ฝันลึก ๆ
email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

35 ถอนพิษรัก ตอนจบ

ชื่อตอน : 35 ถอนพิษรัก ตอนจบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 28

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 08 พ.ย. 2562 14:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
35 ถอนพิษรัก ตอนจบ
แบบอักษร

"คือ...พี่คริต....เป็นรุ่นพี่ที่มหาลัย ที่ลิลกับน้ำขอร้องให้มาช่วยทดลองใจพี่ดล"ลลิลรีบวิ่งหลบเพราะกลัวคนตัวสูงโกรธ เธอไม่อยากโกหกสามีอีกแล้ว

ว่าไงนะ...เรื่องทั้งหมดเป็นเรื่องโกหกงั้นหรอ?"ดลทำหน้าตกใจเล็กน้อย ไม่คิดว่าเมียรักจะโกหกได้แนบเนียนขนาดนี้

"จริงๆ ถ้าพี่ไม่พาลิลมาเที่ยว ลิลก็จะสารภาพอยู่แล้ว แล้วลิลก็ยกโทษให้พี่ตั้งแต่อยู่ที่บริษัทแล้ว แต่พี่อยากเตรียมการไม่บอกลิลเอง"ลลิลรีบแก้ตัวเพราะไม่อยากเป็นคนผิด ก่อนจะเดินหลบไปขอบเตียง

"มานี่เลย! "ธนดลวิ่งไล่ลลิลด้วยความรักและโล่งใจ เขาไม่ต้องแข่งขันกับชาคริตอีกแล้ว เขากลัวใจคนตรงหน้ามาหลายวัน ไม่น่าเชื่อเธอจะโกหกเขาได้เนียนขนาดนี้

ดลคว้าเอวบางมาไว้ในอ้อมกอด พรมจูบซ้ายขวาไม่หยุด ก่อนจะกระซิบข้างหูลลิลเบาๆ

"ถือว่ามาฮันนีมูนปั้มลูกก็แล้วกันนะสาวน้อย"พูดจบดลก็ส่งบทรักอันร้อนแรงให้ลลิลซ้ำแล้ว...ซ้ำอีก....จนทั้งคู่สลบไสลไปในอ้อมกอดของกันและกันอย่างอบอุ่น

.........................................................

4ปีผ่านไป

"พี่ดลนมลูกได้ยังคะ?"ลลิลตะโกนถามด้วยความวุ่นวาย

"ได้แล้วคราฟฟฟน้องลิล....ว่าแต่วันนี้พี่จะได้ไปทำงานไหมครับที่รัก"ธนดลเอ่ยถามอย่างลุกลน เพราะเมื่อไม่มีพี่เลี้ยงช่วย เช้านี้จึงเป็นเช้าที่วุ่นวายที่สุด

"พี่จะไปได้ไงโทรไปบอกพี่แซนวิสเลย วันนี้พี่อิ่ม พี่แอ๋วลา พี่ต้องช่วยลิลเลี้ยงลูกอีก3คน ดีนะน้องดินเข้าเรียนแล้ว ไม่งั้นคงวุ่นหนักกว่านี้ 

ความวุ่นวายบังเกิดเมื่อหลังกลับจากฮันนีมูน ลลิลตั้งครรภ์ลูกแฝดหญิงชื่อน้องอินและน้องมิน แต่ด้วยความขยันทำการบ้านของธนดล จึงได้ลูกชายคนเล็กชื่อน้องคินเพิ่มมาอีกคน ทั้งคู่จึงมีลูกทั้งหมด 4คน คือ หัสดิน อินทิรา มินลดา และภาคินทร์  บดินทรภักดี

ด้านลลิตาจะมาช่วยดูแลหลานๆบ้างเป็นบางครั้ง เพราะเธอเองก็อายุเยอะและมีปัญหาด้านสุขภาพ จึงขอพักอยู่บ้านริมน้ำโดยมีแจ๋วตามดูแลอยู่ไม่ห่าง แม้ธนดลจะอ้อนวอนให้มาอยู่บ้านใหญ่เขาจะได้ดูแลใกล้ชิด แต่ลลิตาเธอชอบบรรยากาศที่บ้านเล็กมากกว่า ธนดลจึงต้องตามใจแม่

