ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เจอกันครั้งเเรก

ชื่อตอน : เจอกันครั้งเเรก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 251

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ต.ค. 2562 12:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เจอกันครั้งเเรก
แบบอักษร

"" หิวจังเลยย นามิหาอะไรให้กินหน่อยสิ "" ลูฟี่พูดขึ้นเสียงดัง ทำให้สมาชิกในกลุ่มที่มีอยู่น้อยนิดนั้นตกใจ

"" ฉันก็หิวเหมือนกัน พวกเราทั้งหมดนี้ยังไม่ได้กินอาหารกันตั้งเเต่เมื่อวาน โซโลหาอะไรให้พวกฉันกินหน่อยสิ "" นามิหันไปมองเพื่อนหนุ่มหนึ่งในสมาชิกกลุ่มที่มีนิสัยเย็นชาที่สุดในกลุ่ม

"" เห็นไหมล่ะฉันบอกพวกนายเเล้วว่าให้หาพ่อครัวสักคนมาอยู่บนเรือของพวกเรา "" โซโลพูดขึ้นเเละหันไปมองตรงเรือร้านอาหารข้างหน้า

"" นั้นๆ ร้านอาหารนะ ปหาอะไรกินกันสักหน่อยไหมคับ กัปตัน "" โซโลพูดขึ้นอีกครั้ง เเละชี้นิ้วไปทางร้านอาหารตรงหน้า

ลูฟี่เเละนามิไม่รอช้ารีบลงจากเรือเเละตรงไปทางเรือร้านอาหารนั้นทางที

ลูฟี่ตรงเข้าไปเเละสั่งอาหารอย่างมากมาย เเละนามิที่กำลังดูอาหารด้วยสายตากระหายอย่างที่สุด

"" สั่งอาหารหน่อยครับ "" ลูฟี่ตระโกนบอกพนักงานที่ออเดอร์ให้เดินมาที่โต๊ะของพวกเรา

สักพักพนักงานชายคนหนึ่งก็เดินมา

ทางด้านซันจิ

ร้านอาหารเเห่งนี้เป็นร้านอาหารชื่อดังที่ใครที่อยู่เเถวนี้ก็ต้องรู้จัก เพราะทั้งรสชาติอาหารที่อร่อยเเล้วพนักงานที่นี้ยังมีเเต่คนหน้าตาดีๆ ทั้งสวยทั้งหล่อยกันทั้งนั้น

วันนี้ก็เป็นอีกวันหนึ่งที่คนเต็มร้านเหมือนทุกๆวัน เเต่วันนี้มีอะไรที่เเปลกไป เพราะทั้งลูกค้าที่มานั้นหน้าตาไม่เหมือนคนเเถวนี้เอาสะเลย

เเล้วจู่ๆก็มีชายคนหนึ่งที่ใสหมวกฟางเดินเข้ามาในร้านพร้องกับหญิงสาวที่สวยมากๆเดินตามมา เธอคนนั้นสวยมากจนทำให้สายตาคนในร้านทั้งเด็กวัยรุ่นเเละผู้ใหญ่ หันไปมองเป็นทางเดียวกัน

เเล้วคนที่เดินตามหลังของเธอเข้ามานั้นเป็นคนที่หน้าตาไม่เป็นมิตรเอาสะเลย สงสัยอึไม่ออกละมั้ง5555

"" สั่งอาหารหน่อยคับ "" เสียงชายคนนั้นที่ใสหมวกฟางดังขึ้น

"" ไปสิซันจิ รออะไรลูกค้ารอนานเเล้วนะ "" พนักงานรุ่นใหญ่ในร้านบอกผม

"" ได้คับ ""

ระหว่างทางที่เดินไปนั้นก็มีสาวๆสวยๆให้มองเยอะ เเต่จุดหมายของผมตอนนี้คือเธอคนนั้น ผมจะจีบเถอะให้ได้เลยคับ

เเต่ตอนที่เดินไปถึงโต๊ะนั้นผมก็ต้องชงักกับสายตาของชายหัวเขียวคนนั้น เพราะเหตุอันใดก็ไม่รู้เหมือนกัน

"" คุ คุณลูกค้า อยากรับอาหารอะไรดีคับ ทางร้านเรามีอาหารที่ได้รับความนิยมอย่างมากมาย ทะ ทั้งหูฉลามอบลาวา เนื้อไดโนเสาร์ภูเขาไฟ เเละเเมวเย็นตาโฟ คุ คุณลูกค้าจะรับอะไรดีคะ คับ "" เราจะพูดติดขัดทำไมว่ะเนี้ย เเละทำไมหัวใจเย็นเเรงขนาดนี้

