I-RISRED ไอริสเรด
facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : [11] : One Kiss

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 17k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ต.ค. 2562 18:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[11] : One Kiss
แบบอักษร

* บุคคลในรูปเป็นเพียงอิมเมจประกอบตัวละครเท่านั้น ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อหา * 

[11]  

 

@บ้านตระกูลโรเรนโซ่ 

“ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นคุณพ่อคุณแม่ ไหนบอกว่าเรามีกฎห้ามทำร้ายกันในปาแลร์โมไง ที่นี่คือเขตปลอดภัยไม่ใช่เหรอ ภายใต้ร่มเงาของสภาสูง” 

ลูเซียโน่โวยวายใส่ผู้เป็นพ่อแม่ด้วยความโมโหเมื่อเกิดเหตุไม่ดีขึ้นกับกันย์ทั้งๆ ที่เขตปาแลร์โมคือเขตปลอดภัย เขตที่มีกฎว่าห้ามมาเฟียก่อเรื่องหรือทำร้ายกัน พูดง่ายๆ คือเขตสงบศึกนั้นเองถ้าก่อเรื่องหรือทำร้ายกันในเขตนี้จะต้องโดนโทษจากสภาสูง แต่นี่กลับมีคนกล้าทำร้ายกันย์ท้าทายอำนาจสภาสูงที่ว่าขลังที่ว่าเข้มงวดและเด็ดขาดนัก 

“พ่อก็ไม่รู้เอาเป็นว่าพ่อจะเอาเรื่องนี้ไปยื่นที่สภาสูงแล้วกัน” 

“แล้วแบบนี้จะรับรองความปลอดภัยของกันย์ได้ยังไง? ” ชายหนุ่มถามต่อเพราะไอ้ที่ที่ว่าปลอดภัยมันดันไม่ปลอดภัยแล้วเนี้ยสิ 

“เอาน่าเดี๋ยวพ่อจะไปคุยกับสภาสูงอีกทีไว้ได้เรื่องยังไงจะมาบอก ตอนนี้ก็ให้หนูกันย์อยู่แต่ในบ้านไปก่อนถ้าออกนอกบ้านเดี๋ยวจะไปล่อเป้าอีก พ่อไม่อยากให้ปาแลร์โมมันลุกเป็นไฟหรอก แค่เราฆ่าคนไปคนหนึ่งในเขตสงบศึกแแบบนี้มันก็ผิดเหมือนกัน รอยู่เนี้ยแหละพ่อไปคุยกับสภาเอง” 

“อ๊ะ! คุณคะฉันไปด้วยค่ะ” ลอเรนรีบวิ่งตามสามีที่หันตัวเดินออกจากห้องไปในทันที 

ลูเซียโน่ถอนหายใจออกมาเบาๆ แต่สีหน้ายังคงฉายแววหงุดหงิดอย่างชัดเจน ชายหนุ่มหันตัวเดินเข้ามาภายในห้องที่มีคนใช้กำลังทำแผลถลอกให้กันย์อยู่ “ออกไปเดี๋ยวฉันจัดการเอง” 

เหล่าคนใช้ต่างรับคำสั่งแล้วพากันลุกเดินออกไปจากห้อง ทิ้งให้กันย์กับลูเซียโน่อยู่ด้วยกันสองคน ชายหนุ่มทิ้งตัวลงนั่งที่พื้นทำเอากันย์ตกใจไม่น้อย “นี่นายจะทำอะไร? ” 

“ก็จะทำแผลให้เธอไงดูสิถลอกหมดเลยขาสวย” มือหนาหยิบเอาน้ำเกลือมาล้างแผลให้หญิงสาว 

“ไม่ต้องหรอกฉันทำเองได้” กันย์ทำท่าจะหันหลบแต่ลูเซียโน่ก็จับขาเรียวเอาไว้ 

“อยู่เฉยๆ เถอะน่าอย่าดื้อนักเลยว่ะ” 

