marcelen

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Chapter 24

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 676

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ต.ค. 2562 21:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 24
แบบอักษร

 

 

 

Chapter 24: ความฝัน หรือ ความจริง

 

 

“เจส~~~” ผมเรียกเธอด้วยน้ำเสียงเบาๆผมรู้ดีว่าเธอต้องการอะไรตั้งแต่ที่เธอทักทวงผมตอนจะเข้าห้องละแต่ผมแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องเพราะอยากรู้ว่าแม่ตัวดีจะทำไง แต่ก็ไม่คิดว่าเธอจะลงทุนทำถึงขนาดนี้พอเห็นเธอมายืนอยู่หน้าห้องนานมานทนไม่ไหวเลยตัดสินใจเปิดประตูดึงเธอเข้ามา...

“คือ...คุณแอลฉัน...ฉัน...” เธอยังคงพูดเสียงตะกุกตะกักในอ้อมกอดผมอยู่หน้าประตูที่ผมปิดไปแล้ว

“ว่า~~~”

“คือ...ฉัน...ฉันก็แค่มาขอกินน้ำ!!!” เจ้าตัวตะโกนออกมานั้นทำให้ผมเกือบจะหลุดขำออกมาให้ตายเถอะเธอนี่มันเด็กน้อยจริงๆไม่รู้หรือไงว่าการมาขอกินน้ำห้องผู้ชายดึกดื่นแบบนี้มันหมายความว่าไง

“งั้นเหรอ...โอเคงั้นไปห้องครัวกัน” ผมผละตัวออกจากเธอก่อนจะยักไหล่พูดเหมือนไม่สนใจอะไรทั้งๆที่เมื่อกี้แค่กอดเธอผมก็ขึ้นละ!!!! และ เหมือนว่าเธอจะรู้ตัวด้วยเจ้าตัวทองที่ตรงนั้นของผมอย่างยิ้มฝืนๆ...

ผมจึงเดินนำเธอไปที่ครัวก่อนจะหันไปเปิดตู้เย็นเพื่อเอาน้ำมาให้เธอแต่ในจังหวะนั้นเองจู่ๆแผ่นหลังอันเปลือยเปล่าของผมก็สัมผัสได้ถึงอายอุ่นจากด้านหลัง ผมชะงักเล็กน้อยกับสิ่งที่รู้สึก...เพราะว่าอายอุ่นที่ได้รับจากเธอมันคือการสัมผัสแบบเนื้อแนบเนื้อ!!!!!

“คิดถึงจังเลยค่ะ” เสียงตะกุกตะกักเมื่อกี้ของเธอหายไปมีเพียงลมหายใจอุ่นๆที่เธอโน้มตัวลงมากระซิบที่ข้างหูผม....!!!!!

“ไหนบอกว่าอยากดื่มน้ำไงเดี๋ยวจะเอาน้ำให้เนี่ย”

“ก็ใช้ไง...อยากดื่มน้ำ...จากตัวคุณ” สิ้นเสียงของเธอผมหูผึ่งทันทีรีบหันไปหาด้วยความหื่นกระหาย!!!! ก็คนมันอดอยากมาตั้งสองอาทิตย์นิใครจะไม่สนใจฟะ!!! แต่ทันทีที่หันไปผมก็ยิ่งต้องตาค้างกว่าเดิมเมื่อเธอถอนตัวออกจากผมแล้วไปยืนตรงหน้าร่างกายที่ไร้เสื้อผ้าของเธอมันช่าง!!! ล่อตาล่อใจเหลือเกิน!!!!! ความเป็นชายของผมยิ่งผงาดขึ้นมากกว่าเดิม ผมรีบกระโจนเข้าไปคว้าตัวเธอมากอดทันทีก่อนจะไม่พูดอะไรรีบโน้มตัวลงบดจูบริมฝีปากที่โหยหามาตลอดเวลาอย่างคิดถึง...

