คณานางค์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 8: ปรับความเข้าใจ [6]

ชื่อตอน : บทที่ 8: ปรับความเข้าใจ [6]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.7k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.ย. 2562 14:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 8: ปรับความเข้าใจ [6]
แบบอักษร

การสัมมนาจบลงด้วยดีรณภพเป็นตัวแทนคุณแขไขกล่าวปิดงานและอวยพรให้ทุกคนเดินทางกลับโดยสวัสดิภาพ ทุกคนต่างแยกย้ายไปเอากระเป๋าไปขึ้นรถคันเดิม คันไหนคนพร้อมแล้วก็ถูกปล่อยออกไปก่อน เหลือเพียงคันที่หกที่โสมสุรีเป็นผู้โดยสาร เพราะเป็นตัวแทนคุณแขจึงต้องทำงานเยอะเป็นพิเศษ เคลียร์ค่าใช้จ่ายส่วนเกินกับทางโรงแรมเป็นค่าอุปกรณ์ในห้องพักชำรุดเล็กน้อยก่อนจะตามมาหาเฟื่องลดาแล้วก็คุณภพที่ยืนมองหน้ากันอยู่ข้างรถตู้ แหมๆ อยากจะแซวว่ามนต์รักหัวหินอยู่หรอกนะแต่กลัวจะเชย อยู่กรุงเทพตีกันเกือบตายทั้งที่บ้านที่ทำงาน แต่มาต่างจังหวัดแค่วันสองวันกลับเงียบกันทั้งคู่ ไม่ใช่ว่าแอบหายไปจู๋จี๋กันมาหรอกนะ 

“เรียบร้อยดีหรือเปล่าคะคุณโสม ทางนี้พร้อมแล้ว” 

“เรียบร้อยดีจ้ะ บอกคนขับรถให้เตรียมออกเดินทางได้เลย พี่ขอบคุณน้องเฟื่อง แล้วโสมก็ขอบคุณคุณภพมานะคะที่มาช่วย” 

“เฟื่องยินดีค่ะ/ไม่เป็นไรครับ” สองคนพูดขึ้นพร้อมกัน เลขาสาวมองทั้งคู่อย่างจับผิดอยากรู้เหลือเกินว่ามีอะไรกุ๊กกิ๊กกันหรือเปล่า น่าสงสัยตั้งแต่เมื่อวานที่ฝากตนเอาของไปให้น้อง 

รถตู้คันใหญ่สตาร์ทรถรอนานแล้วโสมสุรีใช้ความถึกและบึกบึนปิดท้ายรถลงแน่น ป้องกันไม่ให้น้องกระเป๋าทั้งหลายหล่นลงระหว่างเดินทาง “คงจะไม่มีอะไรแล้ว คุณภพกลับก่อนได้เลยนะคะ ไปน้องเฟื่อง ขึ้นรถกัน คนอื่นเขาขึ้นไปรอเราบนรถกันหมดแล้ว” 

“กลับกับฉันไหม” สองสาวกำลังจะหันหลังให้แล้วแต่จู่ๆ เจ้าของรถสปอร์ตคันละหลายสิบล้านก็เสนอขึ้นมาดื้อๆ ตั้งใจชวนให้ดูเหมือนไม่ตั้งใจ งงไปอี้ก! ปากพูด แต่ตากลับมองขึ้นไปบนยอดต้นไม้ โสมสุรีมองตามด้วยความสงสัย ก็ไม่เห็นอะไรแม้แต่รังนกก็ไม่มี สงสัยจะไปอยู่ในสก็อตหมด เอ๊ะ ใช่เหรอ น่าจะคนละรังนกกันนะ! 

“คุณภพชวนน้องเฟื่องใช่ไหมคะ” 

“ที่ชวนเพราะเบาะข้างๆ ยังว่างจะได้ไม่ต้องไปเบียดกัน” 

“เฟื่องกลับรถบริษัทก็ได้ค่ะ ยังมีที่ว่างเหลือไม่ได้เบียดอะไร คุณภพกลับถึงกรุงเทพแล้วแวะซื้อยาลดไข้มากินด้วยนะคะ” 

“แล้วทำไมเธอไม่ไปซื้อให้ฉันล่ะ ฉันซื้อเป็นซะที่ไหน!” สีหน้าเขาแสดงออกชัดเจนว่าไม่พอใจ แต่ในเมื่อถูกปฏิเสธทางอ้อมมาถึงขนาดนี้แล้ว จะให้อยู่ตื้อชวนหล่อนกลับบ้านด้วยกันให้เสียศักดิ์ศรีทำไม รณภพเดินลงส้นเท้าแรงๆ ไปยังสปอร์ตคันหรูขับแซงหน้ารถตู้บริษัทออกไปด้วยความเร็ว ทำคนบนรถกรี๊ดใจหายใจคว่ำกันหมด 

รถคันหรูค่อนข้างเร็วขับไม่นานก็เห็นป้ายกรุงเทพมหานคร เขาเหลียวหลังเผื่อจะเจอรถตู้บริษัทสักคัน แต่คงเจอหรอกก็เขาเล่นขับรถเร็วมากขนาดนี้ 

ส่วนทางด้านโรงพยาบาลเอกชนที่ท่านเจ้าสัวกำลังรับการรักษา มีญาติๆ แวะเวียนมาเยี่ยมมากมายหลายคนอยู่เป็นเพื่อนระหว่างคุณแขไขกลับบ้านไปส่งหลานชายสุดที่รัก และกำลังตีรถกลับมาโรงพยาบาล คนระดับท่านจะจ้างนางพยาบาลสักสิบคนยังได้แต่ท่านกลับดูแลปรนนิบัติสามีด้วยตัวเองทั้งหมด ให้รู้ว่ารักสามีมาก 

“วันนี้เป็นยังไงบ้างคะ ยังมึนศีรษะหรือรู้สึกเหนื่อยอยู่ไหม” คุณนายเข้ามานั่งลงสามีคอยบีบนวดท่อนแขนอ่อนแรงให้ท่าน อ่อนอกอ่อนใจที่เห็นแลปทอปวางอยู่ข้างเตียง สามีคิดมากเรื่องงาน ปล่อยวางไม่ลงยังคอยติดตามผ่านทางอีเมลบริษัทแม้จะป่วย 

“ดีขึ้นแล้ว หมอบอกว่าพรุ่งนี้จะให้กลับไปพักที่บ้าน” 

“ดีค่ะ กลับไปช่วยกันเลี้ยงหลาน เลิกคิดเรื่องงานสักพัก” 

ยิ้มรับเฉพาะหน้าให้ภรรยาสบายใจสักนิด “ตาภพกลับมาถึงไหนแล้ว กลัวตากัปตันตื่นไม่เห็นปู่ย่าจะร้องไห้หาพ่อกับแม่” 

“ถึงกรุงเทพแล้วค่ะแต่แวะเข้าไปหาเพื่อน น่าจะตารันมั้งคะ ฉันกลับไปดูเอกสารที่บ้านแล้วก็ดูช่างเขาติดตั้งกล้องวงจรปิดเพิ่ม ให้เขาเชื่อมต่อเข้ามาในโทรศัพท์ คุณดูสิคะ ไม่ว่าจะอยู่ไหนเราก็เช็คสถานการณ์ในบ้านผ่านโทรศัพท์ได้ตลอดเวลาเลยนะ” 

 

 

 

 

เนื้อหาทั้งหมดมี 22 บท + บทส่งท้าย + ตอนพิเศษ 4 ตอน  

ราคาอีบุ๊ค 199 บาท จำนวนหน้ายาวมากค่ะ ^//^

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น