เรบิญ่า/ดาราวลี/สิปาหนันต์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 6/2 เสียดาย

ชื่อตอน : ตอนที่ 6/2 เสียดาย

คำค้น : บัวบงกช,ชยากร,วิวาห์เร่รัก,ผู้หญิงหิวเงิน,เอาตัวเร่ขาย,ปากร้าย,เอาแต่ใจ,ไม่ยอมคน,

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 874

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ต.ค. 2562 10:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 6/2 เสียดาย
แบบอักษร

การแต่งงานต้องมีอะไรบางอย่างแอบแฝงโดยที่บัวบงกชไม่ยอมเปิดเผย และเขาไม่ปักใจเชื่อเด็ดขาด ที่ผ่านมาไม่เคยเห็นเธอคบผู้ชายคนไหนมาก่อน 

“ขอบคุณสำหรับทุกอย่างค่ะคุณรุต ที่เมตตาและให้โอกาสมาโดยตลอด คุณคือเจ้านายที่บัวรักและเคารพที่สุดค่ะ” 

มันคือคำพูดที่ดีที่สุดที่จะพูดกับเขาในตอนนี้ เธอไม่อยากพูดอะไรไปมากกว่านี้เกรงว่ามันจะบั่นทอนจิตใจของเขาให้ปวดร้าวเปล่า ๆ จึงอยากตัดปัญหาทุกอย่างและควรเว้นระยะห่างกับเขาเพียงเจ้านายและลูกน้องเท่านั้น 

“เมื่อไหร่บัว” 

“เร็ว ๆ นี้ค่ะ” เธอตอบเสียงแผ่วเมื่อเห็นสีหน้าของเขา “ขอโทษด้วยนะคะที่บัวเพิ่งจะมาบอก เพราะเห็นว่าคุณรุตยุ่ง ๆ มันอาจจะรวดเร็วไปหน่อย แต่บัวก็อยากให้คุณรุตไปร่วมงานนะคะ” 

“เขาเป็นใคร? ทำไมคุณถึงต้องรีบแต่งขนาดนี้ด้วยหรือว่าคุณมีอย่างอื่นปิดบังผม” 

วิศรุตคาดคั้น เมื่อไม่เคยรู้มาก่อนว่าบัวบงกชมีแฟนเป็นตัวเป็นต้นและถึงขั้นจะแต่งงาน 

“ที่จริงบัวทราบมาตั้งนานแล้วค่ะ และก็วุ่นอยู่กับการเตรียมงาน คุณรุตสบายใจได้บัวไม่มีอะไรปิดบังแน่นอนค่ะ” 

บัวบงกชเลี่ยงที่จะไม่บอกว่าที่เจ้าบ่าว เพราะวิศรุตเป็นคนกว้างขวาง หากรู้ว่าเธอปิดบังเหตุผลที่แต่งงานอยู่ละก็ มันอาจจะไม่จบเพียงแค่นี้ ผู้ชายอย่างเขามักจะเอาชนะเสียด้วย จึงต้องรีบตัดไฟเสียแต่ต้นลม 

“ผู้ชายคนนั้นคงสำคัญกับคุณมากสินะ แต่ท่าทางคุณไม่ตื่นเต้นเต้นเลย” วิศรุตสังเกตสีหน้าของหญิงสาว 

“เขาคือคนที่บัวเลือกที่จะใช้ชีวิตด้วยค่ะ บัวตัดสินใจแล้ว ไม่เปลี่ยนใจค่ะ” 

เธอจะกล้าบอกได้อย่างไรว่าเธอแต่งเพราะความจำเป็น หากพูดไปเธอเป็นผู้หญิงมีแต่เสียกับเสีย อะไรที่เลี่ยงได้และไม่ทำให้เกิดความเสียหายกับเธอและครอบครับก็ต้องทำ 

“ถ้าคุณเลือกแล้ว ขอให้คุณมีความสุขนะบัว” 

“ขอบคุณค่ะคุณรุต” 

เธอฝืนยิ้มให้อีกฝ่าย เพราะรู้อยู่แก่ใจดี ว่าเธอก็ไม่ต่างจากแมงเม่าบินเข้ากองไฟเท่าไหร่นัก เธอไม่กล้าคาดหวังอะไรกลัวว่าจะเจ็บปวด เพราะที่ทำก็เพื่อครอบครัวเท่านั้น 

