I-RISRED ไอริสเรด
facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

[4] : เจ้าสาวของลูเซียโน่

ชื่อตอน : [4] : เจ้าสาวของลูเซียโน่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.8k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.ย. 2562 11:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[4] : เจ้าสาวของลูเซียโน่
แบบอักษร

* บุคคลในรูปเป็นเพียงอิมเมจประกอบตัวละครเท่านั้น ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อหา * 

[4]  

'I-RIS RED' 

 

@บ้านพักของลูเซียโน่ , Fifth Avenue , Manhattan in New York City 

ดวงตาคู่คมจ้องมองออกไปยังวิวด้านนอกบ้านของเขาที่เบื้องหน้ามีแต่ตึกและที่เห็นเด่นเป็นสง่าที่สุดคงเป็นตึก Empire State สัญญาลักษณ์ที่งดงามที่ไม่ว่าใครมาที่นี่ก็ต้องมาเยี่ยมเยือนมันสักครั้งหนึ่งทั้งนั้น แต่เขากลับมีบ้านพักตากอากาศที่มองเห็นมันได้ในทุกวัน มีบ้านพักตากอากาศที่ติดกับ Central Park สวนสาธารณะสำคัญ จุดเด่นแห่งมหานครนิวยอร์กแห่งนี้อีก ชีวิตช่างดี๊ดีเสียจริงๆ 

“วันนี้รับกาแฟอะไรดีครับ? ” พ่อบ้านเข็นรถที่วางเรียงรายด้วยบรรดาเมล็ดกาแฟจากหลากหลายสายพันธุ์ทั่วโลกที่ส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ ออกมาแม้จะยังไม่ได้ชงเลยก็ตาม 

“ขอเกอิชาแล้วกัน” ลูเซียโน่ตอบเสียงเรียบก่อนจะหยิบเอามือถือขึ้นมาเพื่อโทรหาใครบางคนในยามเช้าที่อากาศที่นิวยอร์กมันช่างสดใส แต่ไม่รู้ว่าที่อิตาลีมันจะสดใสไหม ไม่นานนักปลายสายก็รับสายของเขา 

[ฮัลโหลว่าไงลูก?] สำเนียงอิตาลีดังขึ้นจากหญิงสาวปลายสาย 

“คุณแม่ครับ ผมว่าผมเจอเจ้าสาวของผมแล้ว”  

[ห๊ะ! จะ...จริงเหรอ นี่เราไม่ได้พูดเล่นกับแม่ใช่ไหม?]  

“ครับ ผมพูดจริงๆ ผมเจอเจ้าสาวของผมแล้ว”  

[ตายแล้วเธอเป็นใครกันพามาหาแม่กับพ่อหน่อยสิ]  

น้ำเสียงของปลายสายแสดงออกถึงความดีอกดีใจอย่างชัดเจน 

“ไว้ผมจะพาไปหานะครับ ผมแค่อยากบอกคุณแม่คุณพ่อก่อน”  

[โอเคๆ แม่กับพ่อจะรอนะ ถ้าพ่อรู้พ่อต้องดีใจมากๆ แน่]  

“ครับ งั้นแค่นี้ก่อนนะครับ ได้เวลากาแฟของผมแล้วผมไม่อยากดื่มมันสาย”  

[โอเคๆ จ้ะ แม่รักลูกนะ ดูแลตัวเองด้วยนะ]  

“ครับ ผมก็รักคุณพ่อคุณแม่ครับ”  

ชายหนุ่มกดวางสายก่อนจะหันมายกแก้วกาแฟที่กำลังหอมกรุ่นขึ้นดื่มเพื่อรับเช้าที่สดใสในมหานครนิวยอร์กที่แสนจะวุ่นวายและเร่งรีบ แต่ชีวิตของเขากลับสโลวไลฟ์เชื่องช้าเหมือนสล็อต ความวุ่นวายไม่อาจจะทำอะไรเขาได้เพราะเขาไม่ได้มีงานการออกไปทำเหมือนคนอื่น ใช้ชีวิตเที่ยวไปวันๆ และตามหาลูกสะใภ้ให้พ่อแม่และตอนนี้เขาเจอแล้ว ว่าที่เมียและแม่ของลูกเขา 

