OLIVIA / CLAZZICAL

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านผลงานของเรานะคะ ♥

ชื่อตอน : 09 :: ONE SHOT !! :: [1/4]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.9k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ก.ย. 2562 18:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
09 :: ONE SHOT !! :: [1/4]
แบบอักษร

CHAPTER 09 

ONE SHOT !! 

 

และแล้วความสัมพันธ์ครั้งหนึ่งก็เปลี่ยนความรู้สึกของผมไปเสียแล้ว มันเปลี่ยนไปจากเดิมมาก อยากแรกที่ลืมตาตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ผมไม่ได้ตื่นขึ้นมาลำพัง ยังมีใครอีกคนที่มานอนเบียดผมอยู่ ความจริงผมเป็นคนที่ชอบนอนเตียงกว้างๆ คนเดียว ที่บ้านผมบนเตียงไม่มีอะไรเลยแม้แต่หมอนข้าง ทว่าตื่นมาวันนี้ที่อยู่ข้างผมมีชีวิตชีวากว่าหมอนข้างเยอะ และแปลกมากตรงที่ผมไม่รู้สึกรำคาญหรืออึดอัดเลย  

อีกสิ่งที่ต้องมาลุ้นกันต่อคือตอนน้องมันตื่นว่าจะลงเอยกันแบบไหน เมื่อคืนพอเสร็จแล้วน้องก็บ่นง่วงแล้วก็หลับไป ผมเป็นคนเช็ดตัวทำความสะอาดให้เขาและตัวเองเสร็จสรรพแล้วจึงนอน เราไม่ได้พูดคุยกัน ไม่ได้ตกลงอะไรเลย ตัวผมน่ะยอมรับได้ทุกคำตอบไม่ว่าน้องจะโกรธหรือไม่โกรธ แต่รอดูท่าทีเขาก่อนเถอะ ยิ่งเจ้าอารมณ์อยู่ผมกลัวว่าตื่นมาจะชี้หน้าด่าผมจนหูดับสิไม่ว่า 

“กี่โมงแล้วพี่” 

ผมสะดุ้งเมื่อเสียงงัวเงียของน้องมันท้วงถาม เขารู้ว่าผมนอนอยู่ตรงนี้ทั้งที่หันหลังให้ผม แบบนี้ก็แสดงว่ามีสติดีทุกอย่าง รับรู้ได้อย่างดีว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นบ้าง ที่แน่ๆ คือผมจำได้ทุกอย่าง ทุกท่วงท่า ทุกลีลาที่เราสองได้ครื้นเครงกัน สัมผัสต่างๆ ยังติดตรึงในความทรงจำอยู่เลย 

“สิบโมงกว่า” 

“ปวดหัวฉิบหายเลยว่ะ” 

น้องมันลุกขึ้นนั่งสะบัดหัวไปมาก่อนมองซ้ายมองขวาเหมือนหาอะไรอยู่สักอย่าง  

“น้องหาอะไร?” 

“มือถือผมอยู่ไหน เหมือนไม่ได้จับนานมาก” 

ผมก็ไม่เห็นตั้งแต่เมื่อคืนแล้วนะเลยส่ายหัวเป็นคำตอบ ทว่าจู่ๆ น้องมันก็คลานไปหยิบมือถือของผมที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงมาปลดล็อคแล้วโทรออกหาเบอร์ตัวเอง เฮ้ย เดี๋ยวก่อน รู้รหัสปลดล็อคมือถือผมได้ไง?  

“รู้รหัสด้วย? พี่เคยบอกเหรอ?” 

“หวงหรือไง?” 

“ไม่ได้หวง แค่ตกใจเฉยๆ แล้วโทรติดไหม?” 

