ตามฝันในคืนมืด

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 16 พบกันอีกครั้ง

ชื่อตอน : ตอนที่ 16 พบกันอีกครั้ง

คำค้น : ซอมบี้ พี่น้อง พลังพิเศษ ครอบครัว มิติ

หมวดหมู่ : นิยาย สยองขวัญ,สั่นประสาท

คนเข้าชมทั้งหมด : 65

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ต.ค. 2562 13:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 16 พบกันอีกครั้ง
แบบอักษร

พบกันอีกครั้ง 

ม่  

ตอนนี้พี่คุยกับฝรั่งพวกนั้นแล้วพวกเขาก็ไปพักกันหมดละ  

"พี่ครับผมถามได้ไหมเรื่อง..."  

"ถามได้แต่พี่ว่าเรารอฟังจากปากพวกเขาละกันนะ พี่ไม่อยากยุ่งกับพวกเขามากเท่าไหร่นัก ม่หากพี่จะแค่ไปส่งพวกเขาที่ฟาร์มแล้วแยกออกมาเดินทางไปเรื่อยๆน้องจะไปกับพี่ไหม"ท่าทางพี่ดูเหมือนทุกข์ทรมานด้วยอะไรสักอย่าง 

"แน่นอนพี่ พี่อยู่ไหนผมอยู่นั้นไม่ว่าเป็นหรือตายผมจะตามพี่ไป"อยู่ๆพี่ก็ร้องไห้ออกมา มันยากมากที่พี่จะร้องไห้ อย่างน้อยๆก็ผมเห็นครั้งล่าสุดก็ตอนพ่อกับแม่ที่เสียไปตอนเกิดอุบัติเหตุครานั้น  

"พี่ขอบใจเรานะ พี่ก็เหมือนกันหากน้องเป็นไรไปพี่ก็ขอไม่มีชีวิตอยู่เช่นกัน" เรากอดกันกลมเลยละ  

"ผมรักพี่นะรักมาก ไม่ว่าเกิดไรขึ้นผมจะอยู่กับพี่"  

"อืม"หอมเหม่งผมอีกแนะ คริกคริก 

"ดีจังที่พี่เป็นพี่ของผม"เรายิ้มให้กันอย่างมีความสุข อ่ะอ่ะยังไม่จบ เราขับรถมาเรื่อยๆเจอซอบบี้บ้างส่วนมากจะเหยียบไปเลยตอบนี้เราเข้าเขตเพชรบูรณ์แล้วอีก 3 กิโลเมตรจะพบพวกพี่สกายแล้ว 

..................................................................  

เอียด พรึบๆๆ ปืนนับสิบกระบอกเล็งมาที่รถของเราละครับ ผมแง้มกระจบตระโกนออกไป 

"พี่สกายครับจะฆ่าผมเหรอ"พวกพี่เขาก็ลดปืนลงผมจึงเปิดประตูลงไปหาพวกเขา พี่ลงด้านคนขับนั้นละ ประตูอีกด้านก็เปิดออกนะแต่พวกพี่สกายก็ยกปืนหันไปทางนั้นทันที ดีแล้วรู้จักระวัง  

"ไนท์สกาย ไอเอง"คนที่พี่บอกเป็นเพื่อนพี่สกาย เดินลงมาแล้วพูดขึ้น 

พี่สกายเลยเดินไปหาแล้วยกมือตั้งฉากข้างขวาตบมือกันกับตาคนนั้น แหะลืมว่าบั กสีดาคนนี้ชื่อไรอะ พากย์ต่อนะพอมือตบเข้ากับมืออีกคนแล้วเอาไหล่ชนกัน ไม่เจ็บหรือนั้นน่าประจำของบั กสีดาอะป่าวหว่า ผมกับพี่ยืนข้างๆกันมองพวกเขาคุยกันอย่างเฮฮา  

"พี่ครับเรากลับไปนอนกันเถอะเนอะพวกเขาเจอกันแล้วนี่หน่านอนที่ชั้นล่างละเนอะพี่เนอะ"  

"อืม"เราเดินขึ้นรถปิดประตูชั้นล่างแต่ชั้นบนพวกเขาจะขึ้นไปก็ไปได้ ส่วนชั้นล่างเราล็อคและกางบาเรียนอนกันครับ เราเข้าไปนอนในมิติครับชั้นล่างนั้นไม่มีใครมองเห็นเพราะเอาผ้าม่านลงทุกด้านแล้วคริกคริก เราเข้ามาในมิติสวรรค์ชัดๆสบายจุงเบย อาบน้ำร้อนมีเตียงนุ่มๆให้นอนอืมสวรรค์ คริกคริก  

"พี่ครับผมนอนด้วย"  

"มาสิพี่รออยู่ทีเดียว ตัวหอมเชียวน้องพี่มาให้กอดสะดีๆหึหึ" 

"มากอดกันฟอด ฟอด ฝันดีครับพี่" 

"ฟันดีน้องรักของพี่ ฟอด ฟอด"แล้วก็ปิดตานอนละครับเจอกันอีกทีตอนตื่น 

........................................................................... 

