Natthanun

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 26

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ต.ค. 2562 10:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 26
แบบอักษร

 

ตัดมาตอนเช้า ฉันลุกขึ้นจากที่นอนเข้าไปอาบน้ำแปรงฟันแล้วออกมาแต่งตัวเตรียมไปทำงาน ฉันเดินลงบันไดมาชั้นล่างมองเห็นคุณปู่ พี่ดิว กำลังนั่งคุยอยู่กับใครอีกคนที่เห็นเพียงด้านหลัง ส่วนยัยขิงคงออกไปกับหมอเตชินแล้ว ฉันไม่ได้สนใจคนที่นั่งคุยกับคุณปู่จึงรีบสาวเท้าเดินลงอย่างรวดเร็วด้วยความดีใจที่ได้เจอท่าน

 

"คุณปู่.."

 

"หลานปู่ค่อยๆเดินลงสิ..อย่ารีบ..เดี๋ยวจะสะดุดเอา..เรากำลังท้องกำลังไส้อยู่นะ.."

"ค่ะ.."

 

คุณปู่หันมามอง ก่อนจะเอ็ดฉันเล็กน้อย ฉันหน้าสลดลงทันที แต่ก็ทำตามที่ท่านบอกอย่างว่าง่าย ค่อยๆเดินลงทีละนิดจนพ้นขอบบันไดขั้นสุดท้าย แล้วเดินตรงไปหาท่านนั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆพี่ดิวก่อนจะยกมือขึ้นไหว้ผู้ใหญ่ตรงหน้า อีกคนคือรุ่นน้องของคุณปู่นั่นเองค่ะแทนชื่อว่า คุณอาสินธร หน้าตาดูคล้ายๆใครบางคนที่ฉันเคยรู้จัก

 

"นี่หนูมิลล์ ลูกสาวของบดินทร์ใช่ไหมครับ.." รุ่นน้องของคุณปู่เอ่ยถามท่านพลางหันมามองหน้าฉัน

"อืมม.." คุณปู่พยักหน้าให้

"สวยขนาดนี้..ถึงว่าล่ะ..เจ้าสะ..เอ่อ..คงจะสวยได้แม่ล่ะสิ..แล้วหลานในท้องกี่เดือนแล้ว.." รุ่นน้องของปู่กำลังจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ต้องหยุดชะงักเปลี่ยนคำพูดต่างจากเมื่อสักครู่ เพราะฉันสังเกตุเห็นคุณปู่จ้องตาเขม็งเลยทีเดียว คงต้องมีความลับอะไรกันแน่ๆ

 

"เข้าสี่เดือนแล้วค่ะ.."

"แล้วรู้เพศหรือยัง.."

"ยังค่ะ..อีกสองอาทิตย์หมอนัดซาวด์ค่ะ.."

"อืมๆ.."

 

พอรุ่นน้องของคุณปู่พูดจบ คุณปู่จึงหันมาบอกกับฉันแล้วก็พี่ดิว

 

"วันนี้เราสองคนไม่ต้องเข้าบริษัทหรอกนะ..ปู่กับไอ้สิน(อาสินธร)..ขอไปเคลียร์ปัญหาส่วนตัวกันก่อน..แล้วก็อยู่แต่ที่บ้านห้ามออกไปไหนเด็ดขาด.."

"ค่ะ../ค่ะ.."

"ป่ะ..ไอ้สิน"

"ครับ.."

 

คุณปู่หันมาบอกกับฉันและพี่ดิวด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ฉันกับพี่ดิวหันมามองหน้ากันก่อนจะพยักหน้าตอบตกลงตามคำสั่งของท่าน แล้วท่านกับรุ่นน้องของท่านก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินออกจากบ้านไป

 

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

《Sing》

 

เวลาผ่านมาเกือบสามอาทิตย์แล้ว ผมได้แต่เฝ้ารอตามคำสั่งของป๊า จากที่อาเจียนในตอนเช้าทุกวันตอนนี้ก็ค่อยหายแล้ว จนมาวันนี้ป๊าได้บอกกับผมว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี ผมก็ยิ้มออกขึ้นมาทันที แต่คุณลุงเดชฝากบอกให้ผมเข้าพบช่วงบ่ายวันนี้โดยไม่ต้องพาลูกน้องไปด้วย ผมเตรียมใจไว้แล้วครับว่าต้องเจอกับอะไร

 

"จะสู้หรือจะถอยล่ะ.."

"มาถึงขนาดนี้แล้ว..ผมไม่ถอยหรอกครับป๊า.."

"ดี..!!"