“ติดพี่ แต่ไม่ได้ยินเสียงเลย คงไม่ได้อยู่แถวนี้” 

“เดี๋ยวพี่ไปดูในรถให้” 

เขาดูปกติมาก ไม่พูดถึงเรื่องเมื่อคืนเลยสักแอะเดียวจนผมเริ่มหวั่นใจ ขณะที่ผมลุกขึ้นมาใส่เสื้อผ้าก็ได้แต่ครุ่นคิดว่าน้องมันคิดยังไงกับเรื่องเมื่อคืน คือผมเป็นคนเซนซิทีฟกับความสัมพันธ์ไง ผมจะไม่หลวมตัวพาตัวเองเกินเลยมาถึงขนาดนี้แน่ถ้าผมไม่รู้สึกดีด้วย ใช่ ผมรู้สึกดีกับจอมยุทธ์ครับ แต่ผมก็สับสน ผมไม่เคยคบกับผู้ชาย ไม่รู้ว่าคนอย่างผมมันจะคู่ควรกับน้องมันไหมด้วยซ้ำ  

“พี่ติน ถ้าหาในรถไม่เจอก็คงหายแหละ เดี๋ยวผมซื้อใหม่ก็ได้” 

รู้ว่ารวยมาก แต่จะสิ้นเปลืองใช้เงินซื้อของสามสี่หมื่นโดยไม่คิดหน้าคิดหลังไม่ได้หรอก ผมเสียดายเงินแทน แต่อย่างว่าแหละน้องมันเสียกับการซ่อมรถ แต่งรถทีหนึ่งเป็นแสน กับเงินเท่านี้ขนหน้าแข้งคุณจอมไม่ร่วงหรอก 

“น้องโอเคไหม?” 

ผมรีบถามในขณะที่เจ้าตัวลุกขึ้นบิดขี้เกียจ ก็เห็นขยับตัวไปมาผมอยากรู้ว่าเมื่อคืนผมทำน้องเจ็บตรงไหนหรือเปล่า ลุกขึ้นนั่งนานๆ เจ็บก้นไหม แต่ไม่กล้าถามตรงๆ เพราะไม่รู้ว่าเขาจะโอเคกับการที่เป็นเมียผมหรือเปล่า 

“โอเคสิ ก็แค่ซื้อใหม่ทำไมจะไม่โอเค” 

“ไม่ใช่เรื่องนั้น...” 

“อ้อ พี่เห็นผมเป็นเด็กหรือไง จะไม่โอเคตรงไหนก็แค่มีผัว ไม่มีตรงไหนไม่โอเคผมแค่ไม่ชินเฉยๆ ” 

น้องดูชิลมากแบบนี้ผมก็โล่งใจ เหมือนยอมรับผมเป็นผัวแล้วยังไงก็ไม่รู้สิ รู้แค่ว่าผมฟังแล้วผมก็ยิ้มออกมา ดีจังเลยเนอะที่น้องยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นได้ เพราะถ้าน้องรู้สึกแย่หรือไม่โอเคผมคงรู้สึกผิดอีกเช่นเคย แล้วผมจะไม่ถามเขาหรอกนะว่ารู้สึกยังไงกับการเป็นรับ ตัวน้องมันต้องจัดการความคิดตัวเองให้ได้ก่อน นอกเสียจากต้องการคำปรึกษาอย่างอื่นเดี๋ยวน้องมันก็มาถามผมเอง คนอย่างจอมยุทธ์ปกปิดอะไรได้ไม่นานหรอก อาการออกทางสีหน้าหมดแหละครับ 

แล้วผมก็เดินออกจากห้องไปยังรถแอสตันมาร์ตินคันงามเพื่อหาโทรศัพท์มือถือให้น้องมัน ภาวนาอย่างเดียวว่าขอให้อยู่ในรถไม่ใช่หล่นตอนอยู่ที่ร้านพี่ริวก็พอ ผมไม่อยากกลับไปเอาให้เสียเวลาเพราะมันค่อนข้างไกล 

เหมือนสวรรค์จะเข้าข้างผมที่มันตกอยู่ในรถจริงๆ ผมหยิบขึ้นมากดปุ่มล็อคด้านข้างเพื่อจะเช็คว่าเครื่องยังติดปกติดีหรือไม่ แบตเหลือเท่าไหร่ มากพอที่จะออกไปข้างนอกสักพักใหญ่หรือเปล่า ไม่ใช่อะไรหรอกครับ ผมว่าจะพาน้องมันออกไปกินข้าวข้างนอกสักหน่อย ทว่าเมื่อไฟหน้าจอแสดงขึ้นผมก็เห็นแจ้งเตือนมากมายผมเลยแอบเลื่อนดู มีคนโทรมาด้วยแหละ โทรมาตั้งสิบสองสาย พร้อมกับไลน์มีเป็นสิบ โดยทั้งหมดเป็นชื่อเดียวกัน 

คนชื่อแทนคุณนี่ใคร... 

