email-icon

ฝากถูกใจติดตามและเม้นให้เฮียแจ็คสันด้วยนะคะ. และเป็นกำลังใจในการเขียนให้ไรท์ด้วยเน้อ...คำผิดไม่ต้องห่วงค่ะเยอะเหมือนเดิม555 จากใจนักเขียนมือใหม่จางหยี

ตอนที่20. เฮียหวังคนขี้งอล

ชื่อตอน : ตอนที่20. เฮียหวังคนขี้งอล

คำค้น : Got7 Jackson แจ็คสัน

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 269

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ก.ย. 2562 19:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่20. เฮียหวังคนขี้งอล
แบบอักษร

<แจ็คสัน> 

"นัดฉันมามีอะไรก็รีบว่ามา" ผมถามไอวินทันทีเมื่อมาถึงที่หมายที่มันนัดผมมาและเรื่องที่เรานัดกันผมก็ไม่ได้บอกเหมือนฝันด้วย 

"ที่ฉันนัดนายมาเพราะตอนนี้เหมือนฝันกำลังตกอยู่ในอันตราย" ไอวินบอกผมและใครที่มันกล้ามาทำร้ายคนที่ผมรักมันได้เจอดีแน่ 

"ใครจะทำอะไรเหมือนฝัน" ผมถามไอวินด้วยเสียงที่นิ่งเท่าที่จะทำได้อย่างระงับอารมณ์โกรธของตัวเองไม่ให้มันปล่อยออกมา 

"เย็นนี้ฉันนัดเหมือนฝันให้มากินข้าวด้วยตามแผนของแพมและจะวางยาเธอ..." ผมกำมือแน่นเพื่อที่จะไม่เผลอไปทำอะไรร่างตรงหน้าก่อนที่มันจะพูดจบ 

"เพื่ออัดคริปตอนที่ข่มขืนเหมือนฝัน...ผลั๊ว" ผมต่อยเข้าไปที่หน้าไอวินทันทีที่ได้ยินว่ามันจะข่มขืนฝันจนมันล้มลงไปกับพื้นเพราะตั้งตัวไม่ทัน 

"ไอวิน..มึงคิดเรื่องระยำแบบนี้กับฝันได้ไงวะทั้งที่เหมือนฝันก็ดีกับมึงอะ" ผมกระชากคอเสื้อมันขึ้นมาอย่างแรงจนมันขาดเพื่อให้ไอวินมันขึ้นมาจ้องหน้ากับผม 

"ไอแจ็คสันมึงปล่อยและฟังกูก่อนได้ไหม" ไอวินผลักแขนผมให้ออกจากคอเสื้อของมันก่อนจะค่อยๆจัดปกเสื้อให้เข้าที่อย่างที่จะกวนประสาทผม 

"กูไม่ได้คิดที่จะทำอย่างที่พูดและที่กูนัดมึงมาแค่จะมาบอกให้ระวังแพมให้ดีเพราะถ้าเรื่องอัดคริปเหมือนฝันไม่สำเร็จเธอก็ต้องหาวิธีอื่นมาทำร้ายเหมือนฝันแน่" เมื่อผมระงับอารมณ์ของตัวเองได้ไอวินก็เริ่มพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง 

"และที่วันนี้ฉันนัดเหมือนฝันแค่อยากจะลาเธอก็เท่านั้นเองแต่จะลาไปไหนไม่บอกนะ" เสียงไอวินจากที่แข็งตอนแรกกลับอ่อนลงทันทีเมื่อพูดถึงเรื่องที่จะต้องจากเหมือนฝันของผม 

"เรื่องที่แกจะไม่อยู่ฉันไม่อยากรู้หรอกนะแต่ฉันอยากรู้แค่ว่าทำไมแกถึงมาบอกฉันเรื่องแพม" 

"เพราะเหมือนฝันรักแกและฉันก็เชื่อว่าแกจะดูแลเหมือนฝันได้เหมือนกันและอีกอย่างฉันทำร้ายคนที่ฉันรักไม่ลงวะ" วินยิ้มและบอกกับผมส่วนสิ่งที่วินมันพูดถึงเหมือนฝันจะไม่รักผม...ผมก็จะดูแลเธอถึงเธอจะไม่ต้องการก็ตาม 

"หึ...ขอบใจและก็ขอโทษด้วยที่เผลอต่อย" ผมบัดไหล่วินอย่างที่จะกวนมันกลับเรื่องที่มันมากวนผมตอนจัดปกเสื้อเมื่อกี้นี้ 

"ไอแจ็คสันเรื่องต่อยแกต้องมีค่าทำขวัญให้ฉันรู้ไหม" ไอวินบอกผมอย่างไม่จริงจังนักกับสิ่งที่มันพูด 

