คณานางค์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 10: คน(เคย)ใจร้าย [4]

ชื่อตอน : บทที่ 10: คน(เคย)ใจร้าย [4]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.8k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ต.ค. 2562 17:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 10: คน(เคย)ใจร้าย [4]
แบบอักษร

 

เคลียร์เอกสารช่วงบ่ายเสร็จก็ต้องเข้าไปที่ไซต์งานก่อนสร้างคอนโดมิเนียมริมแม่น้ำเจ้าพระยา เพราะวันนี้สภาวิศวกรจะเข้ามาตรวจสอบเครนว่าได้คุณภาพหรือเปล่าหลังจากช่วงเดือนก่อนมีข่าวเครนของอีกบริษัทหนึ่งพังมาทับคนงานเสียชีวิต วิศวกรที่ปรึกษาควบคุมโครงการนี้เป็นชื่อของเขา เขาลงมารับผิดชอบงานส่วนนี้พ่วงท้ายกับการนั่งเก้าอี้ตำแหน่งรองผู้บริษัทดูแลงานในบริษัท 

เขามีคนคอยช่วยงานใกล้ชิดสองคนเป็นเลขานุการออฟฟิศช่วยงานบริหารกับมีเลขาผู้ชายคอยช่วยดูแลเรื่องงานวิศวกรรม 

วันหนึ่งๆ หมดไปรวดเร็วกับการทำงาน เคยคิดจะเลิกลงมาคุมงานเองแต่อนาคตของเขาใช่ว่าจะมั่นคงจึงหาประสบการณ์ไปเรื่อย หลายครั้งที่คิดอยากออกมาเปิดบริษัทเอง แน่นอนว่าเขาทำแน่ถ้าหากบิดายกตำแหน่งประธานบริษัทให้คนที่เขาไม่เคารพ รณภพทำงานยาวจนเกือบห้าโมงเย็นเขาแวะเข้ามาหาเพื่อน ซื้อเบียร์กระป๋องแอบยัดใส่กระเป๋าเข้ามาในโรงแรม โยนให้มันหนึ่งกระป๋องค่าใช้สถานที่แล้วตัวเองก็เปิดฝาดื่มคนเดียวมุมห้อง 

เขากับเจ้ารันเป็นทาสเบียร์ชอบพอๆ กับเรื่องผู้หญิงตามประสาหนุ่มโสด ถึงแม้คนหนึ่งจะมีลูกชายส่วนอีกคนกำลังจะถูกจับแต่งงาน แต่ก็ยังถือว่าโสดน่า 

“นักข่าวคนที่มึงเคยไปสัมภาษณ์เล่นข่าวมึงใหญ่เลยได้อ่านบ้างหรือเปล่า ในข่าวเขียนไว้ว่ามึงหยอดน้องเจสซี่ในอินสตาแกรม กดหัวใจให้กันไปกดหัวใจให้กันมา ตกลงมึงจีบน้องจริงไหม” 

“เปล่า กูไม่ได้ฟอลไอจีด้วยซ้ำ รูปสวยก็กดชอบแค่นั้น” 

“แล้วข่าวมาจากไหนตั้งมากมายวะว่าไดเร็กเมสเสจจีบกัน น้องเจสซี่ดันมีหนุ่มนอกวงการคุยแล้ว กระแสด่าน้องใหญ่เลย” 

“ช่างเขา เออ รัน คืนนี้มึงว่างไหม ออกไปดื่มกัน” 

“ไม่ไป มีนัดสาวแล้ว” ตอบตรงเกิ๊น กระป๋องเบียร์เปล่าลอยละลิ้วมาถึงบนโต๊ะเกือบหลบไม่ทัน ศรันย์โวยวายปัดทิ้งกลัวน้ำจะหยดใส่เอกสาร ไอ้เพื่อนบ้านี่ ทำไมเอาแต่ใจจังเลยวะ 

“เห็นหญิงดีกว่าเพื่อน จำไว้เลยไว้มึงไอ้เพื่อนชั่ว” 

“ไพโบล่าป่าวเนี่ยมึง เดี๋ยวเงียบเดี๋ยวตะคอกด่า ว่างๆ ไปพบจิตแพทย์บ้างนะขืนปล่อยไว้นานเข้าอยู่ดีไม่ว่าดีลุกขึ้นมาวิ่งแก้ผ้า ถือมีดไล่ฟันกูก็ไม่ไหวนะ” ศรันย์หัวเราะ 

“ไปพบจิตแพทย์นี่มันน่ากลัวหรือเปล่าวะ” 

“ไม่รู้สิ กูเองก็ไม่เคยไปว่ะ แต่คงไม่มีอะไรหรอกมั้ง แล้วมึงแวะมาหากูถึงที่ทำงานมีอะไรหรือเปล่า หรือแค่มาชวนเที่ยว” 

“ก็ไม่เชิงอะ แค่อยากพักสมอง ช่วงนี้กูเครียดเรื่องงาน” 

ปล่อยให้เพื่อนรักทำงานส่วนเขาก็นั่งจิบเบียร์ชมวิวกรุงเทพมหานครยามเย็น “รัน มึงว่าถ้ากูไม่ทำธุรกิจต่อจากพ่อ กูไปทำอะไรต่อดีวะ” แค่คิดเล่นๆ ในใจ ไม่รู้ว่าปากจะถาม 

