email-icon

ฝากถูกใจติดตามและเม้นให้เฮียแจ็คสันด้วยนะคะ. และเป็นกำลังใจในการเขียนให้ไรท์ด้วยเน้อ...คำผิดไม่ต้องห่วงค่ะเยอะเหมือนเดิม555 จากใจนักเขียนมือใหม่จางหยี

ตอนที่24. ปั้นน้ำให้เป็นตัว

ชื่อตอน : ตอนที่24. ปั้นน้ำให้เป็นตัว

คำค้น : Got7 Jackson แจ็คสัน

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 431

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ต.ค. 2562 03:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่24. ปั้นน้ำให้เป็นตัว
แบบอักษร

 

"อร๊าย..ทำไมแกต้องรอดไปทุกทีด้วย..ทำไม" เสียงร้องโวยวายของหญิงสาวดังออกมาจากห้องหนึ่งในคอนโดด้วยความไม่พอใจในแผนของเธอที่มันไม่สำเร็จเสียที 

"เหมือนฝัน..แกจะต้องไม่ตายดีแน่..อร๊าย" ข้าวของในห้องต่างถูกปาทิ้งโดนเจ้าของห้องจนมันเสียหายแต่นั้นก็ยังไม่สามารถลดโทสะที่อยู่ในใจเธอลงได้สักนิด 

กรี้ง...กรี้ง..ๆๆๆๆ..เสียงกริ่งภายในห้องดังขึ้นมาหลายต่อหลายครั้งซึ่งเตือนให้คนที่อยู่ในห้องรีบออกมาต้อนรับบุคคลที่มาหาเธอ 

"สวัสดีคนสวย" เมื่อประตูเปิดออกก็เผยให้เห็นกับชายร่างใหญ่น่ากลัวสามคนที่มายืนรอเธอด้วยรอยยิ้มที่ไม่เป็นมิตรส่งมาให้ร่างบาง 

"จะรีบปิดประตูหนีพวกพี่ไปไหนเล่าน้องสาว" ร่างบางรีบปิดประตูหนีพวกผู้ชายเหล่านั้นทันทีอย่างกลัวว่าพวกมันจะทำอะไรเธอแต่แรงหญิงก็ไม่สามารถที่จะสู้แรงผู้ชายสามคนได้และตอนนี้พวกมันก็ได้ถือวิสาสะเข้ามาในห้องเธอเรียบร้อยแล้วพร้อมกับล็อคประตูให้อย่างกลัวว่าคนร้ายจะเข้ามาในห้องของเธอ 

"พวกแกเป็นใคร" ร่างบางถอยหนีชายสามคนอย่างช้า ๆ เมื่อพวกมันย่างก้าวเข้ามาหาเธอเรื่อย ๆ จนเธอจนมุมติดกับกำแพงห้อง 

"พวกพี่ก็มาทวงเงินที่พ่อของน้องสาวยืมไปไง" ชายคนที่เป็นลูกพี่บอกหญิงสาวพร้อมกับสายตาที่มองแทบจะกลืนกินเธอเข้าไปเมื่อได้เห็นเรือนร่างงาม 

"เงินอะไรและพ่อฉันเป็นคนติดหนี้พวกแกก็ไปทวงที่พ่อฉันสิจะมาทวงอะไรกับฉันละ" ร่างบางบอกพวกมันพร้อมกับเอามือปิดหน้าอกตัวเองไว้กันสายตาทั้งสามคู่ที่กำลังจับจ้องมายังเธอและที่สำคัญตอนนี้ตัวเธอมีแค่ชุดนอนสายเดี่ยวที่ปิดร่างกายเอาไว้เท่านั่น 

"พวกพี่ก็อยากไปทวงกับพ่อน้องอยู่หรอกนะแต่ติดตรงที่ว่ามันนอนเป็นผักอยู่ห้องไอซียูไง" พ่อนะพ่อจะตายอยู๋แล้วยังจะมาสร้างหนี้ไว้ให้ฉันอีก 

