OLIVIA / CLAZZICAL

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านผลงานของเรานะคะ ♥

ชื่อตอน : 09 :: ONE SHOT !! :: [4/4]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.6k

ความคิดเห็น : 33

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ก.ย. 2562 22:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
09 :: ONE SHOT !! :: [4/4]
แบบอักษร

09  

:: ONE SHOT !! ::  

[4/4] 

 

 

ก็ดีไปอีกแบบนะ สถานะภายนอกดูกำกวม สถานะภายในและความเป็นจริงมันชัดเจน แถมมีแต่เราที่รู้

ตัวผมเดินออกไปยืนดูเขาสมทบกับคนในทีม ได้พูดคุยกับคนที่อยู่ข้างๆ ด้วย เขาบอกว่าคุณจอมคือหัวใจของทีม น้องจะไม่ทำให้ทีมผิดหวัง ไม่เคยเลย ตอนนี้ทุกคนเลยยืนเชียร์กันแบบชิลๆ เพราะรู้ว่าน้องมันชนะแน่ ส่วนตัวผมนั้นชิลตามไม่ลงเลยครับ ในเมื่อเดิมพันกันไว้ด้วยการหมอบกราบ ผมว่ามันเกี่ยวกับเรื่องศักดิ์ศรี แล้วที่สำคัญผมนึกภาพไม่ออกเลยว่าคนอย่างน้องจะก้มหัวให้ใครได้ ไม่มีทาง เขาไม่ยอมแน่

“คุณจอมไม่แพ้หรอกคุณ อย่ากังวลไปเลย ฝีมือเขาเทียบเท่าแชมป์นะ คุณเป็นเด็กใหม่อาจจะไม่เคยเห็นเขาบ่อย พวกเราเห็นบ่อยแล้วเลยเชื่อใจเขา ถ้าเขามีกำลังใจอะไรก็ทำให้เขาแพ้ไม่ได้”

กำลังใจ? แบบที่เขามาจูบผม หอมแก้มผมแบบนั้นหรือเปล่านะ? แล้วมันจะช่วยให้น้องมันมีกำลังใจในการแข่งมากขึ้นจริงๆ เหรอ? อุ้ย เขินเลยครับ

“แล้วเขาเคยแพ้ไหม? เหมือนเขาบอกว่าเขาเคยแพ้อยู่สองสามครั้ง”

“เคยแพ้ ตอนนั้นเมาแฮ้งค์ นอนน้อย เฮ้ย อย่าถามมากคุณ ดูโน่น จะออกตัวแล้ว”

ผมมองรถสองคันที่เพิ่งเบิร์นยางเสร็จกำลังเคลื่อนตัวเข้าสู่จุดสตาร์ทช้าๆ เสียงโห่ร้องในสนามดังขึ้นเรื่อยๆ มีเสียงเชียร์ KJH ดังมากจนผมตกใจ อย่างกับคนเชียร์บอลแล้วตะโกนให้กำลังใจทีมที่ชอบเลย ถ้าน้องได้ยินคงชื่นใจน่าดู

สัญญาณไปขึ้นสีแดงก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีเขียวและทันใดนั้นรถทั้งสองคันก็ทะยานออกตัวไปอย่างรวดเร็ว ผมยืนลุ้นกุมมือสองข้างไว้ที่หน้าอก สายตามองรถของน้องสลับกับจอแสดงผลบอกเวลา จนฝั่งน้องหยุดและกะพริบก่อนพวกเราก็เฮกันเสียงดังมาก ผมกระโดดสุดตัวด้วยความดีใจ จบลงที่ 8.3 วินาทีครับ อีกฝ่ายจบที่ 8.6 วินาที ห่างกันนิดเดียวแต่คงเจ็บใจน่าดู

ผมยืนชะเง้อคอมองน้องขับรถวนกลับมาจอด ร่างสูงก้าวลงจากรถด้วยชุดแข่งสีดำแดงลายสวยงาม หมวกกันน็อกสีเดียวกันถูกถอดออก น้องมันสะบัดผมสองสามทีแล้วเดินกลับเข้ามา ช็อตนี้น้องหล่ออีกแล้วครับ ผมไม่รู้ว่าทำไมผมรู้สึกว่าเขาดูดีมากเวลาอยู่กับรถ ไม่ว่าจะตอนไหนน้องมันก็ดูมีเสน่ห์จริงๆ