อาหารมื้อเที่ยงดูจืดไปสำหรับวิศรุต เขาทานไม่ลงจริง ๆ หากรู้แบบนี้แล้วเขาคงตระครุปเธอไปตั้งนานแล้ว ไม่ปล่อยให้เธอมีโอกาสได้แต่งงานแน่ ๆ ที่สำคัญต้องสืบให้ได้ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร ถึงได้ชิงตัดหน้าชนิดที่เขาตั้งตัวไม่ทัน 

“ถ้าคุณยกเลิกงานแต่งก็ยังไม่สายนะบัว คุณอยากได้อะไร ต้องการอะไร ผมยอมทั้งนั้น คุณทำเพื่อผมได้ไหม” 

เขาไม่เคยร้องขออะไรจากผู้หญิงคนไหนมาก่อน แต่กับบัวบงกชเขายอมเป็นคนขี้ขลาด! 

เธอยิ้มให้เขาอย่างจริงใจ “บัวคงทำแบบนั้นไม่ได้หรอกคะ ทุกอย่างเตรียมไว้หมดแล้ว” 

“คุณแน่ใจนะบัว ว่าคุณแต่งงานเพราะรักผู้ชายคนนั้น แม้คุณไม่บอกผมว่าเขาเป็นใครก็ตาม” 

“บัวไม่อยากปิดบังอะไร เพราะยังไงคุณรุตก็รู้อยู่ดี แต่บัวอยากให้คุณรุตสบายใจมากกว่าค่ะ” 

หญิงสาวรู้สึกสงสารวิศรุตจับใจไม่คิดว่าเขาจะจริงใจกับเธอได้มากมายถึงเพียงนี้ แต่ในภาวะเช่นนี้เธอจะพูดอะไรมากไม่ได้ เพราะเกรงจะเสียไปถึงครอบครัว แม้มันจะไม่ได้สวยงาม ดีเลิศอะไร แต่มันไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว จะชอกช้ำจะเจ็บปวดสักปานใด เธอก็จะอดทนจนถึงที่สุด 

เสียงข้อความโทรศัพท์ของบัวบงกชดังขึ้น เมื่อว่าที่พ่อสามีบอกว่าชยากรจะมารับเธอไปลองชุดเจ้าสาวในวันนี้ แวบนั้นทำให้เธอใจหายนิด ๆ ที่ต้องเจอหน้าเขาอีกครั้ง แต่จะทำยังไงได้เล่าในเมื่อมันคือสิ่งทีเธอเลือกแล้ว 

“อย่างน้อยผมก็จะได้สบายใจ ว่าคุณเจอคนที่ดี” 

“ข้อนั้นคุณรุตไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ บัวตัดสินใจและคิดดีแล้วค่ะ” 

เธอฝืนยิ้มให้ชายหนุ่มตรงหน้า แม้ภายในใจจะไม่ได้รู้สึกอย่างที่พูดก็ตาม ไม่รู้ว่าพอแต่งงานแล้วจะต้องเจออะไรอีกบ้าง ชีวิตของเธอเหมือนยืนอยู่ปากเหว หากก้าวพลาดลงไปเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสปีนขึ้นมาได้อีกหรือเปล่า 

“ถ้ามีอะไรให้ผมช่วย ผมยินดีทุกอย่างนะบัว” 

เธอยิ้มให้อีกฝ่ายเล็กน้อย ก่อนจะมองนาฬิกาบนข้อมือ และเอ่ยขึ้น “บัวว่าเรากลับกันเถอะคะ พอดีบัวมีงานค้างอยู่บนโต๊ะยังเคลียร์ไม่เสร็จ” 

อีกฝ่ายพยักหน้ารับรู้เบา ๆ เท่านั้น เพราะความผิดหวังทำให้เขานั่งทานเงียบ ๆ โดยที่ไม่ได้พูดคุยอะไรเท่าไหร่นัก ความรู้สึกที่มีเคยมีต่อหญิงสาวตรงหน้าด้วยความเสน่หามันพังทะลาย และเธอยังทำให้เขาปวดร้าวอย่างแสบสัน 

“ผมอิ่มพอดีเลย ถ้างั้นกลับออฟฟิศกันเถอะ ช่วงบ่ายผมมีประชุม”  

