White hawk

สวัสดีค่ะ ไรท์ไม่เเนะนำตัวอะไรมาก ขออภัยถ้าทำสิ่งใดพลาดไป ติดตามหน่อยเด้อออ

ชื่อตอน : ตอนที่9

คำค้น : ชายาตัวร้าย นิยายวาย White hawk

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 19 พ.ค. 2563 18:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่9
แบบอักษร

อย่าพึ่งรีบเลื่อนหนีอ่านไปไหนนะ เเค่จะมาบอกว่าตอนนี้ยังไม่ใช่เซอร์ไพร์นะเธออออ ไปล่ะ😊อีกอย่างหนึ่งคิดชื่อตอนไม่ออกด้วยเเหละ-.- 

 

ปัง! 

เสียงถีบประตูห้องเก็บของถูกเปิดขึ้น สุนัขกับคนที่กำลังหลับอยู่ถึงกับสะดุ้งตื่นขึ้นมาตาสว่าง 

"โฮ่ง โฮ่ง"ซานจิ้งเห่าใส่ผู้บุกรุกที่เข้ามา 

"ซื่อ...หลานนนน!!!!"ท่านเเม่เอ่ยตะโกนเสียงดังไปทั่วจวน 

"เเหะๆ"ผมได้เเต่หัวเราะเเห้งๆ เฮ้อ~ชีวิตกูทำไมต้องมาเจออะไรอย่างงี้ 

หลังจากที่ทุกคนตามหาผมเจอผมก็โดนเล่นงานอีกกระทง เรื่องเก่ายังไม่สางเรื่องใหม่ก็มาอีกเเล้วทำไงได้ชีวิตPlayBoyก็อย่างงี้เเหละ คนเรามันหล่อต้องทำตัวโดดเด่นสักหน่อย ส่วนตอนนี้นะเหรอ เหอะ!โดนมัดเชือกอยู่กับที่นอน อยากรู้ไหมล่ะทำไมถึงโดน ป่ะ!ย้อนเวลากัน 1...2...3 เริ่ม+ 

"ซื่อหลานทำไมเจ้าทำให้ท่านเเม่กับท่านพ่อต้องเป็นห่วงเสมอ"หยางเสี่ยวเหว่ยเอ่ยดุผมที่ตอนนี้โดนพาดบ่าไว้อยู่ 

"...."ผมเงียบ 

"เจ้านี่ชอบทำ...บลาๆๆๆๆ"บ่นจริงบ่นจัง เเหม~อยากรู้จริงๆเลยว่าใครจะเเต่งงานเป็นเมียกับท่าน(อาจจะมีหลัวก็ได้นะเธออออ:ไรท์) 

"ขี้บ่น"ผมพูดตามที่ใจคิดเเต่ลืมไป ไอ้เชี้ยกูพูดออกมาเเล้วกูอยู่บนบ่าไม่ได้ยินก็บ้าเเล้ว 

"ซื่อหลาน..."เสียงเรียบนิ่งทำเอาผมเหงื่อตก ก่อนจะเดินเข้าห้องเเล้วให้หงเหมยไปหยิบเชือกมาก่อนที่จะเกิดเสียงโหยหวนออกมาจากห้อง 

"ม่ายยยยยย!!!" 

----- 

"เฮ้อ~พวกนกนี่ชอบมาขออาหารจริงๆเลย"ท่านเเม่ผู้มีจิตใจงดงามมม กำลังให้อาหารนกอยู่ 

"ม่ายยยยยย!!!"เเต่ก็ต้องสะดุ้งโหยงเมื่อมีเสียงร้องออกมาจากห้องซื่อหลานลูกรักของนางทำเอานกบินหายไปทั้งฝูงหมด 

"จริงๆเลย" 

ยามซวี (19.00 - 20.59 น.) 

"คุณชายกินข้าวเถอะเจ้าค่ะ"หงเหมยกล่าวด้วยน้ำเสียงห่วงใย ผมตอนนี้ก็ยังโดนมัดอยู่ 

"หึ!" 

"คุณชาย..."หงเหมยเรียกซ้ำ 

"หึ!" 

"คุณชาย~~~" 

"หึ!" 