เขาส่งยิ้มกว้างมาให้เหมือนเด็กกำลังดีใจ ผมก็ยิ้มให้เขากลับเช่นกัน ดีใจไม่ต่างกันหรอกน้อง ภูมิใจมากด้วย น้องโคตรเก่งเลย เป็นคนที่ไปได้สุดในเรื่องความฝันของตัวเองคนหนึ่งเลยนะ

คนในทีมก็โห่ร้องเดินเข้าไปหาลูกพี่ ทว่าจังหวะนั้นเองที่จู่ๆ ใครก็ไม่รู้กรูกันเข้ามา มีคนหนึ่งโดนขวดตีหัวดังเพล้ง ผมโดนใครไม่รู้กระโดดถีบจากด้านหลัง ไอ้เราก็สู้สิครับ ผมหันมาเห็นใส่เสื้อคนละทีมก็ชกมันกลับแล้วหาจังหวะรีบวิ่งไปหาจอมยุทธ์ แต่ในขณะนั้นเองที่ผมเหลือบไปเห็นคนชื่อเวียร์ถือปืนจ่อมาทางนี้ กำลังเล็งไปที่จอมยุทธ์ ผมรีบวิ่งไปกระโดดถีบจนมันล้มลง

ปัง!!

เสียงปืนดังสนั่นหนึ่งนัดพร้อมกับความวุ่นวายที่เกิดขึ้นไวมาก ผมหันไปมองคนในทีมโดนทำร้ายกลายเป็นเหตุทะเลาะวิวาทเพราะมันไม่มีใครยอมใครเลย

“พี่ตินนนนนน!!!!”

เสียงจอมยุทธ์ดังแหวกทุกสิ่งที่ผมได้ยิน ก่อนฝีเท้าหนักๆ จะวิ่งเข้ามาหาผม สองแขนของน้องรวบผมเข้าไปกอด ทีแรกผมก็งงนะว่าทำไมน้องดูตกอกตกใจขนาดนั้น กระทั่งตอนที่น้องจับที่ท้องผมแล้วยกมือขึ้นมา ผมเห็นเลือดสีแดงเข้มติดมือน้องขึ้นมาด้วย เพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่าตัวเองโดนยิง

“น้องไม่เป็นไรใช่ไหม?”

ผมถามเพราะเป็นห่วง การที่ผมเอาตัวเองมาเสี่ยงกระสุนแทนให้แล้ว หากยังปกป้องน้องไม่ได้อีกก็ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว ชีวิตผมไม่เคยเจอสถานการณ์รุนแรงแบบนี้เลยสักครั้ง ไม่รู้ทำไมถึงตัดสินใจทำแบบนี้

“ปิดสนามมมมมมมมมมมมมมมม!!!!”

เสียงน้องดังมาก เขาดูหัวเสียและโกรธมาก ผมไม่เคยเห็นเขาเป็นแบบนี้ เนื้อตัวเขาสั่นไปหมดเลย

“พี่ไม่เป็นไร”

“เงียบเลยพี่ติน ใครทำพี่เจ็บผมจะทำมันให้เจ็บยิ่งกว่า!!!”

ความชุลมุนวุ่นวายทำให้ไอ้เวียร์ห่านั่นหนีไปจากตรงนี้ตอนไหนไม่รู้ ไม่นานผมก็ถูกลูกน้องของน้องมันพาออกมาเพื่อจะนำตัวผมไปส่งโรงพยาบาล น้องไม่ได้ออกมากับผมด้วยครับ เขาบอกเขาจะไปสะสางให้จบเรื่องก่อนแล้วจะตามมา

แล้วคำว่าปิดสนามของน้องก็คือปิดประตูทางเข้าออก ไม่ให้ใครได้ไปไหน มีแค่ผมกับลูกน้องอีกสามคนเท่านั้นที่ออกไปได้

“ไม่เคยเห็นลูกพี่โกรธขนาดนี้เลยว่ะมึง”

