ดอกคาเมเลียสีขาว
email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เลือดหยดที่2

คำค้น : เลือด

หมวดหมู่ : นิยาย สยองขวัญ,สั่นประสาท

คนเข้าชมทั้งหมด : 345

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.ย. 2562 12:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เลือดหยดที่2
แบบอักษร

"ยิ้มหวานๆหน่อยสิสาวน้อย"คูเปอร์พูดขึ้นก่อนใช้มีดแหลมคมกรีดมุมปากศพหญิงสาวคนล่าสุดจากมุมปากฉีกไปถึงใบหูทั้งสองข้างจากนั้นจึงใช้เข็มเย็บตรงปลายบาดแผลให้รอยแยกนั้นยกกระชับขึ้นราวกับหญิงสาวกำลังแย้มยิ้มให้เขาแต่เป็นยิ้มที่สยองซะไม่มี.. 

"แบบนี้ดูดีกว่าเยอะ.."ว่าแล้วก็ยกกล้องบันทึกภาพอันแสนน่าประทับใจนี้เอาไว้ 

"เรามาทำอะไรสนุกๆกันดีกว่าแม่สาวน้อย.."สิ้นคำร่างสูงก็จัดการเปลื้องผ้าศพเผยให้เห็นผิวขาวใสเนียนนุ่มน่าสัมผัสแต่ยังไม่ทันที่คูเปอร์จะได้ทำอะไรก็มีเสียงคนกำลังเดินมาทางนี้เสียก่อน 

"ซูซู~"เสียงเจื้อยแจ้วดังมาแต่ไกล 

"โธ่เว้ย!"เขาสะบดก่อนจะโยนศพหญิงสาวเข้าไปในป่าข้างทางที่แสนรกทึบตามด้วยตัวเขาเข้าไปซ่อนอยู่ภายในนั้นคอยมองการเคลื่อนไหวของผู้มาเยือน 

"ซูซู..แกอยู่ไหนน่ะ"ร่างนั้นเข้ามาใกล้ขึ้นทุกที 

"ซูซู~~"ร่างบางที่สวมชุดกิโมโนสีดำมีลวดลายปลาคราฟสวยงามใส่หน้ากากรูปแมวสีขาวแต้มลายสีแดงข้างหลังสะพายดาบปลอมด้ามสีขาวที่มือขวาถือตะเกียงรูปฟักทองร้องเรียกอะไรบางอย่างอยู่ไม่ไกล 

   ไม่แปลกหรอกที่จะมีคนแต่งกายแบบนี้ออกมาเดินเร่ในยามวิกาลในวันนี้ก็เพราะวันนี้เป็นวันฮาโลวีนยังไงล่ะ 

ยามได้เห็นรูปร่างบอบบางของคนผู้นั้นคูเปอร์ก็จ้องอย่างไม่วางตาปราถนาเหลือเกินที่จะได้เห็นใบหน้าของคนๆนั้นให้ชัดๆ! 

"ไปไหนของมันนะ.."และแล้วก็เหมือนสวรรค์เป็นใจแสงจันทร์ค่อยๆส่องสว่างเจ้าของร่างระหงส์นั้นเองก็ค่อยๆใช้มือเรียวสวยปลดเปลื้องหน้ากากที่ปิดบังใบหน้าออกทันทีที่หน้ากากหลุดพ้นไปแสงจันทร์ก็ส่องเฉิดฉายไปยังร่างงดงามนั้นเผยให้เห็นใบหน้าหวานและขาวผ่องที่อ่อนเยาว์ลับกับแสงจันทร์ จมูกที่โด่งเป็นสัน กับริมฝีปากสีระเรื่อนั้นช่างดูดึงดูดจนคูเปอร์ไม่สามารถละสายตาได้เลย.. 

 

ช่างเป็นร่างที่งดงามที่สุดเท่าที่เคยพบมา..ชักอยากเก็บไว้ในคอลเล็คชั่นแล้วสิ! 