บางวันดลอยากจะหลบไปทำงานแต่ด้วยวัยของลูกๆที่ไล่เลี่ยกันเด็กๆจึงหยอกล้อและทะเลาะกันวุ่นทั้งบ้าน แต่ถึงแม้จะวุ่นวาย แต่รอยยิ้มของลูกๆก็ทำให้ดลและคนทั้งบ้านมีความสุขไม่น้อย หลังจากมีลูกครอบครัวที่เคยเงียบเหงาตอนนี้มีแต่รอยยิ้มเสียงหัวเราะและร้องไห้ของเด็กๆเต็มไปหมด

"เอาของมินมานะพี่อิน!"

"ของพี่!"

"ของมิน....แง่ๆๆ"เมื่อไม่ได้ของเล่นมินก็ร้องไห้โฮ ไม่ทันที่ธนดลจะได้หยุดพัก เขาต้องรีบวิ่งมาปลอบสาวน้อยที่ร้องไห้

"โอ๋ๆ ไม่เอานะครับน้องอินไม่แกล้งน้องนะ เป็นพี่น้องต้องรักและช่วยเหลือกันนะครับ"ธนดลโอบกอดลูกสาวคนเล็กที่ร้องไห้โฮเขามองภาพนี้ ช่างเหมือนลลิลตอนเด็กๆไม่มีผิด ส่วนแฝดผู้พี่ก็ถอดแบบธนดลมาไม่มีผิด เมื่อเขาทำหน้าดุอินก็หน้าบึ่งกอดอกแล้วเดินหายไป เธอแทบไม่ร้องไห้แถมยังสู้คนและเอาแต่ใจเป็นที่สุด

"อินไม่รักพ่อแล้ว!!!"

"ไม่เอานะคะน้องอิน ไม่น่ารักแบบนี้คราวหน้าแม่จะไม่ซื้อของเล่นให้รู้ไหม"

"อินไม่ได้ตีน้องมินเลยนะคะแม่"

"แต่แย่งของน้อง.....ทั้งที่ตอนซื้อก็ให้เท่ากัน พอเบื่อก็มาแย่งน้อง ถึงไม่ได้ตีแต่ก็เหมือนทำร้ายจิตใจน้องถูกไหมคะ"

อินพยักหน้าเพราะแม่อธิบายให้อินเข้าใจ และใจเย็นลง

"เมื่อเข้าใจแล้วต้องทำไงคะ"

อินถือของเล่นเดินไปหาพ่อและน้องก่อนจะทำหน้าสำนึกผิด

"อินขอโทษนะคะคุณพ่อ น้องมินด้วย พี่เอามาคืน"ก่อนจะกอดน้องและเล่นกันอีกครั้ง

เมื่อสองพี่น้องดีกันดลก็ยิ้มตามก่อนจะถอนหายใจอย่างโล่งอกเบาๆ เมียเขาช่างมีเหตุผลและใส่ใจทุกความรู้สึก ถ้าเมื่อก่อนมีแม่คอยปลอบและอธิบาย  เขาเองคงโตมาแบบมีเหตุผลมากกว่านี้

"แหง่ๆๆ"เด็กชายวัยขวบเดินชนเก้าอี้เบาๆ

"โอ๋...ไม่ร้องนะครับ เดี๋ยวพ่อพาไปดูปลาที่ศาลาริมน้ำ "ดลไม่รอช้ารีบเดินเข้าไปอุ้มคินน้อย ก่อนจะพาเดินเล่นให้ลูกลืมเจ็บ เมื่อลูกเงียบเขาก็ชี้มือให้ดูนกดูปลาจนคินน้อยยิ้มได้อีกครั้ง

21.00น.

