เจเจหมวยอินเตอร์

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกคนที่ยังคอยติดตามและสนับสนุนเจเจอยู่นะคะ เจเจจะพยายามแต่งเรื่องของคุณบาสเตียสให้ดีที่สุดเลย ส่วนคู่อื่นตอนนี้สามารถอ่านเรื่องของคุณเทรย์เวอร์&มีอา(แค้นรักซาตาน25+++) คุณโวเวล&อันดามัน(หนี้รักซาตาน25+++) ได้แล้วนะคะ ขอบคุณค่ะ^^

ล่ารักซาตาน 12 NC

ชื่อตอน : ล่ารักซาตาน 12 NC

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 620

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ต.ค. 2562 09:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ล่ารักซาตาน 12 NC
แบบอักษร

ล่ารัก 12

 

 

“เธอเป็นใครคะพี่บาส?”

เสียงใสเอ่ยถามหลังจากที่กลับเข้ามาในบ้านและได้ยินพวกแม่บ้านคุยกันว่าพี่ชายของเธอพาสาวสวยมานอนกกถึงบ้านได้สองวันแล้ว บีน่าจึงอดสงสัยไม่ได้ ในเมื่อเธอและพี่ชายพึ่งจะกลับมาลอนดอนไม่นานเท่าไหร่และปกตินิสัยคนอย่างบาสเตียนก็ไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนมาที่บ้านเลยสักครั้งแต่นี่เขากลับมาใครก็ไม่รู้มาที่นี่

แสดงว่าพี่ชายของเธอกำลังมีความรักงั้นเหรอ?

“ใช่แฟนพี่เปล่า?”

“ใครที่ไหนบีน่าไปได้ยินอะไรมาจากใครเนี่ย”

บาสเตียนตีหน้ามึนเปลี่ยนช่องทีวีเครื่องใหญ่ไปเรื่อย เขายังไม่อยากบอกบีน่าว่าพาตัวต้นเรื่องของทั้งหมดมาอยู่ในบ้านของเราเพราะกลัวน้องสาวจะวิตกเกินไป และไม่คิดจะบอกด้วยว่าสถานะของเจซซี่ตอนนี้ก็แค่ผู้หญิงที่เขาลากมาแก้แค้นครอบครัวและราคะตัวเองก็เท่านั้น

เดี๋ยวก็โดนบ่นเรื่องผู้หญิงให้หูชาอีก

“ก็พวกป้าแม่บ้านเขาพูดกันว่าพี่บาสพาผู้หญิงมานอนที่บ้านไม่ใช่เหรอคะ? แล้วเธออยู่ไหนล่ะบีอยากเห็นหน้า”

“ไปกันใหญ่แล้ว ผู้หญิงคนนั้นก็แค่คนรู้จักพี่แล้วเธอก็ไม่ใช่แฟนพี่ด้วย”

“แต่ปกติพี่บาสไม่เคยพาใครมาที่บ้านเลยนะ แสดงว่าคนรู้จักคนนี้พิเศษกว่าคนอื่นใช่มั้ยละคะ?”

น้องสาวยิ้มแซวให้พี่ชายรีบส่ายหน้าเป็นพัลวัน เหนื่อยใจกับเจ้านักสืบน้อยที่คอยหาทางจับผิดให้เขายอมรับอยู่นั่นว่าคนที่พามาคือแฟนเขาจริงๆทั้งๆที่มันไม่ใช่

และจะไม่มีวันใช่ด้วย!

“เหลวไหลหน่า แด็ดมี้เป็นไงบ้างอาการดีขึ้นมั้ย?”

“แหม่.. เปลี่ยนเรื่องเร็วเชียวนะคะ” บีน่าแซวอีกหนก่อนจะจบเรื่องผู้หญิงคนนั้นแล้วกลับมาคุยเรื่องสำคัญกันต่อ “อาการดีขึ้นเรื่อยๆค่ะ แล้วพี่บาสรู้ยังว่าใครเป็นคนทำ?”

