กรกากี

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

chapter 17 แมลงเม่ากับกองไฟ

ชื่อตอน : chapter 17 แมลงเม่ากับกองไฟ

คำค้น : แอ็คชั่น/ผจญภัย

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 199

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ก.ย. 2562 18:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 17 แมลงเม่ากับกองไฟ
แบบอักษร

17...     แมลงเม่ากับกองไฟ                      

              แสงพระเพลิงกับกลุ่มควันและเสียงปะทุของวัสดุที่ถูกเผาไหม้รอบๆห้อง เตือนวิชุดากับจอห์นให้รู้ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา 

               วิชุดาหน้าซีดเผือดตัวสั่นงันงกด้วยความตื่นตระหนก เธอร้องโวยวาย และใช้สะโพกกระแทกกระตุ้นคนข้างๆแทนมือที่ถูกมัดไขว้หลัง  

 “ จอห์นนี่ จอห์นนี่ ไฟไหม้ๆๆ แย่แล้ว พวกมันจะย่างเราทั้งเป็น เร็วๆ ทำอะไรซักอย่างสิ นอนนิ่งอยู่ได้ อยากเป็นไก่ย่างหรือไง ? ” 

                     จอห์นผ่านการเสี่ยงตายมาแล้วทุกรูปแบบ ทำให้เขาเยือกเย็นและมีสติอยู่ตลอดเวลา  

      “ คร้าบบบบ ผมเห็นแล้ว เรื่องจิ๊บๆแค่นี้ อยู่กับผมคุณไม่ต้องกลัว ” เขากล่าวยิ้มๆ 

     “ ไม่ต้องกลัวบ้าอะไรล่ะ ไฟลามมาถึงผนังห้องแล้ว เห็นมั้ย ? ” วิชุดาทำท่าเหมือนคนสติแตก 

                    จอห์น ไม่มีท่าทีสะทกสะท้าน 

       “ ใจเย็นๆไม่ต้องตกใจ..แค่คุณตั้งสติ และทำตามที่ผมบอก เราก็จะไปจากที่นี่ได้ ”  

      “ ค่ะ ฉันจะทำ บอกมาสิ จะให้ฉันทำอะไร ? ” วิชุดาพูดเร็วปรื๋อ ใจชื้นขึ้นมาหน่อย 

                   จอห์นขยับข้อมือที่ถูกมัดไพล่หลังให้วิชุดาดู และบอกวิธีการ 

   “ คุณเห็นนาฬิกาข้อมือผมมั้ย ผมอยากให้คุณช่วยกดตรงเม็ดมะยมให้หน่อย กดสี่ครั้งติดๆกันเลยนะ ” 

                       วิชุดาทำคิ้วเป็นเลขแปด 

  “ กดทำบ้าอะไรล่ะ จะจับเวลาว่าเราจะสุกพร้อมเสริฟในกี่นาทีหรือไง ฉันกลัวนะจอห์นนี่ อย่ามัวแต่เล่นอยู่เลย ฉันยังเด็กอยู่ ฉันยังไม่อยากตายยยยยยยยยย ” ท้ายประโยคเธอลากสุดเสียง  

                       จอห์นหูแทบแตก รีบทำหน้าขึงขัง 

 “ ผมไม่ได้ล้อเล่น รีบทำตามที่ผมบอก คุณต้องไว้ใจผม นี่คือทางรอดทางเดียวของเรา เร็วๆก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป ” 

       ขณะนั้น ไฟไหม้ฝาห้องกับผ้าม่านแล้ว เพดานเริ่มติดไฟและลุกลามไปอย่างรวดเร็ว 

           ควันไฟคละคลุ้งปกคลุมไปทั่ว หนุ่มสาวเคราะห์ร้ายสำลักควันไฟ ไอกันตัวโก่งตัวงอ           

         วิชุดาไม่มีทางเลือกอื่น เธอเอามือที่ถูกมัดไขว้หลังจับนาฬิกาบนข้อมือจอห์นขึ้นมา แล้วกดเม็ดมะยมสี่ครั้งติดๆไม่ขาดไม่เกิน 

