OLIVIA / CLAZZICAL

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านผลงานของเรานะคะ ♥

10 :: PLEASE BE MY BOYFRIEND ? :: [1/3]

ชื่อตอน : 10 :: PLEASE BE MY BOYFRIEND ? :: [1/3]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.7k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ก.ย. 2562 19:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
10 :: PLEASE BE MY BOYFRIEND ? :: [1/3]
แบบอักษร

CHAPTER 10 

PLEASE BE MY BOYFRIEND ? 

 

 

JOMYUTH TALK

เป็นครั้งแรกในชีวิตเลยที่ผมรู้สึกโมโหมากจนอยากทำร้ายร่างกายใครสักคนให้สาสมกับเรื่องที่เกิดขึ้น ผมอยากกระทืบไอ้เวียร์ให้จมตีน เอาเลือดชั่วๆ ของมันออกมา อยากทำมันเจ็บให้มากกว่าที่พี่ตินเจ็บ ผมอยู่กับพี่มันมาไม่เคยทำให้พี่มันเจ็บตัวสักครั้ง มันเป็นใครวะ กล้าดียังไงมาทำคนของผมแบบนี้

แต่ก็นั่นแหละฮะ ที่ผมคิดไว้ผมทำได้สำเร็จทุกอย่าง ตอนนี้ไอ้เวียร์ก็อยู่โรงพยาบาลเหมือนกันแล้วผมก็ไม่แคร์ด้วยว่ามันจะเป็นจะตายยังไง ผมกับมันเป็นคู่ปรับกันในวงการแข่งรถมานาน คือพวกมันอยู่ในวงการมาก่อนผมครับ เปิดคลับ มีอู่เหมือนกัน เป็นที่รู้จักในวงการระดับหนึ่งเลย แต่เมื่อผมทำของผมบ้างกลับประสบความสำเร็จมากกว่าและเร็วกว่า คนรู้จักมากกว่า ทำลายสถิติการแข่งชนะของทีมมันได้ในเวลาไม่ถึงหนึ่งปี

อย่างแรกคือผมพร้อมที่จะสร้างทีม ผมศึกษาและลงมือทำจากผู้เชี่ยวชาญด้านนี้ ทางบ้านผมสนับสนุน ที่สำคัญคือเงินผมถึง ผมสามารถเนรมิตความแรง ความเร็วได้ด้วยเม็ดเงินที่ต้องจับจ่ายหาของที่ดี หาช่างที่คิดระบบปรับเปลี่ยนการทำงานได้ ทุกอย่างดำเนินแถมเติบโตอย่างรวดเร็วครับ ทีมผมเป็นที่รู้จักในวงกว้าง เป็นที่ยอมรับและมาแรงมากด้วย

งานตรงนี้มันคือสิ่งที่ผมรัก คิดจะฝากอนาคตไว้เลยด้วยซ้ำผมเลยทำทุกอย่างให้ออกมาดีเสมอ แพลนในอนาคตก็วางไว้หมดแล้ว ผมจะเปิดสนามแข่งแบบเซอร์กิต ส่วนตัวอยากแข่งฟอร์มูล่าวันซึ่งผมมีอยู่แล้วหนึ่งคันเป็นการขับซ้อมส่วนตัว ยังไม่ได้ฟอร์มทีมตรงส่วนนั้นแต่ในอนาคตอีกไม่ไกลผมทำแน่

ทั้งหมดที่ผมกล่าวมามีตรงไหนที่ผมต้องแคร์คนอย่างไอ้เวียร์ไหม? ไม่เลย ไม่มีมันเป็นคู่ต่อสู้ผมก็ไปของผมได้อีกไกล ที่ผ่านมามันทำตัวเป็นขี้แพ้ชวนตีผมก็ไม่เคยสนใจให้เสียเวลา อยากท้าอะไรมาผมรับคำท้าตลอดจะได้จบๆ แต่ครั้งนี้มากไปจริงๆ ครับ มันทำพี่ตินเจ็บ! กล้าใช้อาวุธในถิ่นผม! พยานรู้เห็นความประสาทแดกของมันทั้งสนาม คนส่วนมากประณามการกระทำของมัน แล้วตัวผมก็คงต้องเพิ่มความเข้มงวดในการตรวจอาวุธก่อนเข้าสนามให้มากขึ้นแล้ว

“น้อง...”

เสียงแหบพร่าดังขึ้นพร้อมกับความอุ่นของฝ่ามือที่เอื้อมมาจับต้นแขนผม พี่ตินได้นอนโรงพยาบาลทันทีที่ถูกส่งตัวมา เขาต้องผ่าเอาลูกกระสุนออกจากเอวฝั่งขวา ดีที่ไม่โดนอวัยวะภายในที่สำคัญอะไร แต่เขาเสียเลือดมาก ผมมาเฝ้าเขาตั้งแต่ช่วงเย็น นี่ตีสองแล้วพี่ตินเพิ่งฟื้น

“เป็นไงบ้างพี่”

“กินข้าวหรือยัง หิวไหม?”