@บริษัทที่ทำงานของกันย์ 

“ไล่ออกเหรอคะ? ” กันย์ถึงกับตาโตยืนตัวแข็งด้วยความตกใจเมื่อเช้านี้มันควรจะเป็นวันทำงานที่สดใสของเธอสิแต่เธอกับถูกยื่นซองขาวไล่ออกเสียอย่างงั้น เล่นเอาหน้าของเธอชาไปหมดเลย 

“ใช่ ก็ตามนั่นแหละ” ผู้จัดการพูดเสียงเรียบ 

“...ทะ...ทำไมคะ ทำไมถึงไล่ดิฉันออก? ” หญิงสาวถามหาเหตุผลด้วยความมึนงง 

“ก็เธอทำให้บริษัทของเราเสียลูกค้า มันสมควรไหมที่ฉันจะต้องไล่ออกเพราะถ้ารับเธอเข้าทำงาน บริษัทฉันจะได้อะไรจากคนไม่มีประสิทธิภาพแบบเธอ? ” 

“ดิฉันไม่มีประสิทธิภาพยังไงคะ ลูกค้าที่คุณให้ดิฉันไปพบเขาคุกคามทางเพศฉันนะคะ” 

“แล้วผมจะเชื่อคำพูดคุณได้ยังไง คุณอาจจะสร้างเรื่องเพราะขี้เกียจเองก็ได้” 

“เปล่าสักหน่อย ดิฉันพูดจริง ดิฉันจะสร้างเรื่องทำไม ในเมื่อดิฉันอยากทำงานที่นี่จะตาย” 

“ฉันไม่รู้แต่ฉันรับคนไม่มีประสิทธิภาพแบบเธอ ไม่ทุ่มเทกับงานแบบเธอไม่ได้” 

“แล้วต้องทุ่มเทขนาดไหน ขนาดต้องไปนอนกับลูกค้าเพื่อขายงานเลยเหรอคะ? ” 

“คงอย่างงั้นมั้ง” 

คำพูดของผู้จัดการทำเอากันย์ถึงกลับไปไม่ถูกเลย ยืนนิ่งเงิบด้วยความมึนงงในความผิดของตัวเองที่ถูกไล่ออก ไม่คิดว่าการยืนหยัดรักศักดิ์ศรีของตัวเองมันจะทำให้เธอโดนไล่ออกแบบนี้ แต่ก็เอาเถอะอย่างน้อยเธอก็ยังทำในสิ่งที่ถูกต้องเพื่อตัวเองแหละนะถึงแม้ว่าจะต้องเสียงานก็ตาม 

“ก็ได้ค่ะ ดิฉันยอมออกก็ได้เพราะถ้าอยู่กับบริษัทห่วยๆ ที่มีผู้บริหารทัศนคติแย่แบบนี้ฉันก็ไม่อยากอยู่เหมือนกัน ขอบคุณค่ะที่สอนให้ฉันรู้ว่านิวยอร์กมันก็ไม่ได้มีแต่คนดี แม้แต่คนที่วุฒิการศึกษาสูงแบบคุณยังมีความคิดแย่ๆ เลย” 

ว่าจบร่างบางก็สะบัดผมใส่ผู้จัดการก่อนจะหันตัวเดินออกมาอย่างเลิศๆ เชิดๆ ในเมื่อเธอโดนไล่ออกเธอก็จะออกแบบเชิดๆ แล้วกันจะไม่ออกแบบคนแพ้หรอก เอาน่ากันย์งานใหม่ยังมีอีกเยอะ นี่มันนิวยอร์กนะเมืองแห่งศิวิไลซ์ที่มีบริษัทเป็นร้อยๆ บริษัท เธอยังมีตัวเลือกอีกเยอะน่าคนเก่งแบบเธอทำได้อยู่แล้ว อย่าเพิ่งร้องไห้เสียใจไปสิ! 