      ทันใดนั้นนาฬิกาข้อมือจอห์น ก็กลายเป็นเลื่อยวงเดือนขนาดจิ๋ว มันกางเขี้ยวคมกริบออกมารอบขอบหน้าปัดและหมุนเร็วจี๋ราวกงจักร จึงใช้ตัดเชือกซึ่งพันธนาการพวกเขาออกได้อย่างง่ายดาย  

         ทั้งสองรีบพรวดพราดลุกขึ้นยืนจะวิ่งหนีออกไปนอกห้อง แต่เพดานห้องเหนือหัวซึ่งถูกไฟลุกท่วมพังครืนลงมาอย่างกะทันหัน 

           วิชุดากรี๊ดสุดเสียง คิดว่าตัวเองตายแน่  

       จอห์นผลักวิชุดาพ้นอันตรายไปได้ แต่ตัวเองโดนคานเพดานตกลงมาทับล้มคว่ำ ไฟลวกผมเผ้าเสื้อผ้าไหม้เกรียมเหม็นไหม้หึ่ง  

              วิชุดาวิ่งเข้ามาช่วยดับไฟที่ยังติดอยู่ตามเสื้อผ้าจอห์น สีหน้าท่าทีและคำพูดเธอเต็มไปด้วยด้วยความห่วงใยและเริ่มจะผูกพัน 

          จอห์นรู้สึกได้ถึงความรู้สึกดีๆ แต่สถานการณ์มันบีบจนไม่มีเวลาจะซาบซึ้ง เขารีบฉุดมือหญิงสาวพาวิ่งไปที่ประตูหลังบ้าน ซึ่งเปลวเพลิงยังลามเลียไปไม่ถึง 

        พวกเขาพากันกลับไปขึ้นรถ แล้วถอนใจเฮือกใหญ่พร้อมกัน                            

   “ จอห์นนี่ ออสก้ากำลังตกอยู่ในอันตราย เราต้องรีบไปเตือนเขา ” วิชุดาเขย่าแขนรบเร้าชายหนุ่ม 

    “ ไม่ได้หรอกครับ มันอันตรายเกินไป ถ้าจะเตือนก็โทรไปเตือน ใช้มือถือผมโทรก็ได้ ” จอห์นทักท้วงและส่งมือถือให้ ก่อนติดเครื่องยนต์ขับรถออกไป 

                 วิชุดาจำเบอร์ออสก้าไม่ได้ จึงกดโทรหาเหม่ยหลิน 

    “ เป็นไง ติดต่อได้มั้ย ? ” จอห์นหันมาถาม 

     “ ติด แต่ไม่รับ ” วิชุดาสั่นศีรษะ ปองแก้มพองอย่างหงุดหงิด 

     “ ออสก้าไม่ยอมรับสายเหรอ ?? ” จอห์นสงสัย 

     “ ไม่ใช่ แต่เป็นเหม่ยหลินเพื่อนฉัน ไม่รู้ทำไมไม่รับ ส่งข้อความไปก็ไม่อ่าน ” วิชุดาบ่นอุบ 

    “ ทำไมคุณไม่โทรหาออสก้าเลยล่ะ ? ส่งไลน์ไปก็ได้ ” จอห์นไม่เข้าใจ 

                              วิชุดากระสับกระส่ายนั่งไม่ติด 

    “ ฉันจำเบอร์เขาไม่ได้ ทำไงดีจอห์นนี่ ชักช้าจะไม่ทันการ ฉันว่าเราไปหาเขาที่บ้านเลยดีกว่า ” เธอสรุปดื้อๆ 

                            จอห์นทำตาโตเท่าไข่ห่าน ค้านหัวชนฝา 

    “ แต่คุณเป็นนักโทษหลบหนี ถ้าตำรวจเจอคุณ เราไม่แคล้วติดตะรางแน่.. ไม่ ! มันเสี่ยงเกินไป ยังไงผมก็ไม่เอาด้วย ”  