"งั้นวันนี้ฉันจะให้แกเจอเหมือนฝันสองต่อสองละกันแต่แค่วันนี้เท่านั้นนะเว้ยส่วนเรื่องแพมไม่ต้องห่วงฉันจัดการเอง" ถ้าเหมือนฝันรู้ว่าไอวินจะไม่อยู่เธอคงเสียใจแน่แต่ก็ดีกว่าที่ไอวินมันจะจากเธอไปเฉยๆโดยที่ไม่ร่ำลากัน 

"เรื่องนั้นช่างมันเถอะแต่ฉันอยากจะบอกแกนะไอแจ็คสัน...ถ้ามึงทำให้เหมือนฝันเสียใจอีก ต่อไปกูจะไม่เป็นแค่เพื่อนฝันแน่" 

"เฮ้ย...พี่แจ็คเหมออะไรเนี่ยถึงแล้ว" ไอจินยองเรียกผมจนผมต้องหยุดคิดเรื่องก่อนหน้านี้ทันทีและหันมาสนใจในสิ่งที่ไอจินยองมันบอก 

"รีบๆลงไปได้แล้วผมจะได้กลับสักที" ผมลงจากรถตามคำบอกของจินยองเมื่อมันมาส่งผมถึงที่หมายที่ผมให้มันพามา 

"มึงจะรีบไปหาคุณบอดี้การ์ดก็บอกมาเถอะ" ผมแซวไอจินยองออกไปก่อนที่มันจะขับรถออกไปทันทีโดยที่ไม่ลาผมสักคำอาการแบบนี้คงจะจริงอย่างที่ผมพูด 

"อีกไม่นานมาเฟียอย่างไอจินยองคงได้กลายเป็นแมวเฟียแน่ๆ" 

......................................................... 

 

@บ้านเหมือนฝัน 

"วันนี้ฉันลืมอะไรไปหรือเปล่าเนี่ย" ฉันพูดกับตัวเองเมื่อทิ้งตัวนอนลงบนเตียงกว้างของตัวเองที่ไม่ได้นอนมันมานานด้วยความเหนื่อยจากเรื่องที่เจอมาวันนี้ 

"ก็ลืมแจ็คไง" เสียงคุ้นเคยตอบฉันออกมาจนฉันต้องรีบลุกขึ้นนั่งและหันไปตามเสียงของเขาทางหน้าต่างก่อนจะเจอกับร่างแกร่งที่ทำหน้าไม่รับบุญเอาเท่าไหร่และก็จริงอย่างที่แจ็คว่าด้วยเพราะฉันลืมโทรบอกแจ็คว่าจะกลับมานอนบ้าน 

"แอบปีนเข้าบ้านฝันอีกแล้วนะ" เหมือนฝันบอกผมอย่างไม่ตกใจสักนิดที่เจอผมและอีกอย่างเธอจะรู้ไหมว่าเธอมีความผิดที่กลับมานอนบ้านและไม่บอกผมสักคำ...ดีนะที่ผมคิดทันไอวินว่ามันจะมาส่งฝันที่นี้เลยให้จินยองมาส่งผมที่บ้านฝัน 

"งั้นวันหลังแจ็คจะเดินเข้าทางประตูนะ" แจ็คบอกฉันเสียงเรียบอย่างประชดประชันพร้อมกับเดินเข้ามานอนข้างๆฉันบนเตียงอย่างถือวิสาสะ...อาการแบบนี้งอลเราแน่เลย 

"เดี๋ยวใครอนุญาติให้นอนไม่ทราบค่ะคุณแจ็คสัน" นี่ฝันทำให้ผมงอลไม่พอยังไม่ยอมให้ผมนอนด้วยอีก 

"ทำไมละบ้านเมีย...ผัวก็ต้องนอนได้สิต้องมีใครมาอนุญาตด้วยหรอ" ทำไมฉันต้องมาเขินกับคำพูดแบบนี้ด้วยเนี่ย..แต่ติดตรงน้ำเสียงและสีหน้าแบบนี้งอลฉันชัวเลย...คนขี้งอลเอ้ย 

"อย่าคิดเองสิตอนนี้ยังไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย...นี่แจ็ค" ฉันเขินได้ไม่นานร่างใหญ่ก็ดันตัวฉันให้นอนลงข้างๆเขาก่อนจะกอดฉันเอาไว้แน่น 

"ทำไมถึงกลับมานอนบ้าน" อยู่ดีๆแจ็คก็ถามขึ้นมาแบบนี้..หรือจะงอลเรื่องที่ฉันหนีกลับมานอนบ้าน 

"ก็แค่อยากกลับมานอนเฉยๆ" ถ้าบอกว่าออกไปกินข้าวกับวินแจ็คต้องงอลหนักกว่าเดิมแน่ๆสู้ไม่บอกดีกว่า 

"ฝันโกหกแจ็ค" 

################# 

เหมือนฝันทำให้เฮียหวังงอลแล้ว...จะง้อเฮียยังไงน้าาา....โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ 

****ฝากกดถูกใจ กดติดตามและคอมเม้นเป็นกำลังใจให้จางหยีด้วยนะคะ....ขอบคุณค่ะ**** 

ความคิดเห็น