คำพูดและสีหน้าของลูเซียโน่มันแสดงถึงความหงุดหงิดอย่างชัดเจนมันทำให้กันย์ไม่กล้าจะขยับตัวเพราะกลัวจะไปกระตุกต่อมโมโหของชายหนุ่มมากขึ้นเลยยอมให้อีกฝ่ายทำแผลให้ซึ่งถึงมันจะแปลกๆ หน่อยเธอไม่ชอบเท่าไหร่แต่เธอก็ไหวนะเธอบอกแล้วว่าเธอไม่ได้เป็นหนักถึงขั้นเข้าใกล้ไม่ได้ สักแป๊บหนึ่งเขาก็ทำแผลเสร็จพร้อมกับติดพลาสเตอร์ยาลายกล้วยสีเหลืองให้ด้วย มองแล้วมันก็ตลกดีนะ 

“ทำไมต้องลายกล้วยด้วยเนี้ย ฉันไม่ใช่เด็กนะ” หญิงสาวพูดด้วยรอยยิ้ม 

“ก็เธอจะได้ชินไงเวลาเจอกล้วยฉันจะได้ไม่ตกใจ” ชายหนุ่มก็ยังคงไม่วายดึงเข้าเรื่องเพศ 

“นายเนี้ยมันจริงๆ เลย หื่นกามชะมัด” 

“ฉันก็เป็นของฉันแบบเนี้ยและนี่เธอเป็นยังไงบ้าง โอเคหรือยัง? ” 

“ก็โอเคแล้วนะ หายตกใจแล้วแหละ แต่ว่าภาพคนที่นายยิงยังติดตาฉันอยู่เลย แล้วแบบนี้นายจะไม่โดนจับเหรอ ฆ่าคนตายเลยนะ? ” 

“ไม่โดนจับหรอกและตำรวจไม่ใช่สิ่งน่ากลัวสำหรับฉัน แต่ที่น่ากลัวคือสภาสูงต่างหาก” 

“สภาสูงคืออะไร? ” 

“มันก็เหมือนกับทำเนียบขาวแหละที่ผู้มีอำนาจในการปกครองอยู่ที่นั่น คอยประชุมหารือเรื่องต่างๆ เกี่ยวกับการปกครองเพื่อให้คนในประเทศอยู่ด้วยกันแบบสงบสุข ไม่ก่อสงครามกัน สภาสูงของมาเฟียก็คือสภาที่จะใช้ปกครองมาเฟียทั่วโลกให้อยู่ภายใต้ข้อกำหนด กฎเกณฑ์ต่างๆ เพื่อความสงบเรียบร้อย แทรกซึมตัวเข้าไปในหน่วยงานรัฐบาลต่างๆ ทั่วโลกเพื่อชักใย และที่เมื่อมีมาเฟียคนไหนทำผิด ก่อความไม่สงบ ทำให้มาเฟียคนอื่นๆ ต้องเดือดร้อนไปด้วย สภาสูงก็จะเรียกมาสอบสวนและออกบทลงโทษ หนักสุดก็คือประหาร” 

“จริงเหรอ นี่ฉันทำให้นายเดือดร้อนหรือเปล่านายจะโดนประหารไหม นายฆ่าคนตายเลยนะ” 

หญิงสาวมีท่าทางตกใจไม่น้อยเมื่อได้ฟังสิ่งที่ลูเซียโน่เล่าออกมา เธอไม่รู้จักสภาสูงอะไรนี่หรอกนะแต่เท่าที่ฟังเขาเล่า ดูสีหน้าท่าทางของเขาเวลาพูดถึงสภาสูงดูหวาดกลัวและวิตกกังวลเอามากๆ นั้นก็ทำให้เธอมั่นใจว่าสภาสูงมันก็คงเหมือนกรมการปกครองอะไรทำนองนั้นแหละมั้ง มันเลยทำให้เธอกลัวว่าลูเซียโน่อาจจะโดนหนักเพราะถ้าตามกฎหมายการฆ่าคนตายก็โทษหนักอ่ะถูกไหม ในโลกมาเฟียก็คงไม่ต่างกันเพราะเมื่อมีคนตาย มีคนเห็นเหตุการณ์มีพยานก็ต้องมีตำรวจเข้ามาเกี่ยวข้อง คนพูดกันไปเป็นวงกว้างมันคือการก่อความไม่สงบนั้นเอง 