"คุณชาย"หงเหมยกล่าวเรียกซ้ำอีก 

"หึ!" 

"คุณชายจะหึอีกนานไหมเจ้าค่ะ"หงเหมยหมดความอดทนจึงพูดออกมา 

"...." 

"...."ต่างฝ่ายต่างเเข่งกันเงียบใส่กัน 

"คุณชายถ้าไม่กินก็เเล้วเเค่นะเจ้าค่ะเเต่มีของชอบคุณชายอยู่" 

"...."เงียบบอกเลยว่าเงียบ 

"ข้าไปนะเจ้าค่ะ"หงเหมยเตรียมตัวยกสำรับไปเก็บ 

"เดี๋ยว!" 

"อะไรรึเจ้าค่ะ" 

"ปลดเชือกออกเเล้วข้าจะกิน" 

"ไม่ได้เจ้าค่ะ" 

"ปลด" 

"ไม่เจ้าค่ะ" 

"ปลด" 

"ไม่^^"หงเหมยยิ้มหวานใส่ผม 

"ป้อนที"ผมเขยิบตัวเข้าหาหงเหมย 

"เจ้าค่ะ" 

 

กลางคืนที่เงียบสงัดไม่มีผู้คนเดินตามทางถนนมีเเต่เสียงดนตรีเเละผู้คนที่สังสรรกันในหอโลมเท่านั้น 

ภายในห้องเเห่งหนึ่งในหอโลมมีคนกำลังร่วมรักกันอย่างเร่าร้อน 

"อ้ะ!อ้ะ...อ่าาาาาาส์"ร่างบางที่ถูกจับในท่าคลานหัวสั่นคลอนตามเเรงกระเเทก 

ผั่บ ผั่บ ผั่บ 

"อืมมมมมม...ซี๊ด..ตอดรัดข้าจังเลยนะ...อ่าาา"เสียงทุ้มครางกระสัน 

"ระ...อ้ะ...เเรงอีก...อ้ะๆๆๆ" 

"หึๆ...ร่านจริงๆ"ร่างสูงทำตามคำขอของร่างบางกระเเทกจนร่างบางเสียวอ้าปากร้องครางไม่หยุด 

"จะ...อ่า...จะเสร็จเเล้ว" 

"อ่าาาาาาส์"น้ำขาวขุ่นถูกพ่นออกมาจากร่างบาง 

ตับ ตับ ตับ 

ร่างสูงกระเเทกเเรงขึ้นกว่าเดิมเพื่อไปให้ถึงจุดมุ่งหมาย 

"อ้ะ!เเรงไป...อ้ะๆ"ร่างบางร้องเสียงหลง 

"อ่าาา"ร่างสูงกระตุกสองสามครั้งก่อนที่จะนำเเกนกายออกมาปลดปล่อยข้างนอก 

"เเฮ่กๆๆๆๆ"เสียงหอบหายใจของร่างบางที่นอนฟุบกับหมอนไป 

"ยังไม่จบเเค่นี้"ร่างสูงเลียริมฝีปากอย่างกระหายกาม 

"อ้ะ!"ร่างสูงกระเเทกใส่ร่างบางเเรงๆหนึ่งครั้ง 

"อืมมมมม"ร่างสูงไม่ทำอันใดต่อเพียงสอดใส่เฉยๆไม่ขยับเอวเเต่อย่างใด 

"อึก...ทำไมท่านไม่ขยับ?...อ่าาา"ร่างบางเอ่ยถามอย่างสงสัย ร่างสูงไม่ตอบเพียงเงียบเเล้วล้มตัวนอนกับเตียงให้ร่างบางอยู่ข้างบนตัวเขา 

"ทำ"เพียงเอ่ยคำเดียว ร่างบางก็พยักหน้ารับ 

"อึก...อ่าาาส์"ร่างบางขย่มบนร่างสูง 

"เร็วๆ" 

ตับ ตับ ตับ ตับ 

"อืมมมม~อ้ะๆๆๆ"ร่างบางร้องครวญครางก่อนจะควงเอวไปมาเพียงบดเบียดเเกนกายร้อนที่อยู่ภายในตัวเขา ร่างสูงจึงกระเเทกสวนกับร่างบาง 