“พี่ติน พี่ห่วงตัวเองก่อนไหม ใช่เวลามาถามเรื่องปากท้องผมเหรอเนี่ย”

“ก็เจ็บๆ ชาๆ อึดอัดตัวบอกไม่ถูก แล้วหมอบอกว่าไงล่ะ”

“ก็ให้นอนรักษาตัวไปก่อน ต้องคอยดูแลแผลไม่ให้ติดเชื้อ ถ้าพี่ไม่เป็นไข้แล้วแผลดีขึ้นก็กลับบ้านได้”

โล่งใจจังเลยครับที่พี่มันยังยิ้มได้อยู่ ผมปรับเตียงให้เขานั่งแล้วเทน้ำใส่แก้วไปให้ดื่ม เขาดื่มจนหมดแก้วก็นั่งสำรวจตัวเองใหญ่เลยว่าเจ็บตรงไหนบ้าง ก้มดูผ้าที่พันรอบเอวแน่นก่อนวางมือแตะๆ แล้วร้องซี๊ดด้วยความเจ็บ เห็นแล้วก็สงสารฮะ แต่พอนึกถึงสภาพไอ้เวียร์ก็รู้สึกดีขึ้นมา ยังไงคนทำก็เจ็บกว่าพี่ตินตอนนี้ล่ะวะ ป่านนี้ไม่รู้จะฟื้นหรือยัง

ผมออกไปแจ้งพยาบาลให้เข้ามาดูอาการของเขา พี่มันก็ถึงรอบต้องกินยาพอดี พอกินเสร็จผมก็บังคับเขานอนแต่เจ้าตัวงอแงมากครับบ่นว่าอยากเล่นเกมก่อน ผมก็ต้องเล่นเป็นเพื่อนเขา เกมออนไลน์ที่สามารถเข้าเล่นร่วมกันได้น่ะนะ เล่นจบหนึ่งตาก็ไม่พอครับ จะเล่นอีก ผมก็ต้องเล่นด้วยอีก จนตอนนี้ตีห้าแล้วและตาผมกำลังจะปิด

“น้องกลับไปนอนก็ได้นะ พี่อยู่คนเดียวได้”

“ไม่เอา ไม่กลับ พี่เจ็บเพราะผม ผมต้องดูแลพี่สิ”

“แล้วพาพี่พักห้องดีขนาดนี้คงหลายบาทแน่เลย”

“ห้องของครอบครัวผมน่ะ อาผมเป็นเจ้าของโรงพยาบาล แล้วอาเขยผมเป็นหมอที่นี่ เป็นคนผ่ากระสุนให้พี่เองไม่ต้องห่วง มือเบา แผลเล็ก หายเร็วอยู่แล้ว”

อาผมเป็นอดีตมาเฟียจอมป่วนทว่าท้ายที่สุดกลับลงเอยกับหมอศัลยแพทย์จอมเจ้าเล่ห์เสียอย่างนั้น คือตั้งแต่ผมเจอพี่ติน ความรู้สึกลึกๆ มันบอกผมว่าผมกำลังจะเดินตามรอยอาภีม อาภีมคืออาแท้ๆ ของผมครับ แล้วเขาก็มีแฟนซึ่งเป็นผู้ชายคืออาเมฆ อาเมฆเป็นหมอ เป็นเพื่อนของป๊าด้วยแต่ดันได้น้องชายป๊าเป็นเมีย เป็นความสัมพันธ์ที่งงๆ แต่ก็พอเข้าใจได้

แล้วตอนผมโทรมาบอกอาภีมขอห้องด่วนให้พี่ติน ผมก็โดนยิงคำถามกับมาว่ามาร์ตินคือใคร เป็นอะไรกับผม? ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าสถานะพี่มันคืออะไร รู้แค่ว่าพี่มันต้องปลอดภัย พอผมไม่ตอบอาภีมเลยเลิกถามแล้วจัดการตามที่ผมร้องขอแต่โดยดี ผมใช้สิทธิทุกอย่างในชื่อของผมเพื่อรักษาพี่ติน

อาเมฆบอกผมว่าพี่ตินไม่ได้เป็นอะไรเลยแค่โดนยิง ไกลหัวใจจะตาย แต่ผมไม่คิดแบบนั้นครับ ผมยังจำเลือดอุ่นๆ ที่ไหลออกมาจากปากแผลของพี่มันได้ ผมสัมผัสมัน ค่อยๆ หงายมือมองเลือดสีแดงสดเต็มฝ่ามือของตัวเอง ใครจะวางใจได้ว่าเขาจะไม่เป็นอะไรมาก ผมเป็นห่วงเขาแต่มันดูห่วงเกินไปในสายตาของผู้ใหญ่ ทั้งอาเมฆอาภีมเลยสงสัยผมเกี่ยวกับความเป็นไปของพี่ติน

“เดี๋ยวนะน้อง อาก็เป็นผู้ชายสิ แล้วอาเขยก็เป็นผู้ชายไม่ใช่เหรอ?”