"ซูซู~~~อยู่ไหนน่ะ"ร่างบางนั้นยังคงตามหาบางอย่างโดยไม่มีท่าทีจะหยุดหาคูเปอร์จึงเกิดไอเดียขึ้นมา.. 

 

ครึกๆๆ 

"ซูซู..แกอยู่ตรงนั้นหรอ?"ได้ผลร่างนั้นหันมาสนใจจุดที่เขาอยู่ 

ครึกๆๆๆ 

   คูเปอร์จงใจขยับกิ่งไม้ให้สั่นเหมือนกับมีบางสิ่งอยู่ล่อให้เด็กคนนั้นเข้ามาใกล้ๆแล้วจึงปริดชีพให้สิ้น.. 

ครึกๆๆๆๆๆ 

ร่างบางนั้นเข้ามาตรงมาที่เขาอยู่มากขึ้นเรื่อยๆมือบางถือตะเกียงส่องแสงไปข้างหน้าพลางเดินเข้ามาหาเขาใกล้ขึ้น..และใกล้ขึ้น 

"มามะ..เด็กน้อย.."คูเปอร์ยิ้มอย่างเยือกเย็นและขนพองสยองเกล้ามือหนากระชับมีดในมือให้แน่นขึ้นเตรียมสำหรับสังหารเหยื่อ.. 

"ซูซู..อยู่ในนี้ใช่มั้ย?"ร่างเล็กเคลื่อนมาใกล้ตรงหน้ามากขึ้นๆเรื่อยๆจังหวะนั้นเองที่คูเปอร์กำมีดไว้แน่นเตรียมเล็งไปที่จุดตายของเหยื่อ..เพราะศพนี้ดูท่าจะงดงามที่สุดดังนั้นเขาจึงอยากให้ศพดูดีที่สุจึงตั้งใจแทงให้ตายในครั้งเดียว 

 

แต่ดูเหมือนดวงชะตาของเด็กคนนี้จะยังไม่ถึงฆาต.. 

 

"โฮ่ง..โฮ่งงๆๆๆ" 

"อ้าว..อยู่นั่นเองหรอ"ร่างเล็กๆที่กำลังเข้ามาใกล้หันหลังกลับไปตามต้นเสียง..และออกไปไกลลิบลิ่วจนมองไม่เห็นแผ่นหลังอีกเลย.. 

"โธ่เว่ย!"คูเปอร์สบสเมื่อสิ่งที่เขาปราถนากลับไม่ได้ดั่งใจ 

"เราต้องได้เจอกันอีกแน่เด็กน้อย.."แน่นอนว่าคนอย่างคูเปอร์ไม่ปล่อยให้เหยื่อที่หมายตาหลุดมือไปแน่..แม้ว่าครั้งแรกจะรอด แต่เชื่อเถอะเจอกันครั้งต่อไปเด็กคนนั้นต้องตายคามือเขาอย่างแน่นอนไม่ว่ายังไงเขาต้องได้ศพเด็กคนนี้มาครอบครองให้ได้.. 

"ว้าา..น่าเสียดายจังเลย"คูเปอร์กล่าวพลางมองไปที่ศพหญิงสาวที่เขาโยนเข้ามาก่อนหน้า..บอกเลยว่าตอนนี้เขาหมดอารมณ์ที่จะกระทำการใดๆกับศพหญิงสาวนี้แล้วเพราะเขาเจอเหยื่อที่น่าสนใจมากกว่าเป็นร้อยเป็นพันเท่าอย่างไรเล่า! 

