Natthanun

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 23

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ก.ย. 2562 13:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 23
แบบอักษร

《Sing》

 

ผ่านมาหลายอาทิตย์ก็ยังไม่มีความคืบหน้าเลย จนกระทั่งเมื่อสองวันก่อนไอ้นนท์ลูกน้องของผมได้ส่งไลน์มาบอกผมเรื่องเกี่ยวกับข่าวคราวของเธอ และยังส่งภาพมาให้อีกด้วย ในภาพเป็นบ้านหลังเก่าๆโทรมๆ แต่ไม่มีใครอยู่ในบ้านเลย พอมันถามเพื่อนบ้านใกล้เคียงต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าย้ายมาอยู่ที่กรุงเทพกันหมดแล้ว และที่สำคัญยังบอกอีกว่าเป็นคุณลุงเดชที่ให้คนมารับไป ผมเกิดสังสัยว่าเขาเกี่ยวข้องอะไรกันจึงให้ลูกน้องไปสืบอีกที และเมื่อเช้าลูกน้องของผมมันก็โทรมาบอกว่า เธอคือหลานสาวของคุณลุงเดชอีกคน

 

ติ้ง..ติ้ง

ในขณะที่กำลังนั่งคิดเรื่องเธออยู่ที่โต๊ะทำงานในบริษัทก็มีเสียงไลน์ดังเข้ามา ผมจึงหยิบขึ้นมาดูเป็นไลน์กลุ่มเพื่อนของผม คนที่ส่งมาคือไอ้ติน ในรูปเป็นด้านหลังของผู้หญิงสองคนกำลังเลือกของอยู่ที่ไหนซักแห่งคนหนึ่งผมสั้นสีผมบลอนด์ทอง ส่วนอีกคนผมยาว ใส่ชุดเดรสประมาณเข่ามีเสื้อแขนยาวคลุมทับทั้งคู่ ผมรู้สึกคุ้นมากแต่ก็นึกไม่ออก

 

Tin: ส่งรูปภาพ1ภาพ พวกมึงรู้สึกคุ้นกันไหมว่ะ

Palm: มึงถ่ายใครมาว่ะ

Sing: ไอ้ตินที่ไหนว่ะ

Tin: ห้างที่อังกฤษ กูแวะมาซื้อของฝากให้แจน บังเอิญเห็นเธอสองคนกำลังเลือกซื้อของอยู่

Sunny:คนผมยาวเหมือนเด็กไอ้ปาล์ม แต่คนผมสั้นกูไม่แน่ใจว่ะ

Palm: เด็กกูคนไหนว่ะ ไอ้ซัน

Kin: แต่คนผมสั้นกูว่าเหมือน..มิลล์

 

พอเห็นข้อความไอ้คินขึ้นมา รู้สึกว่าหัวใจตัวเองเต้นแรงขึ้นทุกที ถ้าเป็นเธอจริงๆผมควรทำยังไงดีล่ะ เธอหนีผมไปไกลเลยทีเดียว ได้แต่นั่งกุมขมับตัวเอง

 

พลัก..

ระหว่างนั้นมีเสียงเปิดประตูเข้ามา เป็นป๊าของผมเอง

 

"เป็นอะไร..ไอ้เสือ.."

"ป๊า.."

"เดี๋ยวนี้เป็นอะไร..บางวันเห็นนั่งเหม่อลอย..บางวันก็กุมขมับ..คิดเรื่องอะไรอยู่ล่ะ.."

"ผมกำลังตามหาผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ครับ..ผมทำไม่ดีกับเธอไว้..บลาๆๆๆ"

ผมก็เล่าเรื่องราวทั้งหมดที่ผมได้ทำกับเธอให้ป๊าฟัง รวมทั้งเรื่องที่เธอเป็นหลานสาวอีกคนของคุณลุงเดช

 

"พึ่งจะมาสำนึกตอนนี้..มันไม่สายไปหน่อยหรอไอ้เสือ..อีกอย่างป๊าคิดว่า..พี่เดชน่าจะรู้เรื่องนี้แล้วนะแต่แค่ไม่พูด..ถึงได้ส่งเธอไปไกลซะขนาดนั้น.."

"ป๊าต้องช่วยผมนะครับ..นะครับป๊า.."

"เออๆ..ฉันจะลองดูแล้วกัน.."

"ขอบคุณครับ.."

