คณานางค์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 8: ปรับความเข้าใจ [4]

ชื่อตอน : บทที่ 8: ปรับความเข้าใจ [4]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.4k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ก.ย. 2562 16:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 8: ปรับความเข้าใจ [4]
แบบอักษร

 

 “อรุณสวัสดิ์ครับ อาหารอร่อยไหมครับคุณเฟื่อง” 

“ฮึ! คนน้องด่า คนพี่หยอด ตกลงจะเอายังไงกันแน่ ฉันว่าเธอสองคนน่าจะคุยกันก่อนนะ เวลาเปิดตัวจะได้ไม่หน้าแตก!” 

รณภพผลักมือไปข้างหน้าปัดจานอาหารจนมันขยับส่งเสียงดังท่ามกลางความวุ่นวายในห้องอาหาร โชคดีที่เสียงคุยดังกว่าจึงไม่ค่อยมีใครให้ความสนใจ 

“ลีว่าเราสองคนคงจะเหยียบโดนกับระเบิดเข้าแล้ว ไปนั่งโต๊ะอื่นกันเถอะค่ะลีไม่อยากเสียอารมณ์แต่เช้า เพราะพวกนิสัย…” 

แกล้งทำหน้าลำบากใจแล้วชี้นิ้วหมุนๆ เหมารวมรณภพให้เป็นพวกเดียวกับเฟื่องลดาแล้วก็เลขาคุณแขไข 

“ไว้เจอกันนะครับคุณเฟื่อง” จวบจนสุดท้ายฐานัสก็ไม่หยุดหยอดมุกจีบเฟื่องลดา นาตาลีฉุนเฉียวดึงข้อศอกพี่ชายลากให้ไปนั่งโต๊ะอื่นที่ไกลกว่า ลับจากสองพี่น้องแล้วบรรยากาศบนโต๊ะอาหารจึงกลับมาเป็นปกติ แต่รณภพกับเฟื่องลดานี่สิ หมดอารมณ์อยากอาหารเช้าไปเลย 

โสมสุรีไม่อยากให้ทุกคนหมดสนุกจึงตักอาหารให้อย่างเอาใจ “กินต่อเถอะนะคะ สองคนนั้นก็ชอบหาเรื่องคนอื่นแบบนี้คุณภพน่าจะชินได้แล้วนะ” 

“ช่วงนี้คุณแม่ยังซื้อเพชรร้านน้องลีอยู่ไหม” 

“ซื้อล่าสุดสัปดาห์ที่แล้วเองค่ะ คุณลีเอาเข้ามาให้เลือกที่บริษัท” 

“ดี ต่อไปนี้ถ้าคุณแม่อยากได้เพชรหรืออะไรก็ตาม ไม่ต้องให้ซื้อร้านนั้น โทรหาผม ผมมีร้านเพื่อนคนอื่นแนะนำ ไม่ลำไยเท่าซื้อร้านเด็กคนนั้นด้วย” 

“ได้ค่ะ ได้เลย โสมจัดให้ค่ะ” เลขาโสมสุรีเองก็ไม่ค่อยชอบการวางตัวของสองพี่น้องคู่นั้นเท่าไหร่แต่ตนเองเป็นลูกจ้างพูดมากไม่ได้ เลขาโสมตักอาหารบริการเจ้านายเรื่อยๆ เพราะรู้ว่าเจ้านายชอบให้คนเอาใจ ขณะรับประทานอาหารก็ชวนคุย 

“เลขาใหม่ทำงานเป็นยังไงบ้างคะ ทำงานถูกใจหรือเปล่าถ้าไม่ชอบบอกได้เลยนะคะ โสมจะเทรนด์งานใหม่ไม่ก็เปลี่ยนคนให้” 

“ไม่เป็นไร คุณรสเขาก็ทำงานดีประสบการณ์เยอะ แต่แค่ยังไม่ค่อยรู้ใจผมในบางครั้งก็เท่านั้นเอง” เขาชอบเลขาแบบมองตาก็รู้ว่าต้องการอะไร เคยมีคนหนึ่ง แต่เลขาคนนั้นชิงลาออกไปแล้วแถมตอนนี้กำลังร่อนการ์ดแต่งงาน! 

“โสมว่ารอให้น้องรสเขาทำงานต่ออีกสักครึ่งปีน่าจะรู้ใจคุณภพมากขึ้นค่ะ ว่าแต่โสมแอบเสียดายน้องเอยมากเลย น้องเขาออกจะเก่งไม่น่าลาออกนะคะ” 

“ครับ” ขานรับเท่านั้นรณภพก็เลิกกินข้าว รวบช้อน ยกแก้วน้ำขึ้นดื่มรวดเดียวหมดแก้ว 

“ผมขอตัวก่อนนะ อิ่มแล้ว” 

เขายังรักเอยอยู่สินะ เรื่องของเอยคงจะแสลงหูเขาถึงเลิกกินข้าวแล้วเดินออกไปทันที เฟื่องลดาก้มหน้ากินข้าวใจเริ่มเหม่อลอย ไม่แปลกหรอกที่รณภพจะแอบชอบเพื่อนของหล่อน เอยเป็นผู้หญิงที่น่าทึ่ง ทำงานเก่ง ฉลาด รับได้ทุกสถานการณ์ รู้ใจเจ้านายทุกอย่าง 

รณภพติดเอยมากไปไหนก็ให้เอยไปด้วยทำงานด้วยกันนานจนเกิดเป็นความรัก หล่อนกับเอยเคยอาศัยอยู่ด้วยกันจึงเห็นตลอดว่าเขาใจดีกับเอยมากแค่ไหน ซื้อของ ซื้อดอกไม้ มีอะไรก็คอยหามาให้ทุกอย่าง บางทีถ้าเปลี่ยนจากหล่อนเป็นเอย เขาอาจจะไม่ทำนิสัยเสีย อาจจะรักและดูแลเอยกับลูกเป็นอย่างดีก็ได้ ผิดแค่… หล่อนไม่ใช่เอย หล่อนเป็นแค่เฟื่องลดา ผู้หญิงธรรมดา อาศัยอยู่ตัวคนเดียวและต้องดิ้นรนทำทุกอย่างทุกทางเพื่อตัวเองมีชีวิตรอดมาถึงวันนี้ 

“คุณภพกินนิดเดียว อาหารออกจะอร่อยทำไมอิ่มเร็วจัง ว่าไหมคะน้องเฟื่อง” จะขอคำตอบว่าเห็นด้วย แต่น้องกลับจะไปอีกคน 

“เฟื่องขอตัวก่อนนะคะ ยังไม่ค่อยหิวมาก” 

“อ้าว” โสมสุรีอ้าปากค้าง งงรณภพแล้วต้องมางงเฟื่องลดาอีกคน มองตามกระทั่งน้องเดินออกไปเหลือตัวเองนั่งกินข้าวคนเดียว 

  

 

 

 

 

ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่านนะคะ 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น