“ไม่หรอกฉันจำเป็นต้องทำ พวกนั้นเริ่มก่อน โทษไม่หนักหรอก” ลูเซียโน่ยกยิ้มให้กันย์ถึงแม้ว่าในใจจะกังวลมากก็ตามเพราะเขาเคยเห็นสภาสูงลงโทษคนมาแล้วและรู้ว่าสภาเด็ดขาดและเหี้ยมโหดแค่ไหน ไม่มีความปรานี ไม่มีเมตตาจากสภาสูงหรอกต่อให้คนที่โดนประหารจะเป็นลูกหลานของตัวเองเพื่อรักษาไว้ซึ่งกฎเกณฑ์ 

“ฉันขอโทษนะที่ทำให้นายเดือดร้อน” 

“ไม่ เธอไม่ผิดเลย ฉันต่างหากที่ผิดที่ดึงเธอเข้ามายุ่งกับเรื่องแบบนี้ ฉันบังคับเธอมานะ” 

“แต่ตอนนี้ฉันก็เต็มใจที่จะอยู่ที่นี่นะเพราะงั้นมันไม่ใช่ความผิดนายทั้งหมดหรอก” 

“เธอเต็มใจที่จะอยู่ที่นี่แล้วเหรอ? ” 

“ใช่ ที่นี่มันก็ดีนะ ดีมากๆ เลย” 

กันย์ส่งยิ้มหวานให้ลูเซียโน่ก่อนจะสบตากันอยู่เนิ่นนานมันทำให้หัวใจสองดวงของหนุ่มสาวสั่นไหวและเกิดการสปาร์คกันในที่สุด ด้วยความเคลิบเคลิ้มมันทำให้ลูเซียโน่ยื่นใบหน้าเข้าไปหากันก่อนจะสัมผัสริมฝีปากลงบนเรียวปากบางหวานอย่างนุ่มนวลซึ่งกันย์เองก็หลับตาพริ้มปล่อยตัวปล่อยใจไปกับเขาเช่นกันเมื่อศรรักจากคิวปิดกำลังทำงานแผลงฤทธิ์เดชแห่งความลุ่มหลงของอารมณ์ใคร่ออกมา 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก 

“อาหารเสร็จแล้วนะคะ” 

“อ๊ะ! ” 

เสียงจากสาวใช้ดังขึ้นมันทำให้กันย์ได้สติกลับคืนมาและรีบผละริมฝีปากออกมาจากลูเซียโน่ในขณะที่ตัวก็เขยิบถอยหนีเขาอย่างวางตัวและเว้นระยะห่างเช่นเดิม แต่ในใจกลับสั่นไหวเต้นแรงจนเหงื่อออกใบหน้าหวานแดงระเรื่อขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้ 

“...มะ...เมื่อกี้เราจูบกันเหรอ? ” 

“ใช่ เราจูบกัน” ลูเซียโน่เน้นย้ำความรู้สึก 

“บ้าบอมากๆ ไม่หรอกฉันไม่ทำแบบนั้นหรอกน่า” แต่กันย์ก็เลือกจะปฏิเสธความรู้สึกของตัวเองแล้วลุกขึ้นยืนหันหลังให้กลับชายหนุ่ม “นายออกไปเถอะ ฉันอยากพักผ่อน” 

“เธอเคยจูบกับใครไหม? ” ชายหนุ่มยังคงถามต่อ 

“ฉันเคยจูบกับคนอื่นแล้ว นายไม่ใช่จูบแรกของฉันไม่ต้องระเริงใจไป” 

เสียงแข็งตอบกลับมาโดยไม่ได้หันมามองหน้าคนถามสักนิด ลูเซียโน่ได้แต่ถอนหายใจออกมาแล้วลุกเดินออกไปจากห้องด้วยฝีเท้าที่กระแทกกับพื้นดังตึงๆ แสดงถึงความไม่พอใจได้เป็นอย่างดีแต่กันย์ก็ไม่คิดจะง้ออะไรเพราะมันไม่ใช่หน้าที่ของเธอนิ เธออายุ 24 แล้วนะ เธอจะไม่เคยจูบได้ยังไง แฟนก็เคยมีไม่ใช่โสดมาตั้งแต่เกิดนิ 

