เจเจหมวยอินเตอร์

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกคนที่ยังคอยติดตามและสนับสนุนเจเจอยู่นะคะ เจเจจะพยายามแต่งเรื่องของคุณบาสเตียสให้ดีที่สุดเลย ส่วนคู่อื่นตอนนี้สามารถอ่านเรื่องของคุณเทรย์เวอร์&มีอา(แค้นรักซาตาน25+++) คุณโวเวล&อันดามัน(หนี้รักซาตาน25+++) ได้แล้วนะคะ ขอบคุณค่ะ^^

ล่ารักซาตาน 11

ชื่อตอน : ล่ารักซาตาน 11

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 511

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ต.ค. 2562 11:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ล่ารักซาตาน 11
แบบอักษร

ล่ารัก 11

 

 

ดวงหน้าสวยชาวูบไปทั้งหน้า เธอเกลียดการโดนเปรียบเทียบกับผู้หญิงขายบริการที่สุด!

เจซซี่เกิดและเติบโตมากับครอบครัวที่พ่อติดการพนันอย่างหนักและแม่เป็นสาวขายบริการ สภาพสังคมรอบบ้านก็เรียกได้ว่ายำเปเข้าขั้น สาวน้อยต้องเติบโตขึ้นมาท่ามกลางความย่ำแย่ของสังคมด้านมืดและคำตราหน้าว่าโตไปอาชีพของเธอก็คงไม่พ้นการขายบริการเหมือนแม่แน่ๆซึ่งเธอไม่คิดอย่างนั้น..

จนกระทั่งพ่อของเธอขายเธอให้กับเจ้าของบ่อนที่ตนติดพนันอยู่อย่างพายุ ตอนแรกเจซซี่เสียใจมากเธอปฏิเสธทุกทางและไม่เต็มใจ แต่พายุยื่นข้อเสนอมาให้เขาพูดจาดีหว่านล้อมทุกอย่างจนเธอเชื่อใจไปทำงานกับเขาในที่สุด ทั้งๆที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่างานของพายุจะมาเธอให้มาอยู่ในจุดนี้..

จุดที่โดนย้ำในสิ่งที่ไม่ใช่ตัวตนของเธอ

“คุณมันก็ไม่ต่างจากเศษสวะเศษเดนสังคมคนนึงหรอก” เธอแสยะยิ้มตอบ ไม่สนนัยส์ตาสีเข้มที่จ้องกลับราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ “ระยำจนแยกไม่ออกว่าไหนสัตว์ไหนคน!”

“หึ! ปากดีนักนี่”

ชายหนุ่มหัวเราะหึหึในลำคอ เพิ่มแรงกดที่หัวไหล่คนตรงหน้าก่อนจะกระทุ้งความเป็นชายเข้าไปทั้งลำแบบแรงๆจนสาวเจ้าร้องโอดโอยไม่หยุด

“ก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าผู้หญิงอย่างเธอมันจะปากดีได้สักแค่ไหนกัน!!”

หลังจากพูดจบบาสเตียนก็ดึงร่างของเจซซี่ให้ออกไปนอกห้องน้ำอีกครั้ง เตียงนุ่มคือจุดหมายที่เขาพาเธอไป แรงกระแทกซ้ำแล้วซ้ำเล่ากับเรือนร่างเย้ายวนที่บอบช้ำไปทั้งตัวยิ่งทำให้บาสเตียนนึกเจ็บใจและแค้นยิ่งกว่าเดิมเมื่อเห็นสีหน้าของเจซซี่ที่นิ่งเฉยราวกับไม่มีชีวิต แต่นั่นก็ไม่ใช่เหตุผลที่เขาจะหยุดการกระทำทุกอย่าง

เขารู้ว่าเธอเจ็บปวด

และเขาก็อยากให้เธอเจ็บปวดไปแบบนี้จนกระอักตายไปได้ยิ่งดี!!