"" ชื่ออาหารก็ไม่น่ากินเเล้ว ลูฟี่ฉันขอออกไปจากร้านนี้ก่อนล่ะ "" ชายหัวเขียวพูดเเละทำการจะเดินออกไปจากร้าน

 

"" ขอโทษนะคับท่านลูกค้าสมองทึบ ชื่ออาหารที่ทางร้านเราตั้งขึ้นมานั้นเป็นเพียงการสมมุติเท่านั้น อย่าโง่คับบ ""

"" นายว่าใครไอ่คิ้วม้วน ""

"" ก็ว่าคุณเเละคับ นายสมองทึบ ""

"" โอ๊ย อย่าทะเลาะกันจะได้ไหมเนี้ย "" หญิงสาวเพียงคนเดียวเอ่ยขึ้นมา เเละหันไปด่าเพื่อนหัวเขียวของเธอ

"" ต้องขอโทษด้วยนะค่ะ ที่เพื่อนฉันมันพูดสิ่งที่ไม่ดีออกไป ต้องขอโทษด้วยจริงๆนะค่ะ "" หญิงสาวสวยพูดขอโทษเเทนเพื่อน ทำไมชั่งเป็นคนดีอย่างนี้กันนะ ต่างจากเพื่อนของเธอ

"" ไม่เป็นไรคับ เเล้วท่านลูกค้าจะรับอะไรดีคับ "" ผมก็ยังทำหน้าที่ของตัวเองอยู่ ไม่ได้เเสดงท่าทางโกรํนายหัวเขียวคนนั้นออกมาเลย

การสั่งอาหารเป็นไปได้อย่างราบรื่น

"" เเค่นี้เเหละค่ะ ""

"" คับผม งั้นรอสักครู่นะคับ "

ผมที่กำลังจะเดินไปยังหลังร้านเพื่อทำอาหารตามที่ได้รับออเดอร์มา

เเต่จู่ๆก็มีเสียงโวยวายอะไรสักอย่างจากด้านหลัง ผมเลยหันไปดูสักหน่อย ว่าไอ่คนที่มันโวยวายเนี้ยมันโวยวายเรื่องอะไรกัน

"" ทหารเรือมา ทุกคนหนีเร็ว "" โจรสลัดคนหนึ่งตระโกนขึ้น ทำให้เหล่าโจรสลัดที่อยู่ในร้าน ต่างพากันหนีเพราะกลัวจะถูดจับ

"" ซันจิไปเครียสิ ทหารเรือมาอีกเเล้วนะ "" รุ่นพี่พ่อครัวสั่งผมให้ไปทำ เเต่ที่จริงถ้าพี่เค้าไม่ไปสั่งผมก็จะไปอยู่เเล้ว

"" คับพี่ ""

ตอนนี้ในร้านก็เหลือเเต่โจรสลัดชื่อดังๆ มีเเต่คนเก่งๆ เเต่ที่หน้าเเปลกคือกลุ่มของนายหมวกฟางทำไมไม่หนีกัน อย่าถูกจับกันหรือไง

ผมที่กำลังเดินตรงไปหาทหารเรือ สายตาก็ไปหยุดอยู่ตรงชายหัวเขียว ที่ตอนนี้ยืนอยู่ตรงทหารเรือ

ไม่กลัวถูกจับหรือยังไง

ผมที่เห็นสถาณะการไม่ค่อยจะดี เลยรีบวิ่งไปเครียพวกทหารเรือพวกนั้นก่อนดีกว่า

ก่อนที่ร้านของพวกผมจะพังจากการต่อสู้ของทหารเรือ กับโจรสลัด

ผมจึงรีบวิ่งไปหาทหารเรือ เเล้วใช้วิชาการเตะที่ได้เรียนมา มาจัดการกับทหารเรือที่เจ้ามาในร้านผม ถึงร้านของพวกผมจะเป็นร้านอาหาร เเต่ก็มีไว้ให้โจรสลัดกินเท่านั้น พวกทหารเรือจะไม่มีวันได้กิน

ผมจัดการพวกทหารเรือเสร็จภายในพริบตาเพราะวิชาการต่อสู้นี้ผมเรียนมาตั้งเเต่ตอนที่ผมหนีออกมาจากบ้าน ผมเรียนตั้งเเต่ยังเด็ก เเต่เรื่องที่ผมหนีออกมาจากบ้านนี้จะไม่มีใครรู้นอกจากเชฟขาเเดงเพียงคนเดียว เพราะผมเล่าเรื่องนี้ให้ท่านฟังคนเดียว