“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงหรอกพี่จะลากตัวคนทำมาชดใช้ให้เราแน่”

“ยังไงก็ระวังตัวด้วยนะคะบีเป็นห่วงพี่บาสนะ แด็ดกับมี้ก็ด้วย”

เธอวางมือลงบนหลังมือของพี่ชาย บีบมันเบาๆราวกับต้องการส่งกำลังและปลอบโยนพี่ชายในเวลาเดียกัน ในสถานการณ์แบบนี้เธอรู้ดีว่าพี่ชายต้องรับบทหนักแค่ไหน ไหนจะงานที่บริษัท ความกดดัน ความเครียด และไหนจะต้องเร่งหาตัวคนร้ายอีก

“รู้แล้วครับ จะระวังตัวอย่างดีเลยไม่ต้องเป็นห่วงนะ”

รอยยิ้มและแววตาอ่อนโยนฉายขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา เป็นรอยยิ้มและสายตาที่ไม่เคยให้กับใครนอกจากบีน่าและผู้เป็นแม่ของเขา บาสเตียนโคลงศีรษะเล็กข้างตัวเบาๆก่อนจะบอกให้บีน่าขึ้นไปพักผ่อนบนห้องส่วนตัวเขาก็เดินไปสั่งให้แม่บ้านทำข้าวต้มสำหรับคนป่วยก่อนจะเดินไปห้องทำงานของผู้เป็นพ่อบ้าง

ตอนนี้บาสเตียนให้การ์ดเฝ้าหน้าห้องไว้และบริเวณรอบบ้านอย่างแน่นหนาเพื่อไม่ให้เจซซี่หนีไปไหนได้เขาเลยไม่ต้องกังวลเรื่องเธอเท่าไหร่นักตราบใดที่ยังอยูาด้วยกันในบ้านหลังนี้

ชายหนุ่มทิ้งตัวลงนั่งพิงพนักเก้าอี้สีน้ำตาลอ่อนของผู้เป็นพ่อ ทอดสายตามองแฟ้มงานที่วางระเกะระกะบนโต๊ะทำงานก่อนจะหยิบกรอบรูปขนาดกลางที่วางอยู่บนมุมโต๊ะขึ้นมาดูใกล้ๆ

ในรูปเป็นภาพของเขาและบีน่าสมัยยังเด็กยืนกอดกันอยู่ริมทะเลที่ฮาวาย ส่วนอีกรูปเป็นรูปครอบครัวที่พวกเขาไปเที่ยวอิตาลีด้วยกันก่อนที่บาสเตียนและบีน่าจะถูกส่งให้มาอยู่ประเทศ ทริปนั้นเป็นทริปที่มีความสุขที่สุดสำหรับเขา ทุกคนในครอบครัวก็มีความสุขไม่ต่างแต่เพราะด้วยปัญหาบางอย่างแด็ดจึงต้องส่งบีน่าและบาสเตียนให้ไปอยู่ไทย ตอนนั้นเขาโกรธแด็ดมากไม่ยอมคุยกับท่านเป็นปีๆเพราะคิดว่าท่านกำลังจะทิ้งเขาและน้องสาว จนกระทั่งมารู้ความจริงทีหลังตอนที่เขาประสบความสำเร็จทุกอย่างในชีวิตแล้ว

ก่อนหน้านั้นบริษัทของแด็ดมีปัญหากับนายทุนคนนึงในประเทศ เขาตั้งใจจะเก็บแด็ดและแด็ดเองก็กลัวบาสเตียนและบีน่าจะได้รับอันตรายจึงส่งให้ไปอยู่ไทย หลายปีเหมือนกันกว่าจะเจรจาธุรกิจลงตัวจนเป็นHDRที่แข็งแรงอย่างทุกวัน ตอนนั้นบาสเตียนก็ประสบความสำเร็จไปแล้วด้วย ระหว่างเขากับแด็ดมันก็เลยยิ่งดูเหมือนต่อกันไม่ติดเข้าไปทุกที

ก๊อกๆๆๆ

ระหว่างที่ชายหนุ่มกำลังหลุดเข้าสู่ภวังค์ของอดีต เสียงเคาะประตูห้องทำงานก็ดึงความสนใจของเขาไปเสีย ไคเดินเข้ามาพร้อมกับโค้งคำนับผู้เป็นนาย ในมือถือถาดข้าวต้มไว้ให้บาสเตียนพยักหน้ารับนิดก่อนจะวางกรอบรูปไว้ที่เดิมและเดินไปรับถาดข้าวต้มมาถือไว้เอง

“ฝากเตือนพวกแม่บ้านหน่อยนะว่าให้หุบปากให้สนิทก่อนที่ฉันจะทนไม่ไหวแล้วอุดปากพวกเขาซะเอง”