ช่วงค่ำ @Butterfly Bar  

“ขอ Mojito แก้วหนึ่งค่ะ” 

“ครับ” 

กันย์เอ่ยสั่งบาร์เทนเดอร์วัยกลางคนที่ดูมีประสบการณ์อันแสนเชี่ยวชาญก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งที่เก้าอี้แล้วฟุบหน้าลงบนเคาน์เตอร์บาร์ด้วยความเหนื่อยล้าจากการเดินทั้งวันเพื่อไปหาสมัครงานที่ใหม่ หลังจากที่เก็บข้าวของออกมาจากบริษัทเก่าเธอก็กลับบ้านไปเอาเอกสารต่างๆ แล้วก็เดินหาสมัครงานตามบริษัทต่างๆ ในทันทีอย่างไม่รีรอเพราะรอไม่ได้ปากท้องมันต้องใช้เงิน แต่กลับไม่มีที่ไหนสัมภาษณ์เลยมีแต่บอกว่าจะติดต่อกลับไปทั้งนั้นซึ่งคำว่าเดี๋ยวติดต่อกลับไปเนี้ยแหละคือคำปฏิเสธแบบสุภาพนั้นเอง ไปมา 6 บริษัท ปฏิเสธทุกที่ แถมการแข่งขันก็สูง เธอจะหางานใหม่ได้ไหมเนี้ย 

“วันนี้ไม่ดีเหรอครับ? ” บาร์เทนเดอร์เอ่ยถาม 

“ประมาณนั้นค่ะ ฉันไปสมัครงานมาแต่ไม่ได้เลย” หญิงสาวตอบก่อนจะยกแก้วค็อกเทลขึ้นดื่ม 

“นิวยอร์กก็แบบเนี้ยแหละครับ เมืองที่เจริญรุ่งเรืองแต่การแข่งขันสูง” บาร์เทนเดอร์พูด 

“ค่ะ แถมชาวต่างชาติแบบฉันด้วย” กันย์ส่งยิ้มบางให้กลับบาร์เทนเดอร์ก่อนจะยกแก้วค็อกเทลขึ้นดื่มคราวนี้ดื่มจนหมดแก้วด้วยความเหนื่อยล้า “ขออีกแก้วนะคะ” 

“ได้ครับ” 

หญิงสาวซบหน้าลงบนเคาน์เตอร์บาร์อีกครั้งอย่างหมดสภาพเลยก่อนจะรู้สึกว่ามีใครบางคนมานั่งที่เก้าอี้ข้างๆ เธอเพราะสิ่งแรกที่ตีจมูกเธอเลยคือกลิ่นน้ำหอมที่แค่ได้กลิ่นก็รู้ว่าต้องน้ำหอมแบรนด์เนมราคาแพงเพราะกลิ่นมันเป็นเอกลักษณ์ไม่ได้ได้กลิ่นทั่วไปตามท้องถนน แบบเดินไปไหนก็ได้กลิ่นแบบนี้ 

“เหนื่อยเหรอ? ” เสียงเข้มดังขึ้นจนกันย์ที่กำลังฟุบหน้าอยู่ขมวดคิ้วเล็กน้อยเพราะเสียงมันช่างคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูกจนหญิงสาวต้องหันมามองพลันดวงตาคู่สวยก็เบิกกว้างแบบอยากจะหลับเนี้ยตาสว่างขึ้นมาทันทีเมื่อพบว่าเป็นเขา ลูเซียโน่ โรเรนโซ่ ฝรั่งหน้ามนแต่ไม่ใช่คนหนองมนคนเดิมนั้นเอง! 