                                 ******

ณ.คฤหาสน์ของเจ้าพ่อมาเฟียแห่งลาสเวกัส 

ภายในห้องประชุมใต้ดิน  

          ข่าวร้ายเรื่องโทนี่ ถูกฆาตกรรมอย่างโหดเหี้ยมในปั๊มน้ำมันของตนเอง สร้างความโกรธแค้นให้สมาชิกในแก๊งทุกคน  

        พลพรรคมาเฟียในแก็งทุกระดับชั้น ต่างมาร่วมชุมนุมที่นี่กันอย่างพร้อมเพรียง บรรยากาศภายในห้องประชุมเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด ส่วนใหญ่ต้องการล้างแค้น แต่ไม่มีใครรู้ว่าคนร้ายเป็นใคร  

         ด้วยสถานะและธุรกิจของโทนี่ ทำให้เขามีศัตรูมากมายนับไม่ถ้วน จึงยากจะฟันธงว่าใครเป็นคนลงมือกันแน่ ที่อยู่ในข่ายน่าสงสัยก็มีนับสิบคน ซึ่งคนเหล่านี้ทุกคนล้วนต้องการฆ่าโทนี่ทั้งสิ้น  

           ออสก้า ลูกชายของผู้ล่วงลับนั่งอยู่หัวโต๊ะประชุมยาวกลางห้อง เปาโลกับโรแบร์โต้นั่งขนาบซ้ายขวา มีพวกอันธพาลระดับหัวแถวในแก๊งนั่งร่วมโต๊ะอยู่ด้วยพร้อมหน้าพร้อมตา มิเคล่ากับริโค่สองพ่อลูกก็นั่งอยู่ด้วย 

                       แม่เลี้ยงจอมเจ้าเล่ห์ กำลังเล่นละครบทเศร้า เป่าปี่บีบน้ำตาเรียกคะแนนสงสารอย่างสุดฤทธิ์ 

      “ ฮือๆโทนี่ยอดรักของเมีย ไม่น่าอายุสั้นเลย ไม่มีผัวแล้วเมียจะอยู่ยังไง..ฮือๆ ออสก้า..อย่าทิ้งแม่เล็กนะ แม่ไม่มีที่พึ่งอีกแล้ว ฮือๆโฮๆ ” 

            ออสก้า เศร้าเสียใจจนพูดไม่ออก ได้แต่พยักหน้าไปล่งเดช  

              ไอ้แก่ ริโค่ ซ่อนยิ้มไว้ในหน้า แกล้งพูดเสียงเศร้า 

  “ ไอ้ฆาตกรมันแค้นอะไรนักหนา ทำไมต้องลงมือเหี้ยมโหดขนาดเผาเขาทั้งเป็นด้วย คนดีๆอย่างคุณโทนี่ ไม่น่าจะมีจุดจบอเนจอนาถแบบนี้เลย ”  

                      โรแบร์โต้โพล่งขึ้นมาด้วยความโกรธแค้น 

   “การกระทำอันเลวทรามต่ำช้าที่เกิดขึ้นทั้งหมด จะต้องมีคนรับผิดชอบ ไม่ว่าไอ้ฆาตกรจะเป็นใคร เราต้องลากคอมันมาสับเป็นชิ้นๆเซ่นวิญญาณนายให้จงได้ นายของเราต้องไม่ตายเปล่า จริงมั้ยพวกเรา ? ” ประโยคหลังเขาตะโกนถามทุกคนในห้อง 

                   พวกอันธพาลส่วนใหญ่ ก็รู้สึกแค้นเคืองเรื่องนี้ไม่แพ้กัน ต่างส่งเสียงตอบรับกันอื้ออึงเซ็งแซ่ 