“ครับนาย”

ไครับคำอย่างว่าง่าย ให้ผู้เป็นนายถือถาดข้าวต้มเดินออกไปจากห้องก่อนที่เขาจะเดินแยกออกไปที่ห้องครัวเพื่อเตือนพวกแม่บ้านอย่างที่บาสเตียนสั่ง

 

 

หลังจากเดินเข้ามาในห้องชายหนุ่มเดินถือถาดข้าวต้มมาวางไว้ที่โต๊ะเล็กๆข้างๆหัวเตียง ยืนมองใบหน้าที่เริ่มมีสีแดงระเรื่อขึ้นตามพวงแก้มของเจซซี่ แรงจูงใจที่ทำให้เธออยากทำลายบริษัทของเขาคืออะไรกันบาสเตียนคิดไม่ออกเลยจริงๆ หรือที่บ้านของเขาเคยไปทำร้ายครอบครัวของเธอจนทำให้เธอแค้นเป็นการส่วนตัวหรือเปล่านะ

“อืมมม..”

เขาเลิกคิ้วขึ้นกอดอกมองเธอนิ่งขณะที่เธอกำลังพลิกตัวมาทางเขา เสื้อคลุมอาบน้ำหลุดออกนิดเผยให้เห็นหัวไหล่เนียนกับเนินอกตูมที่เขาเคยช่วงชิม ไหนจะเสียงครางเบาๆของหญิงสาวอีก ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ามันทำให้เขาเกิดอารมณ์ได้อย่างง่ายดาย

บาสเตียนพยายามสงบสติสงบใจไม่ทำอะไรตามที่ไอ้หมอสั่ง แต่มันก็ยากเหลือเกินในเมื่อร่างอวบอิ่มแสนเย้ายวนกำลังนอนน่าเอาอยู่ตรงหน้าแบบนี้ ชายหนุ่มตัดสินใจมุดตัวเข้าไปในผ้าห่มเบาๆไม่ให้เธอรู้สึกตัวแทรกกายลงกลางหว่างขาของเธอก่อนจะค่อยๆแยกปลายขาทั้งสองด้านออกเผยให้เห็นกลีบสีอ่อนที่แนบสนิทและบวมนิดหน่อยเพราะการกระทำของเขา เจซซี่มีพลังดึงดูดเขาอย่างไม่น่าเชื่อจริงๆ

เขาค่อยๆแตะปลายลิ้นลงบนกลีบเนื้อสวย ช่วงชิมความหวานอ่อนของมันช้าๆอย่างละเมียดละไม ไม่คิดเหมือนกันว่าจะมีอารมณ์ได้แม้กระทั่งกับคนป่วยแต่มันก็เกิดขึ้นแล้ว ความหื่นมันห้ามกันไม่ได้ บาสเตียนใช้ปลายลิ้นนุ่มเกี่ยวตวัดเม็ดเล็กกลางกลีบ สะกิดหยอกเย้ามันจนร่างบางที่นอนอยู่เริ่มดิ้นเพราะความเสียวกลางลำตัว

“อืมมมม.. อย่านะะ”

เธอร้องห้ามเสียงพล่าแต่ร่างกายกลับตอบสนองเขาดีเหลือเกิน

ชายหนุ่มยังคงสนองความต้องการของตัวเองต่อไป รูดรั้งแก่นกายของตัวเองช้าๆขณะที่ช่วงชิมความหวานของเจซซี่ไปด้วย สาวเจ้าที่กำลังสะลึมสะลือก็เผลออ่อนยวบไปกับสัมผัสนุ่มๆของบาสเตียนซะได้ กว่าจะรู้สึกตัวว่าต้องผลักชายหนุ่มออกเธอก็เกร็งตัวกระตุกปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาจนเปรอะริมฝีปากของบาสเตียนไปหมด

แต่เขากลับไม่นึกรังเกียจซ้ำยังดูดกลืนมันจนไม่เหลืออีก

“ฉันขอนะ..”

เขาบอกเพียงเท่านั้นก่อนจะจัดการกับร่างกายเธออีกครั้ง..

 

 

 

ใครเข้ามาอ่านแล้วขอคอมเม้นต์เป็นกำลังใจให้เค้าด้วยน้าาาาาา

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น