“อืม แปลกเหรอ อาผมชายกับชายเป็นคู่รักกันน่ะ ผมเลยได้เชื้อมามั้ง เอ้อ แล้วพี่อยากติดต่อใครให้มาหาไหม ครอบครัว? เพื่อน? เดี๋ยวผมโทรบอกให้ก็ได้นะ”

“ไม่ล่ะ ไม่อยากให้ใครตกใจ”

“ก็ได้ ที่จริงไม่ต้องให้ใครดูแลมากนักหรอก มีแค่ผมดูแลพี่คนเดียวก็พอมั้ง”

ท้ายประโยคผมเขินนิดหน่อยที่ต้องพูด ทั้งที่รู้ตัวมาตลอดว่าตัวเองเป็นเกย์และผมไม่เคยอายในสิ่งที่ตัวเองเป็น การยอมรับตัวตน เคารพตัวเองมันเป็นสิ่งที่ทุกคนพึงกระทำ ผมเป็นเกย์ก็บอกว่าเป็นนั่นแหละฮะแต่ที่ผ่านมาผมสับสนเรื่องตำแหน่งนิดหน่อย แล้วผมก็คิดว่าผมสามารถรักกับผู้หญิงได้ดั่งชายทั่วไปทว่ามันก็ล่มไม่เป็นท่า แต่...ตั้งแต่มีพี่มัน ผมก็นึกถึงแต่เรื่องคืนนั้นตลอดเลย

ผมยังจำคืนแรกของเราได้ ผมเมา พี่มันเมา แม้จะจำอะไรได้ไม่แม่นนักก็ตามที ตอนนั้นผมสับสนโคตรๆ เลยฮะ ผมกำลังยอมเสียรักที่กำลังดีมากระหว่างชมพู่ไปแล้วเลือกผู้ชายอีกคน ผมเสียใจเหมือนกัน แต่อะไรบางอย่างในตัวผมมันบอกผมว่านี่คือสิ่งที่ผมเป็น หากผมยังเดินต่อกับชมพู่ ผมก็ไม่รู้จะรักษาเธอได้นานแค่ไหนในเมื่อความต้องการบางอย่างของผมมันยังมีอยู่

___________________ 

TALK 

พี่ตินบับ จะอบอุ่นไปไหนอ่ะพี่ ตัวเองก็เจ็บอยู่แต่พอฟื้นมาไม่ห่วงตัวเองเลย ถามน้องก่อนเลยว่าหิวไหม กินข้าวหรือยัง ห่วงน้องก่อนตัวเองไปอีกกกกก นี่พระเอกหรือพระโพธิสัตว์อ่ะถามจริง // เราชอบความชัดเจนของน้องนะ พอรู้ตัวเองว่าเป็นอะไรแล้วทุ่มใจไปสุดมาก หลงพี่มาก 

 

ทุกคนคะ กดเขียนรีวิวนิยายเรื่องนี้ให้บ้างจิ ชวนเพื่อนมาอ่านเร็วววว ฮือๆๆๆ  

รู้สึกว่ายอดวิวขึ้นช้ากว่าเรื่องก่อนๆ เกิดอะไรขึ้น เราเขียนไม่ดี เขียนไม่สนุกแล้วเหรอ ฮือออ เป็นน็อยยย 

 

นิยายเรื่องนี้ตัวละครเป็นเพื่อนกับเรื่อง 'KNOCK OUT ENGINEERING วิศวะเกียร์มัว' นะคะ 

ฟีลกู๊ด น่ารัก ฟินจิกหมอน และมีความโซแดมฮอตเหลือเฟือมาก เพราะพระนางโซหลัวทั้งคู่เลย อิอิ 

 

กิจกรรมพิเศษ! 

แวะไปหวีดได้ที่แฮชแท็กทวิตเตอร์ #วิศวะเกียร์พยศ 

สุ่มแจกนิยายเรื่องนี้ฟรี 2 เล่ม ระยะเวลาของกิจกรรมตั้งแต่วันนี้-31ธันวาคม 

นิยายเรื่องนี้รูปเล่มออกงานหนังสือเดือนตุลาคม 

เรามีแจกลายเซ็นต์ที่บูธเซ้นส์บุ๊ควันเสาร์ที่ 5 ตุลาคม เวลา 13.00-14.30 น.  

ใครว่างแวะมาหากันได้นะคะ 

 

ติดตามนักเขียนได้ที่  

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย] 

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล] 

TWITTER : @SiraClazzical 

 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ 

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ 

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว) 

 

*เนื้อหาส่วนที่อัปนี้ยังไม่ได้ทำการแก้คำผิดใดๆ  

โดยปกติจะพิมพ์จบเรื่องแล้วส่งพิสูจน์อักษรทีเดียว  

ดัังนั้นหากอ่านไปแล้วเจอคำผิดทำให้หงุดหงิดใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ* 

ความคิดเห็น