                   เปาโลยกมือให้ทุกคนเงียบ แล้วแกล้งขัดคอโรแบร์โต้ 

   “ เรายังไม่รู้เลยว่าฆาตกรเป็นใคร แล้วจะไปแก้แค้นกับแมวที่ไหนล่ะ แก๊งอื่นๆทั้งพวกกะโหลกไขว้-ยากูซ่า-โคลัมเบีย-จาไมก้า ล้วนอยากกำจัดอาโทนี่กันทั้งนั้น ไม่นับรวมศัตรูเบี้ยใบ้รายทางอีกเป็นโขยง แกคิดว่าเราควรเริ่มลงมือฆ่าใครก่อนดีล่ะ..โรแบร์โต้ ! ” 

 “ ก็ฆ่ามันให้หมดนั่นแหละ ถึงยังไงพวกมันก็เป็นศัตรูของเราอยู่แล้ว ลากมันมาทรมานทีละคน เดี๋ยวความจริงก็เปิดเผยออกมาเองแหละ ” โรแบร์โต้ตอบเสียงกร้าว ชักสีหน้าไม่พอใจ 

                    เปาโล ทำปากยื่นตาถลน ว้ากลั่น 

    “ นั้นเท่ากับเราประกาศสงครามกับแก๊งมาเฟียที่นี่ทุกแก๊ง ถ้าพวกมันร่วมมือกันตอบโต้ พวกเราจะรับมือไหวเหรอ ถ้าคิดได้แค่นี้ ฉันว่าแกหุบปาก นั่งฟังเฉยๆดีกว่า อย่าแสดงความถึก ออกความเห็นอะไรอีกเลย ” 

                   โรแบร์โต้ชักเดือดเถียงฉอดๆ  

“ ถ้ามัวตาแหกกลัวนั่นกลัวนี่ แล้วเราจะชำระแค้นได้ยังไง ผมไม่เข้าใจคุณจริงๆ คนตายเป็นอาของคุณแท้ๆ แต่ดูเหมือนคุณจะไม่เดือดเนื้อร้อนใจอะไรเลย ” 

                เปาโลสะดุ้ง รีบปั้นหน้ารันทด  

     “ อ้าว..ทำไมพูดหมาๆแบบนี้ล่ะ อาตายทั้งคนมีรึฉันจะไม่เสียใจ แต่ฉันไม่ได้มีเขาบนหัวเหมือนแก ที่จะใช้แต่กำลัง ไม่รู้จักใช้สมอง ” 

                              โรแบร์โต้ขบกรามกรอด ทำตาวาวโรจน์ 

   “ ผมยอมรับว่าคุณฉลาดกว่าผม งั้นคุณก็บอกมาว่าคุณมีแผนยังไง ? ขอเพียงสามารถล้างแค้นให้คุณโทนี่ได้ ต่อให้บุกน้ำลุยไฟ ผมก็ยินดีทำตาม ” 

                       เปาโลอึกอักๆ 

    “ ฉันกำลังคิดหาทางอยู่ แต่ยังคิดไม่ออก ” 

   “.งั้นผมก็จะทำตามวิธีของผม ถ้าใครกลัวก็เชิญหดหัวอยู่ในกระดองต่อไป ถึงต้องแลกด้วยชีวิต ผมก็ต้องลากคอไอ้ฆาตกรออกมาฆ่าล้างแค้นแทนนายให้จงได้ ” โรแบร์โต้ประกาศกร้าวกลางที่ประขุม 

                      หลายคนส่งเสียงสนับสนุน พลพรรคมาเฟียแบ่งออกเป็นสองฝ่าย ฝ่ายนึงเข้าข้างเปาโล แน่นอนต้องมีมิเคล่ากับพ่อรวมอยู่ด้วย อีกฝ่ายนึงเห็นด้วยกับโรแบร์โต้ ซึ่งประกอบด้วยอันธพาลผู้ภักดีต่อโทนี่หลายคน 

               สองฝ่ายต่างไม่มีใครยอมใคร ทุ่มเถียงกันหน้าดำหน้าแดงตะเบ็งตะแบงกันสุดฤทธิ์ ล่อกันให้แซ่ดฟังไม่ได้ศัพท์ ราวกับนกกระจอกออกจากรัง  

