะครับ ส่วนไอคนที่กำลังแหยมหน้ามาชื่อไอชล ส่วนคนที่นั่งเงียบๆตรงนั้นชื่อไอเวย์นะครับ แต่น้องชมพูอย่าไปยุ่งกับพวกนั้นเลยนะครับ พวกนั้นน่ะเจ้าเล่ห์คบไม่ได้"

 

"เห้ยๆไอกัน มึงนี่พูดให้มันดีๆหน่อยนะเว้ย.."

 

"พอๆเลยพวกมึงน่ะ ชมพูนั่งกับไอเวย์ไปก่อนนะ เดี๋ยวพี่ไปหาอะไรให้กิน"

 

"ไอเวย์ฝากดูน้องกูด้วยนะ"

 

"อืม"

 

... 

 

"พี่ทามคะทำไมเราไม่สัมภาษณ์ต่อละคะ" หญิงสาวปากแดงในชุดเซ็กซี่พูดพลางกอดแขนออเซาะชายหนุ่ม

 

"ภาฉันบอกเธอหลายครั้งแล้วนะสำหรับเรื่องนี้ ถ้าเธอยังเป็นแบบนี้ฉันคงจะให้เธอเกาะกระแสต่อไปอีกไม่ได้แล้ว" พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาก่อนจะเอามือบางที่เกาะแขนตนแน่นนั้นออกทันที

 

"พี่ทาม..." ได้แต่กระทืบเท้าอย่างขัดใจ

 

"ว้าย..." เสียงนั้นเรียกสายตาคมให้หันไปมองทันทีก็พบร่างบางที่ตนคุ้นเคยอยู่ในอ้อมกอดของเพื่อนของตน

 

"ไม่เป็นไรนะชมพู..." ถามด้วยความเป็นห่วงก่อนจะประคองร่างบางให้ยืนทรงตัวได้

 

"หมับ..." มือหนารีบคว้าแขนบางอย่างรุนแรงทำให้เธอเซไปประทะอกแกร่งนั้นทันที

 

"ทาม..." มองเพื่อนตนอย่างตกใจที่เขาจับแขนร่างบางที่ตนเพิ่งช่วยพยุงไปด้วยความรุนแรง

 

"หึ อยู่แต่ในบ้านคงจะเหงามากสินะ ถึงมาหาผู้ชายคนอื่นนอกบ้านแบบนี้" ว่าพลางบีบแขนเล็กแน่นขึ้นด้วยแรงอารมณ์

 

"โอ้ย..."

 

"มึงเป็นบ้าอะไรวะทาม พูดกับชมพูดีๆหน่อย แล้วปล่อยมือซะ เธอเจ็บ..."

 

"หึ เป็นห่วงกันดีจริง หรือว่าที่จริงแล้วมึง...ตุบ"ไม่ทันได้พูดจบก็โดนหมัดหนักๆชกเข้าที่ใบหน้าหล่อทันที

 

"คุณธนาธร..." รีบเข้าไปพยุงชายหนุ่มที่เซไปหลายก้าวด้วยหมัดนั้นอย่างเป็นห่วง

 

"จะพูดอะไรก็ให้เกียรติกันด้วย เธอเป็นแม่ของลูกมึงนะ" พูดบอกเพื่อนด้วยเสียงปกติพอให้ได้ยินกันสองคนในบริเวณนั้นก่อนจะพยายามสงบสติอารมณ์แล้วเดินออกไปจากบริเวณนั้นซึ่งเริ่มมีคนหันมามองแล้ว

 

"ไอเวย์มึงคิดจะหนีเหรอ กูไม่ให้มึงต่อยฟรีๆหรอกนะ..." ทำท่าจะเดินตามไปแต่ก็ถูกมือบางคว้าแขนไว้ก่อน

 

"คุณธนาธรเรากลับกันเถอะค่ะ" มองด้วยสายตาอ้อนวอน

 

"หึ อยากอยู่กับมันไม่ใช่เหรองั้นก็กลับกับมันไปเลย" รีบสะบัดแขนเล็กออกก่อนจะเดินจากไปอย่างรวดเร็วทิ้งให้หญิงสาวยืนมองคนที่ก้าวจากไปด้วยสายตาเศร้า

 

"ชมพู นี่มันเรื่องอะไรกัน" เสียงอันคุ้นเคยนั้นทำให้หญิงสาวลืมความเศร้าไปเหลือแต่ความตกใจและความกลัวลึกๆภายในจิตใจ

 

"พี่ทัช..."

 

จบตอน... 

ความคิดเห็น