คณานางค์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 8: ปรับความเข้าใจ [7] -- จบ

ชื่อตอน : บทที่ 8: ปรับความเข้าใจ [7] -- จบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.6k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ก.ย. 2562 10:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 8: ปรับความเข้าใจ [7] -- จบ
แบบอักษร

เจ้าสัวรีบหาแว่นตามาสวมพลางรับโทรศัพท์ของภรรยามาดูภาพจากกล้องวงจรปิดในห้องนั่งเล่น หลานชายตัวน้อยหลับปุ๋ยมียมคอยดูแล ยุงไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอม มีบ้างที่เดินไปทำงานบ้านทางอื่นแต่แป๊บเดียวก็กลับมาดูตาหนูเป็นระยะ ถือว่าเป็นพี่เลี้ยงที่ใช้ได้ 

“สมัยนี้อะไรๆ ก็พัฒนา มีส่งเสียงด้วยไหมคุณ” 

“ไม่มีหรอกค่ะ แค่กล้องวงจรปิดธรรมดา” 

คุณแขไขเห็นสามียิ้มได้ก็มีความสุข ท่านนำกระเป๋าเสื้อผ้าไปเก็บด้านหลัง “ฉันให้ยมอยู่ดูแลรอตาภพกับเฟื่องเขากลับบ้าน จริงสิ เฟื่องเขาตัดผมสั้นนะคุณเห็นรูปหรือยัง ยัยโสมส่งมาให้ฉันดูเมื่อวาน” 

“ยังไม่เห็นเลย แปลกตรงไหนเหรอคุณแค่ตัดผม” 

“แหมคุณ ผู้หญิงเราจะตัดผมได้ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ นะคะ” 

คุณนายเลื่อนรูปให้ท่านดูเรื่อยๆ ทั้งจากการถ่ายหน้าตรงแล้วก็แอบถ่ายขณะกินข้าว คุณแขเห็นหมดแล้วจึงไม่ได้แสดงความรู้สึกอะไรมากมายเหมือนสามี 

คุณวิทท่านยิ้มตาม เลื่อนดูทุกรูปซ้ำวนไปมา 

“น่ารักจัง แกยิ้มร่าเริงขึ้นเยอะเลยนะ” 

“ค่ะ ให้เวลาอีกสักนิดแกจะต้องเข้มแข็งขึ้นแน่นอน” 

“ผมก็หวังไว้อย่างนั้นทุกวัน” เสี้ยววินาทีนั้นท่านรู้สึกแย่ “นับจากวันนั้นที่ผมบังเอิญไปเห็นแกเกือบคิดสั้น ผมก็คอยโทษตัวเองตลอดว่าเลี้ยงลูกไม่ดี ลูกถึงทำร้ายจิตใจคนอื่นเหมือนเขาเจ็บไม่เป็น” 

“พูดอะไรอย่างนั้นคะ เรื่องมันผ่านมานานแล้วนะ” 

“จะอีกหนึ่งปีหรือสองปี ผมก็ลืมเรื่องนี้ไม่ลงหรอกคุณ” 

น้ำตาของท่านเอ่อล้นขอบตาไหลลงมา เจ้าสัวฝืนใจยิ้มให้ภรรยา ปล่อยให้วงแขนอบอุ่นของคุณแขสอดเข้ามาโอบกอด 

“ถ้าผมมีเวลาให้ลูก สั่งสอน เลี้ยงดูให้ดีมากกว่านี้ตาภพก็คงไม่อารมณ์ร้อน ขี้โมโห เหมือนที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ แต่เป็นเพราะผมผิดเองที่ใช้เงินเลี้ยงลูก” 

“อย่าโทษตัวเองเลยนะคะ ลูกคงไม่ได้คิดอะไรแบบนี้” 

“คิดสิ ลูกต้องคิด ถึงได้กลั่นกรองความรู้สึกทุกอย่างออกมาเป็นพฤติกรรมก้าวร้าว คำพูดรุนแรง” 

“…” 

“คุณรู้ไหม… เสี้ยววินาทีที่ผมเห็นเด็กคนนั้นยกเท้าขึ้นเหยียบบนขอบสะพาน ผมรู้ได้ทันทีเลยว่าต้นเหตุทุกอย่างเกิดจากตัวผม” 

เสียงสะอื้นร่ำไห้ของท่านมันดังเหลือเกินและไม่บ่อยเลยที่ลูกผู้ชายอกสามศอกของท่านเจ้าสัวจะมีน้ำตา “ถ้าจะหาคนผิดสักคน ก็คงเป็นผม ไม่อย่างนั้นเฟื่องคงตายไปแล้ว” 

คำพูดของท่านเสียดแทงหัวใจคนฟังเหลือเกิน คุณแขไขกอดสามีไว้แน่น ตัวสั่น จะร้องไห้ตาม เพราะแบบนี้พวกท่านถึงพยายามดูแลเด็กคนนั้นให้ดีมากขึ้นกว่าเดิม อาจจะมีบ้างในช่วงแรกที่ไม่พอใจ เฟื่องลดาเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดา ไม่เหมาะสมกับลูกชาย ไม่เหมาะกับการเป็นแม่ของหลานชาย แต่การที่เด็กผู้หญิงคนหนึ่งเติบโตด้วยตัวเองมาได้ถึงขนาดนี้ มันไม่ง่าย ถ้าอย่างนี้แล้วทำไมถึงไม่ลองให้โอกาสดูล่ะ บางทีผู้หญิงธรรมดาอาจจะเป็นแม่ที่ดีภรรยาที่ดีก็ได้ 

คุณแขไขกอดสามี ร้องไห้ หวาดกลัวเรื่องราวในวันนั้นไม่ต่าง ไม่ใช่ว่าอยากเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ ท่านทั้งสองอยากบอกลูกชายเหลือเกินว่าสิ่งที่เขาทำลงไปทั้งหมดมันทำลายชีวิตผู้หญิงคนหนึ่งได้รุนแรงถึงขีดสุด คนอย่างรณภพไม่มีวันเชื่ออะไรถ้าหากไม่ได้เห็นทุกอย่างด้วยตาตัวเอง แต่ทว่าในทันใดนั้นเองประตูห้องพักกลับถูกเปิดเข้ามาโดยไร้เสียงหมุนกลอนประตู อาจเพราะก่อนหน้านี้มันถูกหมุนเข้ามาแล้ว แต่เจ้าตัวหยุดฟังไม่ยอมเดินเข้ามา 

คนที่เปิดประตูและกำลังเดินเข้ามา คือ ‘รณภพ’ 

“พ่อหมายความว่ายังไงครับ ที่บอกว่าเฟื่องอาจตายไปแล้ว” 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น