OLIVIA / CLAZZICAL

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านผลงานของเรานะคะ ♥

10 :: PLEASE BE MY BOYFRIEND ? :: [3/3]

ชื่อตอน : 10 :: PLEASE BE MY BOYFRIEND ? :: [3/3]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.4k

ความคิดเห็น : 33

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ต.ค. 2562 20:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
10 :: PLEASE BE MY BOYFRIEND ? :: [3/3]
แบบอักษร

10  

:: PLEASE BE MY BOYFRIEND ?  

:: [3/3] 

 

 

พออาจารย์สั่งเลิกคลาสปุ๊บ ผมรีบร่ำลาเพื่อนแล้ววิ่งตรงดิ่งมายังลานจอดรถข้างตึกคณะในทันที แล้วก็อย่างที่ผมคิด พี่ตินนั่งฟุบรอผมอยู่ที่โต๊ะหินอ่อนแถวนั้น แต่พอผมเดินเข้าไปใกล้ๆ พี่มันก็ผงกหัวขึ้นมามองพอดี

“ง่วงเหรอพี่? เดี๋ยวผมขับให้ก็ได้นะถ้างั้น”

“งีบนิดเดียวเอง อ้อ พี่ซื้อขนมมาให้ กลัวน้องหิว”

เขายื่นขนมที่ซื้อจากเซเว่นมาให้ผมพร้อมกับน้ำอัดลมหนึ่งขวด โห รู้ใจผมเป็นบ้า ตอนนี้ผมกำลังโหยของหวานเลยฮะ อยากกินน้ำอัดลมพอดี เนี่ย เห็นไหม พี่มันทำให้ผมยิ้มกับทุกเรื่องที่เขาทำเลยว่ะ ผมแพ้อะไรแบบนี้จริงๆ

แล้วเขาก็สะพายกีต้าร์ขึ้นบ่า ขออวดหน่อยนะ กีต้าร์ตัวนี้ผมซื้อให้เขาเองแหละ ตอนย้ายมาอยู่ด้วยกันเขาไม่ได้หยิบกีต้าร์ออกมาด้วย แต่ร้านใหม่ที่เป็นร้านของเพื่อนเฮียครามเขาไม่มีนักกีต้าร์ให้ พี่ยอร์ชเพื่อนเขาก็ไม่มาเพราะไกล พี่ตินเลยต้องโซโล่เดี่ยวทั้งร้องทั้งเล่นกีต้าร์เอง ผมเห็นว่าพาพี่มันแวะห้างระยะทางใกล้กว่าส่งกลับไปเอากีต้าร์ที่บ้านผมเลยเลือกที่จะซื้อให้ใหม่

พี่ตินพาผมเดินขึ้นรถโดยที่พี่มันจองตำแหน่งคนขับ ไม่ยอมให้ผมขับเองเลยตั้งแต่อยู่ด้วยกันมา เขาบอกอยากให้ผมนั่งสบายๆ แล้วก็สบายจริงๆ ฮะ พี่มันขับรถผมได้ทุกคัน ตื่นเต้นที่จะได้ขับรถแพงๆ เสมอ ฉะนั้นเขาจะระมัดระวังมากเป็นพิเศษผมเลยไม่ห่วงว่าพี่มันจะประมาทเลย เอนหลังหลับได้สบายตลอดทาง

 

22.00 น.

เสียงทุ้มร้องเพลงไปตามทำนองของกีต้าร์ที่เขาบรรเลงอย่างชำนาญ ผมมองพี่มันเพลินตาอีกแล้ว เขามีเสน่ห์ตอนอยู่บนเวทีมากจริงๆ นะครับ น้ำเสียง รอยยิ้ม ใบหน้า ท่าทาง ทุกอย่างพี่ตินโคตรดูดีเลย ประกอบกับการแต่งตัวสบายๆ ของเขา แค่เสื้อยืด กางเกงยีนส์ รองเท้าผ้าใบ บนตัวคลุมด้วยเสื้อแจ็คเกตหนังอีกชั้นแค่นี้ก็หล่อลากแล้ว ลุคดูจะเซอก็ไม่เชิง จะร็อคก็ไม่ใช่ คือดูรวมๆ แล้วมีเสน่ห์เหลือเกิน

ผมนั่งดื่มเหล้าไปด้วย มองเขาไปด้วย หลายครั้งเราได้สบตากันแล้วยิ้มให้กัน มันเป็นความรู้สึกที่อุ่นใจอย่างน่าประหลาดเลยครับ ผมมีความสุขเพียงเพราะแค่ได้จ้องมองใครสักคน นั่งมองได้เป็นวันโดยไม่รู้สึกเบื่อเลย