“...คะ...คุณอีกแล้วเหรอ นี่อะไรกันเนี้ย ฉันว่ามันคงไม่ใช่เรื่องบังเอิญหรอกนะที่เรามาเจอกันที่นี่” 

“ก็ไม่ใช่เรื่องบังเอิญไงเพราะฉันตามเธอมา” ชายหนุ่มพูดเสียงเรียบ รอยยิ้มมุมปากแย้มยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย 

“ตามฉันมาเนี้ยนะแล้วตามมาทำไมไม่ทราบ จะมาขอมีเซ็กส์กับฉันอีกเหรอ? ” 

“แหมๆ พูดอะไรออกมาเป็นผู้หญิงแท้ๆ ไม่อายปาก” ลูเซียโน่ยกยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนจะมองไปรอบๆ ที่กำลังจ้องมองเขากับเธอเพราะคำว่าขอมีเซ็กส์นั่นแหละนะ 

กันย์ขบเม้มริมฝีปากเล็กน้อยก่อนจะส่งรอยยิ้มแห้งๆ ให้กับทุกคนที่กำลังจ้องเธอเป็นตาเดียว จะมามองเธอทำไมแค่พูดเรื่องเซ็กส์แค่เนี้ย แบบเรื่องนี้มันเปิดกว้างไม่ใช่เหรอคุยเรื่องเซ็กส์ผิดตรงไหนทำไมต้องมองกันขนาดนี้ทำอย่างกับเธอคุยเรื่องปล้นหรือเรื่องฆ่าใครตายไปได้ แหมๆ 

“งั้นก็บอกมาว่าคุณมาหาฉันอีกทำไม ถ้าเรื่องเดิมบอกเลยว่าไม่” 

“ถูกไล่ออกจากงาน เป็นยังไงบ้าง? ” 

“คุณรู้ได้ยังไง? ” 

“ก็ต้องรู้สิเพราะฉันเป็นคนสั่งให้ไล่เธอออกเอง” 

“ห๊ะ! นี่ฝีมือคุณเหรอ? ” 

“ใช่ ฉันบอกแล้วไงว่าฉันสามารถทำให้เธอได้งานได้ นั้นหมายความว่าฉันก็สามารถทำให้เธอโดนไล่ออกได้เช่นกัน” 

“เพื่ออะไรอ่ะ แค่ฉันไม่ยอมนอนกับคุณ คุณถึงกับกลั่นแกล้งฉันขนาดนี้เลยเหรอ? ” 

หญิงสาวลุกพรวดขึ้นยืนกำหมัดแน่นจ้องมองชายหนุ่มด้วยความไม่พอใจเมื่อได้รับรู้ความจริงว่าคนที่อยู่เบื้องหลังในการถูกไล่ออกของเธอคือเขาที่ชักใยผู้จัดการให้ไล่เธอออก เธอถึงว่าทำไมเธอโดนไล่ออกง่ายดายเหลือเกินทั้งๆ ที่มันควรโดนตำหนิก่อนสิเพิ่งผิดครั้งแรกเองแล้วเธอก็ยังอยู่ในช่วงทดลองงานยังไม่ได้ลงมือทำจริงเสียหน่อย 

“ฉันเป็นคนที่อยากได้อะไรก็ต้องได้ และฉันอยากได้เธอ นี่มันดีแค่ไหนแล้วที่ฉันยังประนีประนอมเธอไม่ได้ฉุดเธอไปเลย ฉันให้เกียรติเธอขนาดไหนแต่ดูเธอทำกับฉันสิ ปฏิเสธการให้เกียรติของฉันแบบไร้เยื่อใยเลย” 

“คุณเรียกว่าการให้เกียรติเหรอ คุณบังคับฉัน ข่มขู่ฉัน พอฉันไม่ยอมคุณก็กลั่นแกล้งฉัน พยายามบีบฉันให้จนมุมด้วยวิธีสกปรกที่คุณเรียกว่าการประนีประนอม การให้เกียรติ คุณควรไปทำความเข้าใจคำสองคำนี้เสียใหม่เพราะสิ่งที่คุณทำมันตรงกันข้ามกับสองคำนี้เลย โดยเฉพาะคำว่าให้เกียรติ” 

ว่าจบกันย์ก็หยิบเอาแบงก์ออกมาวางให้บาร์เทนเดอร์ก่อนจะรีบคว้ากระเป๋าแล้วหันตัวเดินออกมาจากตรงนั้นในทันทีด้วยท่าทางหงุดหงิดอย่างชัดเจนเพราะไม่อยากจะต่อปากต่อคำกับเขาแล้ว เอาจริงๆ คือไม่อยากจะเห็นหน้าด้วย ผู้ชายอะไรโคตรร้ายกาจ ตอแหล และน่าตบที่สุด 