“เออ กูก็ไม่เคย ไอ้เวียร์มาแหย่ถ้ำเสือกี่ครั้งลูกพี่ก็ไม่เคยสั่งปิดประตูตีแมว งานนี้มีเจ็บปางตายแหละกูว่า”

ฉิบหายแล้ว เหมือนผมเป็นตัวต้นเหตุยังไงก็ไม่รู้ แอบเข้าข้างตัวเองได้ไหมว่าที่น้องมันโกรธมากจนตัวสั่นขนาดนั้นเพราะเป็นห่วงผม ในใจผมมันบอกว่าน้องห่วงผมอ่ะ

เวลานี้ผมไม่เป็นพ่อพระเอ่ยปากห้ามให้น้องไม่เอาคืนหรอกนะ เอาคืนมันเลยน้อง ทำแทนพี่ด้วย เจ็บฉิบหายเลยเนี่ย ประสบการณ์โดนยิงครั้งแรกในชีวิตผมเลย บัดซบจริงๆ คนที่ทั้งชีวิตถนัดถือไมค์โครโฟนกับกีต้าร์ไม่เคยจับปืนยิงใคร ผมเอาความกล้าที่ไหนวิ่งสวนกระสุนไปแบบนั้นวะ หรือนี่ไม่ใช่ความกล้า แต่เป็นความรัก? ผมกำลังเริ่มรักครั้งใหม่ด้วยการเสี่ยงตายขนาดนี้เลยหรือ?

END TALK

_________________________ 

TALK 

บีบใจจจจจ พี่ตินคือพี่ได้มากอ่ะ บทพระเอกชัดๆ ส่วนน้องจอมคือโกรธเลือดขึ้นหน้า กล้าดียังไงมาทำคนของน้อง ยิ่งกำลังข้าวใหม่ปลามันเลย ฮึ่ยๆๆๆ มอหออออ // ถ้าเราหายไป3-4วันติดกันแบบนี้ไม่ต้องตกใจ ติดงานจ้าแม่ ถ้ามาก็มารัวๆเพราะหยุด งั้นพรุ่งนี้เจอกันทุ่ม-ทุ่มครึ่งนะจ๊ะแม่ๆ 

 

ทุกคนคะ กดเขียนรีวิวนิยายเรื่องนี้ให้บ้างจิ ชวนเพื่อนมาอ่านเร็วววว ฮือๆๆๆ  

รู้สึกว่ายอดวิวขึ้นช้ากว่าเรื่องก่อนๆ เกิดอะไรขึ้น เราเขียนไม่ดี เขียนไม่สนุกแล้วเหรอ ฮือออ เป็นน็อยยย 

นิยายเรื่องนี้ตัวละครเป็นเพื่อนกับเรื่อง 'KNOCK OUT ENGINEERING วิศวะเกียร์มัว' นะคะ 

ฟีลกู๊ด น่ารัก ฟินจิกหมอน และมีความโซแดมฮอตเหลือเฟือมาก เพราะพระนางโซหลัวทั้งคู่เลย อิอิ 

 

กิจกรรมพิเศษ! 

แวะไปหวีดได้ที่แฮชแท็กทวิตเตอร์ #วิศวะเกียร์พยศ 

สุ่มแจกนิยายเรื่องนี้ฟรี 2 เล่ม ระยะเวลาของกิจกรรมตั้งแต่วันนี้-31ธันวาคม 

นิยายเรื่องนี้รูปเล่มออกงานหนังสือเดือนตุลาคม 

เรามีแจกลายเซ็นต์ที่บูธเซ้นส์บุ๊ควันเสาร์ที่ 5 ตุลาคม เวลา 13.00-14.30 น.  

ใครว่างแวะมาหากันได้นะคะ 

 

ติดตามนักเขียนได้ที่  

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย] 

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล] 

TWITTER : @SiraClazzical 

 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ 

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ 

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว) 

 

*เนื้อหาส่วนที่อัปนี้ยังไม่ได้ทำการแก้คำผิดใดๆ  

โดยปกติจะพิมพ์จบเรื่องแล้วส่งพิสูจน์อักษรทีเดียว  

ดัังนั้นหากอ่านไปแล้วเจอคำผิดทำให้หงุดหงิดใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ* 

ความคิดเห็น