เก็บความสงสัยอย่างแรกไว้ในใจก่อนจะพบเรื่องหน้าสงสัยเรื่องที่สอง นั่นคือข้อความไลน์จากชมพู่ที่ส่งมาหาเมื่อคืนบ่นว่าจอมยุทธ์หายเงียบไปไหนวันนี้ไม่ได้คุยเลย เป็นห่วง ปกติคุยกันทุกคืนไม่ใช่เหรอ เหงาเลยพอน้องมันหายเงียบ และบอกฝันดีทิ้งไว้ ผมชักตงิดใจกับสถานะของจอมยุทธ์กับชมพู่ นี่มันคือการสนทนาปกติของแฟนเก่าเหรอ? ถ้าเป็นผม ผมไม่คุยนะแบบนี้ 

แต่...ผมก็รู้จักชมพู่พอสมควร รายนั้นก็เปรี้ยวเข็ดฟันจะตายตอนโสดน่ะ ตอนนี้ก็เห็นว่ามีคุยกับหนุ่มใหม่อยู่เหมือนกันนะ ชมพู่ไม่ค่อยปิดบังผมน่ะ ถามอะไรก็บอก ยกเว้นเรื่องจอมยุทธ์เธอจะกั๊กผมเหมือนบอกเท่าที่บอกได้ เรื่องอะไรลึกๆ เธอจะเงียบ เรื่องราวของสองคนนี้ก็น่าสนใจ มันมีตื้นลึกหนาบางมากกว่าที่ผมคิด น่าสงสัยนะครับว่าทำไมคนคบกันมาได้ครึ่งค่อนปีถึงทำใจยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นได้เพียงคำพูดไม่กี่ประโยคของน้องมัน 

เอาล่ะ ผมขอเผือกแอบดูแจ้งเตือนเพียงเท่านี้ดีกว่า รู้มากก็ไม่ดี ถ้าน้องอยากให้ผมรู้เดี๋ยวเขาก็บอกเอง อยากรู้เหมือนกันนะว่าจะมีอะไรปิดบังกันไหม ผมน่ะ ไม่มีนะ ถามอะไร อยากรู้อะไรผมยินดีบอกทุกอย่าง แต่น้องมันผมไม่รู้ว่าเขาจะเปิดใจให้ผมได้มากน้อยแค่ไหน 

ตึก ตึก ตึก 

สองเท้าเดินถือโทรศัพท์กลับมาที่ห้อง ตอนนี้น้องมันอาบน้ำอยู่ครับผมเลยมานั่งรอที่โซฟา ไม่นานเขาก็ออกมาพร้อมกับผ้าเช็ดตัวพันรอบเอวและผ้าขนหนูผืนเล็กกำลังเช็ดผม 

“ทำไมไม่เช็ดตัวให้แห้งก่อน” 

เห็นตัวเปียกโชกแล้วขัดตาจนอดทักท้วงไม่ได้ 

“เย็นดีนะ เดินตัวเปียกผ่านแอร์เนี่ย แล้วเจอมือถือผมไหมวะ?” 

“พูดไม่เพราะเลย ทีเมื่อคืนพูดเพราะเชียว” 

“ผมเป็นแต่ตอนเมา พอเมาแล้วขี้อ้อนใช่ไหมล่ะ? ผมเคยไปอ้อนใครไม่รู้ในร้านเหล้าจนเขามาส่งผมที่โรงแรม แลกไลน์กันไว้เรียบร้อยเลยนะ เพื่อนผมบอกว่าเขาดูหลงผมมากๆ ก็ไม่รู้อ้อนขนาดไหนถึงขั้นเขาอยากได้ไลน์ผมขนาดนั้น” 

“แลกไลน์แล้วได้แลกลิ้นด้วยหรือเปล่า?” 

