คณานางค์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 10: คน(เคย)ใจร้าย [2]

ชื่อตอน : บทที่ 10: คน(เคย)ใจร้าย [2]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.9k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ต.ค. 2562 17:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 10: คน(เคย)ใจร้าย [2]
แบบอักษร

 

 

อนงค์กลัวสายตาเด็กคนนั้นรีบรุดกายเข้ามาในห้องนั่งเล่นคลานเข่าจะฟ้องเจ้านายที่ตนเองเคารพรักทว่าคุณภพกลับติดคุยโทรศัพท์ตนเองจึงไม่มีเวลาฟ้อง อ้ำๆ อึ้งๆ นานมากกระทั่งเขาวางสายเห็นจังหวะจะรายงานแต่ช้าไปซะแล้วเพราะยัยเด็กคนนั้นเดินผ่านตัวเองเข้ามาอุ้มคุณหนูน้อย อนงค์ไม่พอใจ ทำหน้าตาฮึดฮัดขัดใจกระทืบเท้ารีบเดินหลบออกไปปล่อยให้ยมกับรณภพงง 

“จะแปดโมงแล้วเรารีบไปกันเถอะเดี๋ยวรถติด” 

“ค่ะ ปะ น้องยม ไปขึ้นรถกัน” คุณแม่ยังสาวยิ้มแย้มเมตตาเด็กรับใช้ ให้น้องถือกระเป๋าตามหลังตนเองออกมาข้างนอก เราขึ้นมานั่งบนสปอร์ตคาร์คันหรูสองประตูสี่ที่นั่ง รณภพรอให้ทุกคนนั่งสบายแล้วก็ขับออกไปช้าๆ ไม่เร็วเหมือนเวลาขับคนเดียว เขาไม่ชอบใช้คนขับรถ ขับเองจะไปไหนก็ได้สะดวกสบาย แต่ก็มีหงุดหงิดบ้างช่วงรถติด ติดไฟแดงครั้งไหนเขาคอยแอบมองเฟื่องลดาหันหลังไปคุยกับลูก ภพ มึงอย่าบ้า เขาตบหน้าตัวเองในใจ 

คนขับรถระดับวีไอพีพาพนักงานการตลาดตำแหน่งเล็กๆ มาส่งถึงหน้าบริษัท พนักงานแถวนั้นหันมองเป็นแถบแล้วซุบซิบกับเพื่อน เราทุกคนต่างเฉยเพราะถูกนินทาจนชินแล้วโดยเฉพาะเฟื่องลดา หล่อนเข้ามากอดหอมลูก “เจอกันตอนเย็นนะครับ คุณแม่ขอไปทำงานก่อน อยู่กับพี่ยมนะลูก พี่ยมครับ ฝากกัปตันด้วยน้า” 

“ได้ค่ะ มามะ พี่ยมจะพาคุณหนูไปหาคุณย่านะครับ” ต้องช่วยกันตะลอมเพื่อป้องกันไม่ได้เด็กชายร้องไห้ 

“ร้องทำไมครับ คุณพ่อก็อยู่ตรงนี้ เห็นไหม” ชี้นิ้วไปทางคนขับรถ เขาฉีกยิ้มกว้างช่วยตะลอมอีกแรงลูกจึงกลับมาสดใส 

จะถึงเวลาเข้างานแล้วเฟื่องลดายึกๆ ยักๆ ไม่ยอมไป แอบมองเขาแล้วยกมือไหว้โดยไม่ได้พูดอะไรเลยว่าตนเองไหว้ทำไม 

ก็… นี่เป็นครั้งแรกที่เขาให้ติดรถมาบริษัทด้วย 

เฟื่องลดาเดินเข้ามาในบริษัทด้วยใบหน้าที่สดใสและมั่นใจมากขึ้น หล่อนสวมเสื้อผ้าชุดใหม่ ดูแลหน้าตา ทรงผมให้ดูดีที่สุด ในบริษัทไม่ว่าจะเป็นพนักงานประจำออฟฟิตหรือพนักงานออกประจำไซต์ก่อสร้างแทบไม่มีใครไม่รู้จักหล่อน คนเขานินทากันให้แซดว่าปล่อยท้องจับท่านรองฯ ชินแล้ว อยากด่าอะไรก็เชิญได้ เฟื่องลดาใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ในแผนกตัวเองตั้งใจทำงานให้ดีที่สุด เวลากินข้าวก็ไปกินกับพี่ในแผนกเดียวกันที่อาจมีบ้างนินทาหล่อนลับหลัง พนักงานออฟฟิตเป็นที่หนึ่งการเม้าท์มอยเรื่องชาวบ้าน 

“สวัสดีค่ะพี่จิ๊บ พี่หญิง สวัสดีค่ะหัวหน้า คอนเท้นส์ออนไลน์วันนี้เฟื่องเขียนมาแล้วนะคะลองตรวจแล้วอัปลงเว็บบริษัทได้เลย” มาถึงก็ทักทายพี่ๆ แล้วก็ยื่นแฟรชไดส์ไปให้หัวหน้าต้น พี่ๆ ทุกคนไม่มีใครรับไหว้เลยมัวแต่มองหล่อนหัวจรดเท้า เท้าจรดหัว เพราะถือว่านานแล้วที่หล่อนไม่ได้ใส่ใจจะดูแลตัวเอง 

หัวหน้าต้นกะพริบตาแรงๆ เรียกสติ “จ้ะ เดี๋ยวพี่ตรวจ” 

“เอ่อ… วันนี้อากาศดีจังเลยนะจ๊ะ ท้องฟ้าสดใส” 

“ฝุ่นเยอะจะตายไปค่ะพี่จิ๊บ” ตอบกลับด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแกล้งไม่เข้าใจนัยยะแฝงในประโยคนั้น ยังไม่ถึงเวลาเข้างานหญิงสาวเข้าครัวไปชงกาแฟกลับมานั่งจิบที่โต๊ะขณะนั้นหมิงเพิ่งจะมาถึงบริษัทเกือบเข้างานช้า วิ่งเข้ามาหอบแฮ่กๆ อยู่โต๊ะใกล้กัน วิ่งมาจากอโศกหรือไงถึงลิ้นห้อยขนาดนั้น เกิดตลกจึงทำหน้ากวนใส่ ยัยหมิงมองมาแว็บเดียว เมินหนี แล้วหันกลับมามองอีกให้ชัด 

“ต๊าย! ตัดผมใหม่ซะสั้นเลยนะ จำไม่ได้ นึกว่าใครเอาหมาพันธุ์พุดเดิ้ลมาปล่อยทิ้งไว้ในบริษัท ถ้ามัดจุกหน่อยนี่ใช่เลย” 

“ไม่น่าปากไม่ดีเลยนะเพราะปกติก็แทบไม่มีใครอยากคบเธออยู่แล้ว ดาด้าถูกไล่ออกไปสัปดาห์ก่อน สัปดาห์นี้คงจะเป็นคิวเธอล่ะมั้ง” ยักคิ้วหลิ่วตาใส่ยัยหมิงที่เริ่มสติแตกดีที่หัวหน้าเข้ามาแจ้งกำหนดประชุมย่อย หมิงจึงไม่มีโอกาสจะตอบโต้ ใครด่ามาหล่อนจะด่ากลับให้เรียบเลยคอยดู ก็บอกแล้วว่าจะเปลี่ยนตัวเองให้เป็นเฟื่องคนใหม่ หล่อนจะไม่ยอมอ่อนแอให้ใครเห็นอีก 

 

 

 

 

 

ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่านนะคะ  คุณภพใกล้จะนิสัยดีแล้วน้าา ^//^ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น