 

 

 

 

ช่วงค่ำของวันเจซซี่ตื่นมาอีกครั้งกับร่างที่ระบมเกินจะลุกเดินเหินไปไหนได้ ข้างกายของเธอมีร่างเปลือยเปล่าของบาสเตียนกำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่ข้างๆ เธอไม่เคยเกลียดผู้ชายคนไหนในชีวิตมากเท่าบาสเตียนมาเลยแม้แต่คนเดียว ขนาดพายุที่เลวแล้วยังสู้คนอย่างบาสเตียนไม่ได้เลย เจซซี่มองใบหน้าหล่อเหลาที่กำลังหลับใหลด้วยดวงตาแข็งกร้าว

สาบานด้วยหัวเธอเลยว่าเธอจะไม่มีวันอ่อนข้อให้กับผู้ชายอย่างเขาเด็ดขาด ไม่มีวัน!

“มองฉันทำไม? อยากโดนอีกงั้นเหรอ?”

เธอเบิกตาขึ้นนิดก่อนจะหลบไปมองทางอื่นเมื่อจู่ๆคนที่กำลังหลับกลับตื่นขึ้นมาเสียดื้อๆ บาสเตียนปรือตาขึ้นมองเจซซี่ด้วยแววตานิ่งๆเขาเองก็เหนื่อยเกินที่จะลุกออกไปไหนเหมือนกัน แต่เมื่อคิดได้ว่าสาวข้าวตัวยังไม่ได้อาบน้ำและยังไม่ได้กินอะไรสักคำบาสเตียนที่ยังไม่อยากให้เจซซี่ตายในบ้านของเขาวันนี้จึงต้องลุกขึ้นไปหยิบชุดคลุมอาบน้ำผืนใหญ่ในห้องน้ำออกมาโยนใส่เรือนร่างเล็กที่กำลังขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มแทน

“ใส่ซะแล้วไปอาบน้ำฉันจะพาลงไปทานข้าว”

“ฉันไม่หิว”

“ฉันสั่ง!”

ขวับ!

“คิดว่าเป็นใครงั้นเหรอฉันถึงต้องทำตามคำสั่งของคุณ?”

เธอถามด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ ให้บาสเตียนกระตุกยิ้มนิดก่อนจะตอบ

“ผัวเธอไงที่รัก จำหน้าผัวไม่ได้เหรอหรือต้องให้ฉันย้ำสถานะอีกสักน้ำสองน้ำมั้ยล่ะ?”

เขาบอกด้วยน้ำเสียงกวนๆพร้อมกับลูบกรอบหน้าเรียวสวยของเจซซี่ช้าๆอย่างจงใจให้เธอโมโห เจซซี่ปัดมือหนาออกให้พ้นหน้าก่อนจะดึงชุดคลุมอาบน้ำมาสวมไว้อย่างเร็วโดยลืมความเจ็บปวดไปเสียสนิทแล้วก้าวลงจากเตียงหวังจะเดินหนีคนเลวเข้าไปหลบในห้องน้ำ แต่ทว่า.. เมื่อก้าวลงจากเตียงได้เพียงก้าวเดียวใบหน้าของเธอก็วูบภาพดับไปเสียดื้อๆ สมองเหมือนถูกชัตดาวน์ในเวลาต่อมา

“เห้ยเธอ!!!!!”

ชายหนุ่มร้องลั่นด้วยความตกใจขณะรับร่างของเจซซี่ไว้ได้ทันถ่วงที ใบหน้าซีดขาวของเธอและเนื้อตัวที่มีอุณหภูมิสูงขึ้นจนบาสเตียนสัมผัสได้ทำให้ชายหนุ่มถึงกับคิ้วขมวดเข้าหากัน รีบวางร่างของเจซซี่ลงบนที่นอนก่อนจะเดินไปหยิบโทรศัพท์โทร.ตามหมอประจำตระกูลให้มาดูอาการของเมียคนล่าสุดอย่างร้อนใจ

เขาไม่ได้เป็นห่วงเธอ

เขาแค่กลัวเธอตายในบ้านของเขาแค่นั้นแหละ!