“อ๊ะ! ” 

“จะรีบไปไหน? ” 

แขนบางถูกคว้าไว้โดยมือหนาจนเจ้าของร่างที่กำลังรีบเดินเกือบจะเสียหลัก หญิงสาวหันกลับมาพร้อมรีบสะบัดแขนออกจากชายหนุ่มในทันทีแต่อีกฝ่ายก็จับแขนเธอไว้แน่นแถมยังบีบมันอีกจนเธอรู้สึกเจ็บขึ้นมาเล็กน้อย 

“รู้ไหมว่าเธอกำลังทำให้ฉันโมโห” 

“แล้วรู้ไหมว่าคุณกำลังทำให้ฉันเจ็บเพราะฉะนั้นปล่อย” 

“ฉันไม่ปล่อยจนกว่าเธอจะยอมฉัน” 

“ยอมอะไร ยอมมีเซ็กส์กับคุณเหรอ? ” 

“ไม่ ตอนนี้ฉันไม่ได้ต้องการแค่เซ็กส์แล้วสิ” 

“แล้วคุณต้องการอะไรกันแน่? ” 

“ฉันอยากได้เธอมาเป็นเจ้าสาวของฉัน”  

“ห๊ะ! ” กันย์ถึงกับตะลึงค้างจนยืนนิ่งเหมือนต้องสาปเมื่ออีกฝ่ายพูดคำนั้นออกมา เจ้าสาวเหรอ จะให้เธอไปเป็นเจ้าสาวเขาเนี้ย บ้าบอมันบ้าบอไปกันใหญ่แล้ว ตอนแรกก็มาขอมีเซ็กส์กับเธอพอมาตอนนี้ขอให้เธอไปเป็นเจ้าสาว จนเธอชักสงสัยแล้วสิว่าเขาเป็นคนบ้าที่หลุดออกมาจากโรงพยาบาลจิตเวชหรือเปล่าถึงได้ละเมอเพ้อฝันแบบนี้ 

“นี่คุณจิตปกติดีไหมเนี้ยห๊ะ? ” 

“ฉันจิตปกติดี” 

“คนจิตปกติที่ไหนเขามายืนขอคนอื่นเป็นเจ้าสาวแบบนี้ห๊ะ แฟนก็ไม่ใช่ รู้จักกันก็ไม่อีก นี่ฉันและคุณเป็นคนแปลกหน้ากันนะ อยู่ดีๆ ก็มาขอให้ฉันไปเป็นเจ้าสาวของคุณ เนี้ยคนสติดีที่ไหนเขาทำกัน” 

“ฉันเป็นคนปกติ และที่ฉันพูดฉันกลั่นกรองออกมาจากสมองของฉันแล้ว” 

ชายหนุ่มยังคงยืนยันคำเดิมเพราะเขาบอกแล้วไงว่าเขาถูกใจคนนี้และอยากได้เธอมาเป็นเมียและแม่ของลูกเขา เนี้ยแหละเจ้าสาวที่ตามหามานานถึงคราวจะเอากลับไปฝากพ่อแม่เสียที ถึงเวลาจะต้องมีเมียเป็นตัวเป็นตน งั้นเลือกคนเนี้ยแหละถูกใจตั้งแต่แรกเห็นมันต้องฟ้าส่งสวรรค์อวยพรแน่นอน 

“หึ! บ้าบอ ฉันไม่เป็นเจ้าสาวคุณหรอกนะ” กันย์เลือกจะปฏิเสธแล้วสะบัดแขนออก 

“ถ้าเธอไม่ไปฉันคงต้องลักพาตัวเธอไปแทน” ลูเซียโน่คว้าแขนบางไว้อีกรอบ 

“ห๊ะ! ” หญิงสาวถึงกับร้องห๊ะอีกรอบซึ่งเป็นรอยที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้ของวันนี้ที่เธอต้องตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน “นี่คุณเป็นบ้าจริงๆ ใช่ไหมเนี้ย หาหมอดีกว่าไหม? ” 

