email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) เข้ามาอ่านกันเยอะๆน๊า รักทุกคนค่ะ

ชื่อตอน : BAD GUY ..... 43 {100%}

คำค้น : วิศวกรรมโยธา , ฟิวเจอร์ , นินาว , สองแสบ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 14.5k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ส.ค. 2563 00:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
BAD GUY ..... 43 {100%}
แบบอักษร

 

เย็นวันเดียวกัน 

“กรี๊ด ตัวอย่าสาดน้ำมาทางนี้นะเข้าปากจัสหมดแล้วเนี่ย กรี๊ด” 

“ฮ่าๆ ใครบอกให้จัสมินน่าแกล้งเองหละ ฮ่าๆๆๆ แบบนี้ต้องโดนหนักๆ ” 

“คุณแม่ขา นิสสันแกล้งจัสมินอีกแล้วง่ะ กรี๊ด” ฉันหัวเราะให้กับความน่ารักของสองแสบที่ตอนนี้กำลังว่ายน้ำกับฉัน หยอกล้อ กวนกันไปกวนกันมาอย่างสนุกสนาน หลังจากที่นิสซ่ามาหาได้สักพักเธอก็ขอตัวกลับไปก่อนแล้วเพราะติดธุระ บอกเพียงว่าตอนเย็นๆจะเข้ามาเล่นกับเด็กๆใหม่อีกรอบ ฉันเลยหากิจกรรมทำกับลูกๆโดยการพาสองแสบมาว่ายน้ำซึ่งถือว่าเป็นกิจกรรมสุดโปรดของนิสสัน ถ้าโตมาแล้วลูกได้เป็นนักกีฬาทีมชาติก็คงจะดีไม่ใช่น้อยเลย เพราะช่วงนี้ถือเป็นการหยุดพักยาวๆหลังจากกลับมาที่ไทยฉันก็ทำแต่งานจนพี่ไฟต์ต้องออกหนังสือเชิญให้หยุดพักบ้าง 

“ไม่ต้องไปฟ้องคุณแม่หรอก มานี่เลย ฮ่าๆ ” พูดจบนิสสันก็มาลากจัสมินไปเล่นน้ำที่สระเด็กกันสองคน ตอนนี้เลยเหลือฉันอยู่ที่สระใหญ่คนเดียว อยู่ๆก็มีมือใหญ่ๆคล้ายผู้ชายมาปิดตาฉันเอาไว้จนมองไม่เห็นว่าเป็นใคร  

“อุ๊ย ใครหนะ” 

“…….” อีกฝ่ายเงียบ ฉันได้แต่พยายามแกะมือออก ความจริงก็กลัวนะแต่คงจะเป็นที่ฉันรู้จักนั่นแหละถึงกล้ากวนฉันแบบนี้  

“อืม ใครอ่ะ อย่ามาเล่นแบบนี้นะ บอกมานะใครไม่งั้นจะร้องไห้จริงๆด้วยนะ” 

ฉันพูดจบปุ๊บมือใหญ่ก็ปล่อยออกจากหน้าทันที  

“เฮ้ย อย่าร้องนะนินาว” เมื่อได้ยินเสียงฉันก็หันหลังกลับไปมองทันที 

“น็อตอ่ะ เล่นอะไรแบบนี้หะ นาวกลัวมากเลยนะนึกว่าโจรที่ไหน” ฉันตะคอกใส่น็อตทันที เล่นอะไรเป็นเด็กๆตลอดเลย ฉันรู้จักกับน็อตตั้งแต่สมัยมัธยมแล้วเพราะเขาเป็นเพื่อนของอายย์เราเลยรู้จักกัน มีก็แต่ช่วงขึ้นมหาลัยเท่านั้นที่ไม่ค่อยได้เจอกันน็อตไปเรียนกันคนละที่กับอายย์แล้วก็ฉันด้วย แต่เราก็ติดต่อกันตลอดไม่เคยขาดนะ  

“ขอโทษครับ น็อตไม่ได้ตั้งใจนะ โอ๋ๆๆ” น็อตทำท่าจะเข้ามากอดจนฉันต้องชี้หน้าดักเอาไว้ เขาเลยได้แต่ยิ้มแห้งๆส่งมาให้แทน ก่อนจะหันไปคุยกับสองแสบ 