"ขอโทษนะแม่สาวน้อย..งั้นเรามาสนุกกันทางอื่นแล้วฉันจะพาเธอไปส่งบ้านเป็นไง?"พูดจบคูเปอร์ก็นั่งลงใช้มีดเชือดเนื้อเถือหนังศพนั้นจนเละเทะพลางบันทึกเทปไปด้วย ในเมื่อไม่มีอะไรให้เขาทำก็จะขอเล่นศพนี้แก้เบื่อไปก่อน..เขาบรรจงกรีดหน้าท้องแบนราบของเธอก่อนจะใช้มือของเขาล้วงเข้าไปควักไส้ศพแบบสดๆจนทั้งมือเต็มไปด้วยเลือดหลังจากดึงไส้สดๆออกมาทั้งพวงแล้วเขาก็เอามันไปแขวนบนต้นไม้ให้มันห้อยต่องแต่งอยู่แบบนั้น.. 

  ไม่พอเท่านั้นเขายังรีดอุจจาระจากลำไส้ใหญ่(หากใครขยะแขยงหรือรับประทานอาหารอยู่จะหยุดอ่านก็ได้..)จากนั้นจึงนำมายัดปากและป้ายไปตามใบหน้าของศพเท่านั้นยังไม่สาแก่ใจ..คูเปอร์ยังยัดมันกลับเข้าไปในทวารหนักอีกด้วย..หลังจากเล่นศพจนเละคูเปอร์จึงคลี่ยิ้มออกมาพลางกล่าว"ดูไม่ได้เลยนะเธอเนี่ย"ก่อนจะตบหน้าศพไปฉาดหนึ่ง 

เพี๊ยะ! 

และก็ตบเข้าอีกหลายๆที..แต่ศพก็ไม่ตอบสนองคูเปอร์จึงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งออกมา 

"ฮ่าาาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"ทุกครั้งที่เขาฆ่าเขามักจะลำลึกถึงอดีตของตัวเองเสมอ.. 

ในอดีตคูเปอร์เป็นเพียงเด็กชายตัวเล็กๆผอมแห้งและแคระแกร็นมักถูกแม่และพี่สาวกดขี่อยู่เป็นประจำ..ทั้งใช้งานเด็กน้อยทุบตีสารพัดและยังให้อดอาหารอีกคูเปอร์สั่งสมความแค้นนับตั้งแต่เด็กจนถึงอายุ18เขาจึงไม่ทนอีกต่อไป..คืนหนึ่งนั้นเองที่เขาหยิบขวานมาจามหัวแม่ตัวเองเป็นศพแรก..จากนั้นจึงข่มขืนอย่างทารุณจนอวัยวะเพศของศพฉีกขาดมีเลือดไหลนองออกมามากมายเสียงกรีดร้องและท่าทางหวาดกลัวของแม่เขาจำมันได้เป็นอย่างดี..  

   หลังจากฆ่าแม่เป็นศพแรกแล้วศพต่อมาย่อมต้องเป็นพี่สาวของเขา..คืนนั้นคูเปอร์บุกไปยังห้องของพี่ตัวเองเมื่อเธอตื่นขึ้นก็เห็นคูเปอร์ในสภาพเลือดท่วมตัวมือหนึ่งถือขวานมือหนึ่งถือศีรษะของแม่ที่ถูกจามจนเละแล้วจึงโยนมันขึ้นไปบนเตียงของพี่สาวที่นั่งตัวชาอยู่บนนั้น 

"กรี๊ดดดดดดด!!แกทำบ้าอะไรของแก!ฉันจะแจ้งตำรวจ!"ทันทีที่หญิงสาวทำท่าจะหยิบโทรศัพท์ข้างกายมาโทรแจ้งเจ้าหน้าที่ขวานอันคมกริบแลัหนักอึ้งก็ลอยหวื๋อไปปักกระโหลกของเธอจนเลือดไหลอาบและสมองไหลออกมา 

"ขอโทษนะพี่..มือผมมันลื่น"หากแต่ถึงอย่างนั้นพี่สาวของเขานั้นยังไม่ตายเธอกรีดร้องอย่างเจ็บปวดแต่คูเปอร์กลับหัวเราะลั่นอย่างเลือดเย็น 

"แก..แก..มันบ้า.."พี่สาวกร่นด่าเขาคูเปอร์จึงหุบยิ้มและเปลี่ยนเป็นสายตาที่เย็นชาก่อนเดินไปประชิดตัวเธอก่อนจะดึงขวานเล่มนั้นออก 

"อ๊าาาา!!"เธอกรีดร้องอย่างเจ็บปวด 

"รักแม่มากใช่มั้ย..งั้นพี่ก็ตามไปอยู่กับแม่ละกัน!" 