“ฉันไม่ได้เป็นบ้า แต่ฉันเป็นมาเฟียอิตาลี เป็นหนึ่งในตระกูลมาเฟียเก่าแก่และฉันทำได้ทุกอย่างที่ต้องการ แม้กระทั่งอุ้มตัวเธอไปแบบไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ ให้ใครตามเจอ” 

“ฮ่ะๆ คุณเนี้ยนะมาเฟีย? ” กันย์ถึงกับหลุดหัวเราะออกมาก่อนจะจ้องมองชายหนุ่มตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้ามองยังไงก็ไม่เหมือนมาเฟียเลยแต่เหมือนพวกลูกเศรษฐีที่ผลาญเงินพ่อแม่ไปวันๆ มากกว่า 

“ฉันมีข้อเสนอที่เธอไม่อาจปฏิเสธได้” 

ลูเซียโน่ไม่ได้สนใจเสียงหัวเราะเยาะของกันย์นักและเลือกจะยื่นข้อเสนอให้แทนเพราะเขาถูกสอนมาว่าคนเราทุกคนล้วนอยากได้ในสิ่งที่ต้องการทั้งนั้นแหละ ถ้าเราสามารถให้สิ่งพวกนั้นกับเขาได้ เขาจะไม่สามารถปฏิเสธมันได้เลย 

นี่มันคิดว่าตัวเองอยู่ในหนัง The Godfather เหรอย๊ะ!  

หญิงสาวแทบจะยกเท้าขึ้นกุมขมับเมื่อได้ยินถ้อยคำที่เหมือนลอกมาจากหนังมาเฟียชื่อดังยุค 1972 อ่ะ ให้ตายนี่มัน 2019 แล้วนะ ยังมีคนเอาคำพูดเอาพล็อตมาเฟียมามโนเพ้อฝันอีกเหรอ เดี๋ยวนี้เธอเห็นส่วนมากมาเฟียไม่มาเรียกไถ่เก็บเงินชาวบ้านหรือมาข่มขู่ชาวบ้านตามท้องถนนแล้ว ส่วนมากนู้นนั่งสบายในสภานู้นหรือไม่ก็แทรกแซงเข้าไปในเครือข่ายของรัฐบาล เครือข่ายราชการต่างๆ มากกว่า 

“เอาเป็นว่าฉันไม่สนข้อเสนออะไรของคุณทั้งนั้นแหละ ไม่ต้องยื่นมาเพราะไม่รับ” 

“ฉันบอกแล้วไงว่าถ้าเธอไม่ยอมดีๆ ฉันคงต้องอุ้มเธอไป” 

“หึ! เอาสิ อุ้มฉันไปเลย นายช่วยมองไปรอบๆ หน่อยไหม คนเป็นร้อยนะที่เดินขวักไขว่ไปมา นายจะอุ้มฉันไปเหรอ นี่บ้านเมืองมีกฎหมายนะไม่ใช่บ้านป่าเมืองเถื่อน นี่มันนิวยอร์กทำอะไรก็โด่งดังไปหมด” 

กันย์เลือกจะใช้คนหมู่มากในการข่มขู่เขากลับบ้าง ในเมื่อเขาขู่จะอุ้มเธอจังงั้นเธอขอขู่กลับบ้างแล้วกัน เขาคิดว่าเขาเป็นใครต่อให้เป็นมาเฟียจริงๆ ก็เถอะจะมาทำอะไรอุกอาจขนาดนี้ได้เหรอ นี่มันนิวยอร์กนะไม่ใช่ทะเลทรายซาฮาร่านะที่ไร้ร้างผู้คนอ่ะ ลองมาอุ้มมาฉุดมาลากเธอไปตรงนี้สิคงมีมือถือนับสิบเครื่องยกขึ้นมาถ่ายพร้อมกันเพื่ออัพลงโซเชี่ยวแน่ๆ สมัยนี้อินเทอร์เน็ตมันไวพอๆ กับโลกที่หมุนไปนั่นแหละน่า 

“ตกลงเธอจะไม่รับข้อเสนอของฉันใช่ไหม? ” มือหนาเลื่อนมาเชยคางบางแต่กันย์ก็เลือกจะหันหน้าหลบ 

