โคบี้

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่9

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 325

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ต.ค. 2562 09:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่9
แบบอักษร

การแข่งขันทีมชายจบลง โดยห้องAและห้องE จะเข้าชิงชนะเลิศ ส่วนทีมหญิงการแข่งขันยังไม่จบ เหลือเพียง 1 นาที นักกีฬาทั้งสองทีมต่างหอบและเหงืออาบเต็มตัว แอลที่ชนะรอบคัดเลือกได้อย่างง่ายดาย ยืนดูการแข่งขันของทีมหญิง อย่างใจจดใจจ่อ ดาบไม้ที่เริ่มมีการฉีกหักของทั้งสองฝ่ายกำลังหั่มหั่นกันอย่างบ้าครั่ง และ ในที่สุดเสียงระฆังหมดเวลาการแข่งขันก็ดังขึ้น ห้องB เป็นฝ่ายชนะ และใด้เข้าชิงอันดับ1กับห้องA

ตารางการแข่งขันรอบชิง

หญิง ห้องAเจอห้องB.

ชาย ห้องAเจอห้องE

การแข่งขันจะเริ่มหลังทานอาหารเที่ยงเสร็จ นักเรียนทุกห้องกลับเข้าห้องเรียนเพื่อเข้าสู่การเรียนปกติ

นักกีฬาทุกคนคืนดาบไม้ให้ทางอาจารผู้จัดแข่งขันพร้อมชุดในการแข่งขัน

แอลสวมใส่ชุดนักเรียนกลับเข้าที่ พร้อมเดินกับกลุ่มเพื่อนไปยังอาคารห้องE รุ่นน้องห้องEหลายคนเดินมาขอถ่ายรูปและให้กำลังใจเขาหลายคน

เหมือนกับว่าเป็นคนดังเสียอย่างนั้น

แอลถ่ายรูปกับเพื่อนๆน้องๆหลายคนจนเดินมาถึงหน้าห้องเรียน

"ชนะห้องAให้ได้นะคะ" "ชนะให้ได้นะพี่" เสียงให้กำลังใจดังทุกครั้งเวลามีคนเดินผ่านหน้าห้อง

แอลที่นั้งอยู่ในห้องแบกรับความรู้สึกของทุกคนมาทั้งหมด ความรู้สึกที่ถูกห้องAเหยียดหยาม ความรู้สึกที่ไม่เคยชนะห้องAเลยสักครั้ง

ตึกตึก!! เสียงรองเท้าพื้นแข็ง ดังมาจากประตูห้อง ครูชายใส่ชุดสีขาวในมือมีไม้เรียวและหนังสือสีดำหนา

หนังสือเล่มใหญ่วางลงที่โต๊ะอย่างแรกจนเกิดเสียงดัง ทำให้ทั้งห้องเงียบสงบ นักเรียนทุกคนนั้งนิ่งเงียบ ครูชุดขาวทำหน้าไม่พอใจมองมาที่แอล

"นายแอลสมิส ออกมาด้านหน้า" ครูพูดเสียงดังพรางใช้ไม้เรียวชี้มาที่แอล

แอลยืนขึ้นพรางก้าวขาเดินออกไปหาครู

แอลและอาจารที่ยืนจ้องตากันมีเพียงโต๊ะของอาจารเท่านั้นที่ขั้้นอยู่

"เมื่อเช้า ไปทำร้ายร่างกายนักเรียนห้องAสองคนใช่ใหม" ครูพูดเสียงดังด้วยอารมณ์ที่โกรธจัด

"ผมแค่ป้องกันตัวครับ" แอลก้มหน้าตอบตามความจริงออกไป

"โกหก..ครูถามความจริงจากสองคนนั้นแล้ว เขาบอกว่ายืนอยู่ดีๆเธอก็เดินเข้ามาทำร้ายพวกเขา" ตะคอกใส่หน้าพรางชี้นิ้วใส่

"อ้อ...หรอครับ" แอลยิ้มเย็นๆพรางมองไปที่หน้าของครู ยิ้มที่ส่งไปทำให้ครูรู้สึกขนลุกจนต้องเอามือที่กำลังชี้หน้าแอลลง

"มีอะไรกันอะ" อาจารชายอีกคนเดินเข้ามาในห้อง

"อ้าวอาจารคิน มาทำอะไรที่อาคารEหรอครับ" อาจารชายคนที่สองถามต่อพรางยิ้มแบบไม่เป็นมิตรใส่

"ป่าว แค่มีธุระนิดหน่อย" อาจารคินเอ่ยพรางเดินพึบพับเหมือนไม่สบอารมณ์ออกจากห้องไป

อาจารชายคนที่สองเดินตรงมาที่โต๊ะของเขา ก่อนจะนั้งลงบนเก้าอี้

"ขอโทษที่ทำให้วุ่นวายนะอาจาร" แอลกล่าวขอโทษพรางก้มหัวลง

"ครูเข้ามานานแล้วละแอล ยืนฟังสักพักละ ว่าแต่ไปทำร้ายร่างกายนักเรียนของครูคินจริงๆหรอเราอะ" ครูเอ่ยถามด้วยคำที่นุ่มนวลและสุภาพ

"อาจารคะ อาจารครับ" เสียงเพื่อนในห้องยกมือขึ้นหลายคนก่อนทุกคนจะยืนขึ้นและเล่าเรื่องเมื่อตอนเช้าให้อาจารฟัง

