ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ยายจังผู้เเข็งเเกร่ง

ชื่อตอน : ยายจังผู้เเข็งเเกร่ง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย เรื่องสั้น

คนเข้าชมทั้งหมด : 83

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ก.ย. 2562 18:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ยายจังผู้เเข็งเเกร่ง
แบบอักษร

คำเตือน:หากท่านไม่เชื่อเรื่องโลกวิญญาณกรุณากดข้ามเนื่องจากกลุ่มของผู้เเต่งชอบ รัก เสพมากถึงขนาดที่ว่ากลืนกินได้--- เอาเป็นว่าโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน ขอบคุณค่ะ

ประเดิมด้วยการเปิดเรื่องของผู้ยิ่งใหญ่เเละสูงอายุมากภายในกลุ่มนั้นคือ"ยายจัง" โดยนี้เป็นการสรรเสริญความทึกเเละความรำคาญสุดอหังการของท่านผู้นี้(?)

เรื่องมีอยู่ว่า วันๆนึงของสัปดาห์ที่หน้าเบื่อเเละคาบว่างที่ควรปล่อยนร.กลับบ้านนั้นทำให้เราเบื่อประจวบเหมาะกับบรรยากาศที่ผีได้รูปมากนั้น เราก็ได้ตกลงที่จะทำภารกิจใหญ่กันนั้นก็คือ

คือ!!!!!!!!!!

"เล่าเรื่องผี" 

....... ซึ่งกูเปิดประเด็นใหญ่ทำไม

....ก็ไม่รู้----- เอาเป็นว่าเข้าเรื่องเลยละกัน ด้วยความเบื่อก็ได้เล่าเกือบคนทุกคนเเล้ว ระดับความน่ากลัวอะหรอ..

ขนหมออ้อยเเทบตั้ง---ประชดอะนะ เล่าเรื่องผีหรือตลกคาเฟ่ก็ไม่รู้ หัวเราะจนเเทบไส้ขาดตับเต้นระบำ เเต่มีคนนึงพอเริ่มเล่าขนทุกส่วนตั้งจริงจัง รู้สึกจักกะจี้อีก นั้นคือเรื่องของ "ยายจัง"

เรื่องมีอยู่ว่า ยายจังเป็นคนที่จะมีความอดทนสูงเเต่ถ้าหากเป็นประจำเดือนอะไรดีๆก็จะพลิกทันทีจะบ่นๆๆๆๆๆๆ บ่นจนจะเป็นเพลง"ประจำเดือนนี้บ่นนี้ให้เธอ--" บ่นใส่ทุกคน เพื่อน พ่อ ครู ผี.....

ไอ้ตัวสุดท้ายไม่ผิดหรอก "ผี"ถูกต้องผีก็ไม่รอด

ประเดิมเรื่องจาก เเม่ของยายจังเป็นคนที่มีคนรู้จักมากใจดีช่วยเหลือทุกคน เเต่ก็เกิดเหตุขึ้น คนที่รู้จักห่างๆเเต่คุ้นชินของเเม่นั้นประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต เเละพวกเรารู้ดีว่าหากคนที่ตายเเบบนี้รู้ตัวว่าตัวเองตายก็จะมาลา เเต่เเทนที่จะได้ลาเเม่ของยายจัง เเต่ยายจังเจอเอง!ตอนเป็นประจำเดือนด้วย!ตอนยายจังเล่าก็รู้สึกขนลุกนะเเละรู้สึกตื่นเต้นว่า ระหว่างผีกะยายใครจะรอด---

ยายจังเล่าว่า เขาเริ่มจากการเคาะประตูเหล็กหน้าบ้านพอส่องๆดูเอ๊ะ!ไม่มีใครเอาเเล้วสิ...รอบเเรกมาก็ไม่สน รอบสองมาเริ่มรำคาญ รอบสามมาเท่านั้นเเหละ.....ด่าเลยจ้าคุณผู้ชม

"จะทำอะไรก็ทำ ท้องก็ปวดนำ้ก็ไม่อาบ รำคาญโว้ย!"

"ยายลูกคุยกะใครอยู่"

"เพื่อนเเม่มันโทรมาให้หนูสอนเรื่องควบคุมอารมณ์เมื่อเมนมา---"ทั้งที่มันก็คุมไม่ได้

"จ้าๆรีบมานอนละกันนะ"

จากนั้นก็ไม่จบ เคาะที่กระจกหน้าต่างต่อ.....จะทำยังไงได้ถ้าเขาอยากลาอะไรก็หยุดไม่ได้ ยายจังของเราก็เเก้ปัญหาโดยการบ่นใส่ผีไปเรื่อยๆๆๆจนกระทั่ง4ทุ่มเเต่ยังไงก็ดี เสียงก็ยังมีอยู่เรื่อยๆ

ไอ้เราคนฟังก็ขนลุกอีคนเล่าก็ดูชิ้นชินเหมือนพูดเรื่องมา

เเต่มันทำผิดอยู๋อย่างนะ ให้อภัยไม่ได้.....

มันไม่นับไงว่าเขาเคาะกี่ครั้ง จังหวะอะไร เห้ย!มันสำคัญต่อการเเทงหวยมากนะเว้ย!โคตรซีว่ะ---

"เฮ้ย ยายจำจังหวะเขาเคาะได้ปะ"

"สามช่ามะ "

"ซาวซ่ามะ"

"รถบั้ม"

"เมียงู"

"อีดีเอ็ม--"

"ก็ว่าเปลี่ยนจากเอาเงินไปเเทงหวยไปซื้อโอเมก้ามากินไป สตินะมีกันไหมอะไรๆก็จะเเทงๆ เดี๋ยวก็จะเเทงพวกมึงเนี่ย เเล้วอีกอย่างนะ ฮัลโลผีเขาจะมาลาไม่ได้มาเปิดผับ อิสัส เเต่ละอันพร้อมเต้นทั้งนั้น"

55555555 หลังจากนั้นกลับบ้านเราก็หลอนประตูเเละหน้าต่างห้องนอน--รู้สึกสมน้ำหน้าตัวเองไงไม่รู้

เรื่องเล่าขนหมออ้อยวันนี้ข้อเสนอข้อคิดว่า: หากขี้เเล้วยังระเเวงจงอย่าฟังเรื่องผี ขอบคุณค่า!!!!

ความคิดเห็น