"อ่าาาาาาา"ร่างบางเริ่มเหนื่อยร่างสูงจึงคุมเกมเเทน ร่างสูงกระเเทกใส่อย่างรัว ภายในห้องมีเเต่เสียงกระเเทกหยาบโลนไปหมด 

"จ....จะ..เสร็จ...อ้ะ..อ้ะ..อ่าา"ร่างบางปลดปล่อยใส่หน้าท้องเเกร่งของร่างสูง ก่อนที่ร่างสูงจะเร่งความเร็วมาติดๆก่อนจะปลดปล่อยออกมาภายนอกร่างกายร่างบาง 

"เเฮ่กๆๆๆ"เสียงหอบของร่างบางที่ล้มตัวนอนกับเตียงด้วยความเหนื่อยล้า 

"ทำไมท่านไม่ปล่อยข้างใน?"ร่างบางเอ่ยถามด้วยความงุนงงทุกครั้งที่มีอะไรกันอีกฝ่ายไม่เคยปล่อยในสักครั้ง 

"เรื่องของข้า"ร่างสูงลุกขึ้นไปสวมเสื้อผ้าไม่หันไปมองร่างบางที่กำลังนอนอยู่เลยเเม้เเต่น้อย 

"บอกหน้าที่ของเจ้ามาได้เเล้ว"ร่างสูงเอ่ยบอกย้ำ 

"อืม" 

"ตามที่ท่านรู้หยางซื่อหลานกับท่านเเม่ทัพกำลังเเต่งงานกันหลังจากเเต่งเสร็จพวกเขาก็นะกลับค่ายทหารเหมือนเดิม"ร่างบางบอกเเต่เหมือนร่างสูงจะไม่อยากรู้เท่าไร 

"ข้าไม่ต้องการรู้เรื่องนี้"ร่างสูงตวัดสายตามองร่างบาง 

"อึก...เมื่อพวกเขาจะเดินทางไปข้าจะขออาสาไปกับพวกเขาโดยจะบอกพวกเขาว่าข้าอยากมาช่วยเหลือบ้าง ข้าว่าข้าก็สามารถเข้าไปได้ยังไงคนที่นั้นย่อมชอบข้าทุกคนอยู่เเล้ว ข้าจึงไม่ต้องกังวลเรื่องนี้ต่อให้ข้าถามอะไรพวกเขา พวกเขาก็คงตอบข้าหมดอยู่ดี"ร่างบางเอ่ยว่ายาว 

"ถ้าพวกเขาไม่ตอบเจ้า เจ้าจะทำยังไง?" 

"ขะ...ข้าไม่รู้" 

"ไม่รู้!?"ร่างสูงเดินเข้าไปคว้ามือของร่างบางเเละกำเเน่น 

"โอ้ยยย" 

"อย่าบอกกับข้าว่าไม่รู้ ถ้าไม่ตอบเจ้าก็ใช้ร่างกายเข้าเเลกสิ"ร่างสูงตอบเเบบปัดๆ 

"ทะ..ท่านพูดเล่นรึป่าว?"เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นๆ 

"เจ้าชอบนี่ ทำตามที่เจ้าทำซะเเล้วอยากได้อะไรข้าก็จะให้"ร่างสูงที่เเต่งตัวเรียบร้อยกำลังเตรียมตัวออกไปจากนอกห้องเเต่ร่างบางวิ่งเข้ามาสวมกอดข้างหลัง 

"ข้ารักท่าน..."ร่างบางเอ่ยบอก 

"..."อีกฝ่ายไม่พูดอะไรเเต่ร่างสูงรับรู้ว่าหลังของเขาเปียกไปด้วยน้ำตาที่ร่างบางร้องออกมา ร่างสูงหันหลังมาปาดน้ำตาทิ้งให้ก่อนจะเดินออกไปไม่หันหลังกลับมามอง 

"กลับกันเถอะ"ร่างสูงที่เดินออกมาจากหอโลมเอ่ยบอกองค์รักษ์ข้างกาย ที่ดูจะสูงกว่าร่างสูงเเละมีกำลังมากกว่าเขา เพราะ ผ่านการฝึกมาเยอะ 