วันนี้เป็นเวรกล่อมลูกนอนของธนดลทั้งคู่เปลี่ยนเวรส่งลูกเข้านอนเพื่อสร้างความสนิทสนมและมอบความอบอุ่นให้กับลูกๆ หลังจากเขาเล่านิทานและกล่อมลูกหลับ เขาก็เดินกลับห้องนอน โดยหารู้ไม่ว่าวันนี้ลูกๆแกล้งหลับเพราะไม่กลัวพ่อเลย ดินแกล้งหลับตาเพื่อหลอกธนดลก่อนจะไปปลุกคินน้อยให้ตื่นมาเล่นด้วย

"คุณพ่อคุณแม่ขาา พวกหนูจะมานอนด้วยพี่ดินแกล้งอินกับมิน อินทนไม่ได้ก็เลยทะเลาะกัน ตอนนี้พี่ดินยังไล่จับน้องคินจนอินกับมินนอนไม่ได้เลย "สาวน้อยในวัย 3 ขวบพูดขึ้น ตามที่เธอเห็น แต่เพราะสู้พี่ชายไม่ได้จึงใช้วิธีอ้อนพ่อและแม่

ดลกำลังจะเผด็จศึกเมียรักต้องทำหน้าหงอยหน่อยๆ ก่อนจะเดินไปอุ้มลูกมานอนที่นอนปิ๊กนิ๊คที่เตรียมไว้ เพราะเวลาลูกงอนกันจะต้องมีคนใดคนหนึ่งมาขอนอนด้วย

"มานอนนี่สิครับพ่อจะเล่านิทานให้ฟัง"ดลลงไปนอนกับลูกพร้อมเข้าไปกอดและเล่านิทานให้ฟัง ส่วนลลิลรีบเดินไปหาลูกชาย

เมื่อเดินมาถึงลลิลแอบฟังดินเล่นกับน้องสนุกสนาน แม้คินจะเล็กมากแต่เขาก็ชอบเดินเข้าหาพี่ชายบ่อยๆ

"เอ๊ะ เสียงใครยังไม่นอน"ลลิลเอ่ยถามเสียงหวานอยู่หน้าประตู

"คุณแม่!!!"ดินตกใจรีบวิ่งไปที่นอนแล้วแกล้งหลับ

"แม่เคยได้ยินว่าเด็กโกหก จะถูกยักษ์จับไปลงโทษ บางคนไม่ได้กลับมาเลย"ลลิลแกล้งพูดให้ลูกชายกลัวการโกหก

"ดินไม่ได้โกหกนะครับ วันนี้ดินไม่ง่วงเลยอยากจะเล่นกับน้อง"

"แต่นี่เป็นเวลานอนของลูกๆนะคะ ลูกต้องรู้จักเวลากิน เวลานอน รู้จักการบริหารและตรงต่อเวลา โตกว่านี้ลูกต้องมีความรับผิดชอบต่อหน้าที่ ที่สำคัญต้องไม่ทำให้คนอื่นเดือดร้อน ตอนนี้น้องๆนอนไม่ได้ดินไม่รู้สึกผิดเหรอครับ"ลิลอธิบายและสอนลูกๆอย่างใจเย็น

"ต่อไปถ้าไม่ง่วงดินจะบอกแม่ก่อน....ดินผิดไปแล้วแม่อย่าโกรธนะ พรุ่งนี้ดินจะไปขอโทษน้องอินกับน้องมิน"หัสดินในวัย4ขวบทำหน้าเศร้าและสำนึกผิด ลิลเดินเข้าไปกอดและหอมเบาๆก่อนจะพาเด็กๆเข้านอน เพราะตอนนี้คินน้อยตาปรือเพราะง่วงนอนมาก

เมื่อเด็กๆหลับลิลก็เดินเข้าห้องไป ซึ่งไม่ต้องห่วงเลย ธนดลทำหน้าที่พ่อได้อย่างดี แม้จะเหนื่อยจากงานหรือข้างนอกมามากแค่ไหน เมื่อถึงบ้านจะมีแต่รอยยิ้มของชายที่อ่อนโยน ส่งมอบให้ลลิลและลูกๆตลอดระยะเวลา4ปี เขาไม่เคยหาเรื่องและงี่เง่าเอาแต่ใจซักครั้ง ตรงกันข้ามกลับใจดีใจเย็นและเทคแคร์ทุกคนในบ้าน อย่างที่หัวหน้าครอบครัวพึงจะมี

..................................

