ตามฝันในคืนมืด

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 12 สำรวจ เก็บ ตก 2

ชื่อตอน : ตอนที่ 12 สำรวจ เก็บ ตก 2

คำค้น : ซอมบี้ พี่น้อง พลังพิเศษ ครอบครัว มิติ วาย

หมวดหมู่ : นิยาย สยองขวัญ,สั่นประสาท

คนเข้าชมทั้งหมด : 101

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ก.ย. 2562 21:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 12 สำรวจ เก็บ ตก 2
แบบอักษร

สำรวจ เก็บ ตก 2  

ม่  

ตอนนี้เราได้เดินทางมาถึงฟิวเจอร์ปาร์ครังสิตแล้ว ตอนที่มาใกล้เห็นที่นี้เป็นจุดที่มีคนมาที่สุดที่หนึ่งก็ว่าได้นะครับจากที่เห็นมาอะนะ มีคนอยู่ที่ห้าร้อยกว่าคนทีเดียว 

"ผ่านใช่ไหมพี่" 

"ใช่พี่ว่าของพวกนั้นหากถูกเราเอาไปไม่แน่อาจไม่พอสำหรับคนที่นั้น คาดว่านะ"  

"ครับพี่ ดูจะเข้าใกล้ยากด้วยนะครับ มีการส่งคนออกมาสำรวจแน่เลย ดูจากรูปขบวนแล้ว"  

"อืม เรารีบไปเถอะเบื่อจะมีปัญหา เสียเวลา"  

"ครับพี่ เหยียบให้มิด คริกคริก"  

"แหมพูดยังกะเราขับเอง พี่ว่าพี่คือคนขับนะ"  

"แหมพี่ก็ขอฟินสักแปบก็ไม่ได้"  

"หึหึ เอาที่สบายใจเลยละกันน้องรัก หึหึ"  

"พี่ดูเหมือนพวกมันจะรู้ว่ามีเราเข้าไปใกล้เขตมันนะนี้ เอาไง"  

"ไม่ต้องสนใจเรารีบ หึหึ" "รีบหรือให้ความรู้สึกของการแข่งรถกันละครับพี่" 

"หึหึ ตามนั้น" พี่เหยียบที่ 150 กม./ชม สุดยอด คริกคริก 

"พี่มันมาใกล้แล้วมียิงปืนด้วยล่ะมันส์ละทีนี้"มันยิงมาหลายนัดครับแต่ไม่มีทางเจาะเกราะบาเรียของเราได้หรอกครับ  

"หึหึ น้องอยากลองยิงกลับไหมละ เผื่อมันจะได้เลิกสนใจเรา"  

"มันจะเลิกสนแน่เหรอพี่มันไม่ยิ่งตามยิงเราหรือไง ยิ่งเรามีปืนที่โต้มันได้ มันคงไม่คิดว่าเรามีแต่ตัวแน่ ถึงผ่านไปไม่สนใจเข้าไปให้พวกมันเชือดแบบนี้" 

"ว้า วันนี้น้องพี่ฉลาดนะเนี้ย"  

"โหใจร้ายเค้าฉลาดเถอะ แม้จะน้อยกว่าพี่ก็ตามแบบนี้ใครๆก็คิดออก บุ๋"งอนครับพี่ว่าน้องอ่า  

"เอาน่าไม่งอนนะคนเก่งพี่จะเหยียบอีกละนะรู้ใช่ไหมต้องทำไร"  

"แน่นอนครับผม จัดไป"พอพี่เหยียบผมก็ใช่พลังลมให้พัดแรงจนเป็นลมหมุน พวกฝุ่นเลยตลบอบอวนไปหมดการมองเห็นของพวกนั้นเลยแทบเป็นศูนย์ มีเสียงโครมครามเสียรถชนกับอะไรสักอย่างแข็งๆคาดว่าน่าจะเป็นรั่วกั้นรถกระมั่ง หรือกับรถแถวๆนั้น เสียงเริ่มหายไปน่าจะไกลจากจุดนั้นมากทีเดียว 

ผ่านมาสักพักเราทานข้าวเสร็จก็เดินทางต่อ อีก 6 กม.จะถึงนวนคร ซึ่งที่นั้นผู้คนแออัดมากทีเดียวเป็นจุดร่วมอุตสาหกรรม โรงงานมากมาย แล้วด้านตรงข้ามโรงพยาบาลนวนครนั้นมีโชว์ลูมรถแทคเตอร์ รถไถนาอุปกรณ์การเกษตรหลายหลายชนิด ซึ่งเราเห็นตรงกันว่าไม่อาจพลาดได้ แต่มีสิ่งหนึ่งที่ทำความรำบากใจน่าดูคือในแสกนเราพบกับสัตว์กลายพันธุ์อยู่ 8 ตัว ซึ่งเราก็ไม่รู้ว่าตัวอะไร เราต้องเคยเจอและได้ชิ้นส่วนของมันมาก่อน มิติระบบถึงจะสามารถบันทึกได้ว่ามันคืออะไร ครั้งหน้าถ้าพบเจอจึงสามารถระบุได้ มีแต่ต้องเสี่ยงเท่านั้น  

"สู้ๆ ครับพี่"  