"พ่ะย่ะค่ะ"อีกฝ่ายตอบรับกับ 

ทุกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหารู้ไม่ว่ามีคนเฝ้ามองพวกเขาอยู่ 

"เหอะ!เป็นไงล่ะข้าบอกท่านเเล้ว"เสียงทุ้มหันไปบอกกับร่างหนาที่ยืนนิ่ง 

"ขะ...ข้าว่าอาจจะไม่ใช่ก็ได้ อาจจะเเค่หลอกองค์รัชทายาทเเคว้นเย่วเเล้วเอามาบอกพวกเราก็ได้"น้ำเสียงของหญิงสาวเอ่ยออกมา 

"พวกเจ้าคิดว่าอย่างไร?"คนที่เหลือทยอยออกมาร่วมวง 

"พวกข้าก็ไม่อยากจะเชื่อเท่าไรเเต่ก็ต้องทำใจเพราะพวกเราเห็นหมดเเล้ว" 

"อาจจะโดนบังคับก็ได้!"หญิงสาวยังคงยึดมั่นคำเดิม 

"ท่านเชื่องั้นเหรอ?ท่านก็รู้ว่าไม่มีทางเป็นไปได้"หญิงหันไปถามร่างหนาที่ยังยืนนิ่งๆไม่พูดจา 

"เเต่นี้มันไม่ใช่ครั้งเเรกท่านก็รู้มันมีอย่างนี้หลายครั้งเเล้วเเต่เมื่อพวกท่านไม่เชื่อข้าก็พามาดูเเล้ว" 

"....."ทุกคนเงียบไม่พูดอะไรเพราะยังไงก็ไม่อาจปักใจเชื่อได้ เพราะเฟยหลงเป็นคนที่มีเมตตา ใจดี รักทุกคนเเต่ไม่คิดว่าจะเป็นคนเเบบนี้ 

"ข้าไปก่อนล่ะกันมีคนกำลังรอข้าอยู่" 

"เหอะ!คนกำลังรออยู่ หมาล่ะสิไม่ว่า"เสียงชายหนุ่มคนหนึ่งที่พึ่งเดินออกมาเอ่ยออกมาเหยียดๆ 

"เจ้ากำลังว่าใคร!?" 

"ข้าเเค่พูดลอยๆ" 

"เจ้า!อยากมีเรื่องก็เข้ามาดีกว่า" 

"เหอะ...ข้าก็ไม่ชอบเจ้านักหรอก" 

"มาเลย/มาเลย"ทั้งสองกำลังที่จะมีเรื่องกันกับโดนห้ามไว้ก่อน 

"หยุด..."น้ำเสียงทุ้มต่ำเเผ่รังศีเย็นๆออกมาทำให้ทั้งสองที่ทะเลาะกันค่อยๆถอยออก 

"กลับไปได้เเล้ว..." 

"ชิ!/ชิ!"ทั้งสองสะบับตูดกลับบ้านกันไป 

(เอิ่มมม-_-:ไรท์) 

"เฮ้อ...ข้าล่ะเครียดกับพวกนี้จริงๆข้ากลับกินขนมดีกว่า"หญิงสาวเดินจากไป 

"กลางคืนเเล้วเจ้ายังจะกินอีกเหรอ" 

"ก็คนมันชอบ"หลังจากที่หญิงสาวเดินออกไปก็เหลือเเค่ไม่กี่คน 

"ท่านจะเอายังไงก็สุดเเต่ท่าน" 

"พวกข้าขอลา"พวกเขาเดินหายเข้าไปกับความมืดทันที อีกฝ่ายเพียงพยักหน้าตอบรับเท่านั้นก่อนที่จะเดินหายจากไปเหมือนกัน 

 

สั้นไปหน่อยเเต่ก็มานะ-.-เจอกันตอนหน้าเด้อออ👋 

TrueMoney Wallet : 0617375567 (ให้หรือไม่ให้แล้วแต่เลยจ้าไม่ต้องมากก็ได้ถ้าใครจะให้แค่5บาท1บาทไรท์ก็ดีใจมากแล้ว) 

ความคิดเห็น