เช้าวันหยุดอันสดใสธนดล พาครอบครัวไปบ้านพักริมทะเล ที่ระยอง ซึ่งเป็นครอบครัวใหญ่ มีพ่อแม่ลูก ซึ่งไม่ลืมพาลลิตาและพี่เลี้ยงไปด้วย

เมื่อมาถึงเสียงคลื่นก็ซัดสาดริมฝั่ง เด็กๆสนุกสนานกับการเล่นทราย และลงน้ำ จึงมีแต่เสียงหัวเราะร่าริมหาดที่สงบ วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ทุกคนมีแต่รอยยิ้ม ลลิตานั่งมองลูกๆและหลานๆเล่นกัน จนเธอเองก็พลอยมีความสุขตามไปด้วย ก่อนจะขอตัวเข้าห้องไปพักเพราะลมแรงทำให้เธอรู้สึกหนาว 

ลลิลปูเสื่อนั่งรอลูกๆมาทานของว่างที่เธอเตรียมให้เองกับมือ แต่ไม่นานก็เห็นธนดลวิ่งตามมาหอมแก้มเบาๆและนั่งลงนอนหนุนตักเมียรัก ก่อนจะมองลูกๆเล่นกันด้วยความสุขใจ เด็กตัวน้อยวิ่งเล่นสนุกสนานทำให้ธนดลและลลิลที่นั่งมองอยู่ต้องยิ้มตามไม่หุบ

เมื่อตะวันคล้อยต่ำ ก็เห็นแสงสีทองสะท้อนน้ำทะเล....เสียงใบไม้พัดปริว....เสียงคลื่นที่ซัดสาดริมฝั่ง ทำให้ดลที่หลับตาบนตักลลิลต้องพูดความในใจออกมา

"ลิลเชื่อไหม พ่อเคยบอกว่าพ่อสร้างพิษรักให้กับพี่โดยไม่รู้ตัว เพราะพ่อคิดว่าเงินสำคัญกับพี่ และทำงานเยอะๆเพื่อจะได้ลืมเรื่องราวของแม่ แต่พ่อก็ถอนพิษนั้นในวันที่จากไป เพราะพ่อได้อธิบายเหตุผลทุกอย่างที่พ่อไม่เคยพูดมันออกมาให้พี่เข้าใจ"ดลมองลลิลอย่างซึ้งใจที่อภัยให้คนเลวๆอย่างเขา แม้จะไม่มีคำบรรยายใดๆแต่แววตาก็บ่งบอกออกมาชัดเจน

"แล้วพี่รู้ไหม พี่ก็เคยมอบพิษนั้นให้กับลิล บางทีก็ดูเหมือนเกลียด บางทีก็ดูเหมือนรักจนลิลจวนจะขาดใจ แต่สุดท้ายพี่ก็มอบยาถอนพิษให้ลิลใจเต้นได้อีกครั้ง ซึ่งตอนนี้ลิลก็มีหัวใจที่สดใส...อบอุ่น...และมีความสุขที่สุด"ลิลลูบหัวธนดลเบาๆก่อนจะมองตาหวานซึ้งให้สามีสุดที่รักของเธอ

"พี่รักลิลคนเดียว...และจะรักตลอดไป"

"ลิลก็รักพี่ดลค่ะ"

พูดจบธนดลก็ยกมือภรรยามาหอมเบาๆด้วยความทะนุถนอม ก่อนจะมองไปทางเด็กๆ ที่ตอนนี้กำลังวิ่งมาทางตนเพราะคงหิวมากแล้ว ทุกอย่างราบรื่นและสงบสุขดังเช่นครอบครัวทั่วไป เด็กๆได้รับความรักจากพ่อและแม่จนเต็มอิ่ม ทั้งดลและลิลเติมเต็มรอยยิ้ม....ความรัก...ให้กันและกันเสมอ ซึ่งด้วยความรัก ความเข้าใจ อภัยและเห็นอกเห็นใจทำให้บ้านบดินทรภักดีมีแต่ความสุขและรอยยิ้มตลอดไป

เมื่อผู้สร้างพิษมอบพิษให้แด่ใคร ผู้สร้างก็มักจะมียาถอนพิษอยู่ในมือ อยู่ที่ว่าเขาจะมอบมันให้คนที่รักหรือคนที่เกลียด  ดังเช่นนิยายเรื่องนี้........พิษรัก....... จบบริบูรณ์

 

ขอให้ผู้อ่านทุกท่านประสบพบเจอแต่ความสุขสมหวังดังท้ายนิยายเรื่องนี้.........โชคดีน้าาาาา 😁😁😁

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น