 

ช่วงบ่ายของวันผมขับรถมาจากบริษัทตรงไปยังบ้านของคุณลุงเดช ในขณะที่ขับรถเข้าไปในบ้านท่านก็ขนลุกแล้วครับ ผมลงจากรถเดินตรงเข้าไปในบ้าน แต่ต้องหยุดชะงักเพราะเสียงปืน

 

ปัง..!!

ผมมองไปด้านในบ้านเห็นคุณลุงเดชถือปืนกระบอกหนึ่ง ยิงมาตรงด้านหน้าผม

 

"มาทำไม..!" เสียงของท่านทำผมสะดุ้งเลยครับ

"มาตามคำสั่งครับ.."

"แล้วรู้หรือเปล่าว่าต้องเจอกับอะไร.."

"ครับ..!"

"ดี..! ไอ้ก้อง ไอ้จักร เอาตัวไปด้านหลังจัดการตามที่ฉันสั่ง.."

"ครับ.!/ครับ.!"

ลูกน้องของท่านเดินตรงมาหาผม ก่อนจะนำตัวผมไปทางด้านหลังบ้าน เป็นสนามฝึกซ้อมสำหรับลูกน้องของท่าน พอเดินมากลางสนามสองคนนั้นจึงพูดอะไรเล็กน้อยก่อนจะลงหมัดมาที่หน้าหล่อๆของผม

 

"ขอโทษนะครับ..ผมทำตามหน้าที่.."

 

ผัวะ..ผัวะ..

 

ทั้งสองคนเตะต่อยผมโดยไม่ยั้งมือ ผมไม่คิดสู้หรอกครับเพราะผมรู้อยู่เต็มอกว่าเพราะอะไร จนร่างของผมลงไปกองอยู่ที่พื้นเรียบร้อยแล้ว และเริ่มได้กลิ่นคาวเลือดของตัวเอง ไม่มีท่าทีที่ทั้งสองจะหยุดเลย

 

ตุบ ตับ ผัวะ

 

ตุบ ผัวะ ผัวะ ผัวะ

 

ผัวะ ผัวะ ตุบ

"อัก..อึก.."

 

แล้วผมก็สลบไปตอนไหนไม่รู้ครับ ลืมตาขึ้นมาก็เห็นแสงไฟบนเพดานห้องสีขาว ด้านข้างมีสายน้ำเกลือห้อยอยู่ ผมจะขยับตัวก็ไม่ได้เพราะมันรู้สึกเจ็บไปหมด

"โอ้ยย.."

"ตื่นแล้วหรอลูก.."

"ม๊า.." ผมค่อยๆหันไปมองตามเสียง เห็นม๊าผมนั่งอยู่ที่โซฟา ก่อนที่ท่านจะรีบลุกมาหาผม

"ผมยังไม่ตายใช่ไหมครับ.."

"ก็เกือบไปแล้วล่ะ.." เสียงป๊าดังมาจากทางประตูห้อง

"หมัดหนักกันชะมัดเลยครับ.."

"อ่ะ..พี่เดชฝากมาให้..อาทิตย์หน้า..ป๊าจะขึ้นไปเคลียร์ธุระกับพี่เดช..แล้วก็จะไปดูหน้าลูกสะใภ้ป๊าสักหน่อย..แกเองก็รักษาตัวให้หายก่อน..หลังจากนี้ก็จัดการเอาเอง..ป๊าช่วยได้เท่านี้ล่ะ.." ท่านยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งมาให้ผม

 

"ขอบคุณมากครับป๊า.." ผมเปิดดูกระดาษแผ่นนั้นคุณลุงเดชเขียนไว้ว่า

"ฉันจะให้โอกาสแก้ตัว และหวังว่าจะไม่ทำให้หลานสาวของฉันเสียใจอีก" แล้วตามด้วยเบอร์โทรและที่อยู่ที่อังกฤษ ผมยิ้มออกมาพลางมองไปที่ป๊ากับม๊าที่ตอนนี้ท่านสองคนก็ยิ้มไปกับผมเช่นกัน

"ม๊าอยากเจอลูกสะใภ้แล้ว..รีบๆพามาหาม๊านะ.."

"ครับม๊า.."

"แล้วแกควรตัดตัวปัญหาอีกคนออกจากชีวิตแกด้วย.คงรู้นะว่าใคร.." ป๊าคงหมายถึงแพร ช่วงนี้เธอก็ไม่ได้ติดต่อผมมาเลย แต่ผมไม่ได้สนใจอะไรเธอหรอกครับ คนที่ผมสนใจในตอนนี้มีเพียง มิลล์ คนเดียว

 

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น