สัมผัสที่หอมหวนยังตรงตราตรึงใจความหอมหวานจากริมฝีปากของเธอยังคงดึงดูดผมอย่างไม่ลดละ ผมอุ้มเธอขึ้นมาด้วยสองแขนแกร่งก่อนจะค่อยๆพาเธอเดินออกจากห้องครัวไปแบบที่ไม่ยอมถอนจูบจากเธอสักนิด และ เหมือนจะไม่ใช้ผมคนเดียวที่ต้องการแบบนี้เพราะเธอก็เล่นไม่ยอมให้หน้าผมห่างจากเธอเลยแม้แต่นิดเดียว...อายอุ่นจากสัมผัสของเราทั้งสองก่อให้เกิดไฟรักที่กำลังเผาไหม้เราทั้งสองอย่างร้อนแรง บดรักที่แสนเผ็ดร้อนของเราก็ดำเนินขึ้นจวนจนถึงเช้าของวันต่อมา.....

 

07:00AM

 

 

ปุ๊ง~~~~~~

 

ผมลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงียและเหนื่อยล้าจากเหตุการณ์เมื่อคืน และ พึ่งได้หลับไปเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนเท่านั้น แต่ผมต้องมารู้สึกตัวเพราะแสงอะไรไม่รู้จู่ๆสว่างวาบออกมาจากตรงหน้าผม...

“อื้อออ...อะไรนะ” ผมลืมตาขึ้นมองไปรอบๆห้องด้วยความง่วงแบบสุดๆแต่ก็ไม่เห็นอะไรผมจึงนอนผมที่นอนตามเดิมแต่ก็นึกขึ้นได้ว่าเมื่อมาบางคนที่อยู่กับผมด้วยผมจึงเอื้อมมือออกไปหวังจะคว้าร่างของเธอเข้ามากอดอีกครั้งแต่ทุกอย่างก็ว่างเปล่า!!!! ผมยังคงคลำหาไปเรื่อยๆจนมือผมไปสัมผัสได้กับบางอย่าง....

แปะๆ แปะๆ

ความรู้สึกมันขนลุกยังไงไม่รู้คือมันหยาบๆ ผมไม่กล้าลืมตาไปมองจึงใช้แค่มือพยายามสัมผัสเจ้าสิ่งนั้นเพื่อที่จะได้รู้ว่ามันคืออะไร แต่ยิ่งสัมผัสความกลัวยิ่งเกิดขึ้นมามากมายจับใจ...ผมตัดสินใจลืมตาขึ้นอย่าฃกล้าๆกลัวๆก่อนจะสูดหายใจเช้าเฮือกใหญ่แล้วเปิดผ้าห่มออกอย่างทันที

พรึบ!!!

“อ๊ากกกกกก!!!!!!!!!!” ทันทีที่ผมเปิดผ้าห่มออกสิ่งที่ผมกลัวมันก็อยู่ตรงหน้าผม!!! ผมร้องตะโกนออกมาอย่างตกใจสองมือผมสั่นเทาด้วยความกลัวก่อนสติสัมปชัญญะทุกอย่างจะค่อยๆดับลงอย่างซ้าๆ...

‘ไม่นะ!! ฉันจะสลบในขณะที่ไอ้ตุ๊กแกบ้านี่อยู่บนเตียงไม่ได้’ แต่นี่ก็เป็นเพียงความคิดครั้งสุดท้ายก่อนทุกอย่างจะค่อยๆดับลงไปสู่ความมืดมิด....

 