                ออสก้าปวดประสาทตุบๆ แหกปากตะโกนสุดเสียง 

    “ โว้ย หยุดกัดกันซะที ถ้าพวกแกยังเห็นกะพ่อฉัน ก็จงเชื่อฟังฉัน สถานการณ์ร้ายแรงแบบนี้เราต้องมีสติ ต้องสามัคคีกันไว้ อย่ากัดกันเองอีกเข้าใจมั้ย ? ” 

                                เขาหยุดนิดนึง ก่อนจะหันมาพูดกับโรแบร์โต้ 

 “ โรแบร์โต้ ฉันรู้ว่าแกจงรักภักดีกับพ่อ แต่วิธีโหดๆของแกจะก่อศัตรูเพิ่มขึ้นโดยไม่จำเป็น ถ้าเกิดสงครามระหว่างแก๊งจริงๆ จะส่งผลร้ายต่อเรามากกว่าผลดี ” 

    “ แต่...” โรแบร์โต้พยายามจะดันทุรัง                                   

     “ ไม่ต้องแต่ ฉันไม่ต้องการให้เกิดการนองเลือด ฉะนั้น ขอให้แกสืบหาตัวฆาตกรอย่างลับๆ ไม่จำเป็นอย่าฆ่าคนส่งเดชเป็นอันขาด เข้าใจมั้ย? ” ออสก้าตัดบท 

          เมื่อลูกชายคนเดียวของนายออกโรงคัดค้านด้วยตนเอง โรแบร์โต้กับพวกก็ต้องหุบปากเงียบกริบ 

           เปาโลยิ้มเยาะโรแบร์โต้ นึกจะถากถางอีกสักชุดสองชุดเพื่อความสะใจ แต่ไอ้เตี้ยลูกน้องมือขวาเขาซึ่งเฝ้าอยู่ด้านนอกย่องมากระซิบที่ข้างหู 

 “ คุณเปาโลครับ มีหนุ่มสาวคู่นึง มาขอพบคุณออสก้า เขาบอกว่ามีธุระด่วน ตอนนี้รออยู่ที่นอกประตูรั้วครับ ” 

            เปาโลรู้สึกระแวงสงสัยตามสัญชาตญาณวัวสันหลังหวะ เขารีบปลีกตัวออกจากห้อง เดินไปที่ห้องร.ป.ภ.อันเป็นศูนย์รวมจอกล้องวงจรปิดทั้งหมด เพื่อดูหน้าผู้มาเยือนยามวิกาลด้วยตัวเอง  

           เปาโลสะดุ้งสุดตัวทำหน้าเหมือนถูกผีหลอก เมื่อเห็นภาพจอห์นกับวิชุดาที่เพิ่งถูกเขาฌาปณกิจไปหยกๆเมื่อสองชั่วโมงก่อน มายืนรอกระวนกระวายอยู่หน้าประตูรั้วบ้าน..  

                                             ****** 

  หลังจากถูกพวกไอ้โม่งกำมะลอลูบคม ผู้กองมอนโรก็พกความเคียดแค้นติดตัวตลอดมา  

    ผู้กองมอนโรรู้ดีว่าการชิงตัวผู้ต้องหาที่ทำให้ชีวิตตำรวจหล่อนต้องมัวหมอง ตัวบงการคือใคร  

     แต่ไม่มีหลักฐานจะเอาผิด และไม่อาจขอหมายค้นได้  

     ผู้กองแค้นจัดลงทุนลาพักร้อน ขับรถมาวนเวียนดักซุ่มแถวบ้านโทนี่ทุกวันวันละหลายรอบ ด้วยความหวังลึกๆว่าจะได้เบาะแสนักโทษหรือหลักฐานเล่นงานไอ้พวกมาเฟียที่ชักใยอยู่เบื้องหลัง ... 