"" โอโหนายเเม่งอย่างเก่งอ่ะ เเล้วอีกอย่างยังเป็นเชฟอีก นายมาอยู่กับพวกเราไหม "" นายหมวกฟางพูดขึ้นจึงทำให้ผมนั้นหลุดจากภวังค์

"" พวกเรามีกัน3คนนะ คนเเรกคนนั้นที่ใส่หมวกฟางนะ ชื่อลูฟี่ ส่วนนั้นนายสามดาบคนนั้นนะชื่อ โซโล ส่วนฉีนชื่อ นามินะ ยินดีที่ได้รู้จักคุณเชฟ... "" คุณนามิพูดเเนะนำคนที่เดินร่วมทางกับเธอ ให้ผมฟัง

"" ไม่ดีกว่านะ คุณนามิ ผมยังไม่ได้เตรียมใจที่จะจากที่เเห่งนี้ไปสะเท่าไหร่ เเละอีกอย่างผมยังไม่ได้ขอพ่อของผมเลย "" ผมบอกเหตุผลเธอไป เธอคงจะเข้าใจในสิ่งที่ผมพูดสินะ

"" ไปเถอะซันจิ นายอยากออกทะเลไม่ใช้หรอ ไปเถอะร้านนี้มีคนที่มีการต่อสู้ตั้งเยอะเเยะ ไม่มีเเกคนเดียวร้านของพวกเราไม่พังหรอก "" เชฟขาเเดงเดินออกมา เเละพูดในสิ่งที่ผมพึ่งปฎิเสธไปเมื่อกี้

"" เห็นไหม พ่อนายยังบอกให้นายไปกับพวกเราเลย "" คุณนามิพูดเเละจับมือผม

"" ไปกับพวกเราเถอะนะ ซันติคุง ""

"" คุณนามิ ""

"" ไปเถอะซันจิอย่าทำตัวเหมือนเด็กสิ ไม่หรอเลยนะ "" เชฟขาเเดงบอกผม เเละยังเเซวอีกนะเชปขาเเดง

"" ครับผม "" ผมทำการตอบรับเเละหันหลังไปหาคุณนามิ

"" เย้ดีใจจังเลย มีสมาชิกอีกคนเเล้ว เป็นเชฟอีกด้วย "" ลูฟี่ตระโกนด้วยความดีใจ

"" ขอบคุณนะคับคุณนามิ ลูฟี่เเละนายสมองทึบ ที่ชวนผมขึ้นเรือของพวกคุณ ""

"" ใครกันที่นายบอกว่านายสมองทึบนะ "" คุณนามิถามด้วยความสงสัย

"" ก็นายหัวเขียวคนนั้นที่เดินออกไปนอกร้านนะคับ ""

"" ออโซโลอ่ะหรอ 5555 "" คุณนามิพูดด้วยอารมณ์ดีปนตลก

"" เเล้วพวกเราจะไปขึ้นเรือกันได้หรือยัง "" ลูฟี่ถามด้วยท่าทีสงสัย

"" ไปสิ ป่ะซันจิไปขึ้นเรือกัน "" คุณนามิหันมาบอกผม

"" รอเเปปนึงนะคับ ""

ผมรีบทำความเคารพโดยการคุกเข่าลงเเละเอาหัวลงกับพื่น

"" ขอบคุณสำหรับเวลาที่ผ่านมา ที่ทำให้ผมนั้นรู้ว่าตังเองมีด้านดีอะไร ขอบคุณสำหรับวิชาการต่อสู้ที่สอนผมมา เเละต้องขอบคุณสำหรับความเป็นสุภาพบุรุษ ที่พวกพี่ๆ เเละเชฟขาเเดงสอนผมมา ผมจะไม่มีวันลืม ""

ผมที่ทำความเคารพเชฟขาเเดง ด้วยน้ำตา ก็มีเหล่าพี่ๆน้องๆที่เป็นเชฟด้วยกัน มาทำความยินดีด้วยที่ผมจะได้ออกเรือ

"" เเล้วอย่าทำให้พวกเขาผิดหวังล่ะ ซันจิ ""

นี้คือคำบอกลาของเชฟขาเเดง

ตลอดการเดินทางที่ผ่านมา ก็ทำให้ผมนั้นได้รู้จักกับคำว่าเพื่อที่เเท้จริง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น