"อืมแต่ระวังให้ดีๆอย่าประมาทละ ถึงเราจะล่องหนได้แต่ก็ตรงระวังให้ดี ป่ะเก็บตกกัน"พอจอดรถเราก็เก็บเข้ามิติทันทีครับจะได้ไม่ต้องเดินกลับมาเอาไง จะใช่ค่อยเอาออกมา สบายสุดๆคริกคริก เราเดินไปที่โชว์ลูมแล้วจัดการเก็บรถแทคเตอร์กับอย่างอื่นทันที เราเก็บทั้งตึกนั้นละครับ พวกอะไหล่จะได้ยังเป็นระเบียบ พอเก็บตกเสร็จพวกซอมก็กระจายตัวบ้างก็ตกลงมาจากชั้นของตึก ชินละครับ เตรียมวิ่งครับ แต่ก็ต้องชงักเพราะหมากลายพันธุ์ทั้ง 8 ตัวกระโจนมาที่เราก่อนจะได้หลบ มันยืนข่มขู่เราอยู่ครับ มีบางตัวไล่กัดกินซอมบี้ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าหรือเปล่า เพราะเท่าที่มิติระบบบอกมันจะแข็งแกร่งกว่าอีก 7 ตัว แปลว่าที่มันกินซอมบี้มันถึงแกร่งขึ้นสินะเหมือนในนิยายเลย เราก็พยายามจะหลบไปนะแต่มันทำไม่ได้อะ อีก 7 ตัวล้อมรอบเราถึงสองรอบจ้องชนิดไม่กระพริบเลยละมั่งนั้น 

เราหันมองหน้ากัน พยักหน้าเข้าใจละครับจัดเลย เราชักดาบคาตานะที่เอวออกมาเริ่มสู้ได้เลย ผมกระโดดไปหาตัวซ้ายมือ ฟันดาบเฉียงองศาไปที่ขาซ้ายด้านหน้า ตัดขาซ้ายมันเสียการทรงตัวเซล้มไป หมุนคืนมาด้านขวาฟันไปที่หน้าของหมาตัวที่กระโจนเขามาด้านหลังฟันเข้าที่ปาก มืออีกข้างจับดาบคาตานะอีกเล่นมาฟันเข้าที่คอมัน มือขวาที่จับดาบตั้งฉากแทงขึ้นไปทะลุคอของหมาที่กระโจนเข้ามาทางด้านบนทะลุหัวมัน รีบถอนดาบออกมาทั้งหมดกระโดดใส่หมาตัวแรกที่พยายามลุกขึ้นมาเสียบทะลุหัวลงล่างทันที กระโดดหลบตัวที่มาข้างหลังอย่างเฉียดฉิว เท้าของหมาตัวนั้นตะปบลงบนหัวหมาตัวที่พึ่งเสียบทะลุหัวไป จนหัวของมันแตกดังโพละ ไม่รอช้ารีบกระโดดไปบนตัวมันใช่ดาบฟันไปที่คอมันในรูปตัวเอ็กคอมันขาดทันที  

หันไปมองพี่กำลังสู้กับตัวหัวหน้าอยู่ จึงไปแจมด้วย มันกระโจนใส่พี่ พี่กลิ้งหลบไปใต้ท้องมันเอาดาบแทงขึ้นไป ผมกระโดดฟันคอมันทันที แต่พลาดตัดได้เพียงหูมัน ความเร็วและหนังเหนียวกว่าลูกน้องมันมาก พอผมพลาดฟันเพียงหูตกลงถึงพื้นมันใช้เท้าตะปบมาลงมา ผมกลิ้งหนีไปทางขวา พี่ฟันลงไปที่ขาหลังมันในตอนที่มันสนใจผมทันที ขาหลังมันขาด มันเซทันทีพี่รีบเสียบท้องมันอีกครั้ง จับดาบให้แน่นวิ่งไปด้านข้างยังผลให้แผลเป็นทางยาว ไม่นานไส้มันก็ทะลักออกมา มันร้องโหยหวนยังไม่ตาย ผมกระโดดไปซ้ำแทงด้านที่หูขาดเข้าไปในหัวมันทั้งสองเล่ม พี่ก็แทงเข้าทางหูมันอีกข้างอย่างแรง ส่งผลให้เสียงโหยหวนของมันเงียบหายไปพร้อมกันลมหายใจของมัน เหนื่อยมากครับ เมื่อเราจัดการเสร็จระบบมิติก็จัดการบันทึกเรียบร้อยละครับ เราจึงเดินต่อไปที่ร้านขายพวกปุ้ยและอุปกรณ์การเกษตร เก็บ ตก(ซอมบี้ตกลงมา)เรียบร้อยแล้วสร้างบาเรียซ้อนภายในสลายบาเรียอันนอก พวกคราบต่างๆก็หายไปทันที สุขนี้ไม่มีใดเปรียบเปรย คริกคริก  

"ผมเก่งใช่ม่า"  

"ครับน้องพี่เก่งที่สุด"  

"ฟังเหมือนประชดอ่าพี่"  

"เปล่าเลยพี่ชมจริงๆ"  

"ครับ ผมเชื่อ พี่น่ะรักผมมากอยู่แล้ว ผมรักพี่นะมากดวย พี่ฮยอง"  

"พี่รักเราเหมือนกันมะจุ๊บเหม่ง"  

"ครับผม"ยิ้มรับจุ๊บเหม่งอย่างไม่อิดออด  

แล้วเราก็เอารถฮัมเมอร์ออกมา เพื่อทานข้าว พออิ่มจึงเดินทางต่อไป  

ความคิดเห็น