Natthanun

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 27

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ต.ค. 2562 12:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 27
แบบอักษร

ณ ประเทศอังกฤษ

 

ผมเดินทางมาถึงที่อังกฤษ ตอนเจ็ดโมงเช้าของเวลาที่นี่ โดยมีคนของป๊ารอรับที่สนามบิน พอผมขึ้นมานั่งบนรถจึงบอกให้คนขับรถตรงมายังบ้านตามที่อยู่ในกระดาษ พอไปถึงก็ได้คำตอบจากแม่บ้านว่าเธอไม่ได้อยู่ที่บ้านแต่อยู่ที่บริษัท ผมจึงให้คนขับรถตรงมาที่บ้านผมก่อนเพื่อเอากระเป๋าและสัมภาระต่างๆของตัวเองมาเก็บบนห้องให้เรียบร้อย ก่อนจะเดินไปบอกลูกน้องให้เตรียมรถไว้ให้ เป็นคันที่ผมเคยซื้อไว้นานแล้วแต่ก็ไม่ค่อยได้ขับสักเท่าไหร่ เพราะผมไม่ได้มาอยู่ที่นี่นานมากแล้ว

 

ผมขับรถมุ่งหน้ามายังบริษัทของเธอ พอถึงหน้าบริษัทจึงนำรถเข้าไปจอดแล้วเดินลงจากรถเข้าไปด้านใน ผมเดินเข้าไปถามพนักงานว่าเธอทำงานอยู่ชั้นไหน พอได้คำตอบผมจึงรีบเดินไปเข้าลิฟท์แล้วกดไปยังเลขชั้นที่เธอทำงาน พอลิฟท์เปิดออกผมเดินตรงไปที่โต๊ะพนักงานที่นั่งอยู่หน้าห้องน่าจะเป็นเลขาของเธอ

"@คุณมิลล์..อยู่ไหมครับ"

"@ไม่ทราบว่าได้นัดไว้ไหมคะ.."

"@เปล่าครับ.."

"@รอสักครู่นะคะ..ดิฉันจะเรียนคุณมิลล์ให้ค่ะ..ให้เรียนว่าใครมาขอพบคะ"

"@สามีครับ.."

"@อะ..เอ่อ..ค่ะ.."

 

แล้วพนักงานก็เดินเข้าไปเคาะประตูห้องก่อนจะเดินเข้าไปด้านใน ผมยืนรอสักพักประตูห้องก็ถูกเปิดออก เธอกำลังเดินออกพร้อมกับเลขาที่คอยช่วยประคองตัวเธอ

พลัก..

 

"ใครกันคะพี่ปัท..มิลล์ไม่มีสามีค่ะ.."

"เขาบอกพี่มาแบบนั้นค่ะ.."

 

"มิลล์..!"

 

"คุณสิงห์.."

 

เมื่อเห็นหน้าของเธอ ผมจึงเอ่ยชื่อเธอเสียงดังด้วยความดีใจ เธอเองก็หันมามองผมก่อนจะเอ่ยชื่อของผมอย่างแผ่วเบา ผมกำลังจะเดินเข้าไปหาเธอแต่ก็ต้องหยุดชะงัก เพราะกำลังแปลกใจกับภาพตรงหน้าดูเธออวบอ้วนขึ้น แถมหน้าท้องยังโตขึ้นมากอย่างเห็นได้ชัด ผมจึงนึกถึงคำพูดของป๊าทันทีท่านบอกกับผมก่อนผมจะขึ้นเครื่องว่า

 

"ต่อไปนี้จะทำอะไรต้องคิดให้มากๆ..เพราะแกไม่ได้ตัวคนเดียว.."

 

"คุณมาหาฉันมีธุระอะไรไม่ทราบคะ.."

"ท้องหรอ..? กับกะ..เอ่อ..เฮียใช่ไหม..?"

"ฉันจะท้องกับใคร..มันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณ..!"

 

เธอกำลังหันหลังเดินกลับไปในห้อง ผมจึงรีบเดินเข้าไปหาเธอทันที พลางใช้มือทั้งสองโอบกอดเธอจากด้านหลัง

"ขอโทษ..ขอโทษนะ..เฮียผิดไปแล้ว.."