“ไอ้หมอมึงรีบมาเลยนะ!”

เขาย้ำปลายสายอีกทีด้วยก่อนจะวาง

ก่อนหน้าเขาไม่ทันได้ฉุกคิดหรือสังเกตอะไรเพราะมัวแต่โกรธที่โดนเจซซี่ด่าด้วยถ้อยคำเจ็บแสบเลยเล่นงานเธอหนักไปหน่อย บวกกับเมื่อคืนเธอก็ไม่ได้นอนทั้งคืนก็ไม่แปลกที่จะเป็นลมเป็นแล้งไป บาสเตียนเบนสายตาที่เคยมองเจซซี่มองโทรศัพท์เครื่องเล็กที่กำลังกรีดร้องส่งเสียงเรียกให้รับสายในขณะนี้

หน้าจอปรากฏชื่อของเพื่อนสนิทในกลุ่มคนนึง ชายหนุ่มจึงเลือกที่จะเดินออกไปหน้าระเบียงห้องแทนก่อนจะกดรับสายและกรอกเสียงนิ่งๆของตัวเองลงไปแทน

“มีอะไรพ่อลูกสอง?”

“(กูพึ่งได้ข่าวบริษัทพ่อมึงเมื่อเช้า ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง?)”

“ข่าวช้าไปนะเพื่อน”

เขาหัวเราะกลบเกลื่อน

“(โทษทีกูยุ่งๆเรื่องงานเลยไม่มีเวลาเท่าไหร่สรุปว่าเป็นยังไงบ้าง? อีธานบอกจะบินไปหามึงวันนี้มันได้บอกมึงยัง?)”

“มันจะมาทำไมของมันวะ?”

เขาขมวดคิ้วยุ่งถามโลเวล ถ้าจะบอกว่าเป็นห่วงเขาจนต้องมาหาถึงที่อันนี้ไม่ค่อยจะน่าเชื่อเท่าไหร่นะ มันต้องมีเหตุผลที่ฟังขึ้นมากกว่านี้สิ

“(ธุระเรื่องธุรกิจเลยจะแวะเข้าไปหามึงด้วย)”

คิดไว้แล้วเชียว

“ยังไม่ได้บอกหรอกคนอย่างอีธานคงจะบอกกูตอนถึงหน้าประตูบ้านกูแล้วละมั้ง ส่วนมึงก็ไม่ต้องห่วงกูหรอกเอาเวลาไปเลี้ยงลูกเถอะ หลานกูเป็นไงบ้าง?”

“(ไม่ต้องเอาหลานมากลบเกลื่อนไอบาสมีอะไรก็บอกกัน พวกกูเป็นห่วงมึงนะ)”

“ขนลุกวะไอ้หมาป่าอย่าพูดงี้ได้ปะกูไม่ใช่ผู้หญิงนะเว้ย”

เขาหัวเราะขำ นึกขอบคุณเพื่อนๆที่คอยอยู่ข้างๆกันในยามลำบากขนาดเขาบินไกลมาฟากโลกยังรู้ทันข่าวสารกันอีก

“(งั้นก็เรื่องของมึงแล้วกันกูวางล่ะ)”

“เออๆ ยังไงก็ขอบใจนะที่เป็นห่วง”

“(อืม)”

ปลายสายกดวางไปพร้อมกับเสียงเรียกเข้าที่โทร.ซ้อนเข้ามาพอดี บาสเตียนกดรับทันทีเมื่อเห็นชื่อของเบอร์ที่ปรากฏก่อนจะสั่งปลายสายด้วยน้ำเสียงทุ้มๆว่า

“บอกหมอให้เข้ามาเลย”

 

 

 

“เป็นไงบ้างวะไอ้หมอ?”