"ฉันไม่มีอะไรให้พวกแกทั้งนั้นเหละและพวกแกก็ออกไปจากห้องฉันได้แล้วไม่งั้นฉันจะแจ้งตำรวจให้มาลากคอพวกแกเข้าคุกจริง ๆ ด้วย" 

"หึ..แจ้งตำรวจหรอวะ...พวกมึงอีนี้มันจะแจ้งตำรวจเว้ย" พวกมันต่างพากันหัวเราะออกมาโดยที่ไม่กลัวในสิ่งที่ฉันพูดสักนิด 

"เอาสิมึงแจ้งตำรวจเลย มึงจะได้เข้าคุกเพราะติดหนี้พวกกูไง" ชายคนเดิมบอกพร้อมกับบีบคางฉันไปด้วยจนความเจ็บมันแล่นขึ้นมา 

"พวกมึงไปรื้อของดูว่ามีอะไรที่จะเอาไปได้บ้าง" มันสั่งลูกน้องมันก่อนที่พวกมันจะไปรื้อข้าวของในห้องฉันจนมันกระจัดกระจายเต็มห้องไปหมด 

"ออกไปจากห้องกูนะเว้ยไอพวกบ้า" ฉันผลักคนที่จับตัวฉันไว้จนมันล้มลงไปกับพื้นก่อนจะรีบเข้าไปทุบตีอีกสองคนเพื่อให้พวกมันหยุดรื้อห้องฉันเสียที 

"มึงกล้าผลักกูหรอห๊ะ...เพี้ย" ร่างบางถูกจิกผมให้กลับไปที่เดิมก่อนที่จะถูกมือหนาตบเข้าที่ใบหน้าจนเธอล้มลงไปกองกับพื้น 

"ไม่มีของมีค่าเลยลูกพี่" ลูกน้องมารายงานลูกพี่ของตนเมื่อไม่เจอสิ่งมีค่าเลยภายในห้องนี้ 

"งั้นก็เอาตัวอีนี้มันไปทำงานรับแขกแทนเพราะกว่ากูจะหาที่อยู่มันเจอไม่ใช่ง่าย ๆ และกูก็จะไม่กลับไปมือเปล่าด้วย" 

"ไม่นะ..ปล่อยฉันนะไอพวกชั่ว ปล่อยสิ" ฉันร้องออกมาเมื่อลูกน้องสองคนเข้ามาจับตัวฉันเอาไว้เพื่อที่จะพาฉันไปทำงานกับมันด้วย 

"เฮ้ย...พวกมึงหยุดก่อนกูว่าลองเช็คของก่อนที่จะส่งให้แขกก่อนดีกว่าวะ" ร่างใหญ่เดินเข้ามาลูบใบหน้าเรียวงามพร้อมกับสูดดมความหอมจากร่างบางอย่างหื่นกระหายก่อนจะเลียลิมฝีปากของตนอย่างหยาบโลนเมื่อคิดสิ่งที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้ 

"เอามันไปขึ้นเตียงรอบนี้กูจะให้พวกมึงร่วมสนุกด้วย" 

"ไม่นะ...อร๊ายยย"  

.................................... 

ผ่านมาได้อาทิตย์กว่าแล้วที่ฉันมานอนอยู่โรงพยาบาลและฉันควรที่จะได้ออกจากโรงพยาบาลตั้งนานแล้วแต่แจ็คสันกลับให้ฉันอยู่ต่อเพราะอยากให้ฉันหายสนิดก่อน 

"โอ้ย...นี่ฉันเบื่อที่จะอยู่โรงพยาบาลแล้วนะ" ฉันได้แต่นอนอยู่บนเตียงคนไข้และเปลี่ยนช่องทีวีไปเรื่อย ๆ อย่างไม่มีอะไรทำส่วนคนที่ให้ฉันอยู่กลับหายออกไปไหนก็ไม่รู้ 

"ไปหาแม่ดีกว่า" เมื่อฉันนึกขึ้นได้อย่างนั้นก็รีบตรงไปที่ห้องแม่ทันทีด้วยความลำบากก็เพราะต้องลากน้ำเกลือไปด้วยทุกที่เลยเนี่ย 