"หึ..คนอย่างคุณขอโทษเป็นด้วยหรอ..กรุณาปล่อยฉันด้วยค่ะ.." เธอพยายามแกะมือผมออกจากตัวเธอ แต่ก็ไม่เป็นผลหรอกครับเพราะผมแรงเยอะกว่า

"ไม่..! จนกว่าเราจะให้อภัยเฮีย.."

"ถ้าฉันให้อภัยคุณ..คุณจะยอมปล่อยฉันใช่ไหม.."

"ครับ.."

"ได้..ฉันให้อภัยคุณ..ต่อจากนี้ไปอย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก..เพราะเราไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน..พี่ปัทส่งแขกด้วยค่ะ.."

 

ผมดีใจมากครับที่เธอพูดว่าให้อภัยผมจนทำให้ผมเผลอยิ้มออกมา มือทั้งสองก็คลายกอดออกจากตัวเธอทันที พอได้ยินคำพูดของเธอต่อจากนั้นทำให้ผมต้องหุบยิ้ม จนรู้สึกถึงใบหน้าที่เริ่มชา ผมได้แต่ยืนนิ่งอยู่อย่างนั้นมองดูแผ่นหลังของเธอที่เดินเข้าไปในห้อง พอตั้งสติได้จึงเดินตามเธอเข้าไป แต่ประตูถูกล็อคจากด้านใน

"ไม่นะมิลล์..เปิดประตูให้เฮียที.."

ปึก..ปึก..ปึก..

"มิลล์..มิลล์.."

"คุณคะ..กลับก่อนเถอะค่ะ..รอให้น้องมิลล์ใจเย็นลงก่อน..ค่อยมาคุยกันอีกที.."

 

ผมหันกลับมามองเลขาคนนั้นนิ่งๆ ก่อนจะเดินมาเข้าลิฟท์แล้วกดลงชั้นล่าง ในสมองก็คิดอะไรต่างๆนานา ผมมั่นใจครับว่าเด็กในท้องของเธอเป็นลูกของผมแน่นอน นับจากวันที่เรามีอะไรกันล่าสุด ตอนนี้เธอน่าจะท้องได้สี่ห้าเดือนแล้ว พอถึงชั้นล่างผมเดินออกจากบริษัทของเธอแล้วเดินตรงมาที่รถของผมแล้วขับมายังที่บ้านเพื่อที่จะมาตั้งหลัก มาถึงขนาดนี้แล้วผมไม่ยอมปล่อยเธอไปง่ายๆหรอกครับ

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ประเทศไทย

Prae

"สิงห์ไปไหนหรอคะม๊า..แพรติดต่อเขาไม่ได้เลยค่ะ.."

"ไปต่างประเทศจ้ะ..หนูแพรมีธุระอะไรกับตาสิงห์หรือเปล่า.."

"เปล่าค่ะ..พอดีแพรแวะมาเยี่ยมค่ะ..ถ้างั้นแพรขอตัวกลับก่อนนะคะ..สวัสดีค่ะ.."

"จ้ะๆ.."

 

วันนี้ฉันมาหาสิงห์ที่บริษัท แต่กลับไม่เจอเขาถามใครก็บอกว่าไม่รู้ไม่เห็น จึงต้องมาที่บ้านเห็นเพียงผู้หญิงแก่ๆนั่งอ่านหนังสืออยู่ ฉันจึงจำใจต้องเดินเข้าไปหา แล้วถามถึงผู้ชายของฉัน จึงได้คำตอบว่าเขาอยู่ต่างประเทศ ฉันไม่รู้เหมือนกันว่าเขาไปทำไม และฉันก็ต้องรู้ให้ได้ พอเดินออกมาจากบ้านของสิงห์ฉันจึงขับรถออกมา พลางหยิบโทรศัพท์โทรหาใครบางคน

 

ตืดด..ตืดด..ตืด..

 

"ครับ.."

"ฉันอยากได้ข้อมูลเกี่ยวกับ..บลาๆๆๆ.."

"เดี๋ยวผมจัดการให้ครับ.."

"ฉันขอด่วน..!"

 

พอฉันพูดจบจึงวางสาย แล้ววางโทรศัพท์ไว้ที่เดิมก่อนจะขับรถมุ่งหน้าไปยังบ้านของตัวเองเพื่อไปพักผ่อน เพราะคืนนี้ฉันนัดกับเพื่อนๆของฉัน จะพากันไปผ่อนคลายกันสักหน่อย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ต้องขอโทษด้วย..โทรศัพท์พัง..

 

 

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น