ส่วนเรื่องจูบกับเขาเมื่อกี้เธอก็ไม่เข้าใจว่าเธอจูบกับเขาไปได้ยังไงทำไมถึงหลงเคลิบเคลิ้มไปกับเขาได้นะ นี่ถ้าคนใช้ไม่มาเคาะประตูเธอไม่เคลิ้มจนมีเซ็กส์กับเขาเลยเหรอ เธอไม่ใช่คนใจง่ายนะ ไม่ได้จูบกับใครง่ายๆ ด้วย แค่แตะเนื้อต้องตัวเธอยังยากเลย แต่กับลูเซียโน่เธอกับเผลอใจให้เขาเสียอย่างงั้นหรือเธอกำลังเริ่มหวั่นไหวกับเขานะ 

@สภาสูงองค์กรมาเฟีย Rosa Nera 

“เรื่องบ้าแบบนี้มันเกิดกับว่าที่ลูกสะใภ้ของฉันได้ยังไงกัน? ” นิโคลัสโวยวายต่อหน้าเหล่าผู้นำของสภาสูงซึ่งเขาก็เป็นหนึ่งในนั้นเช่นกัน 

“เรื่องนี้ต้องมีการสอบสวนอย่างแน่นอน แต่จากที่ฉันส่งคนไปดูศพแล้ว ไม่พบร่องรอยหลักฐานใดๆ ที่บ่งบอกถึงแก๊งไหนเลย รอยสักของแก๊งก็ไม่มีฉันว่าน่าจะเป็นพวกชาวบ้านที่มารับจ้างทำงานนี้มากกว่า” มอร์แกนหนึ่งในผู้นำพูดขึ้น 

“ฉันว่านายควรใจเย็นๆ ก่อน อีกอย่างลูเซียโน่ก็ฆ่าคนตายในเขตสงบศึกด้วย” อดิสันพูดขึ้น 

“แต่ลูกชายฉันจำเป็นเขาทำไปเพราะพวกนั้นเริ่มก่อน เขาแค่ปกป้องคนที่รักและตัวเอง และก็ปกป้องเขตให้มันสงบสุขอย่างที่ควรจะเป็นด้วยการกำจัดคนที่ก่อความไม่สงบไป” นิโคลัสพูดแก้ต่างให้ลูกชาย สายตาก็กวาดมองเหล่าผู้นำอีก 4 คนที่กำลังนั่งล้อมกันเป็นวงกลมเพื่อให้เห็นหน้าของทุกคนอย่างชัดเจน โดยตรงกลางมีบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ที่ใช้ร่วมสัตย์สาบานกันตั้งอยู่เพื่อเตือนใจถึงคำสาบานก่อนเข้ารับตำแหน่งอันทรงเกียรติและสูงสุดนี้ 

“แต่ถึงแบบนั้นลูกชายนายก็ยังต้องโดนทำโทษเพราะการกระทำแบบนั้นมันคือการทำเกินกว่าเหตุ กล้องวงจรปิดมันชัดเจนว่าฝ่ายคนร้ายเลือกจะวิ่งหนีขึ้นรถ ไม่ต่อสู้ แต่ลูกชายของนายเปิดฉากยิงก่อน แบบนี้ยังไงมันก็คือความผิดเพราะมันคือพื้นที่สงบศึก การถือปืนแกว่งไปแกว่งมาในเขตคุ้มครองแบบนั้นมันไม่ถูกต้อง” เคลลี่ หนึ่งในหญิงสาวที่ได้ก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำพูดขึ้น 

“ใช่ ยังไงลูกนายก็ต้องโดนสอบสวนและรับโทษตามสมควรตามกฎของเรา คนอื่นเขาจะได้ไม่มาครหาเรื่องนี้ ว่าเอาพวกเอาฝูง สภาสูงต้องอยู่ตรงกลาง เป็นธรรมและเที่ยงตรงเสมอ” เคนเนดี้ หญิงสาวอีกคนพูดอย่างเห็นด้วยกับเคลลี่ 