“ไม่อ่ะ ผมเลือก ปากผมไม่ใช่ปากสาธารณะนะ ผมไม่ใช้กับคนอื่นมั่วซั่ว” 

ก็ดีแล้ว ผมก็เหมือนกัน ผมค่อนข้างจะเซ้นส์ซิทีฟกับความสัมพันธ์ฉาบฉวยเพราะเคยมีประสบการณ์ที่ไม่ดีมาก่อน เลยเว้นระยะห่างจากผู้หญิงทุกคน มาตกม้าตายกับผู้ชายด้วยกันก็จอมยุทธ์คนแรก อ้อ ผมน่ะพยายามนึกถึงคืนนั้นของเราแล้วนะ บางทีเหตุการณ์บางอย่างมันก็แวบเข้ามาในหัวเอง มันคลับคล้ายคลับคลาจำได้บางฉากบางตอน ผมจำได้ว่าน้องมันด่าผมหยาบคาย ดีดดิ้นขัดขืนผมหลายครั้ง แล้วเหมือนผมโมโหอยากปราบพยศเขา  

 

___________________________ 

TALK 

คนนึงตกม้าตายเพราะความดื้อ อยากกำราบเขา อยากดูแลปราบพยศให้กลายเป็นแมวเชื่องๆ อีกคนก็หลงความอบอุ่นอ่อนโยนคอมฟอร์ทโซนดาวน์นี่ แล้วจะไปไหนรอดอ่ะถามจีงงง หมายถึงนักเขียนนักอ่านเนี่ย ไม่หลงรักพวกเขาไหวเหรออ ฮ่าา 

มาอัพไวเลยวันนี้ มีแรงฮึกเหิมมาก แฟนมีตเมื่อคืนฮีลใจเราสุดกำลัง ขอรีวิวสั้นๆ นะคะ 

ไห่ควาน-เป็นหล่อมาก แด๊ดดี้สุด / อาเฉิง-เป็นน่ารัก ไอ้ต้าวลูก / อวี๋ปิน-เป็นเท่ด้วยน่ารักด้วย เต้นดี๊ดี / พ่อขนมเข่ง-เป็นหล่อมาก อบอุ่นเหมือนไมโครเวฟ / อาจิง-เป็นเสียงดี ร้องเพลงเพราะมาก ตัวเล็กน่ารัก / จี้หยาง-เป็นยัยลูกตัวดี งามล่มเมืองเหลือเกินลูกแม่ / ป๋อจ้าน-เป็นแฟนกัน จบการรีวิว! 

 

นิยายเรื่องนี้ตัวละครเป็นเพื่อนกับเรื่อง 'KNOCK OUT ENGINEERING วิศวะเกียร์มัว' นะคะ 

ฟีลกู๊ด น่ารัก ฟินจิกหมอน และมีความโซแดมฮอตเหลือเฟือมาก เพราะพระนางโซหลัวทั้งคู่เลย อิอิ 

 

กิจกรรมพิเศษ! 

แวะไปหวีดได้ที่แฮชแท็กทวิตเตอร์ #วิศวะเกียร์พยศ 

สุ่มแจกนิยายเรื่องนี้ฟรี 2 เล่ม ระยะเวลาของกิจกรรมตั้งแต่วันนี้-31ธันวาคม 

นิยายเรื่องนี้รูปเล่มออกงานหนังสือเดือนตุลาคม 

 

ติดตามนักเขียนได้ที่  

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย] 

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล] 

TWITTER : @SiraClazzical 

 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ 

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ 

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว) 

 

*เนื้อหาส่วนที่อัปนี้ยังไม่ได้ทำการแก้คำผิดใดๆ  

โดยปกติจะพิมพ์จบเรื่องแล้วส่งพิสูจน์อักษรทีเดียว  

ดัังนั้นหากอ่านไปแล้วเจอคำผิดทำให้หงุดหงิดใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ* 

ความคิดเห็น