“ชิ แล้วมีอะไรหรือเปล่าถึงได้มาหานาวถึงที่บ้าน” 

“ไม่มีอะไรธุระอะไรแล้วน็อตจะมาหาบ้างไม่ได้หรือไง” ฉันเลยส่ายหน้าแทนคำตอบ เขาทำหน้าหงอยๆขึ้นมาทันที ฮึ ฉันไม่หลงกลเขาหรอก 

“ไม่ให้มาหรอกคนขี้แกล้ง” 

“ใจร้ายตลอดเลยนะ อย่างคำเขาว่าคนสวยมักจะใจร้าย มันเรื่องจริงนี่หว่า”  

“ไม่ต้องมาดึงดราม่าหรอกพ่อนักฟุตบอล นาวล้อเล่นค่ะสุดหล่อ มาหาได้สิคะทำไมจะมาไม่ได้ บ้านนาวต้อนรับเสมอแหละ แถมสองแสบก็ถามหาลุงน็อตด้วย” ฉันหันไปยิ้มให้แล้วก็สะกิดแขนล่ำเบาๆเป็นการหยอกเย้า จนเขาหลุดขำออกมาจนได้ 

“ครับ ที่น็อตมาหานาววันนี้เพราะว่าอยากจะมาคุยเรื่องงานนิดหน่อยครับ” 

“งานอะไรหรอคะ”  

“คือทางบริษัทน็อตกำลังหานางแบบมาถ่ายโฆษณาสินค้าตัวใหม่เกี่ยวกับกีฬาหนะครับ ก็เลยว่าอยากจะ” ฉันไม่รอให้เพื่อนพูดจบเลยพูดขึ้นอย่างรู้ทันกับท่าทางของเขา 

“อยากให้นาวไปเป็นนางแบบงั้นหรอคะ”  

“แฮ่ะๆ ครับ” จะบ้าหรือไง น็อตคิดอะไรของเขาอยู่เนี้ย  

“จะบ้าหรอ นาวไม่เคยถ่ายแบบมาก่อนเลยนะน็อตก็รู้ ทำไมไม่ไปหานางแบบมืออาชีพหละ มีเยอะแยะแถมไม่ได้เป็นแม่หม้ายเหมือนนาวด้วย ” ก็จริงไหมหละ เคยถ่ายแบบกับเขาที่ไหนกัน ด้วยสายงานของฉันไม่ได้เอื้ออำนวยต่องานแบบนี้เลยสักนิด และที่สำคัญมันเขินนะที่จะต้องไปถ่ายอะไรแบบนั้นอ่ะถึงจะใช่ถ่ายแบบโป๊อะไรก็เถอะ 

“ลองแคสนางแบบจากหลายโมเดลลิ่งแล้วแต่ไม่มีใครเข้าตาน็อตกับทีมเลยสักคนอ่ะ น็อตเลยเอารูปนาวไปให้ทีมดูเขาสนใจมากเลยนะแถมยังตรงคอนเซ็ปต์งานอีกด้วย เลยอยากให้นาวไปเป็นนางแบบให้หน่อยนะครับ นะ” เขามองตาฉันปรอยๆพร้อมกับทำท่าทางออดอ้อน จนฉันรู้สึกหนักใจขึ้นมาจริงแล้วหละ  

“มันไม่ใช่เรื่องล้อเล่นเลยนะน็อต” 

“น็อตจริงจังนะครับ ถ้าได้นาวไปเป็นพรีเซ็นเตอร์นะ น็อตว่ามันต้องขายดีแน่ๆ” 

“นางแบบสวยๆ ก็มีตั้งเยอะตั้งแยะ ใครจะมาสนใจแม่ม้ายลูกสองอย่างนาวกันหละ” ฉันพูดออกไปหนะความจริงเลยนะ สมัยนี้เขาฮิตนางแบบสวยๆอึ๋มๆขาวๆ กันทั้งนั้น น็อตเขาคิดอะไรอยู่กันแน่เนี้ย ถ้าเกิดสินค้าล็อตนี้ขายได้ขาดทุนมันก็คงจะมาจากฉันนี้แหละมั้ง 

“นินาวของน็อตสวยจะตาย ทั้งสวยทั้งอึ๋มทั้งสูงยาวเข่าดีกว่านางแบบบางคนซะอีก” ฉันฟาดแขนล่ำไปหนึ่งทีกับคำพูดแสนเจ้าชู้ที่ออกมาจากปากเขา 