ไนท์สกาย 

ผมคุยกับเพื่อนเพลินร่วมชั่งโมงได้ เหมือนจะลืมไรไป  

"พี่ค่ะ พี่ฮยองกับม่ไปไหนละค่ะเรียกมาทานข้าวกันเถอะ"น่านฟ้า  

"พี่ เออพี่ไม่รู้พวกเขาอยู่ไหน พี่ขอโทษพี่ลืมพวกเขาสะสนิท"ผมหันไปขอโทษน้องทันที ไม่น่าลืมเลย ให้ตายสินี้เราลืม ม่ไปได้ยังไง  

"ไม่เป็นไรครับคุณลืมเราสองคนไม่เห็นจะแปลกอะไร"ฮยอง  

"ใช่ละครับพี่จะลืมสนิทก็ไม่เห็นจะแปลก"ม่ พูดเหมือนจะประชดผมเลย 

"ม่ พี่ขอโทษนะฮยองด้วย"สำนึกผิดจริงๆนะไม่น่าเลย 

"ไม่เป็นไรครับเราสองคนไม่ว่าอะไรใช่ไหมพี่"ม่กอดฮยองไม่ยอมห่าง แล้วแบบนี้จะทำไงดีละเจ้าไนท์เอ้ย 

"ขอบคุณพี่น่านฟ้านะครับที่คิดถึงพวกเรา ชวนไปกินข้าวด้วย"นั้น ม่ประชดเราอีกยิ้มหวานให้ฟ้าอีก 

"ม่ครับไปทานข้าวกันเนอะมาหาพี่มาคิดถึงจะแย่"  

"แหวะเลี่ยน จะแย่ก็แย่ไปเถอะ"ม่ทำท่าแหวะ น่ารักดีหึหึ  

"เอานาม่ไปกับพี่นะครับ น่านฟ้าเขาทำอาหารไว้ให้แล้วนะ"เดินไปกอดสิครับรอไรแยกออกจากฮยองมากอดเอง แต่น้องไม่ยอมนี้สิทำไงละทีนี้  

"ไม่เป็นไรครับเราทานกันแล้ว พวกคุณทานกันเถอะนะครับ พี่ฟ้าครับให้คนไปขนน้ำกับอาหารในรถลงมาเสริมสิครับมีเยอะเลย"ผมเลยพยักหน้าให้คนไปขนมา 

"ไม่ต้องขนมาเยอะนะแค่พอกินก็พอ"  

"ครับพ่อเลี้ยง"ไผ่คนสนิทของผมเอง เฮ้ยง้อยังไงละนั้น  

"พี่สกายครับผมกับน้องปรึกษากันแล้วว่าจะไปส่งทุกคนที่ฟาร์มแล้วออกเดินทางกันต่อครับ"ฮยองบอกมาด้วยท่าทางจริงจัง ไม่รู้เกี่ยวกับเรื่องเจ้าเพื่อนตัวแสบของผมหรือเปล่าหรือเรื่องของผมด้วยนะ  

"ฮยองนายจะไปยังไงมันอันตรายนะ ม่ละนายไม่ห่วงน้องหรือไง ที่นั้นก็เป็นฟาร์มของนายครึ่งหนึ่งนะ"  

"พี่สกายผมคิดดีแล้วปกติเราก็อยู่กันแค่สองคนก็อยู่ได้ ไม่เจอพวกพี่เราก็อยู่กันสองคนอยู่แล้วไม่ต้องห่วงอะไรครับ" 

"แต่" 

"ไม่มีแต่ครับพี่สกายเราสองคนพี่น้องปรึกษากันดีแล้ว"  

"ม่แต่พี่ไม่อยากให้เธอกันฮยองต้องไปเสี่ยงอันตรายอีกนะ พี่เป็นห่วงนายมากนะ"ห่วงและหวงมากด้วย  

"พี่สกายครับไว้เราผ่านมาทางนี้จะแวะมาหานะครับผมกับพี่ไม่ใช่ตัดขาดจากพี่สะหน่อย เราแค่ไปหาประสบการณ์ไม่ว่ายังไงที่ไหนก็ต้องเสี่ยงทั้งนั้น" ท่าทางจริงจังขอม่ทำให้ผมรู้สึกว่าเหมือนมีกำแพงเกิดขึ้นระหว่างผมกับน้อง 

