ฟ้า

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 26

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ก.ย. 2562 19:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่1
แบบอักษร

นางเงือกเป็นอมนุษย์ชนิดหนึ่ง มีครึ่งท่อนบนเป็นคน ส่วนครึ่งท่อนล่างเป็นปลา พวกเธอนั้นอาศัยอยู่ใต้ท้องทะเลลึกในที่ต่างๆ กระจัดกระจายไปทั่วโลก มนุษย์ว่ากันว่า พวกเธอคือ 'เทพธิดาแห่งท้องทะเล' ที่มีหน้าตาสระสรวย ผมยาวเงาวาว ใครเห็นเป็นต้องมนตร์เหมือนโดนสะกด และในอดีตเคยมีนางเงือกที่ชอบออกไปโผล่บนผิวน้ำ แล้วถูกมนุษย์พบเห็นเข้า จึงเกิดการล่านางเงือกขึ้น ทำให้เหล่านางเงือกนั้นเกิดหวาดกลัวต่อสิ่งที่เรียกมนุษย์ สิ่งนี้ทำให้พวกมนุษย์ไม่เคยเห็นนางเงือกอีกเลย จนถึงปัจจุบัน นางเงือกจึงกลายเป็นเพียงตำนานที่เล่าขานสืบต่อกันมา โดยที่ไม่มีใครรู้ว่า นางเงือกนั้นมีจริงหรือไม่

 

 

ณ ใต้ท้องทะเลลึก กับมีสิ่งน่าเหลือเชื่อปรากฏอยู่ เธอนั้นเป็นผู้หญิงที่สวยมาก ผิวของเธอขาวใสดั่งไข่มุกใต้มหาสมุทร ใบหน้าที่เรียวยาว กับผมสีดำยาว จมูกโด่งที่เข้ากับรูปหน้าของเธอได้ดี และมีปากเล็ก กระจับได้รูปกำลังพอดี ทุกอย่างของเธอนั้นดูลงตัวกับใบหน้าของเธอทั้งสิ้น แต่เมื่อมองลงไปที่ท่อนล่างของเธอ เธอนั้นกับมีหางเหมือนนางเงือกในตำนาน 

 

 

 ใช่แล้ว เธอคือเหล่านางเงือกที่เหลือรอดเพียงไม่กี่ตน จากการถูกไล่ล่าในอดีต ซึ่งอายุไขของนางเงือกก็มักจะยาวนานกว่าพวกมนุษย์เป็นสิบสิบเท่า แต่การล่าเงือกนั้นมันก็เป็นเรื่องที่นานมากแล้วสำหรับเหล่านางเงือก ทำให้ความหวาดกลัวจากมนุษย์เริ่มจางหายไปตามกาลเวลา และตอนนี้นางเงือกอย่างพวกเธอได้รับพรจากพระผู้เป็นเจ้า ทำให้พวกเธอนั้นสามารถที่จะเป็นมนุษย์ได้ เมื่อใจอธิธาน หางของพวกเธอจะเปลี่ยนกลายเป็นขาคน แต่มันจะอยู่ได้เพียง 1 วันเท่านั้น ถ้าไม่กลับลงไปในน้ำ พวกเธอจะค่อยๆเหือดแห้ง และสลายหายไปตลอดกาล 

 

 

 เหตุนี้ทำให้ตอนนี้ มีนางเงือกหลายคนที่หมดความกลัวต่อมนุษย์ เข้าไปปะปนอยู่ในเมือง แต่สำหรับเธอ นั้นต่างกัน เธอเป็นคนที่ขี้กลัว จึงไม่กล้าที่จะเข้าไปในเมืองเหมือนกับเหล่าพี่น้องนางเงือกของตน ได้แต่เฝ้ารอพี่น้องนางเงือกของตนที่กลับมาพร้อมกับของฝากมากมาย มันเป็นสิ่งที่สวยงามมาก มีเพรชพลอยต่างๆมากมาย มันแปลกตาสำหรับเธอ ไม่ว่าจะเป็นสิ่งที่พอเอามาวางไว้ตรงหน้าของเธอ เธอกับเห็นตนเองในนั้น สิ่งนี้เป็นสิ่งที่เธอชอบมากที่สุด จนวันหนึ่งเธอตัดสินใจขึ้นไปบนบก และได้เจอเกาะร้างแห่งหนึ่ง 

 

 

เธอตัดสินใจเปลี่ยนหางของเธอให้กลายเป็นขา แล้วลุกขึ้นยืนด้วยร่างกายที่เปลือยเปล่า ตอนแรกๆ เธอยืนอย่างเซๆ เพราะนี้เป็นการขึ้นมาบนบกครั้งแรกของเธอที่มีอายุมาเป็นหลายร้อยปี เมื่อเธอฝึกเดินจนคล่อง ทำให้เธอรู้สึกสนุกมากกับการเดินเล่นบนชายหาดแห่งนี้ เธอจึงตัดสินใจที่จะขึ้นมาที่นี่ทุกวัน

 

 

เมื่อเธอเดินไปเลื่อยๆ เธอก็เจอเข้ากับสิ่งหนึ่ง ที่นอนเกยตื้นอยู่บนชายฝั่ง เธอจึงเดินเข้าไปหาสิ่งนั้นอย่างช้าๆ ช้าๆ และได้พบว่าสิ่งนี้คือมนุษย์เพศชายคนหนึ่ง ที่มีหน้าตาที่หล่อเหลาเป็นอันมาก เธอนั่งลงข้างๆผู้ชายคนนั้น พร้อมกับเอามือไปอังจมูกเพื่อทดสอบลมหายใจ ก็พบว่าเขายังมีชีวิตอยู่ เธอจึงถอนหายใจออกมาเบาๆ อย่างโล่งอก ถึงแม้เธอจะไม่ชอบมนุษย์แต่เธอก็ไม่อยากเห็นใครมาตายตรงหน้าเธอหรอกนะ 