 

~~~~~~~

 

 

แสงสว่างสีขาวสาดส่องมาที่ผมทำให้ผมต้องหรี่ตามองแสงนั้นอย่างไม่เข้าใจก่อนทุกอย่างจะค่อยๆสายชัดออกเป็นภาพอย่างแจ่มแจ้ง....เสียงเจื้อยแจ้วของผู้คนมากมายกำลังคุยกันดั่งสนั่นขึ้น และ นั่นก็ทำให้ผมหันไปมองรอบๆอย่างไม่เข้าใจก่อนจะนึกขึ้นได้ว่า....

“ฝันอีกแล้วสินะ! อะไรอีกว่ะเนี่ย” ผมยังคงมองบรรยากาศรายล้อมอย่างไม่เข้าใจคือที่ผมฝันคือผมงงมากว่ามันคืออะไร...แต่ครั้งนี้มันไม่ใช่แค่การเห็นภาพที่เห็นตัวละครสองสามตัวแต่มันกำลังสายภาพของผู้หญิงคนที่หนึ่งที่เหมือนเจสกำลังทำลายบางคนหลายเหตุการณ์ที่ผู้หญิงคนนั้นทำ....จนมาถึงเหตุการณ์สุดท้าย....

 

 

12:00PM

 

 

“เฮือก!!! แฮ่กๆ แฮ่กๆ” ผมสะดุ้งขึ้นมาด้วยความตกใจกับสิ่งที่เห็นในฝัน...

“คุณแอล!! เป็นอะไรหรือเปล่าค่ะ” แต่เสียงหวานๆของเขาก็ฉุดผมให้มีสติผมหันไปมองหน้าเธออย่างไม่เข้าใจก่อนน้ำตาผมจะค่อยๆไหลออกมาเอง....ผมไม่เข้าใจความรู้สึกตอนนี้เลยจริงๆว่ามันคืออะไร..

พรึบ!!!

“เจส...ให้ตายสิดีนะมันเป็นแค่ความฝัน” ผมดึงเธอเข้ามากอดอย่างตกใจสิ่งที่ผมฝันมันกำลังบีบหัวใจความเจ็บปวดของผู้ชายคนนั่นทำไมมันถึงบีบคั้นผมขนาดนี้นะ

“คุณแอลเป็นอะไรหรือเปล่าค่ะ”

“ขอฉันกอดเธออีกหน่อยนะตอนนี้...” ผมไม่ตอบคำถามของเธอทำแค่เพียงกอดเธอไว้...แต่ในขณะที่กำลังคิดเรื่องฝันบ้าๆนั่นอยู่จู่ๆผมก็นึกบางอย่างออก และ นั้นเองที่ทำให้ผมรีบดึงเธอกระโดดออกจากเตียง!!

พรึบ!!

“อร้ายยย!!! คุณแอล!!! เป็นบ้าอะไรของคุณเนี่ย!!!” ผมหันมามองหน้าเธอก่อนจะหันไปมองที่เตียงอย่างหวาดระแวง..

“มะ มะ เมื่อเช้า...ฉันเห็นตุ๊กแกอยู่บนเตียง!!!” คำพูดของผมทำให้เธอเบิกตากว้างอย่างตกใจ

“คะ คะ คุณเห็น?”

“อื้อ...ฉันเผลอไปจับมันด้วยเจส!!! ฉันไม่ได้กลัวหรอกนะฉันแค่ตกใจนะ” ให้ตายสิใครจะยอมให้เธอรู้กันฟะว่ากูกลัวตุ๊กแก!!!! เสียชื่อมาเฟียหมด!!!!

“เออ...คุณแอลตาฝาดหรือเปล่า”

“ไม่นะ!!! ฉันจำได้ว่าฉันตื่นมาจริงๆ”

“ฉันว่าคุณคงเหนื่อยละคิดไปเองมากกว่านะคะ” ผมขมวดคิ้วอย่างไม่เชื่อเท่าไหร่ว่าตัวเองจะตาฝาคก็เมื่อเช้าผมตื่นมาจริงๆถึงจะง่วงนอนมากแต่ก็ยังจำได้!!!

“ฉันว่าอย่าคิดมากเลยค่ะ เราไปอาบน้ำกันดีกว่ามั้ยไหนคุณบอกว่าจะพาฉันไปเที่ยวไง” แล้วเจสก็พูดขึ้นผมก็พยักหน้าตามอย่างเข้าใจแต่ในใจมันก็คาใจจริงๆว่าผมจะตาฝาดได้ไงในเมื่อผมเห็นจริงๆเต็มสองตา!!!

‘นั้นมันความฝันจริงๆนะเหรอ...ทั้งสองเรื่องนั้นคือความฝันที่บังเอิญจะมาพร้อมกันจริงๆนะเหรอ’

 

 

 

อ๊ากกกไรท์มาแล้ววววงานเยอะท่วมหัวใจจะขาดแต่เจียดเวลามาหาทุกคนเพราะคิดถึงแต่ตอนนี้ขอไม่มีเลิฟชีนนะและค่อนข้างจะมาน้อยแต่ก็มานะอิอิ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น