ไม่ว่าจะอยู่ด้วยกันที่คอนโดสองต่อสองหรืออยู่ข้างนอก เดี๋ยวนี่พี่ตินดูแลผมไม่ได้ต่างกันเท่าไหร่เลย เขาปรนนิบัติผมราวกับผมเป็นเจ้าชาย ทำให้ผมรู้สึกสบายใจที่มีพี่มันอยู่ แล้วช่วงเวลาที่ผมชอบมากที่สุดเลยคือการได้นั่งมองพี่ตินทำงานครับ เวลาพี่มันตั้งอกตั้งใจทำอะไรมันน่ามอง น่าเอ็นดู ไม่ว่าจะตอนช่วยผมทำรถหรือตอนร้องเพลง ผมละสายตาจากเขาไม่ได้ ผมชอบนั่งดื่มเหล้าไปมองพี่มันไปแบบนี้ เวลาเขามีงานร้องเพลงผมเลยต้องมาด้วยทุกครั้งไง อยากมานั่งมองแบบนี้แหละ

อีกอย่างที่ชอบรองลงมาคือเซ็กส์ แน่นอนว่าหลังจากวันนั้นเราก็มีอะไรกันเรื่อยมา แทบจะสามวันครั้งด้วยซ้ำ ผมไม่งอแงที่จะรุกพี่มันอีกเลยครับเพราะผมทำใจยอมรับกับการเป็นรับได้แล้ว มีความสุขกับสิ่งที่เป็นด้วย ทุกครั้งที่เราสัมผัสกันผมมีความสุข ผมหลงใหลความอ่อนโยนของเขาที่มันเชื่องช้าแต่หนักแน่น ทำผมใจแทบขาด กลับกันก็ทำให้ผมติดใจจนเป็นคนร้องขอพี่ตินเองเกือบทุกครั้งเลย

แล้วพี่มันก็ดันเป็นคนตามใจเก่งเสียด้วยสิ อะไรเขาก็ตามใจผมหมด เฮ้อ...

ผมว่าผมต้องทำอะไรสักอย่างเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเราแล้วว่ะ มันเหมือนจะชัดเจนแต่ก็ยังไม่ชัดเจนพอ เราไม่เคยนั่งตกลงกันเลยสักครั้งว่าเรื่องของเราจะเป็นยังไงต่อไป ที่จริงการที่ผมให้พี่มันย้ายมาอยู่ด้วยกันอย่างแรกเลยคือผมยังไม่พร้อมจะบอกเรื่องนั้นกับใคร ผมอยากควบคุมพี่มันให้อยู่ใกล้ตัวผมตลอดเวลาพี่มันจะได้ไม่ปากโป้ง

แต่ผ่านมาระยะหนึ่งจนถึงวันนี้ผมพร้อมแล้วนะ ผมมั่นใจในความรู้สึกของตัวเองว่ารู้สึกยังไงกับพี่ติน พร้อมจะบอกทุกคนว่าพี่ตินเป็นอะไรกับผม ฉะนั้นการอยู่ด้วยกันผมไม่ได้อยากควบคุมพี่มันเพื่อเก็บความลับอีกต่อไป มาอยู่ด้วยกันเพราะผมติดพี่มันต่างหาก

พี่มันเดินสะพายกีต้าร์มานั่งข้างผม ตอนนี้เขาทำงานเสร็จแล้วฮะ ที่นี่ให้ขึ้นแค่สองเบรกจนถึงสี่ทุ่ม ผมยิ้มให้เขาหลังจากที่พี่ตินเอื้อมมือมาเกลี่ยแก้มผมพลางบ่นเบาๆ

“น้อง หน้าแดงหมดแล้ว เมาไหมเนี่ย?”

ผมจับมือเขาให้แนบแก้มผมก่อนรวบรวมความกล้าพูดในสิ่งที่อยากพูดออกไป

“พี่ติน ผมชอบพี่ว่ะ ชอบมาก ชอบทุกอย่างที่พี่เป็นเลย ชอบเวลาที่เราอยู่ด้วยกันแบบนี้ เรา..คบกันได้ไหมครับ คบกันเป็นแฟนแบบจริงจัง”

“...”

เขาดูตกใจมาก นั่งนิ่งตัวแข็งทื่อแล้วไม่ตอบอะไรผมกลับมาสักคำ ผมไม่รู้ว่าผมรุกเร็วไปหรือยังไงนะ เดาความคิดพี่มันไม่ถูก ทำไมต้องตกใจขนาดนั้น มันเร็วไปสำหรับคำถามนี้เหรอ? ผมว่ามันถึงเวลาที่เหมาะสมแล้วนะ

“ได้ไหมพี่ คบกับผมนะ”

“คือ...”

ผมนั่งลุ้นให้เขาตอบ จ้องตาเขาที่เอาแต่นั่งก้มหน้าพลางขมวดคิ้วมุ่น เขามองมาที่ผมเหมือนไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่ได้ยิน แต่ตอนนี้ผมเฟลไปหมดแล้วครับ ใจโคตรแป้ว คนเราถ้าใจตรงกันก็ควรตอบตกลงมาแล้วไหม? ที่ผ่านมาคืออะไรล่ะ ทำยิ่งกว่าแฟนอีก การที่ผมมาขอเขาเป็นแฟนตอนนี้มันช้าไปด้วยซ้ำ

“ผมถามยากไปเหรอพี่ติน? หรือพี่ไม่เคยคิดจะคบกับผมตั้งแต่แรก?”