"นี่แกฉันพึ่งเคยเห็นคุณแจ็คสันเขาหล่อมากอะ" ฉันเดินยังไม่ทันถึงห้องที่แม่พักก็ต้องหยุดฟังในสิ่งที่พยาบาลสองคนกำลังพูดกันถ้าคุยเรื่องอื่นฉันจะไม่หยุดฟังเลยแต่นี่คุยเรื่องแจ็คสันเลยอยากเผือกด้วยคน 

"แกรู้ไหมเมื่อกี้ตอนฉันเดินผ่านเขานะสายตาเราสองคนจ้องมองกันด้วยฉันว่าฉันกับเขาต้องเป็นเนื้อคู่กันแน่เลยอะ" แค่มองตากันนี่ถึงกับเป็นเนื้อคู่เลยหรอ...แต่แจ็คเถอะที่หายออกไปนาน ๆ นี่มั่วแต่ไปจ้องตาพยาบาลสาว ๆ อยู่นะสิ 

"แกมันเพ้อเจ้อและที่สำคัญคุณแจ็คสันเขามีแฟนแล้วยะ" พยาบาลคนนี้พูดเข้าหูควรเพิ่มเงินเดือนให้ 

"ใครสนละถ้าคุณแจ็คสันเขาชอบฉันแฟนเขาก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดีและที่สำคัญฉันว่าถ้าฉันเข้าไปคุยกับคุณแจ็คสันเขาต้องเขี่ยแฟนเขาทิ้งแน่นอน" 

"โอ๊ย..." พยาบาลคนนี้หน้าหนาเกินไปไหมเนี่ยคิดจะแย่งแฟนคนอื่นเลยหรอ 

"คนไข้เป็นอะไรหรือเปล่าค่ะ" ฉันเผลอตะโกนออกได้ด้วยความหงุดหงิดจนพยาบาลสองคนนั่นหันมาถามทันที 

"อ่อ...อยู่ดี ๆ ก็คันเท้าขึ้นมานะคะ" ฉันบอกพยาบาลคนที่ถามฉันแต่มองหน้าคนที่คิดจะแย้งแฟนคนอื่น 

"เอายาแก้คันไหมค่ะ" พยาบาลที่จ้องจะจับแจ็คถามขึ้นมา 

"ไม่เป็นไรค่ะคุณพยาบาลเก็บไว้ใช้เอง...เอ่อเก็บไว้ให้คนอื่นดีกว่าค่ะฉันขอตัวนะคะ" ฉันพูดจบก็เดินกลับห้องของตัวเองทันทีถ้าไปหาแม่ตอนแม่ต้องจับได้แน่ว่าฉันกำลังหงุดหงิดอยู่ 

"ไอบ้าแจ็คสัน" ฉันกลับเข้ามาในห้องก็กลับขึ้นไปนอนที่เตียงทันทีเพื่อมันจะคลายความหงุดหงิดลงได้บ้าง..แต่ความหงุดหงิดมันยังไม่ทันหายร่างใหญ่ก็เข้ามาพอดีจนฉันต้องหันหน้าหนีเขาและแกล้งหลับเพราะไม่อยากคุยด้วย 

"เหมือนฝันหลับอยู่หรอ" แจ็คเรียกฉันก่อนจะเอาผ้าห่มมาห่มให้ฉัน..คิดว่าทำแบบนี้แล้วจะหายงอลง่าย ๆ หรอฝันไปเถอะหวังแจ็คสัน 

"ขออนุญาตนะคะ" เสียงพยาบาลคนที่จะจับแจ็คนี่...เธอจะเข้ามาทำไม 

"มีอะไรหรือเปล่าครับ" หึ...ทำมาเป็นพูดครับ 

"เอาอาหารมาให้คนไข้นะคะคุณแจ็คสัน" เธอบอกและเดินเข้ามาแต่เดินเข้าไปหาแจ็คสันแทนนะไม่ได้จะเอาถาดอาหารไปวาง 

"โอ้ย...ขอโทษนะคะคุณแจ็คสันคุณเปื้อนหมดเลย" พยาบาลคนนั้นสะดุดล้มใส่แจ็คจนเขาเต็มไปด้วยอาหารที่เธอเอามาให้ฉัน 