“พูดอะไรแบบนั้นเดี๋ยวเถอะ ” 

 “แฮร่ๆ ขอโทษครับ อ้อน็อตลืมบอกไปว่าสินค้ามันเป็นเซตครอบครัว เอาสองแสบไปถ่ายด้วยก็ได้นะครับ ผมว่าเด็กๆคงจะชอบ เดี๋ยวงานนี้ผมให้ค่าขนมเด็กๆหนักๆด้วย แถมเสื้อผ้ามันก็ไม่ได้โป๊อะไรเลยนะ มันเป็นชุดฟุตบอลทีมชาติที่น็อตจะใช้ลงแข่งช่วงซีเกมส์ปลายปีนี้แ นะนินาวนะ ช่วยน็อตหน่อยนะเพราะมันไม่มีใครเพอร์เฟคเท่านินาวอีกแล้ว นะครับคนสวย ”  

“ป๋าน็อตพูดแล้วนะว่าจะจ่ายหนักๆให้หลานอ่ะ งั้นนาวรับงานนี้ก็ได้ค่ะ แต่บอกไว้ก่อนเลยนะว่านาวไม่ถนัดเรื่องแบบนี้จริงๆ แถมยังไม่เคยด้วย ” อธิบายมาซะขนาดนี้ ใครจะปฏิเสธได้กันหละ ลองดูก็ไม่น่าจะเสียหายอะไร 

“เยส ขอบคุณครับ น่ารักที่สุดเลย เรื่องนั้นไม่มีปัญหาหรอกครับ แค่นาวไปยืนโพสสวยๆให้เขาถ่ายรูปเฉยๆ ก็พอครับ” 

“ค่ะ คอยดูนะ นาวจะเรียกค่าตัวให้ท่านรองประธานบริษัทเจ๊งไปเลย” ฉันหมั่นไส้เพื่อนเลยหยอกกลับ ส่วนอีกคนก็จริงจังเหลือกินจนฉันส่ายหน้าเบาๆ 

“สำหรับนินาวแล้วน็อตพร้อมเปย์ตลอดยี่สิยสี่ชั่วโมงเลยครับผม” ฉันหัวเราะท่าทางของเขาที่ทำยังไงดูขัดกับลุคของนักกีฬาทีมชาติจริงๆ ทั้งขี้เล่น เฟรนลี่ แฟนคลับสาวๆมาเจอตอนนี้คงได้ใจละลายกันเป็นแถบๆ ต่อแถวสมัครเข้าสมาคมเมียนักฟุตบอลเป็นแน่แท้ 

“ค่ะ โอ๊ะ” ฉันสะดุ้งตัวร้องขึ้นมาทันทีเมื่อเกิดอาการเคืองตาขึ้นมาเฉยเลย 

“นาวเป็นอะไรครับ ” 

“ไม่รู้อะไรเข้าตาหนะ มันเคืองๆยังไงก็ไม่รู้น็อต”  

“อย่าขยี้นะ ตาจะแดง มาน็อตจะดูให้” น็อตขยับเข้ามาใกล้ฉันมากกว่าเดิม มันเลยทำให้เราเหมือนจะจูบกันแต่ความจริงแล้วมันไม่ใช่ จู่ๆก็มีคนมากระชากแขนฉันอย่างแรง จนฉันตกใจ เพราะต้องเจอคนที่คนที่ฉันไม่ได้เจอหน้าหลายวัน มาพร้อมกับสีหน้าที่เอาเรื่องอยู่เหมือนกัน  

“อะไรว่ะ” น็อตที่ตั้งสติได้ก็เอ่ยคนข้างกายฉันขึ้น 

“มึงจะทำอะไรห่ะ!” แต่ดูเหมือนคนมาใหม่จะไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่จะต้องตอบคำถามใคร นิสัยเสียที่สุด คนเขาถามแทนที่จะตอบ แต่นี่อะไรทำอย่างกับว่าจะเข้าไปต่อยเขาแล้วนั่น 