“ใช้เงินเป็นเบี้ยอย่างมึงเงินจะพอใช้เหรอ ทำธุรกิจต่อไปนี่แหละดีแล้ว ถึงไม่ได้ทำบริษัทพ่อมึงก็ยังมีรายได้ตั้งหลายทาง ลงทุนก็รุ่ง เก็งกำไรทีได้หลักล้าน หรือจะขายตัว ท้าทายดี” 

“กูจริงจัง ลองพูดมาสักอย่างที่คิดว่ากูถนัด” 

“เปิดบริษัทรับเหมาก่อสร้างไงกับขายวัสดุก่อสร้างด้วย ทำแข่งกับพ่อมึงไปเลย” ตั้งใจตอบแค่เอาฮาแต่คนฟังไม่ได้ฮาด้วย ไอ้เพื่อนรักดันคิดจริงจัง สายตาของมันบอกให้เขาเชื่อแบบนั้น “เฮ้ยภพ ทำไมทำหน้าเศร้าแบบนั้น มีอะไรมึงเล่าให้กูฟังได้นะเว้ย” 

“เปล่า ไม่มีอะไรหรอกเพื่อน กูแค่เหนื่อยที่ต้องแก่งแย่งชิงดี กูเบื่อ กูอยากมีความสุขมากกว่านี้” 

“ไอ้บ้า กูพูดเล่น จะทิ้งได้ไงนั่นบริษัทของพ่อแม่มึงนะ”หัวใจแทบวาย เพื่อนจริงจังเฉยเลย เขารีบวางมือจากงานเดินไปหา 

“มึงเป็นทายาทคนเดียวของตระกูล ยังไงบริษัทก็เป็นของมึงอยู่ดีนะเว้ยภพ” 

“บอร์ดโหวตกูออกก็จบแล้ว ไม่ได้ไปถึงจุดนั้นหรอก บริษัทกูมันไม่ใช่ในครัวเรือนนะมึง มันใหญ่กว่านั้น ใหญ่มานานแล้ว มีหลายคนร่วมหุ้น มีหลายคนร่วมเป็นเจ้าของ ตัดสินใจอะไรคนเดียวไม่ได้ ช่วงนี้พ่อกูป่วยด้วยแหละ ผลกระทบเยอะ หุ้นบริษัทขึ้นๆ ลงๆ กูเองก็มีปัญหาเรื่องงาน ไม่ใช่ทุกคนชอบผลงานกู” 

“ไอ้บ้า” ด่าคำเดิมสองครั้งแล้ว ปกติมันไม่พูดจาแบบนี้เลยนะ “บริษัทคุณตาของมึงนะเว้ย จะถอดใจง่ายๆ แบบนี้ได้ยังไง ไม่สมกับเป็นมึงเลยนะเพื่อน” 

“เออ จะพยายามก็แล้วกัน ขอบใจมึงมากนะ ทุกวันนี้นอกจากมึงกูก็แทบไม่มีเพื่อนสนิทพอจะพูดเรื่องแบบนี้ได้” 

“เออ คุยกับกูได้ กูรักมึงที่สุดในโลกแล้ว” แกล้งจะหอมแก้มแต่ฝ่ามือใหญ่หนักสิบกิโลฟาดใส่หน้าผากเข้าให้หัวบุบเลย 

“เล่นจริง เจ็บจริง ไม่มีสแตนอิน ฮึ!” 

“ไม่งอนๆ กูซื้อเบียร์มาฝากตั้งเยอะขนาดนี้โกรธกูลงมึงก็ใจร้ายเกินไปแล้ว” งัดฝากระป๋องยัดขวดเบียร์เย็นเจี๊ยบใส่มือ มันยอมหายงอนชนขวดกับเขาดื่มเหมือนมันเป็นน้ำหวานไม่ก็น้ำเปล่า เวลาเครียดๆ คิดอะไรไม่ออกพวกเขาก็หันหน้าเข้าหาเบียร์ตลอด 

มุมปากไอ้เจ้าเพื่อนรักยังช้ำข่าวที่เขาลือกันว่ามันถูกอัดท่าทางจะจริง ศรันย์แกล้งจิ้มนิ้วใส่มุมปากมันร้องโอ๊ยลั่นห้อง 

“ไอ้เสือเอ๊ย ไปต่างจังหวัดวันเดียวถูกระทืบกลับมาซะงั้น ใครช่วยทำแผลให้ฮะ อย่าบอกนะว่าใช้น้องเฟื่องของกู” 

 

 

 

 

 

น้องเฟื่องของกู เต็มปากเต็มคำนะคุณพี่รัน 5555555555 

ภาคต่อคุณรันจะ ลงเนื้อหาปลายเดือนนี้  ขอฝากไว้ด้วยนะคะ โหด หื่น เช่นเคย อิอิ 

 

 

ส่วนคุณภพฉบับเต็มมี 22 ตอน บทส่งท้าย + (อ่านฟรี 4 ตอนพิเศษ) 

- E BOOK ราคา 199 บาท 

- เล่มทำมือ 320 บาท ส่งฟรีพัสดุ  

เล่มจะแพงกว่าน้าา เพราะอีบุ๊คใช้ทุนไม่มาก ไรท์ตั้งราคาตามใจชอบได้ค่ะ ^//^ 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น