"ครูคนนี้คงใจดีและเป็นกันเองกับนักเรียนสินะ นักเรียนถึงกล้าเข้าหาต่างกับคนเมือกี้" แอลพึมพัมในใจ

ครูจับมาที่หัวแอลเบาๆพรางยิ้มให้อย่างสดใส

"เราป้องกันตัว เราไม่ผิดหรอก ถ้าอาจารคินมาทำอะไรแอล รีบมาบอกครูนะ"

แอลตอบตกลงก่อนจะเดินเข้ากลับไปเข้าที่ ทุกคนในห้องเริ่มการเรียนตามปกติ

ตัดมาที่ห้องประชุมใหญ่ของโรงเรียน

ภายในห้องประชุดใหญ่ของโรงเรียน ต่างคุยเรื่องของแอลกันทั่วหน้า การต่อสู้ของแอลที่จบเร็วกว่าปกติ และนักเรียนห้องAที่ถูกจัดการรวดเดียวสองคน

ความสามารถที่เป็นปริศนา และ ความเก่งที่พุ่งกระฉูดโดยไม่ทันตั้งตัว

ทุกคนในสภาคิดว่าห้องEที่ส่งแอลลงแข่งจะยอมรับความพ้ายแพ้แต่มันกลับไม่ใช่

แอลทำให้สภานักเรียนและคณะอาจารหวั่นกลัว ถ้าหากห้องEก้าวข้ามห้องAจะทำให้ชื่อเสียงของโรงเรียนตกต่ำ

การที่ห้องEจะชนะห้องA มันเป็นไปไม่ได้ แต่ถ้ามันเกิดขึ้น คณะอาจารระดับสูงที่่ประจำการสอนของห้องA จะถูกปลดทั้งหมด

ทำให้ในห้องประชุมใหญ่ของอาจารระดับสูงและสภานักเรียนต่างวุ่นวาย ความเห็นหลายความเห็นถูกเสนอกลับไปกลับมา

และในที่สุด ทั้งสภาและคณะอาจารระดับสูงก็ตกลงกันว่าการแข่งรอบชิงของนักเรียนชาย จะให้ใช้อาวุธเป็นดาบคู่เพราะนักกีฬาห้องA ชนะการแข่งขันดาบคู่ระดับภาคมาแล้ว

ข้อมูลการเปลี่ยนแปลงถูกแจ้งผ่านทางเพจของโรงเรียน

ครูที่กำลังสอนห้องแอลอยู่ต้องหยุดสอนทันที! เพราะมีนักเรียนจากชั้นม.5ห้องE ที่ว่างไม่มีครูเข้าสอนวิ่งมาบอกข่าว

"ครูคิวครับ เข้าไปดูในเพจโรงเรียน การเเข่งขันมีการเปลี่ยนแปลงครับ" พูดออกมาพร้อมอาการหอบ

ครูคิวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทันทีรวมถึงนักเรียนอีกหลายคน

การแข่งขันถูกเปลี่ยนให้ใช้ดาบคู่ จากการอนุมัติของอาจารระดับสูงและสภานักเรียน

"แย่เเล้วละ เล่นแบบนี้เลยหรอพวกสภานักเรียน" เพื่อนคนหนึ่งพูดขึ้นและมีอีกหลายคนโว้ยวายขึ้นมาเช่นกัน

"โว้ยวายไปก็ไม่ได้อะไรหรอกนักเรียน" ครูคิวกล่าวขึ้น

"ครูทำอะไรไม่ได้เลยหรอคะ"นักเรียนหญิงคนหนึ่งถาม

"ครูเป็นแค่อาจารระดับต่ำๆที่มีไว้เพื่อสอนห้องพวกเธอ ไม่มีสิทธิ์เสนอหน้าออกความเห็นหรอก" ครูตอบกลับมาพร้อมยิ้มสากๆที่ช่วยอะไรนักเรียนไม่ได้

"เป็นแบบนี้เองสินะ อาจารผู้สอนเองก็มีระดับชั้นเหมือนกัน" แอลพึมพัมในใจ

"แย่จังเลยนะครับ แต่ว่าไม่จำเป็นต้องเป็นห่วงขนาดนั้นหรอก แค่เพิ่มมาอีกดาบไม่เป็นปัญหาหรอกครับ" แอลพูดขึ้นเสียงดังทำให้ทุกคนมองมาที่เขา

"เเต่ว่า ผู้ลงแข่งห้องAเก่งดาบคู่ที่สุดในระดับภาคแล้วนะ นายไหวแน่หรอ" เพื่อนชายคนที่เคยว่าจะลงเเข็งแทนแอลกล่าวขึ้น

"ไหวสิ 5 ดาบก็ใช้มาแล้ว" แอลเผลอหลุดปากเล่าเรื่องสมัยเป็นคริสออกไป ทำให้เพื่อนทุกคนและครูคิวเงียบกริบ

ฮาฮาฮา.~~ ไอ้เเอลขี้โม้ ทุกคนในห้องต่างขำและปากระดาษที่ถูกบีบให้เป็นก้อนใส่เขา

ความเครียดหายไป มีเพียงลอยยิ้มและเสียงหัวเลาะที่เหลืออยู่..

"ครูเชื่อนายนะแอล เธอไม่ใช่คนเดิม" อาจารคิวยิ้มพรางมองหน้าแอล

และคาบเรียนนั้นก็ไม่ได้เรียน ทุกคนช่วยกันเก็บขยะที่ปาเล่นและทำความสะอาดห้องเรียนใหม่...

ความคิดเห็น