“ไม่เป็นไรมากหรอกน่าจะพักผ่อนไม่เพียงพอเลยสลบไปน่ะ”

“อืม”

“กูถามจริง”

ชายหนุ่มที่บาสเตียนเรียกว่าหมอถอนหายใจหน่ายๆด้วยสีหน้าอ่อนใจยามที่มองหญิงสาวที่กำลังนอนหลับไม่ได้สติสลับกับเพื่อนสนิทข้างกาย ก่อนจะเอ่ยถามต่ออย่างอดไม่ได้ว่า

“มึงจัดการเธอหนักเกินไปเปล่าวะ?”

แค่เห็นรอยบนเนื้อตัวของเธอ ‘ทอย’ ก็รู้แล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้นที่ทำให้หญิงสาวตรงหน้าถึงกับเป็นลมสลบไป

“เปล่านี่ คนอย่างเธอแค่นี้น้อยไปด้วยซ้ำ”

เขาบอกด้วยใบหน้าที่ไม่มีความรู้สึกผิดใดๆปรากฏซ้ำแววตายังฉายชัดถึงความโกรธแค้นจนทอยสัมผัสได้ ชายหนุ่มนึกสงสารเธอคนนี้อยู่ไม่น้อยแต่นั่นมันก็เรื่องของคนสองคนเขาไม่อยากจะยุ่งเกี่ยวพันด้วยสักเท่าไหร่ บางทีผูหญิงอาจจะสมยอมมากับเพื่อนของเขาตั้งแต่แรกก็ได้ใครจะไปรู้กัน

เขาก็คงทำได้แค่เตือน

“ถึงยังไงมึงก็ต้องเพลาๆลงหน่อย เล่นซะเป็นลมแบบนี้กูว่ามันก็หนักเกินเรื่องไปอยู่ดี”

“นี้กูเรียกมึงมารักษาคนของกูนะไอ้หมอไม่ใช่มาสอนกูนะเว้ย”

“กูก็กำลังรักษาอยู่เนี่ย ถ้าขืนมึงยังมีอารมณ์แล้วจัดการเธอต่อร่างกายของเธอก็คงไม่ดีขึ้นหรอก อย่างน้อยช่วงนี้ก็พักๆไปก่อนแล้วกันจนกว่าเธอจะดีขึ้น”

“กี่วัน?”

“สองสามวันรอไปเถอะ”

“เชี้ยหมอมึงแกล้งกูเปล่าเนี่ย?!”

เขาถามพร้อมขมวดคิ้ว มองหน้าหมอสลับกับเจซซี่ คิดดูว่ามีผู้หญิงหุ่นเย้ายวนขนาดนี้นอนอยู่บนเตียงแต่กับทำอะไรไม่ได้เลยมันจะไม่ทรมานเกินไปหน่อยหรือไง แบบนี้มันแกล้งกันชัดๆ!

“หน้ากูเหมือนแกล้งมึงหรือไงบาส?”

หมอถามด้วยสีหน้าจริงจังไม่ฉายแววเล่น แต่จริงๆแล้วมันไม่จำเป็นต้องรอนานขนาดนั้นหรอกหมอแค่อยากให้หญิงสาวได้พักผ่อนแล้วก็ดัดนิสัยเพื่อนของเขาด้วยแค่นั้น

“แม่งมันใครจะไปทนได้วะสองสามวัน?!”

“ทนไม่ได้ก็ต้องทนให้ได้ กูกลับล่ะมีนัดกับคนไข้ต่อ”

“เออๆ เดี๋ยวให้ลูกน้องไปส่ง”

“อืม”

บาสเตียนพ่นลมหายใจใส่หมอนิดขณะที่มองใบหน้าเรียวสวยที่กำลังหลับตาพริ้ม เขาคงต้องอดใจไปก่อนสักสองสามวันแล้วค่อยจัดการเธอใหม่สินะ

หรือไม่..

หึหึหึหึ

ก็พอมีวิธีอยู่นี่นะ : )

 

 

 

แงงงง น้องไม่สบายเลยเป็นไงล่ะจัดการหนักเกินไปมั้ยพี่บาส!!!!

ใครที่เข้ามาอ่านอย่าลืมแวะคอมเม้นเป็นกำลังใจเจด้วยนะงับ ขอบคุณค้าบบบ

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น