เจ็บว่ะ ถามเองก็เจ็บเอง ภาพที่เรามีความสุขด้วยกัน ยิ้มและหัวเราะไปด้วยกันมันตีรวนในหัวพร้อมกับคำถามหนึ่งที่ตามมาว่าเรื่องราวระหว่างเรามันน้อยไปเหรอ ถึงยังคบกันไม่ได้ ถ้าไม่คิดจะคบจะทำแบบนี้ทำไม เพื่ออะไรเหรอ

“น้อง คือพี่ไม่รู้ว่า...”

“พอเถอะพี่ ถ้าจะคบกันแม่งไม่ต้องมีข้ออ้างห่าอะไรหรอก คำตอบของคำถามมันมีอยู่สองอย่างคือจะคบกันหรือไม่แค่นั้นเอง อย่างอื่นผมไม่อยากฟัง”

ผมปล่อยมือพี่ตินทิ้งแล้วลุกออกมาทันที รู้สึกแย่ชะมัดเลย ผมสู้หน้ากับพี่มันต่อไม่ไหวว่ะ ไม่อยากได้ยินอะไรแล้ว

หมับ!

พี่ตินวิ่งตามมากอดผมในขณะที่ผมกำลังจะเปิดประตูรถ เขากอดผมแน่นมาก ปลายคางเกยไว้บนไหล่ก่อนจรดริมฝีปากลงที่ซอกคอผมแผ่วเบา

“...”

แต่เขาก็ยังไม่พูด ไม่พูดอะไรออกมาสักคำเดียว งั้นผมจะถือว่าสิ่งที่เขาทำเป็นการจูบลาเลยแล้วกัน ผมขยับตัวหนีอ้อมกอดนี้ หันหลังกลับมาผลักเขาให้ออกห่างแล้วขึ้นรถขับออกไปโดยไม่สนใจใยดีอะไรพี่มันอีก

เหี้ยว่ะ เสียตัวให้เขาไปกี่ครั้งก็ยังแลกหัวใจไม่ได้ ไม่ได้ห่าอะไรกลับมาเลยสักอย่าง แค่รอยยิ้มตอนที่ผมขอเขาเป็นแฟนผมยังไม่ได้กลับมาเลยด้วยซ้ำ ผมไม่รู้หรอกนะว่าภายใต้สีหน้าตื่นตกใจของเขามันซ่อนความรู้สึกแบบไหนอยู่อีก แต่ผมโคตรเฟลเลยครับ ทั้งที่ผมมั่นใจแล้วแท้ๆ ว่าจะคบกับคนนี้ ผมชอบเขามาก แล้วนี่คือสิ่งที่ผมควรได้รับเหรอ?

นี่สินะ ที่เขาว่าคนที่รู้สึกมากกว่าก็ต้องเจ็บมากกว่าเวลาโดนปฎิเสธ...

END TALK

_______________________ 

TALK 

เอาล่ะ มาม่าพร้อมแล้ว เตรียมตั้งเตานะแม่ๆ แต่ว่าม่าไม่เยอะหร๊อกกกก จริงๆ นะ 55555555555 ไหนใครทีมน้องจอม ทีมพี่ติน รายงานตัวเร็ววววว // พรุ่งนี้เจอกันที่งานหนังสือตอนบ่ายนะคะ เรามีแจกลายเซ็นที่บูธ P17 ใครมางานแวะมาหากันได้น้าาา เลิฟๆ♥ 

 

ทุกคนคะ กดเขียนรีวิวนิยายเรื่องนี้ให้บ้างจิ ชวนเพื่อนมาอ่านเร็วววว ฮือๆๆๆ  

 

นิยายเรื่องนี้ตัวละครเป็นเพื่อนกับเรื่อง 'KNOCK OUT ENGINEERING วิศวะเกียร์มัว' นะคะ 

ฟีลกู๊ด น่ารัก ฟินจิกหมอน และมีความโซแดมฮอตเหลือเฟือมาก เพราะพระนางโซหลัวทั้งคู่เลย อิอิ 

กิจกรรมพิเศษ! 

แวะไปหวีดได้ที่แฮชแท็กทวิตเตอร์ #วิศวะเกียร์พยศ 

สุ่มแจกนิยายเรื่องนี้ฟรี 2 เล่ม ระยะเวลาของกิจกรรมตั้งแต่วันนี้-31ธันวาคม 

นิยายเรื่องนี้รูปเล่มออกงานหนังสือเดือนตุลาคม 

 

เรามีแจกลายเซ็นต์ที่บูธเซ้นส์บุ๊ควันเสาร์ที่ 5 ตุลาคม เวลา 13.00-14.30 น.  

ใครว่างแวะมาหากันได้นะคะ 

 

ติดตามนักเขียนได้ที่  

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย] 

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล] 

TWITTER : @SiraClazzical 

 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ 

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ 

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว) 

 

*เนื้อหาส่วนที่อัปนี้ยังไม่ได้ทำการแก้คำผิดใดๆ  

โดยปกติจะพิมพ์จบเรื่องแล้วส่งพิสูจน์อักษรทีเดียว  

ดัังนั้นหากอ่านไปแล้วเจอคำผิดทำให้หงุดหงิดใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ* 

ความคิดเห็น