“เรื่องนั้นฉันก็ยอมรับและพร้อมส่งมอบตัวของลูเซียโน่มารับการสอบสวนและคาดโทษ แต่ที่ฉันมาเนี้ยเพื่อหารือเรื่องที่มันเกิดขึ้นด้วยว่าทำไมมันถึงเกิดเรื่องแบบนี้ในเขตคุ้มครองทั้งๆ ที่มันไม่เกิดมาเป็นสิบปีแล้ว” นิโคลัสวนกลับเข้ามาเรื่องเดิมเพราะเขาต้องการคำตอบและต้องการความปลอดภัยให้กับว่าที่ลูกสะใภ้ของเขา 

“อาจจะเพราะว่าที่ลูกสะใภ้ของนายเป็นผู้หญิงธรรมดา โตมาจากสังคมข้างนอก อ่อนโลกอ่อนประสบการณ์ เธอเลยตกเป็นเป้าหมายมากกว่า เหยื่ออ่อนประสบการณ์แบบนั้นผู้ล่าย่อมอยากล่ากันทั้งนั้นเพราะมันล่าง่าย” มอร์แกนพูดขึ้น 

“นายควรให้เธอระมัดระวังตัวและเรียนรู้ที่จะปกป้องตัวเองให้ได้ ไม่ใช่ให้เธอใช้ชีวิตแบบคนปกติ ในเมื่อเธอเลือกจะมาเป็นภรรยาของลูเซียโน่นั้นหมายความว่าในอนาคตเธอจะต้องเป็นภรรยาของผู้นำสภาสูง เธอจะยิ่งมี่ศัตรูมากขึ้น ชีวิตของเธอจะแขวนบนเชือกเส้นเดียวเพราะฉะนั้นนายควรหัดให้เธอเดินบนเชือกเส้นเดียวให้คล่อง ไม่ใช่ปล่อยให้เธอค่อยๆ โหนไปเพราะสักวันหนึ่งเมื่อเธอเหนื่อยล้า เธอก็จะร่วงหล่นลงมา” เคนเนดี้พูดขึ้น 

“ส่วนเรื่องการหาตัวผู้กระทำผิด เราจะรวบรวมหลักฐานและส่งคนไปสืบสวนเรื่องนี้กับศัตรูเก่าของนายทุกคน จับตาและเฝ้ามองแก๊งอื่นๆ ที่มีวี่แววจะจองหองด้วย นายไม่ต้องห่วง ที่ปลอดภัยมันจะเป็นที่ปลอดภัยตลอดไป สภาสูงจะไม่ยอมให้ใครมาเหยียบหน้าหรอกเพราะเรามีหน้าที่เหยียบไม่ใช่โดนเหยียบ” 

อดิสันพูดขึ้นซึ่งทุกคนก็ต่างมองหน้ากันแล้วพยักหน้ารับด้วยแววตามุ่งมั่นมันทำให้นิโคลัสสบายใจขึ้นมาหน่อยเพราะอย่างน้อยวงการที่เขาอยู่ก็ไม่ได้เละเทะแต่มีกฎระเบียบคอยจัดการพวกนอกคอกเสมอ 

ช่วงค่ำ @บ้านตระกูลโรเรนโซ่ 

กันย์เดินออกมาจากห้องในยามค่ำคืนเมื่อเธอรู้สึกอึดอัดเวลาอยู่ในห้องเลยจะเดินออกมาหาอากาศบริสุทธิ์สูดดมเสียหน่อยแต่กลับพบเจอเข้ากับลูเซียโน่ที่กำลังยืนอยู่คนเดียวเงียบๆ ตรงระเบียงในมือของเขาเหมือนถือขวดอะไรบางอย่างอยู่ถ้าให้เดาคงไม่พ้นแอลกอฮอล์หรอก มันทำให้กันย์ไม่ค่อยแน่ใจนักที่จะเข้าไปทักทายเขาแต่เหมือนร่างกายของเธอกลับไม่รอฟังเธอตัดสินใจเลยเมื่อขาของเธอกลับก้าวเดินเข้าไปหาเขาอย่างรวดเร็ว แต่ช่างเถอะเข้าไปทักทายเขาหน่อยจะเป็นไร ในเมื่อตอนนี้ก็อยู่บ้านเดียวกันแล้ว 

“มายืนทำอะไรตรงนี้? ” 

