ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 325 เปิดใจ(2)

ชื่อตอน : ตอนที่ 325 เปิดใจ(2)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ก.ย. 2562 20:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 325 เปิดใจ(2)
แบบอักษร

 

หนิงเฟย 

 

" เรื่องนั้น.....ข-ข้าไม่.....ข้าทราบเจ้าค่ะ "

ซึ่งพอหม่าจิ้งทราบไปเช่นนั้น หนิงเฟยที่หลับตาอยู่ก็ลืมตาขึ้นมาทันทีอย่างแปลกใจ ก่อนที่นางจะกล่าวอ้ำอึ้ง และเรื่องที่จะยอมรับในท้ายสุด

" แม่นางหยูเป็นทายาทคนสุดท้ายของตระกูลเหลียว....ตระกูลหนิงที่อยู่เบื้องหลังของแผนการนั้นที่ทำให้พวกเขาต้องสูญเสียและถูกลบหายไปจากหน้าประวัติศาสตร์ ตระกูลเหลียวที่ถูกเคยได้รับชื่อเสียงว่าเป็นตระกูลของตัวแทนความโอบอ้อมอารี ไม่เคยโจมตีใคร ฝึกฝนวิชายุทธแนวทางการรักษาอันสุดจะวิเศษที่สามารถรักษาโรคร้ายภายใน รวมถึงอาการบาดเจ็บภายนอกได้อย่างอัศจรรย์ ตระกูลนี้ไม่เคยหยิ่งผยองและตรงกันข้ามพวกเขากลับช่วยเหลือคนยากจนและชาวยุทธไม่แบ่งฝ่ายจน รวมกลุ่มผู้มีอุดมการณ์เดียวกันกลายเป็นตระกูลใหญ่คุมป่าไผ่แห่งนี้......แต่ว่าวันหนึ่งกลับมีคนโลภมากอยากได้วิชายุทธปราณรักษาวิเศษ ที่ถึงแม้ตระกูลเหลียวจะยอมสอนให้ฟรีไม่คิดค่าธรรมเนียม คนเหล่านั้นกลับไม่พอใจ เมื่อได้เรียนรู้ก็คิดจะครอบครองเพียงผู้เดียว จึงวางแผนสร้างสถานการณ์ยุยงปลุกปั่น "

หม่าจิ้งกล่าวยาวแบบรวดเดียว และมาหยุดตรงประโยคสุดท้าย พลางมองไปยังหน้าต่าง ตรงห้องนอนที่ตอนนี้มันได้ปิดสนิท

จนหนิงเฟยที่ลืมตามาแต่แรก เมื่อได้ยินเขากล่าวถึงตรงนี้ก็เงียบลง จนนางสงสัยและหันคอไปดูว่าเขากำลังทำสิ่งใด

" คุณชายกำลังมองสิ่งใดอยู่หรือเจ้าคะ? "

ตอนนั้นหนิงเฟยอดไม่ได้ที่จะระงับอารมณ์ขมขื่นในใจ และถามชายหนุ่มออกไปด้วยความสงสัย

" ข้าเพียงนึกคิดน่ะ และกำลังสงสัยว่าคนโลภมากอยากได้ของคนอื่น ขนาดที่เขาให้ฟรีๆยังกลับหวงของ ทำร้ายเจ้าของ พร้อมกับสังหารเขา และตระกูลของเขาอย่างเลือดเย็น คนเหล่านั้นสมควรที่จะได้รับผลกรรมที่ทัดเทียม เจ้าคิดเช่นนั้นหรือไม่แม่นางหนิง? "

ซึ่งหม่าจิ้งที่เงียบ ก็กล่าวขึ้นมาอีกครั้ง และครั้งนี้คำพูดของเขาก็ทำให้หัวใจของหนิงเฟยเต้นระรัว คิ้วงามของนางกระตุกเป็นพักๆ คล้ายในหัวของนางตอนนี้กำลังสับสนเรื่องราวอะไรบางอย่าง