"อย่านะ!"คูเปอร์ไม่ฟังคำร้องขอชีวิตของพี่สาวเขาบรรเลงใช้ขวานสับร่างเธอเป็นชิ้นๆทั้งยังเป็นๆแบบนั้นนั่นแหล้ะ! 

"ไงล่ะ?ยังจะด่าฉันอีกมั้ย?ยังจะตีฉันอีกมั้ย?"คูเปอร์พูดกับก้อนเนื้อที่แหลกละเอียดของพี่สาวเขาคลี่ยิ้มออกมาเมื่อมันไม่ตอบสนองอะไร.. 

จากนั้นเขาจึงเอาศพมามาหั่นรวมกับเนื้อเละๆของพี่สาวและแบ่งส่วนหนึ่งมาทำอาหารกินหลังจากอดยากมานานอีกส่วนโยนให้สุนัขจรจัดกินจากนั้นเขาจึงออกจากบ้านนี้มาใช้ชีวิตร่อนเร่และไล่ฆ่าหญิงสาวแล้วจึงข่มขืนศพเหล่านั้น..เขาติดใจการฆ่าข่มขืนมานับแต่นั้นและฆ่ามาเป็นร้อยเป็นพันศพจนตำรวจออกตามล่าแต่ก็หาตัวไม่พบถึงแม้บางครั้งเขาจะจงใจทิ้งหลักฐานไว้ตำรวจก็ตามเขาไม่เจออยู่ดี.. 

ทุกวันนี้เขาอาศัยอยู่ที่รังโจรที่ซึ่งเป็นสถานที่พักพิงของเหล่าอาชญากรที่ก่อคดีอันฉาวโฉ่มากมายแต่ตำรวจก็ยังหาตัวไม่พบเช่นเดียวกับเขา..จะเรียกมันว่าค่ายกลกองโจรยังได้.. 

"ถึงบ้านเธอแล้วสาวน้อย.."คูเปอร์วางร่างหญิงสาวไว้บนเตียงที่ห้องของเธอภายในห้องของเธอมีตุ๊กตาน่ารักๆมากมาย ทั้งยังมีรูปภาพหญิงสาวแรกรุ่นผู้แสนเลอโฉมซึ่งเป็นรูปเธอเองแขวนตามผนัง..ซึ่งตัดมาปัจจุบันเธอกลายเป็นศพที่ไม่มีเค้าความงามหลงเหลืออยู่เลย.. 

"ไปแล้วนะสาวน้อย..เดี๋ยวพรุ่งนี้แม่ของเธอก็จะเข้ามาในห้องเจอเธอสภาพนี้แล้ว..ฮ่าาๆๆๆ"คูเปอร์หลุดหัวเราะเมื่อนึกสภาพหญิงวัยกลางคนกรีดร้องใจสลายเมื่อเห็นศพที่แสนงดงามของลูกสาวตัวเอง.. 

   คูเปอร์บอกลาศพแม่สาวน้อยแสนหวานก่อนจะปีนหน้าต่างออกไป 

 

เช้าวันต่อมา... 

ก็อกๆๆ 

"แอนนามากินข้าวได้แล้วลูก.." 

"....." 

"แอนนา..ยังไม่ตื่นหรอลูก?" 

"...." 

"แอนนา.."เปิดประตูเข้าไป"กรี้ดดดดดดด!!!..ฮือออ..แอนนา..ค..ใครทำกับลูกแบบนี้!!" 

 

............................................................................. 

😁😁😁😁😁😁😁😁 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น