"เดี๋ยวฉันเอาชุดคุณไปซักให้นะคะ" พยาบาลคนนั้นบอกและเข้าไปถอดชุดแจ็คออก...นี่ขนาดฉันนอนอยู่ในห้องด้วยนะเนี่ยผู้หญิงคนนี้หน้าไม่อายที่สุดอะ 

"ไม่ต้องผมไม่เป็นอะไร...นี่คุณปล่อยผม" ผมปัดมือพยาบาลคนนั่นให้ออกห่างดูก็รู้แล้วว่าเธอคิดจะมาจับผมแต่ที่สำคัญถ้าฝันตื่นมาตอนนี้ต้องเข้าใจผมผิดแน่ ๆ 

"ไม่เป็นอะไรได้ไงคะ..ให้ฉันได้ถอดชุดคุณเพื่อไถ่โทษนะคะ" เธอดันตัวแจ็คสันให้ล้มลงไปกับโซฟาก่อนที่เธอจะขึ้นมาคล่อมตัวเขาไว้...ผู้ชายไม่เล่นด้วยยังจะให้ท่าเขาอีก 

"ออกไปจากตัวฉันนะ" แจ็คพยายามที่จะผลักพยาบาลคนนั้นให้ออกห่างแต่ดูเหมือนชาติที่แล้วเธอจะเกิดเป็นตุ๊กแกเพราะเกาะติดไม่ยอมปล่อยเลย 

"คุณสองคนจะถอดกันอีกนานไหม" ฉันตะโกนขึ้นมาเพราะทนไม่ไหวกับการกระทำของพยาบาลคนนี้ก่อนที่แจ็คสันจะผลักให้พยาบาลคนนั้นออกห่างจากตัวเขาอย่างไว 

"ฝันมันไม่ใช่อย่างที่ฝันเห็นนะ" โถ่..ฝันทำไมชอบมาเห็นฉากแบบนี้ทุกทีเลย 

"ไม่ใช่อะไรคะ...คุณแจ็คเรียกฉันมาถึงห้องเองนะคะและก็พยายามที่จะข่มเหงฉัน" โอ้โห้..พยาบาลคนนี้ปั้นน้ำเป็นตัวเก่งมาก...ถ้าเธอจะแสดงเก่งแบบนี้ฉันร่วมเล่นกับเธอด้วยดีกว่า 

"มีอะไรจะแก้ตัวอีกไหมคุณหวังแจ็คสัน" ฝันพูดกับผมด้วยเสียงที่เย็นชาพร้อมกับสรรพนามที่เปลี่ยนไปด้วย 

"ผู้หญิงคนนี้เข้ามาหาแจ็คเองนะฝัน" ผมเข้าไปจับมือบางเอาไว้แต่เธอก็สะบัดมันออกทำให้พยาบาลคนนั้นแอบยิ้มออกมา 

"นี่คุณจะบอกว่าฉันผิดทั้งที่คุณเป็นคนเริ่มหรอ" ผู้หญิงคนนั่นร้องไห้ออกมาทั้งที่เธอเป็นคนจัดฉากทั้งหมดขึ้นมา 

"หุบปากของเธอสักทีได้ไหมและก็รีบออกไปลาออกจากที่นี้ก่อนจะหาว่าฉันไม่เตือน" แจ็คสันตวาดใส่พยาบาลสาวจนฉันและเธอสะดุ่งกับเสียงของเขาที่ลั่นออกมา 

"ไม่คุณต้องรับผิดชอบฉันเพราะฉันเสียหายนะ" เธอยังไม่หยุดแสดงอีกหรอเนี่ย..แต่ก็ดีเพราะฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าแจ็คจะจัดการยังไง 

"มีอะไรกันหรือเปล่าคะ" พยาบาลและบุรุษพยาบาลที่ได้ยินเสียงก็เข้ามาดูพวกเราทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น 

"เอาตัวพยาบาลคนนี้ออกไปและถ้าฉันยังเห็นผู้หญิงคนนี้ในโรงพยาบาลฉันจะไล่ทุกคนออกให้หมด" แจ็คสั่งคนที่เข้ามาใหม่เสียงแข็งก่อนที่พวกเขาจะลากตัวพยาบาลคนนั้นออกไปด้วยความยากลำบากเพราะเธอไม่ยอม 

"ไล่ผู้หญิงของคุณออกไปแบบนี้จะดีหรอค่ะคุณแจ็คสัน" เมื่อทุกคนออกไปกันหมดฝันก็พูดขึ้นมาโดยที่ไม่หันมามองผมด้วยซ้ำ 

"แจ็คไม่ได้ทำแบบที่ผู้หญิงคนนั้นบอกนะฝันเชื่อแจ็คนะ" ผมเอามือบางมากุมไว้แน่นเพื่อให้เธอเชื่อในสิ่งที่ผมบอก 

"อืม..เชื่อ" ร่างบางบอกผมแต่เธอก็ยังทำเสียงแข็งพูดกับผมอยู่ดี 

"งั้นฝันหายโกรธแจ็คนะ" ไม่หายหรอกเพราะฝันไม่ได้โกรธแจ็คแค่จะแกล้งเฉย ๆ 

"ฉันบอกแค่เชื่อไม่ได้บอกว่าจะหายโกรธ" ฝันพูดโดยที่ไม่มองหน้าผมด้วยซ้ำ 

"งั้นฝันจะให้แจ็คทำยังไงฝันถึงจะหายโกรธ แจ็คยอมทำทุกอย่างเลย" ร่างบางหันมาหาผมพร้อมกับรอยยิ้มที่เย็นยะเยือกจนน่าขนลุก 

"แจ็คพูดเองนะว่าจะทำทุกอย่าง" 

################ 

เหมือนฝันจะให้แจ็คทำอะไร...โปรดติดตามตอนต่อไปจร้าาา 

แจ้งข่าวจากไรท์จางหยี 

ไรท์จะขอลบนิยายบางตอนนะคะเนื่องจากนิยายตอนที่จะลบ ไรท์ได้ติดเหรียญไว้ในแอฟอื่นด้วย...เพื่อที่นักอ่านจากแอฟอื่นจะได้ไม่งอลและความเท่าเทียมกันของนักอ่านที่สนับสนุนจางหยีด้วยนะคะ 

และที่ไรท์ไม่ได้ติดเหรียญในธัญวลัยเพราะการสมัครสมาชิคของไรท์ยังไม่ได้สักที (ไรท์สมัครสมาชิคไปตั้งแต่เดือนกุมภาฯ จน ณ ตอนนี้ยังไม่ได้เลยค่ะ 555 แก้ไขแล้วแก้ไขอีก) แต่ถ้าสมัครได้เมื่อไหร่ไรท์จะกลับมาติดเหรียญให้อย่างแน่นอนจร้า 

จางหยีต้องขอโทษล้วงหน้าด้วยนะคะที่ทำให้นักอ่านต้องลำบากในการอ่านนิยายของไรท์ไปนีสนึง แต่เพื่อความเท่าเทียมกันของผู้อ่านจากแอฟอื่นนะคะเข้าใจไรท์หน่อยนะ...พรีส... 

ส่วนนิยายเรื่องอื่น ๆ ไรท์จะลงให้จบเรื่องก่อนและค่อยลบตอนที่จะติดเหรียญนะคะ จากแอฟอื่นก็เหมือนกันไรท์ลงจบแล้วค่อยติดเหรียญเหมือนกันค่ะ 

**ส่วนตอนที่ลบตามอ่านได้ที่ fictionlog. และ readawrite นะคะ** 

***ขอบคุณที่เข้าใจไรท์นะคะ...ด่าได้แต่อย่าแรงมากนะไรท์ขอร้อง*** 

ขอโทษและขอบคุณนักอ่านทุกท่านนะคะ.......จากใจจางหยี 

****ฝากกดถูกใจกดติดตามและคอมเม้นเป็นกำลังใจให้จางหยีด้วยนะคะ**** 

ความคิดเห็น