" ข้า.......ข้า........ข้าไม่รู้เจ้าค่ะ "

ซึ่งคำกล่าวของหม่าจิ้งก็ทำเอาเรือนร่างของหนิงเฟยแช่แข็งไปชั่วครู่ หลังจากที่นางดูโมโห และคล้ายว่าตัวนางเองจะไม่พอใจและเจ็บปวดลึกๆเกี่ยวกับการกระทำหม่าจิ้ง

" ที่ข้ากล่าว ใช่จะหาแพะหรือขุดคุ้ยเรื่องวันวานมากล่าวโทษ ข้าเพียงจะบอกว่าคนเหล่านั้นคิดจะขายตระกูลหนิงไปด้วยต่างหาก "

โดยหม่าจิ้ง พอกล่าวถึงตอนนี้ดวงตากลมโตของหนิงเฟยก็เบิกกว้างขึ้นอย่างลืมตัว ในหัวของนางที่เคยอยู่ในกลุ่มสายลับระดับสูงของตระกูลหนิง ย่อมถือครองข้อมูลมากมาย และไม่ต้องกล่าวถึงว่าตัวนางเองก็เป็นบุตรสาวของผู้นำตระกูล ดังนั้นข้อมูลบางอย่างที่นางได้รับรู้มา ย่อมระแคะระคายเกี่ยวกับคำพูดของหม่าจิ้ง

" ตระกูลหนิงมีที่มาจากพ่อค้า และนักรบรับจ้าง......หนึ่งคนสู้ อีกคนคอยใช้สมอง แต่ว่านิสัยเดิมของพ่อค้าเป็นเช่นใดเจ้าก็ทราบดี ในเมื่อนิสัยเดิมของพวกมันไม่เคยอิ่ม ยิ่งกินยิ่งอยาก ในเมื่อมีนักสู้คอยคุ้มกัน ความกล้าก็เพิ่ม ทำเรื่องที่ไม่ควรทำ.... และข้ากวาดล้างคนเช่นนั้นออกไปจากตระกูลของแม่นาง เจ้าคิดเห็นเช่นใด "

หม่าจิ้งกล่าวอย่างช้าๆ และพลางลุกขึ้นไปยังโต๊ะที่อยู่ข้างเตียง พร้อมกับมองไปยังดวงตางามของหนิงเฟยอย่างสื่อความหมาย

ซึ่งพอหนิงเฟยเห็นชายหนุ่มกล่าวจบเช่นนี้ นางก็เผลอนำมือกุมปากอย่างลืมตัว พร้อมกับดวงตาที่สั่นไหวอย่างไม่อาจห้ามได้ โดยข้อมูลในหัวของนางค่อยๆปะติดปะต่อเอง จนเห็นความจริงที่นางเองแอบสงสัยแล้วทั้งหมด

" ถ้าเช่นนั้นหมายความว่าคุณชายทำทั้งหมดนี้....... "

จุ๊บบบ!

" ไม่ต้องกล่าวสิ่งใดแล้ว ทั้งหมดนี้เพราะความเห็นแก่ตัวของข้าเองเพียงเท่านั้น "

หม่าจิ้งที่เห็นสาวงามเข้าใจเจตนารมณ์ของตัวเองทั้งหมด ก็ฉวยโอกาศเข้าไปประชิดตัวแล้วกดริมฝีปากจูบนางทันที พร้อมกับกล่าวเสียงเบาข้างหู และเขาก็กดริมฝีปากต่อทันที

ซึ่งตอนนั้นหนิงเฟยก็หลับตารับการจูบของชายหนุ่ม แบบที่ในหัวของนางยังคงอึ้งกับข้อมูลที่ชายหนุ่มมอบให้

จนตอนนั้นเรือนร่างของนางก็ถูกเขาคร่อมอย่างลืมตัวไปทั้งอย่างนั้น

 

(จบ)

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว