I-RISRED ไอริสเรด
facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

[3] : สิ่งที่ต้องการ

ชื่อตอน : [3] : สิ่งที่ต้องการ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.6k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ก.ย. 2562 15:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[3] : สิ่งที่ต้องการ
แบบอักษร

* บุคคลในรูปเป็นเพียงอิมเมจประกอบตัวละครเท่านั้น ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อหา * 

[3]  

'I-RIS RED' 

 

“เธอเคยมีเซ็กส์กับใครไหม? ”  

“ห๊ะ! นี่มันคำถามบ้าอะไรของคุณเนี้ย? ” 

กันย์ถึงกับจ้องมองลูเซียโน่ตาเขม็งเมื่อคำถามที่ออกมาจากปากเขามันช่างหยาบคายสุดๆ มันเลยคำว่าเสียมารยาทไปมากเลยแหละเพราะอันนี้มันเรื่องส่วนตัวสุดๆ ของเธอและคงไม่มีใครเอาเรื่องเซ็กส์มาพูดคุยกันบนโต๊ะอาหารหรอกมั้ง แต่ทำไมเขาถึงกลับถามเธอออกมาแบบนี้ทั้งๆ ที่เขาก็ดูมีภูมิฐานดูร่ำรวยผู้ดี แต่กิริยาและคำถามช่างต่ำทรามเสียเหลือเกิน 

“ก็ถ้าเธอตอบฉัน ฉันบอกแล้วไงว่าฉันจะเซ็นชื่อลงในใบสัญญาของเธอ นั้นคือสิ่งที่เธออยากได้ไม่ใช่เหรอ เธอก็แค่ตอบคำถามฉันมาง่ายๆ แค่พูดออกมาไม่กี่คำเอง เคยมีหรือไม่เคยมีแค่นั้น” 

เขายังคงพูดออกมาด้วยท่าทางที่เรียบเฉยไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไรกับท่าทีของกันย์สักนิดเลย มันทำให้หญิงสาวรู้สึกหน้าชานิดๆ แบบเธอเหมือนกำลังถูกคุกคามทางเพศผ่านทางคำพูดยังไงก็ไม่รู้ เหมือนตัวเองกำลังถูกรังแกแบบไม่มีทางเลือกเพราะเขาเอาเรื่องงานมาบังคับเธอถึงจะบอกว่าเป็นข้อเสนอก็ตามแต่มันไม่ใช่มันคือการเอาสิ่งที่เธอต้องการมาบีบบังคับเธอให้จำยอมต่างหาก 

“ได้ ถ้าฉันจะตอบตามที่คุณต้องการ คุณจะเซ็นใบสัญญาให้ฉันใช่ไหม? ” 

“ใช่” ลูเซียโน่ไม่พูดเปล่าเขาหยิบเอาปากกาคู่ใจออกมาถือด้วย 

“งั้นฟังดีๆ นะคะ” กันย์ยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้ๆ ลูเซียโน่ก่อนจะพูดขึ้นเบาๆ ให้ได้ยินแค่สองคน “ฉันไม่เคยมีเซ็กส์กับผู้ชายค่ะ แต่ก็ใช่ว่าจะบริสุทธิ์ผุดผ่องเพราะมือกับปากของฉันมันก็เคยจับเคยอมของผู้ชายมาแล้ว” 

อึ้ง อึ้งเลยสิ! คงคิดว่าเธอจะไม่กล้าตอบสินะ ไอ้ฝรั่งหน้าหล่อเอ๊ย!  

หญิงสาวยกยิ้มออกมาเล็กน้อยเมื่อเห็นท่าทางของชายตรงหน้าที่นิ่งเงียบไปเลย ในเมื่อกล้าถามเธอก็กล้าตอบแค่ตอบเองไม่เห็นจะเป็นอะไรแถมขายงานได้ด้วย เธอบอกแล้วว่าเธอไม่เคยมีเซ็กส์แต่เธอก็ใช่ว่าจะบริสุทธิ์ถึงขั้นไม่เคยจับของผู้ชาย เธอเคยมีแฟนนะก็ต้องเคยจับของแฟนตัวเองสิ ที่สำคัญมากกว่าจับคือเคยอมด้วยก็เธอไม่ยอมมีเซ็กส์แบบสอดใส่กับพวกนั้นเธอก็เลยต้องช่วยปรนเปรอความสุขให้พวกแฟนของเธอด้วยปากไง แหมแค่ปากเองกินข้าวก็ใช้ปาก พูดก็ใช้ปาก เพราะฉะนั้นจะใช้ปากอมอะไรเพิ่มอีกสักอย่างคงไม่เสียหายมากมาย 

“ฉันไม่เชื่อหรอก” แต่สิ่งที่ชายหนุ่มพูดมันกลับทำให้กันย์อึ้งยิ่งกว่า นี่เธออุตส่าห์บอกความจริงเลยนะเนี้ย ใจต่อใจแค่ไหนเชียวแต่ดันไม่เชื่อเธออีก ไอ้ฝรั่งคนนี้นิ หน้าหล่อพอให้อภัยแต่มาตีหน้ามึนเนี้ยมันน่าตบนัก 

“ห๊ะ! นี่ฉันอุตส่าห์บอกความจริงกับคุณนะ” 

“จะให้ฉันเชื่อได้ยังไง อายุ 24-25 แล้วเนี้ยนะแต่ยังไม่เคยมีเซ็กส์? ” 

“เดี๋ยวนะ คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันอายุเท่านี้ ฉันยังไม่ได้บอกคุณเลยนะ” หญิงสาวถึงกับขมวดคิ้วหน้านิ่ว 

“ฉันก็แค่เดา แบบเธอมันคงพวกเด็กจบใหม่แน่ๆ ” ชายหนุ่มตีมึนทั้งๆ ที่ความจริงเขาให้คนไปสืบข้อมูลของเธอมาแล้วว่ามาจากไหน เรียนจบจากไหน บ้านอยู่ไหน อายุเท่าไหร่ มีญาติพี่น้องที่นี่ไหม อะไรแบบนั้นก็เลยรู้อายุของเธอไง 

“แต่ช่างเถอะ เธอโกหกฉัน งั้นฉันจะไม่เซ็น” 

“...ดะ...เดี๋ยวสิแต่คุณสัญญาแล้วและอีกอย่างฉันก็บอกความจริงนะ ทำไมล่ะอายุแบบฉันจะยังไม่เคยมีเซ็กส์ไม่ได้เหรอ คุณอย่าเหมารวมผู้หญิงที่คุณเคยพบเคยเจอแล้วมาคิดว่าฉันจะต้องเป็นแบบนั้นด้วย ผู้หญิงคนอื่นอาจจะมีเซ็กส์ไว แต่ฉันไม่เพราะฉันไม่ชอบให้ผู้ชายมาจับเนื้อต้องตัวฉัน ฉันรู้สึกรำคาญ รู้สึกขยะแขยงก็เลยไม่ยอมมีเซ็กส์กับผู้ชายไง” 

“แต่เธอบอกว่าเธอเคยใช้ปากเคยใช้มือแต่เธอบอกว่าเธอขยะแขยงเนี้ยนะ? ” 

“ก็แบบฉันอมให้ได้ ชักให้ได้แต่ฉันไม่ชอบให้ทำมากกว่านั้น ไม่ชอบให้ผู้ชายมาจับเนื้อต้องตัวมาลูบไล้ตามร่างกายฉัน เอาร่างกายหนาๆ มาเสียดสีฉัน ฉันไม่ชอบ แค่อมแค่จับมันต้องเสียดสีอะไรมากเสียที่ไหนใช้แค่ปากกับมือเองไม่ได้ใช้ทั้งตัวเสียหน่อย” 

โอ๊ย! แล้วทำไมฉันจะต้องมาอธิบายให้เขาฟังด้วย กันย์ถึงกับเหนื่อยหน่ายใจเพราะเธอมาขายงานนะเนี้ยไม่ได้มานั่งบอกเล่าแบ่งปันเรื่องราวในชีวิตอะไรแบบนั้น นี่ยังไม่มีเรื่องงานเลยที่คุยมีแต่เรื่องเซ็กส์เรื่องรักๆ ใคร่ๆ อย่างเดียวเลย 

“ฉันไม่เชื่อ ฉันไม่เซ็น” ชายหนุ่มยังคงยืนยันคำเดิมก่อนจะเก็บปากกา 

“แต่ฉันพูดความจริงแล้วคุณก็รับปากแล้วนะคะ” กันย์ท้วงเพราะเหมือนเธอจะไม่ได้รับความยุติธรรมเลย เธอเสียหายไปแล้วนะเนี้ยเพราะดันคุยเรื่องเซ็กส์กับคนแปลกหน้า แบบนี้ผู้ชายคนนี้เอาเธอไปคุยสนุกปากขึ้นมาทำยังไง 

“ก็ฉันไม่เชื่อที่เธอพูดมันไม่น่าเชื่อเลย” 

“แล้วจะต้องทำยังไงคุณถึงจะเชื่อล่ะ พูดมาเลยดีกว่า? ” 

“อ๊ะ! ” หญิงสาวสะดุ้งเฮือกเมื่อมีอะไรบางอย่างสัมผัสที่เรียวขาของเธอและมันไม่ใช่อะไรเลยนอกจากขาของผู้ชายตรงหน้าที่กำลังยกขึ้นถูไถเสียดสีกับขาของเธอจนกันย์ต้องเลือกจะหันหลบอย่างไม่ชอบเพราะเธอบอกแล้วไงว่าไม่ชอบให้ร่างกายผู้ชายมาเสียดสีกับเธอ 

“อะไรของคุณเนี้ย? ” 

“ก็พูดเองไม่ใช่เหรอว่าให้ฉันบอกเลยดีกว่าว่าจะต้องทำยังไงฉันถึงจะเชื่อฉันก็กำลังบอกเธอนี่ไง” 

“งั้นคุณต้องการอะไร? ” 

“มีเซ็กส์กับฉันสิ ให้ฉันพิสูจน์ว่าสิ่งที่เธอพูดมันเป็นความจริง”  

“ห๊ะ! นี่คุณพูดอะไรของคุณเนี้ย” ร่างบางลุกพรวดขึ้นยืนพร้อมตะโกนเสียงแผดจนลูกค้าคนอื่นๆ ที่ได้ยินต่างหันมามองด้วยความตกใจ หญิงสาวกำหมัดแน่นด้วยความไม่พอใจเมื่ออีกฝ่ายกำลังดูถูกเธอ กดขี่เธอและคุกคามทางเพศเธออย่างชัดเจน 

“ก็เธอพูดเองนิว่าจะต้องทำยังไงฉันถึงจะเชื่อ” ชายหนุ่มยังคงพูดออกมาเสียงเรียบอย่างไม่ทุกข์ร้อนใดๆ ก่อนจะเลื่อนมือมาจับแขนของกันย์ “มีเซ็กส์กับฉันแล้วฉันจะยอมเซ็นสัญญาให้เธอและฉันสามารถทำให้เธอผ่านงานได้ด้วยโดยที่เธอไม่ต้องลำบากลำบนทำงานเป็นขี้ข้าคนอื่นเพื่อทดลองงานเลย เช้าวันต่อมาหลังจากเธอมีเซ็กส์กับฉันแล้วเธอจะได้บรรจุเข้าเป็นพนักงานและมีตำแหน่งที่สูงกว่าพนักงานคนอื่น หน้าที่การงานก้าวกระโดดและสบายๆ ” 

ข้อเสนอของลูเซียโน่มันทำให้กันย์หวั่นใจเล็กน้อยเพราะมันคือสิ่งที่เธอต้องการแค่ยอมนอนกับเขาแค่คืนเดียวเธอก็จะมีชีวิตที่ดี มีหน้าที่การงานที่มั่นคง แต่ถ้ามองอีกมุมหนึ่งมันก็เสี่ยงเพราะถ้าเขาไม่ได้ต้องการแค่คืนเดียวล่ะนั้นแปลว่าเธอจะต้องตกเป็นทาสกามเขาทันที และเธอไม่อยากจะเสี่ยงแถมเธอก็ยังรักศักดิ์ศรีของเธอมากด้วย เธอจะไม่เอาตัวเข้าแลกหรอกนะ เธอมั่นใจว่าความสามารถเธอมากพอที่จะทำให้ตัวเองผ่านงาน 

“ขอโทษนะคะ แต่ฉันมั่นใจว่าความสามารถของฉันมีมากพอที่จะทำให้ตัวเองผ่านงานโดยที่ไม่ต้องเอาตัวเข้าแลกให้เปลือง ฉันมีศักดิ์ศรีมากพอคุณโรเรนโซ่ สิ่งที่คุณทำมันคือการดูถูกฉันและฉันไม่ชอบ ขอโทษนะคะฉันคงทนคุยกับคุณต่อไปไม่ได้” 

ว่าจบกันย์ก็สะบัดมือออกจากลูเซียโน่แล้วหันกลับไปเก็บข้าวของแล้วเดินจากเขาออกมาในทันทีเพื่อพยายามรักษาศักดิ์ศรีของเธอเอาไว้ ใช่เธอต้องเสียงานและพรุ่งนี้เธอจะต้องโดนเจ้านายบ่นแน่ๆ แต่เธอก็จะบอกเขาไปตามความจริงว่าลูเซียโน่ลวนลามเธอคุกคามทางเพศเธอและเธอทนขายงานให้เขาไม่ได้ เธอคือผู้เสียหายนะถ้าเธอจะโดนไล่ออกมันก็คงเป็นเรื่องที่บ้าบอมากๆ 

“เธอคิดผิดแล้วแหละที่ปฏิเสธฉัน” 

เสียงเข้มพูดขึ้นเบาๆ ในขณะที่สายตาก็มองร่างบางในชุดเดรสสีดำที่กำลังเดินจากออกไปด้วยท่าทางหงุดหงิด เขาไม่รู้ว่าเขาผิดตรงไหนเขาก็แค่ไม่เชื่ออยากจะพิสูจน์เองแถมไม่ได้ขอฟรีด้วยนะแลกกับข้อเสนอที่อลังการงานสร้างขนาดนี้ นอกจากได้งานแล้วยังได้สามีอีกด้วย งานนี้บอกเลยคนเนี้ยแหละแม่ของลูกยังไงเขาก็ต้องเอาเธอมาเคียงข้างกายให้ได้ รักแรกพบของเขา! 

@ห้องเช่าแห่งหนึ่ง 

กันย์เดินออกมาจากห้องน้ำก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งที่ปลายเตียงขนาด 3.5 ฟุต สายตาก็จ้องมองทีวีเครื่องเล็กที่อยู่ปลายเตียงที่กำลังฉายซีรี่ย์อยู่ พอเห็นผู้ชายในซีรี่ย์ที่แต่งตัวดูดีมีภูมิฐานมันก็ทำให้เธอนึกถึงเขาเลย ลูเซียโน่ โรเรนโซ่ เธอยอมรับนะว่าเขาหล่อกระชากใจมากๆ แต่เสียดายที่เขาดันเป็นพวกหื่นกามมองเห็นร่างกายผู้หญิงเป็นเพียงเครื่องบำเรอกามที่แค่ยื่นเงินหรือข้อเสนอก็ได้มาแล้ว แต่มันไม่ใช่สำหรับเธอหรอก เธอยังไม่อับจนหนทางขนาดนั้นเสียหน่อย 

ดึ้ง!  

“อ๊ะ! ” เสียงแจ้งเตือนข้อความเข้าดังขึ้นจนกันย์ต้องรีบหันไปดูมือถือก็พบว่าเป็นข้อความจากกลุ่มแชทของเพื่อนเธอนั้นเอง 

กลุ่มไลน์ [สาวแซ่บ]  

ทัชชา : [แนบรูปลูกชาย] ป้าๆ ทุกคนเป็นยังไงบ้าง?  

กันย์ : น้องนอสน่ารักจังเลยลูก หน้าตาเหมือนพ่อเลย 

ทัชชา : พอเลยกันย์ ฉันบอกแล้วไงหน้าเหมือนฉัน!  

ชมพู : แหมๆ แกอย่าเข้าข้างตัวเองดิ หน้าตาแบบนี้มันไอ้นิกซ์ชัดๆ  

อัญชัน : ใช่ๆ มองยังไงก็เหมือนนิกซ์ 

กันย์ : น่าสงสาร อุ้มท้องมาตั้ง 9 เดือน ลูกออกมาหน้าตาเหมือนพ่อทุกระเบียบนิ้วแม้กระทั่งเพศ 55555555 

ทัชชา : พอเลยพวกแกนิ ชอบแหย่ฉันจัง จะหน้าเหมือนใครก็ลูกฉันกับนิกซ์ย๊ะ เหมือนใครก็ได้ 

กันย์ : เออๆ แหมๆ หลงผัวจังเลยนะ 

ทัชชา : ไว้แกมีผัวบ้างแกก็หลงเองแหละ ยิ่งมีลูกด้วยนะยิ่งหลงจนไม่อยากจะออกนอกบ้านเลย อยากอยู่แค่บ้านอยู่กับลูกกับผัว  

กันย์ : เออพูดถึงเรื่องผู้ชาย แม่งวันนี้ลูกค้าฉันบอกให้ฉันไปนอนด้วยเพื่อแลกกับสัญญาอ่ะ 

ทัชชา : จริงดิ 

ชมพู : แล้วแกว่าไง นอนไหม?  

กันย์ : จะบ้าเหรอ พวกแกก็รู้ว่าฉันไม่ชอบให้ผู้ชายมาเสียดสีกับตัวฉัน จะนอนบ้าอะไรละ 

อัญชัน : งั้นก็ขายงานไม่ได้สิ แบบนี้จะไม่มีปัญหาเหรอ?  

ชมพู : จริงๆ แกน่าจะบอกว่าขอเปลี่ยนเป็นอมแทนได้ไหมคะ หนูอมเก่งนะแค่ปากก็เร้าใจได้ 

ทัชชา : แค่ปากเล็กๆ ของหนูก็ทำให้พี่เสร็จได้ พี่สนใจไหมรับรองพี่จะขึ้นสวรรค์ชั้นฟ้า 

กันย์ : โอ๊ย! พอเลยแกทั้งสองคนเนี้ย หื่นแบบนี้ไงถึงได้มีผัวก่อนเพื่อนอ่ะ ฉันไม่เอาหรอก ฉันมีความสามารถมากพอนะย๊ะ ฉันจะใช้ความสามารถฉันมากกว่าร่างกาย  

ทัชชา : เออๆ ตามสบาย แต่ไปอยู่นู่นคนเดียวก็ดูแลตัวเองดีๆ นะ เห็นศิวิไลซ์แบบนั้นก็อันตรายเยอะ 

อัญชัน : นั่นน่ะสิ เมืองไทยมีงานทำตั้งเยอะก็ไม่ทำ  

กันย์ : ก็ฉันอยากมาหาประสบการณ์นินา 

ชมพู : งั้นแกก็ดูแลตัวเองดีๆ ไว้ฉันไปนิวยอร์กแล้วจะแวะไปหา เดือนหน้าว่าจะไปอยู่ 

กันย์ : โอเคๆ ขอบใจพวกแกนะ แต่ฉันนอนก่อนดีกว่า ไม่อยากตื่นสายยิ่งโดนบ่นเรื่องไปสายอยู่ด้วย 

ทัชชา : โอเค ฝันดีแก [แนวรูปลูกชาย]  

ชมพู : ฝันดี  

อัญชัน : ฝันดีจ้าเพื่อน 

กันย์จ้องมองรูปของน้องนอสลูกชายของทัชชาที่อายุ 7-8 เดือนได้มั้ง ตอนนี้เพื่อนเธอเห่อลูกชายมากถ่ายรูปอัพลงโซเชี่ยวทุกวัน ส่งมาอวดเพื่อนในไลน์กลุ่มทุกวันเลย แต่เธอก็มองแล้วเพลินตาดีนะเด็กอ่ะเนอะมีความน่ารักชวนมอง มองแล้วสบายใจอยู่ในตัวทั้งนั้นแหละ พอเห็นแบบนี้ก็อยากมีลูกบ้างแต่สำหรับเธอคงอีกนาน ขนาดเรียนจบมาตั้ง 2 ปีเพิ่งจะหางานการจริงจังทำได้ ทั้งๆ ที่อัญชันได้งานไปก่อนหน้าเธอตั้งแต่เรียนจบได้ 2-3 เดือนแล้ว แต่จริงๆ เธอจะหางานทำที่ไทยก็ได้นะ คงได้ไวเหมือนอัญชันแต่เธอดันเรื่องมากเองแหละอยากมาทำงานเมืองนอกจนรอตั้ง 2 ปีกว่าจะได้มาก็เลยได้งานช้ากว่าเพื่อน ส่วนชมพูกับทัชชาจบมาก็มีงานรองรับแล้วไม่ต้องหาให้ลำบากเลย ชมพูมีแบรนด์เสื้อผ้าของตัวเองและธุรกิจครอบครัว ส่วนทัชชาก็มีงานที่รีสอร์ทของคุณวิศรุตที่นิกซ์เป็นผู้จัดการอยู่ก่อนแล้ว 

เอาเข้าจริงเวลาสองปีมันก็ผ่านไปไวนะ จากเด็กที่ต้องตื่นแต่เช้าแต่งตัวไปมหาวิทยาลัยในตอนนี้กลับต้องตื่นแต่เช้าแต่งตัวไปทำงานแทนแถมการทำงานมันยังกดดันกว่าตอนเรียนเยอะเลย ในช่วงเวลาที่ทุกคนต่างเติบโตก้าวเข้าสู่วัยผู้ใหญ่แล้วแบบนี้มันก็ทำให้เธอย้อนนึกถึงช่วงสมัยเรียนที่ยังคงกินเล่นเที่ยวกันอย่างสนุกสนาน ตอนนั้นมันดีมากๆ เลยและเธออยากจะย้อนเวลากลับไปแต่ก็ทำไม่ได้แล้วเพราะทุกคนในตอนนี้เติบโตเป็นผู้ใหญ่ต่างคนต่างมีงานการต้องทำมีหน้าที่ต้องรับผิดชอบ การจะมารวมตัวกันก็นานๆ ครั้ง แต่ยังดีที่มิตรภาพไม่เลือนหายเพราะยังคงคุยกันทุกวันผ่านสัญญาณอินเทอร์เน็ตที่กระจายไปทั่วโลกนั้นเอง 

. 

. 

To Be Continued... 

--------------------------------- 

เฮียลูเฮียจะทำอะไรยัยกันย์ของฉัน! ยัยกันย์น่าสงสารมาอยู่ตัวคนเดียวแต่ก็นะเลือกมาอยู่เองก็ต้องยอมรับสิ่งที่จะตามมานั้นแหละ ตัวคนเดียวในเมืองใหญ่แบบนิวยอร์กแถมเป็นคนต่างประเทศต่างถิ่นมันต้องลำบากเป็นธรรมดาเนอะ เอาใจช่วยยัยกันย์กันดีกว่า! 

ความคิดเห็น