 

 

 เธอเริ่มสำรวจชายตรงหน้าไปเรื่อยๆ และพบกับสร้อยคอทอง ที่เหมือนกับที่พวกพี่เอามาฝากเธอ เธอจึงแกะของเขาออกมา และเอามาใส่ไว้บนคอของเธอแทนอย่างชอบใจ เมื่อเธอจ้องผู้ชายคนนี้นานนับชั่วโมง เขาก็เริ่มรู้สึกตัว ทำให้เธอตกใจ รีบวิ่งไปหลบอยู่หลังหินใกล้ๆ เธอโผล่หน้าออกไปมอง ก็พบว่าเขาเริ่มขยับตัว และเริ่มลืมตาขึ้น

 

 

"โอ๊ยยยย เจ็บๆ เกินอะไรขึ้นกันเนี่ย" เธอเห็นเขาพึมพรำออกมาเบาๆ แต่เธอก็ไม่อาจเข้าใจภาษาของพวกมนุษย์ได้ แต่เธอคิดว่าเขาคงเจ็บไม่น้อย

 

 

 "ที่ไหนกัน" เหมือนชายคนนั้นเริ่มปรับตัวได้ เขาจึงค่อยๆลุกขึ้นยืน เเละเริ่มเดินสำรวจเกาะ เธอจึงคิดว่าเขาคงไม่เป็นอะไรแล้ว จึงคิดจะหลบหนีไป 

 

       

       แกร๊ก!! 

 

 

 "นั้นใครน่ะ" ชายคนนั้นหันมาทางที่เธออยู่ แต่ดีที่เธอยังไวและคิดว่าเขาคงไม่ทันได้เห็นเธอ

 

 

 "เฮ้อ หรือฉันจะคิดมากไปเอง บนเกาะร้างแบบนี้จะมีคนไปได้ยังไง" เมื่อเธอคิดว่าเขาคงไปแล้วจึงลุกขึ้นยืน และมองไปทางที่เขาเคยอยู่ก็พบว่าไม่มี จึงถอนหายใจด้วยความโล่งอก

 

 

 "เอ๊ะ!!" แต่ก็ต้องสดุ้งอย่างแรงเมื่อเจอสิ่งแปลกปลอมที่มาจับตัวเธอไว้

 

       

"หึ เจอตัวจนได้" เขาพูดข้างหูของเธอ จนรู้สึกสยิวกิ้ว ตอนนี้เธอตัวสั่นด้วยความกลัวมาก เขาจับตัวเธอให้หันพลิกไปตรงหน้าของเขา เมื่อผู้ชายคนนั้นได้พบกับเธอ เขาถึงกับจ้องเธอจนตาค้าง 

 

 

"สะ...สวย" เขาพูดออกมาเบาๆ เธอจึงรีบหลบตาเขาอย่างรวดเร็ว ซึ่งตอนนี้ตัวเธอก็ยังสั่น หัวใจของเธอเต้นแรงมาก จนมันดังออกมาให้เธอได้ยิน ผู้ชายคนนั้นเลือนสายตามองลงมาข้างล่างตัวเธอ

       

 

"เห้ย!!"  แล้วอยู่ๆเขาก็ร้องตกใจออกมาเสียงดังลั่น พร้อมรีบปล่อยตัวเธอ แล้วหันหน้าไปอีกทางด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ ทำให้เธอสดุ้งเข้าไปใหญ่ พร้อมทำหน้างุนงง ว่าเขาเป็นอะไรกัน

 

 

"ทะ...ทำไม เธอไม่ใส่เสื้อผ้าล่ะ" ชายคนนั้นพูดกับเธอขึ้นมาอีกครั้ง แต่เธอก็ไม่เข้าใจสิ่งที่เขาสื่อสารอยู่ดี เธอจึงคิดโมเมไปเองว่าเขาปล่อยให้เธอไปได้ละมั้ง เธอจึงยิ้มให้เขาเป็นการขอบคุณ และรีบวิ่งออกไปจากตรงนี้อย่างสุดกำลัง

 

 

"อ้าว เฮ้! เดี๋ยวสิเธอจะไปไหนน่ะ เหว๋อ!//"เขารีบหันกลับไปอีกครั้งเมื่อเห็นภาพที่ไม่ควรเห็นเข้าให้

 

 

"หญิงป่า รึไงกัน" เมื่อเขาเห็นเธอไม่ใส่เสื้อป้าจึงคิดว่าคงไม่ใช่ผู้รอดชีวิตเหมือนตน และคงเป็นชาวป่าแถวนี้จึงไม่คิดจะตามไป เขาจึงเริ่มสำรวจเกาะหนีอีกครั้ง เพื่อหาของประทังชีวิต แต่ภาพ ตะกี้ก็ยังติดตาของเขาเหลือเกิน จนเขารู้สึกเหมือนมีอะไรไหลออกมาจากจมูกของเขา เมื่อเอามีไปจับ ก็พบว่าเป็นเลือดของเขาเอง!!

 

 

 

##มีการดัดแปลงเนื้อหา จากการอิงตำนาน 

ฝากติดตามและให้กำลังใจด้วยนะคะ<3

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น