ผมรู้สึกมีความหวังขึ้นมาทันที เมื่อป๊ารับปากว่าจะช่วย เพราะท่านไม่เคยทำให้ผมผิดหวัง หลังจากนั้นผมจึงนั่งทำงานต่อถึงประมาณห้าโมงเย็นก่อนจะปิดแฟ้มเอกสารแล้วลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินออกจากห้องไป เห็นพนักงานทยอยกันกลับบ้านทีละคนสองคนเพราะเป็นช่วงเวลาเลิกงานนั่นเอง ผมจึงเดินไปที่ลิฟท์สำหรับผู้บริหารลงมายังชั้นล่างสุด พอเดินออกจากลิฟท์ก็เดินตรงมาที่รถของตัวเอง ก่อนจะสตาร์ทรถแล้วขับออกไป ผมไม่รู้จะไปไหนจึงกลับไปนอนที่บ้านดีกว่า เพราะเวลาอยู่คนเดียวที่คอนโดทีไรมักจะเห็นแต่ภาพของเธออยู่รอบๆห้อง

 

"มาแล้วหรอลูก.." เสียงม๊าเอ่ยถาม

"ครับม๊า.."

"ไปอาบน้ำก่อนไป..จะได้มาทานข้าวพร้อมกัน..เดี๋ยวป๊าก็คงจะมาแล้ว.."

"ครับ.."

 

จากนั้นผมจึงขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า เสร็จก็มานั่งเล่นโทรศัพท์อยู่บนที่นอน เปิดดูอะไรไปเรื่อยๆ พอเข้าไปดูรูปภาพก็ต้องเห็นรูปที่ไอ้ตินส่งมาในไลน์กลุ่มที่ผมได้บันทึกเอาไว้ในทรศัพท์ ผมจึงสังเกตุเห็นความเปลี่ยนแปลงของรูปร่างเธอรู้สึกว่าเธออวบขึ้นกว่าเดิม ผมกำลังคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยจนมีเสียงคนมาเคาะประตูห้องของผม

 

ก็อก ก็อก ก็อก

"คุณสิงห์คะ..คุณผู้หญิงให้มาตามไปทานข้าวค่ะ.."

"เดี๋ยวผมลงไปครับ.."

"ค่ะๆ"

 

ผมปิดโทรศัพท์เก็บใส่ในกระเป๋ากางเกง ก่อนจะเดินออกจากห้องมาด้านล่าง ตรงมายังโต๊ะอาหารที่มีป๊ากับม๊ากำลังนั่งอยู่ ผมจึงเดินไปนั่งฝั่งตรงข้ามกับม๊า ท่านทั้งสองมองหน้ากันก่อนที่ป๊าจะหันมาพูดกับผม

"แกแน่ใจใช่ไหมว่ารักเธอจริงๆ.."

"ครับ.."

ผมไม่รู้ว่าที่ป๊าสื่อความหมายว่าอะไร แต่ตอนนี้ผมมั่นใจแล้วว่าผมรักเธอเข้าแล้วจริงๆ

 

"แกควรทำใจไว้ด้วยนะ..ว่าแกกำลังจะเจอกับอะไร..ใครที่ทำร้ายครอบครัวของพี่เดช..จุดจบเป็นยังไงแกเองก็น่าจะรู้..."

 

"อึกก.."

 

ผมถึงกับกลืนน้ำลายลงคอเลยครับ แถมขนลุกซู่ขึ้นทันที ผมเคยเห็นท่านจัดการกับศัตรูครั้งหนึ่ง แค่ได้เห็นตอนนั้นก็รู้สึกกลัวท่านแล้ว ถ้าท่านรู้เรื่องนี้ล่ะผมจะเป็นยังไง แต่ก็เอาเถอะครับอยากได้หลานของเสือใจต้องสู้

 

หลังจากทานข้าวเสร็จ ผมและป๊าม๊าก็พากันมานั่งดูทีวีที่ห้องนั่งเล่น จนมีเสียงคนที่เข้ามาใหม่นั่นก็คือแพร เธอเดินเข้ามาพร้อมกับหิ้วของมาด้วย

"สวัสดีค่ะ..ป๊าม๊า..สวัสดีสิงห์.."

"อืม../จ้ะ.."

"แพรไปเที่ยวญี่ปุ่นมาเห็นของชิ้นนี้คิดว่าป๊ากับม๊าคงชอบ แพรเลยซื้อของมาฝาก..นี่ค่ะ.."

"ขอบใจนะหนูแพร..ที่อุตส่าห์คิดถึงพวกเรา.."

"แพรเต็มใจค่ะ..นี่ของสิงห์..แพรตั้งใจเลือกเลยนะ.."

"อืม..ขอบคุณนะ.."

นั่งคุยกันสักพักเธอก็ขอตัวกลับ ตอนแรกแพรจะมาชวนผมไปทานข้าวนอกบ้าน แต่ผมบอกเธอว่าผมทานเรียบร้อยแล้ว ในใจผมเองก็ไม่อยากไปเช่นกัน

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

《Prae》

ฉันเดินออกมาจากบ้านสิงห์ด้วยความรู้สึกหงุดหงิดมากที่ถูกปฏิเสธ เอาใจยากกันจริงๆเลยทั้งป๊าม๊าของเขาชั่งดูเฉยชากับฉันเหลือเกิน แต่ฉันก็ไม่ปล่อยเขาไปง่ายๆแน่นอน

"นายต้องเป็นของฉันคนเดียว.."

 

 

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น