บัวบงกชสัมผัสได้ถึงความเย็นชาของอีกฝ่าย หลังเธอบอกเรื่องแต่งงานเขาก็มีท่าทีเปลี่ยนไป ที่ผ่านมาความจริงใจที่เขามีให้ก็ทำให้เธอรับรู้ได้ว่าเขารู้สึกอย่างไรต่อเธอ แต่เธอไม่มั่นใจในตัวเขาอยู่ดี เพราะเรื่องอื้อฉาวของเขามากระทบหูให้เธอได้ยินอยู่บ่อย ๆ และนั่นเป็นเหตุให้เธอไม่ยอมปันใจให้ จนเกิดเรื่องในครอบครัวและตัดสินใจแต่งงาน 

พอกลับจากทานข้าวกลางวันบัวบงกชก็นั่งทำงานโดยที่ไม่มีโทรศัพท์ของวิศรุตโทรมาหาเช่นทุกวัน และนั่นทำให้เธอเริ่มวางตัวลำบากเสียแล้ว แต่ก็ต้องทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด ไม่มีใครรู้เงื่อนไขการแต่งงานระหว่างเธอกับชยากรแม้แต่บิดาก็ไม่มีวันรู้ หลังแต่งงานไม่รู้จะต้องเจออะไรบ้าง ผู้ชายใจร้ายคนนั้นไม่มีวันที่เธอจะร่วมชีวิตไปจนตาย ยังไงต้องดูแลตัวเองไม่ให้พลาดท่าเสียทีกับผู้ชายไร้หัวใจเด็ดขาดอย่างชยากร 

การแต่งงานที่เกิดจากความไม่เต็มใจของฝ่ายชาย นั่นคือข้อเสียเปรียบและลำบากใจที่สุด พอได้รู้จักกันเธอถึงสัมผัสได้ว่าทุกอย่างในชีวิตกำลังจะเปลี่ยนไป และอาจจะเกิดรอยร้าวและนำพาไปสู่ความทุกข์หลังจากที่เธอแต่งงาน! 

บางทีการแต่งงานมันอาจจะทำให้ก้าวพลาดไปทั้งชีวิตแต่เธอไม่มีทางเลือก! 

เสียงโทรศัพท์มือถือของเธอดังขึ้น พอเห็นเบอร์ที่ไม่คุ้นทำให้เธอเข้าใจว่าน่าเป็นชยากร ก่อนจะกดรับสาย 

“สวัสดีค่ะ…บัวบงกชพูดสายค่ะ” 

“ผมกรกฎ เลขาคุณกรครับ ผมมารับคุณบัวไปลองชุดเจ้าสาวครับ” 

พอปลายสายไม่ใช่ชยากรทำให้เธอเบาใจ เมื่อชายหนุ่มให้เลขาส่วนตัวพาเธอไปลองชุดแต่งงาน การกระทำของเขาไม่ได้ให้เกียรติเธอสักนิด  เขาทำแบบนี้ก็เท่ากับดูถูกกันชัด ๆ แต่เธอจะไปเรียกร้องอะไรได้เล่าเมื่อเป็นฝ่ายเสียเปรียบ 

“ไม่เป็นไรค่ะ รบกวนเปล่า ๆ บัวขอแผนที่ที่ร้าน แล้วไปเจอกันที่นั่นก็แล้วกันค่ะ” 

ปลายสายอึกอัก หญิงสาวจึงเอ่ยขึ้นทันที “ส่งรายละเอียดมาให้บัวแล้ว เย็นนี้เจอกันที่ร้านค่ะ” 

“จะดีหรือครับคุณบัว” ปลายสายเอ่ยอย่างเกรงใจ 

“บัวมีประชุมด่วน เจอกันที่ร้านนะคะ” 

 พูดจบหญิงสาวก็รีบวางสายทันที โดยไม่ให้อีกฝ่ายมีโอกาสได้เอื้อนเอ่ยอะไร เมื่อชยากรไม่เต็มใจตั้งแต่แรก เธอก็ไม่ควรเรื่องมาก ทุกอย่างจะได้จบ ๆ กันไป 

++อัพให้อ่านกันต่อแล้วจ้าาา บัวบงกชต้องทำใจยอมรับขนาดไหนกับสิ่งที่เกิดกับตัวเอง.....ฝากติดตามด้วยนะคะ++ 

ความคิดเห็น