“อย่ามายุ่งกับฉันและข้อเสนออะไรฉันก็ไม่เอาทั้งนั้นแหละ” 

ว่าจบหญิงสาวก็เลือกจะหันตัวเดินออกมาในทันทีก่อนจะรีบวิ่งไปโบกมือเรียกแท็กซี่โชคดีที่มีแท็กซี่จอดพอดีเลยรีบขึ้นมานั่งบนรถแล้วบอกจุดหมายปลายทางให้คนขับก่อนจะหันไปมองด้านหลัง แน่นอนเขายังคงยืนอยู่ที่เดิมและจ้องมองเธอถึงแม้ว่าเธอจะอยู่ในแท็กซี่ที่กำลังขับเคลื่อนตัวออกมาจากเขาแต่สายตาของเขาก็จ้องมองเธอจนเธอรู้สึกกลัวเหมือนกันนะ 

สายตาของเขาเอาเข้าจริงมันดูลึกลับ เธอเดาสายตาคู่นั้นไม่ออกเลยว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่กันแน่ เขาดูเป็นคนแปลกๆ ที่เหมือนจะตามตื๊อเธอเพื่อจีบแต่มันก็ไม่ใช่การจีบเพราะเขาข่มขู่เธอเหมือนบังคับเสียมากกว่า เธอไม่รู้ว่าเขาต้องการเธอแบบไหนต้องการเธอแบบของเล่นให้ไปเป็นวัตถุทางเพศของเขาหรือต้องการเธอไปเป็นคู่ชีวิตไปเป็นเมียและแม่ของลูกเขาแบบที่เขาบอกว่าอยากได้เธอเป็นเจ้าสาว ซึ่งเธอก็ไม่รู้ว่าแบบไหนกันแน่ที่เขาคิดกับเธอเพราะเธอเดาทางเขาไม่ถูกเลย 

“จะให้ผมทำยังไงกับเธอดีครับ? ” ลูกน้องของลูเซียโน่ที่ยืนคุมสถานการณ์อยู่ห่างๆ เดินเข้ามาถาม 

“ไปเอาตัวเธอมาให้ฉัน” ลูเซียโน่เอ่ยสั่งเสียงเรียบก่อนจะหยิบเอาบุหรี่ออกมาจุดสูบแล้วหันตัวเดินกลับไปยังรถที่จอดรออยู่ด้านหลัง 

บางทีมันคงถึงเวลาที่เขาจะต้องแสดงให้กันย์เห็นว่าเขาไม่ใช่พวกลูกเศรษฐีที่ดีแต่ผลาญเงินพ่อแม่ไปวันๆ แต่เขาคือมาเฟียคือผู้นำตระกูลที่ยิ่งใหญ่และเก่าแก่รุ่นต่อไป เขาเติบโตมาในตระกูลที่เป็นมาเฟียเก่าแก่ของอิตาลีหนึ่งใน 5 ตระกูลผู้นำที่เป็นต้นกำเนิดมาเฟียเป็นเหมือนบรรพบุรุษทางวัฒนธรรมของมาเฟียทั่วโลกที่กระจายตัวกันออกไปที่มาเฟียทั่วโลกต่างเกรงใจและเขาคงต้องใช้วิธีแบบมาเฟียเสียแล้วเพราะความประนีประนอมไม่ได้ทำให้เขาได้เธอมา 

. 

. 

To Be Continued... 

--------------------------------- 

บางทีเฮียลูก็ตรงเกินไป ตรงแบบไม่มีโค้งไม่มีอ้อมบ้างเหรอ แบบเข้าโค้งหักศอกบ้างก็ได้ แบบเขาจะมองเฮียยังไงอ่ะ ตอนแรกก็ขอมีเซ็กส์กับเขาพอมาตอนนี้ขอเขาเป็นเจ้าสาวอีก แบบเฮียขา เฮียข้ามขัั้นตอนไปไวมากหรือในหัวเฮียไม่เคยมีขั้นตอน 5555555 

ความคิดเห็น