"พี่สกายครับผมพูดจริงๆนะครับนี้คือนิสัยของผมด้วยครับ ผมขอโทษที่อ้อนพี่จนน่ารำคาน แต่พี่ก็ใจดีกับผมมากผมขอโทษนะครับ"เบะปากจะร้องแล้วตัวเล็ก หึหึ ทำขึมใส่ผมละทนไม่ได้เองสินะน่ารักน่าก..นั้นละหึหึ  

"พี่ไม่โกรธม่เลยนะพี่ดีใจด้วยซ้ำที่ม่ให้ความเป็นกันเองกับพี่ มาสิมาให้พี่กอดมาพี่ขอโทษนะ นะครับ"ยื้นมือไปจับแขนน้องเบาๆเท่านั้นเหมือนน้องจะเปราะบางยังไงไม่รู้สิ น้องก็ยอมมานะ เยี่ยมมาก แต่ก็ยังมองหน้าฮยองอยู่แหะ  

"อืมพี่ไม่ว่าไรหรอก"ฮยองนาย ช่วยได้เยอะเลยหึหึ 

"ผมรักพี่นะ"ม่บอกฮยองด้วยน้ำเสียงที่จริงจังรักใคร่ที่มีมากของคนคนหนึ่งจะมีได้ ดูสองคนนี้รักกันมาก ผมกับน้องยังจะรักกันได้มากเหมือนสองคนนี้หรือเปล่ายังไม่รู้เลย  

"ฮยองพี่พอรู้ว่าเธอรู้สึกยังไงแต่พี่ก็ดีใจนะที่นายยังมายืนต้องนี้ นายโตขึ้นเยอะจริงๆ"ตอนนี้กอดน้องอยู่ครับ หอมไปทั้งตัวอากาศสดชื่นสุดๆหึหึ  

"ผมสบายดีพี่สกาย ม่ครับเอาไงคนดีของพี่จะไปทานข้าวหรือไปเก็บตกกัน" 

"จริงด้วยพี่มีตั้งหลายตัวแนะ ไปครับ"นั้นเจ้าตัวแสบของผมกระดี้กระด้าเชียวแต่น่าสนใจนะ  

"พี่ไปด้วยได้ไหมขอไปทานอาหารแปบเดียวก็เสร็จ รอได้ไหม"สองพี่น้องมองหน้ากันก่อนพยักหน้า  

"ให้คนอื่นๆไปด้วยได้ไหม อย่างน้อยดูเพื่อเป็นประสบการณ์ของพวกเขาไปด้วย"สองคนมองหน้ากันแล้วพยักหน้าอีกตามเคย หวังว่าฮยองจะทำใจได้มั่งละนะ ควบคุมอารมณ์ได้ดีทีเดียว 

"เราไปนั่งด้วยกันในกลุ่มก่อนนะไม่ทานไม่เป็นไรมามานั่งก่อน"ดึงเจ้าตัวเล็กตามมา ฮยองก็ตามมาเองนั้นละนะ  

"มีไรทานมั่งละฟ้า"  

"ก็พวกเดิมๆพี่ และก็ของที่ฮยองกับม่ให้เอามาให้นะค่ะ มามานั่งกันก่อนนะจ๊ะทั้งสองคน"  

"ครับพี่น่านฟ้า"พูดพร้อมกันเชียว  

"นั่งกับพี่มาประหยัดพื้นที่ยังไงนะ"ดึงน้องมานั่งตัก หึหึหอมนุ่มนิ่มน่ากดหึหึ  

"แต่ว่าพี่สกายครับอายคนอื่นเค้า" มีปฎิเสธแต่จะสู้ผมได้ไงหึหึยังไงซะไม่ทันผมหรอกหึหึ ผมไม่ทีทางปล่อยหรอกนา  

"พี่สกายบ้าไม่เอาสิครับนั้นดูสิแต่ละกันมองผมยิ้มๆแบบนั้นอะล้อเลียนผมแน่ๆเลย ปล่อยเถอะนะครับพี่นะนะ จุ๊บ จุ๊บ" หึหึจุ๊บแก้มผมทั้งสองข้างแบบนี้ใครจะไปสู้ไหวเหล่า  

"ตามใจม่ละกัน ฟอด ฟอด"ชื่นใจ น้องลุกไปนั่งตักฮยองแล้วละ ทางนั้นดูดีใจมากทีเดียวที่น้องรักไปนั่งตักตนเอง ปล่อยไปละกันดูเหมือนน้องเขาจะเป็นกำลังใจให้กับฮยองมากมายทีเดียว  

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น