เสียงใสหวานของกันย์ทำให้ลูเซียโน่ตกใจเล็กน้อย ชายหนุ่มหันมามองหญิงสาวก่อนจะเลือกหันหน้าหนีไปทางอื่นทำท่าเหมือนยังงอนเธออยู่ “แล้วเธอล่ะมาทำอะไรที่นี่ มาคุยกับฉันทำไม ไหนว่าเกลียดนักหนา” 

“ฉันก็แค่อยากเข้ามาทักทายนายดีๆ ทำไมจะต้องหาเรื่องด้วย? ” กันย์เองก็เริ่มรู้สึกไม่พอใจที่ลูเซียโน่มาประชดประชันเธอกลับแบบนี้ 

“แล้วทำไมฉันจะต้องหาเรื่องเธอด้วย? ” 

“ก็นายไม่พอใจเรื่องที่ฉันเคยจูบกับคนอื่นมาแล้วไง” 

“....” เงียบ แสดงว่าใช่ 

“หึ! ทำอย่างกับนายไม่เคยจูบกับคนอื่น ฉันอายุ 24 แล้วนะ ไม่ใช่ 14 ที่จะบริสุทธิ์ผุดผ่องขนาดนั้น ทีนายล่ะไม่ได้แค่เคยจูบหรอกเคยมีเซ็กส์กับคนอื่นนายก็มีมาแล้ว แล้วนายมีสิทธิ์อะไรจะมางอนฉันกันในเมื่อนายไปไกลมากกว่าฉันอีก งั้นฉันงอนนายบ้างไหมล่ะที่ทั้งตัวของนายมันโดนผู้หญิงคนอื่นใช้หมดแล้ว” 

กันย์ยกมือขึ้นกอดอกใบหน้าหันไปทางอื่นด้วยท่าทางไม่สบอารมณ์เช่นกัน แต่มันกลับทำให้ลูเซียโน่ที่ตอนแรกวางมาดนิ่งหลุดยิ้มออกมา ชายหนุ่มเอื้อมมือไปหยิกแก้มของหญิงสาวด้วยความมันเขี้ยว 

“อ๊ะ! ” 

“แหมๆ งอนเบบี๋เหรอจ๊ะที่รัก ไหนว่ารังเกียจเบบี๋แล้วทำไมต้องงอนเบบี๋เรื่องผู้หญิงคนอื่นด้วย หึงเหรอจ๊ะ? ” 

“หึงบ้าบออะไรทำไมฉันจะต้องหึงนาย ฉันแค่พูดให้ฟัง ยกตัวอย่างแบบเปรียบเปรยมั้งพอ” กันย์รีบปฏิเสธเสียงแข็งแต่ใบหน้าของหญิงสาวกลับแดงระเรื่อขึ้นมาอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้เลย 

“แล้วทำไมต้องหน้าแดงด้วย อย่าพูดเยอะเลยเข้าห้องกันดีกว่า” มือหนาเลื่อนมาจับแขนบางแล้วดึงตัวของกันย์ให้เดินตามไปจนกันย์ต้องพยายามฝืนตัวเอาไว้แล้วรีบสะบัดแขนออกจากมือของลูเซียโน่ที่แบบมือไวใจไวเหลือเกิน 

“เข้าห้องอะไรล่ะ เข้าไปคนเดียวสิ อีกอย่างนะเลิกได้แหละฉวยโอกาสฉันเนี้ย นายก็รู้ฉันไม่ชอบ” 

“เอ้า! ก็ฉันกำลังช่วยเธอนะ เธอเกลียดการถูกเนื้อต้องตัว กลัวการสัมผัสใช่ไหม งั้นมันต้องโดนสัมผัสเยอะๆ จะได้ชินไง งั้นฉันช่วยสัมผัสให้” 

“อ๊ะ! อย่าเข้ามานะถ้าเข้ามาฉันจะตะโกนว่านายจะปล้ำฉันจริงๆ ด้วย เอาให้แม่นายออกมาทุบกระบาลนายเลยคอยดู” กันย์รีบก้าวถอยหลังไปตั้งหลักในทันทีเมื่อลูเซียโน่ทำท่าจะพุ่งเข้าใส่เธออีกแล้ว เอ๊ะอ๊ะก็พุ่งอยู่นั่นแหละ ขยันพุ่งจริงๆ จนชักสงสัยว่าพ่อแม่ได้กันในจรวดไหมพุ่งเก่งเหลือเกิน 

“อะไรฉันไม่ได้จะทำอะไรเธอสักหน่อยแค่จะชวนดื่ม ดื่มไหม? ” ชายหนุ่มยื่นขวดไวน์ให้กันย์ 

“นี่นายกินเป็นขวดแบบนี้เลยเหรอ ไม่กลัวเมาตีลังกาตกระเบียงลงไปคอหักหรือไง? ” 

แต่ถึงจะพูดแบบนั้นกันย์ก็เลือกจะรับขวดไวน์แล้วกระดกดื่มบ้าง สัมผัสริมฝีปากซ้ำรอยกับสัมผัสปากของลูเซียโน่ที่ตีตราจองบนปากขวดก่อนหน้านี้แล้ว แต่หญิงสาวก็ไม่คิดอะไรก่อนจะยื่นขวดไวน์ส่งคืนให้ชายหนุ่ม “ถือว่าเป็นการตอบแทนที่นายช่วยทำแผลให้ฉันแล้วกันนะ” 

“งั้นมันคงจะดีกว่านี้ถ้าเธอเข้าไปดื่มต่อกับฉันในห้องแบบสองต่อสอง” 

“ฝันไปเถอะย๊ะ ฉันไม่หลงไปกับนายหรอกน่า” 

“งั้นเปลี่ยนเป็นพรุ่งนี้ไปเที่ยวกับฉันดีกว่าไหม? ” ชายหนุ่มยื่นข้อเสนอใหม่ 

“ที่ไหนล่ะ โรงแรมไม่เอานะ” 

“ที่ไหนก็ได้แล้วแต่เธอเลย ฉันให้เธอเลือก อยากไปที่ไหนก็บอก” 

“ชวนฉันแต่ให้ฉันเลือกเนี้ยนะ? ” 

“เธอจะได้สบายใจไงว่าฉันจะไม่หลอกพาเธอไปทำไม่ดีไม่ร้าย เธอเลือกเองเลยจะไปไหนแล้วแต่” 

“แต่ฉันต้องทำงานนะ เอาเวลางานไปเที่ยวมันคงดูไม่ดี” 

“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงหรอก ใครจะกล้าว่าเธอในเมื่อเธอไปกับฉัน” 

“เอางั้นก็ได้ งั้นไว้เดี๋ยวตอนเช้าฉันจะบอกว่าฉันอยากไปไหน” 

“โอเค แต่งตัวสวยๆ นะ” 

“ฉันสวยอยู่แล้วต่อให้ใส่เสื้อผ้าขาดๆ เปื้อนๆ ฉันก็ยังสวยอยู่ดี” 

หญิงสาวพูดด้วยรอยยิ้มทะเล้นก่อนจะหันตัวเดินออกมาจากตรงนั้นเพื่อกลับไปนอนเนื่องจากสบายใจขึ้นเยอะแล้ว เธอคิดว่าการไปเที่ยวกับลูเซียโน่มันน่าจะเป็นการเริ่มต้นที่ดีก็ได้ในเมื่อเธอก็ต้องอยู่ที่นี่อีกนานการทำความรู้จักกับเขาไว้ให้คุ้นชินและคุ้นเคยกับเขามันน่าจะดีกว่าเยอะเลย ดีกว่าอยู่ด้วยกันแบบกัดแขวะกันตลอด มิตรภาพดีๆ มันก็ต้องเริ่มจากการเปิดใจนี่เนอะ 

. 

. 

To Be Continued... 

--------------------------------- 

เขาจูบกันแล้วค่ะทุกคน! ไม่พอเขายังจะไปเดทด้วยกันด้วยค่ะทุกคน! ยัยกันย์เราใจอ่อนให้หนูลูแล้ว นี่ต้องขอบคุณเหตุการณ์ร้ายนะเพราะทำให้หนูลูกลายเป็นพระเอกขี่ม้าขาวคว้าหัวใจยัยกันย์ไปเลยจ้า  

ความคิดเห็น