        วันนี้ผู้กองมอนโร ขับรถกระบะเชฟวี่โคโรราโดมาจอดซุ่มในมุมมืดริมถนน ไม่ใกล้ไม่ไกลจากหน้าคฤหาสน์มาเฟีย ตั้งแต่สองชั่วโมงก่อน 

       ผู้กองซดกาแฟดำแก้ง่วงอยู่แทบสำลัก เมื่อเห็นวิชุดากับชายคนนึง มาปรากฏตัวขึ้นที่หน้าประตูรั้วบ้านเป้าหมาย 

      ผู้กองมอนโรขบกรามกรอด ทุกอย่างเป็นไปตามที่คาดไว้จริงๆ         

         ฆาตกรโผล่มาให้จับถึงที่ นับว่าคุ้มค่ากับสิ่งที่ลงทุนไป 

  ‘ นังตัวแสบเธอเจอดีแน่ ฉันแทบจะหมดอนาคตก็เพราะเธอคนเดียว..ฉันจะเอาคืนให้สาสมเลย..ฮึ่ม...’ 

         ผู้กองวางถ้วยกาแฟชักปืนพกใต้อกเสื้อแจ๊กเก็ตออกมา แล้วลงจากรถแอบย่องไปด้านหลังเป้าหมายอย่างเงียบกริบ 

       ผู้กองชะงัก และพุ่งตัวไปแอบหลังต้นใม้ใหญ่ริมทาง เมื่อชายฉกรรจ์กลุ่มหนึ่งเปิดประตูรั้ววิ่งกรูออกมาจากบ้านโทนี่ 

      ผู้กองมอนโรนึกเสียดายที่ช้าไปก้าวนึง ตอนนี้เรื่องง่ายเลยกลายเป็นยาก ตำรวจคนเดียวแต่คนร้ายหลายคน ถ้าออกไปแสดงตัวจับกุม พวกมันต้องต่อสู้อย่างแน่นอน 

       ผู้กองงงงัน เมื่อพบว่าพวกเจ้าบ้านมีท่าทีไม่เป็นมิตรกับแขกผู้มาเยือนซึ่งน่าจะเป็นพวกเดียวกันสักเท่าไหร่  

                 พวกมันชักปืนเข้าไปล้อมจับตัวสองผู้มาเยือนที่พยายามดิ้นรนขัดขืนมัดมือไพล่หลัง และลงมือทุบตีอย่างทารุณ 

       ผู้กองมอนโรขมวดคิ้วกังขา พยายามตะแคงหูฟังเสียงเจรจาโต้ตอบของทั้งสองฝ่าย ว่ามันยังไงกันแน่ แต่ยิ่งฟังก็ยิ่งงง 

       “ โอ๊ย เจ็บนะ ออสก้า ออสก้าช่วยฉันด้วย พวกแกมาจับฉันไว้ทำไม ไอ้พวกบ้า ฉันต้องการพบออสก้าคู่หมั้นฉัน รีบปล่อยฉัน แล้วไปตามเขาออกมาเดี๋ยวนี้ ม่ายงั้นพวกแกเดือดร้อนแน่ ” ฆาตกรสาวทั้งร้องทั้งดิ้น ทั้งๆที่ถูกตบไปหลายทีก็ยังไม่ยอมสิ้นพยศ 

    ชายหนุ่มที่มาด้วยแม้จะถูกมัด ก็ยังอุตส่าห์อาละวาดใช้ตีนถีบพวกมาเฟียกระเด็นไปคนละทิศละทาง สุดท้ายโดนพวกมันฟาดด้วยด้ามปืนจนหัวร้างข้างแตกทรุดลงไปกองกับพื้น ถึงยอมสงบลงได้ 

           ไอ้เตี้ยตัวลูกพี่ท่าทางเลือดร้อน มันเดินย่างสามขุมเข้าไปยกปืนจ่อหัวชายผู้มาเยือน แล้วทำท่าจะเหนี่ยวไกส่งแขกลงนรก ตามสันดานอำมหิต.. 

.... 

                                 ****** 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น