“กูเปล่าจะทำอะไรซะหน่อย” น็อตทำหน้า งง ส่วนอีกคนนี่ก็พร้อมจะกระโดดใส่เขาเสมอ  

“กูขอบอกมึงไว้ตรงนี้เลยนะว่ามึงอย่ามายุ่งกับนินาวอีก ไม่งั้นมึงได้เจอดีแน่” 

“มึงเป็นใครมาสั่งกูไม่ทราบ” แต่ดูเหมือนว่าน็อตจะสนุกกับการที่ได้เห็นฟิวเจอร์อารมณ์ แถมเขายังให้มายิ้งมุมปากเจ้าเล่ห์ใส่ฉันอีก  

“เอ่อ นาวว่าน็อตกลับไปก่อนนะ ส่วนเรื่องงานก็นัดวันมาแล้วกัน เดี๋ยวนาวไปคุยที่บริษัท” ฉันบอกน็อตไปเพราะถ้าอยู่ต่ออีกนิดหนึ่งคงได้มีการชกต่อยกันเกิดขึ้นแน่ๆ และฉันไม่อยากจะให้มนเกิดเหตุการณ์นองเลือดขึ้นเด็ดขาด 

“ก็ได้ครับ งั้นน็อตกลับก่อนนะครับคนสวยของน็อต” เขาบอกฉันจบ ทั้งสองคนก็มองหน้ากันอย่างพร้อมที่จะมีเรื่อง ส่วนฉันพอน็อตเดินออกไปปุ๊บก็เดินไปหาเด็กๆทันทีโดยไม่สนใจฟิวเจอร์เลยสักนิด ใครใช้ให้เขามาบ้านฉันโดยไม่ได้รับอนุญาตกัน ฮึ คิดจะมาก็มา คิดจะไปก็ไป มันใช้ได้ที่ไหนกันหละ 

 

“นินาว นาว อย่ามาเดินหนีฟิวเจอร์แบบนี้นะ!” ฟิวเจอร์เดินมากระชากฉันให้หันไปหาเขา ตอนนี้ฉันอยู่ในอ้อมกอดของเขาอย่างช่วยไม่ได้แถมชุดที่ฉันใส่นี่อีกสิ มันล่อแหลมเอามากๆ เพราะมันเป็นชุดว่ายน้ำที่คลุมด้วยเสื้อสีขาวตัวใหญ่ที่สั้นเพียงถึงต้นขาเท่านั้น ยิ่งสายตาที่เขากำลังมองฉันตอนนี้มันชวนให้หน้าฉันมันเห่อร้อน หัวใจเต้นแรงอย่างช่วยไม่ได้ หื่นไม่มีใครเกิน  

“คุณปล่อยฉันนะ มีสิทธิ์อะไรมากอด” ฉันดิ้นไปดิ้นมาในอ้อมกอดของเขา แทนที่เขาจะทำตามแต่ไม่เลย ยิ่งกระชับกอดให้แน่นมากกว่าเดิม จนตอนนี้เราสองคนจะหลอมรวมกันเป็นคนๆเดียวกันแล้ว 

“ไม่ ไอ้นั่นมันเป็นใคร ทำไมถึงให้มันเข้ามาในบ้านได้ แถมยังใส่ชุดนี่อีก! อ่อยมันหรือไงห่ะ!” เมื่อได้ยินประโยคท้าย มันทำให้หัวคิ้วฉันกระตุกทันที จนต้องจิกสายตานิ่งใส่เขา  

“อ่อยไม่อ่อยมันก็เรื่องของฉัน แล้วคุณหละเป็นใครกันห่ะ อยู่ดีๆก็มาตะคอกใส่ฉันหนะ บ้านฉันหนะใครให้มาไม่ทราบ ไม่ได้เชิญสักนิด” ฉันขึ้นเสียงใส่เขา จะมาหวงก้างทำไมกัน ในเมื่อเราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว ถึงจะมีสองแสบด้วยกันก็เถอะ 

“ก็คนมันหึงนี่” ปากก็พูดไป แขนล่ำของเขาก็กอดฉันแน่นยิ่งขึ้น โอ็ยเขาเป็นงูเหลือมหรือไง รัดเก่งจริง คนบ้าเอ้ยมันทำให้ฉันหายใจไม่ออก  

“มาหึงอะไรฉัน เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย” ฉันเชิดหน้าตอบออะไปอย่างเป็นการบอกกลายๆว่างานนี้ไม่ได้ง่ายเหมือนเมื่อก่อนแน่ๆ 

“อีกเดี๋ยวก็ได้เป็น” ดูเหมือนสีหน้าจากที่เรียบเฉยจากเมื่อสักครู่จะกลับมามีสีหน้ายิ้มหวานให้ฉัน เขาเป็นใบโพลาหรือไงกัน แต่ทำไมรอยยิ้มเขาถึงดูเจ้าเล่ห์ๆชอบกล ชักจะไม่ได้การแล้วต้องรีบออกไปจากกอดอุ่นนี้ไม่งั้นฉันแพ้ทางเขาแน่นอน  

“อย่ามาพูดจาอะไรง่ายๆแบบนี้นะ แล้วก็ปล่อยฉันได้แล้วฉันจะเข้าไปดูลูกฉัน” 

“……..” เขาเงียบไม่ตอบ แถมยังยืนกอดฉันอยู่ ถ้ามันอยู่ในที่มีเราฉันจะไม่ว่าแต่นี้มันอยู่กลางบ้านแถมยังมีคนเดินเข้าออกบ้านตลอด เขาไม่อายหรือไงกันนะ 

“คุณ อย่ามากวนประสาทฉันนะ ปล่อย บอกให้ปล่อยไง ปล่อยยยยยยยยย” ฉันดิ้นๆ ทั้งทุบเขา ทั้งหยิกหน้าอก แต่ดูเหมือนมันจะไม่สะทกสะท้านอะไร แถมยังยิ้มให้ฉันเหมือว่าเอ็นดูในท่าทีของฉันตอนนี้อีก 

“ผมคิดถึงคุณนินาว”  ประโยคต่อมาของเขาทำเอาฉันหยุดการทุบตีเขาไปเลย แล้วจ้องเขาไปนัยน์ตาของเขาว่าทุกอย่างที่พูดออกมานั้นมันเรื่องจริงหรือเพราะเสแสร้งแกล้งให้ฉันตายใจ 

“แต่ฉันไม่คิดถึงคุณเลยแม้แต่นิดเดียว ปล่อย” ฉันพูดจบฟิวเจอร์ก็คลายอ้อมกอดทันที แล้วยังทำหน้าตาหงอยๆอีก ชิ ฉันไม่หลงกลเขาง่ายๆหรอกนะ แค่นี้มันยังน้อยไป เขายังต้องเจออีกเยอะ 

“ทำไมนินาวใจร้ายแบบนี้อ่ะ”  พอทำอะไรฉันไม่ได้ก็เดินตามหลังมา แต่ก็ไม่วายทำตัวง้องแง้งราวกับเด็กๆ คิดว่าทำแล้วมันน่ารักหรือไง ขอบอกไว้ตรงนี้เลยว่า ไม่ 

“เรื่องของฉัน แล้วคุณมาบ้านฉันทำไมไม่ทราบ” 

“ผมมาไม่ได้หรือไง”  

“ใช่” บอกเขาจบฉันก็เดินเข้าไปในบ้านทันทีโดยไม่สนใจว่าเขาจะตามมาหรือเปล่า 

“คุณแม่ขาใครมาหรอคะ” 

“ใช่ครับ ผมเห็นนะว่าคุณแม่ยืนกอดอยู่กับใคร” ฉันยิ้มให้ลูก เพราะทั้งสองคนตอนที่อยู่อังกฤษนั้นไม่มีใครสามารถเข้าใกล้ฉันได้เลย เพราะหวงฉัน กลัวว่าฉันจะรักคนนั้นมากกว่าตัวเองซึ่งฉันก็เคยบอกลูกไปแล้วว่ายังไงเขาสองคนก็คือคนสำคัญที่สุดในชีวิตของฉัน 

“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ เดี๋ยวคุณแม่มานะคะ ขอไปเปลี่ยนชุดก่อน หนูสองคนเล่นรอแม่อยู่ตรงนี้นะค่ะ” ฉันบอกสองแสบให้นั่งเล่นอยู่ที่ห้องรับแขกรอ 

“ครับ/ค่ะ” 

เมื่อบอกลูกจบฉันก็เดินขึ้นไปบนบ้าน ฉันไม่รู้หรอกนะว่าฟิวเจอร์เขากลับไปแล้วหรือยังแต่ก็ช่างเขาเถอะ  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว