Natthanun

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 21

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ก.ย. 2562 20:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 21
แบบอักษร

หนึ่งเดือนผ่านมา ระยะเวลาที่อยู่ที่นี่ฉันกับขิงมาช่วยงานพี่ดิวที่บริษัท โดยพี่ดิวให้นั่งทำงานในห้องเดียวกัน พี่ดิวคงกลัวเราสองคนจะเหงา งานที่นี่ก็เหมือนงานที่น้าดาวสอนมาเกือบทุกอย่าง แต่ที่นี่จะยากหน่อยเพราะเป็นภาษาอังกฤษเกือบทั้งหมด จึงต้องมีคนมาแปลให้ ส่วนเรื่องเด็กในท้องตอนนี้ฉันตั้งครรภ์ได้เดือนกว่า ส่วนขิงเกือบสามเดือนแล้ว แต่ฉันสังเกตุเห็นนางไม่มีอาการแพ้อะไรเลย เพราะหมอบอกว่าจะมีอาการแพ้ในช่วงเวลานี้

 

"ทำไมกูไม่เห็นมึงแพ้ท้องเลยว่ะ.."ฉันหันไปถามยัยขิงที่นั่งดูเอกสารอยู่

"ไม่รู้สิ..ลูกคงไม่อยากให้กูเหนื่อยมั้ง.."

"อืม.."

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

《Sing》

ประเทศไทย

 

เวลาผ่านไปนานนับเดือน ผมก็ยังไม่เจอเธอเลยครับ ทุกวันนี้ผมไม่ได้เข้าผับหรือไปเที่ยวที่ไหนเลย พอเสร็จงานที่บริษัทก็กลับคอนโดเลย เมื่อหลายวันก่อนผมได้ไปเคาะประตูห้องเพื่อนของเธอ เผื่ออาจจะมีข่าวคราวของเธอบ้าง แต่ก็ไม่มีวี่แววว่าจะเปิดประตู จึงเอาคีย์การ์ดที่มีอยู่เปิดเข้าไป แต่พอเดินเข้าไปห้องกลับเงียบสนิท ฝุ่นเริ่มเกาะตามโซฟา แสดงว่าเพื่อนของเธอไม่อยู่ที่นี่นานแล้ว ผมจึงเดินไปถามพนักงานด้านล่างได้คำตอบว่า เพื่อนของเธอได้ประกาศขายห้องนี้ไปแล้ว จึงเดินมาที่รถแล้วขับออกมาที่บ้านของไอ้ปาล์ม พอถึงบ้านของมันผมจึงเอารถไปจอดก่อนจะลงจากรถแล้วเดินเข้าบ้านของมัน แต่กลับพบกับคุณอาปลื้มพ่อของไอ้ปาล์ม กำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ ผมจึงเดินเข้าไปหาท่าน

 

"สวัสดีครับ..คุณอา..."

"อ้าว..ตาสิงห์..มาก็ดีช่วยไปดูเจ้าปาล์มมันหน่อย..มันเป็นไรไม่รู้..อาเจียนมาสามสี่วันแล้ว..กินอะไรก็ไม่ค่อยได้.."

"ครับ.."

พอคุยกับคุณอาปลื้มเสร็จ ผมจึงเดินขึ้นบันไดมาชั้นบนตรงมายังห้องของมัน ก่อนจะเคาะประตูห้องมัน

 

ก็อก ก็อก ก็อก

"บอกว่าไม่กินไง..!" เสียงมันตะโกนออกมาเหมือนกำลังหงุดหงิดอะไร

"กูเอง.."

"ไอ้สิงห์หรอ..เข้ามาประตูไม่ล็อค.."

 

แกรก...

ผมเปิดประตูเข้าไป พบกับมันที่กำลังนอนหมดสภาพบนเตียง ไม่รู้ว่ามันไปทำอะไรมา ผมจึงเอ่ยถามคนที่นอนออกไป

 

"มึงเป็นขนาดนี้เลยหรอ..ทำไมไม่โทรให้ไอ้หมอมาตรวจล่ะ.." ไอ้หมอที่ผมเอ่ยคือไอ้ตินเพื่อนของผมนั้นเองครับ

"มึงไม่ได้อ่านไลน์กลุ่มหรอว่ะ..มันไปดูงานที่อังกฤษยังไม่กลับมาเลย.." ผมไม่ได้อ่านอะไรเลยครับ วันๆขลุกอยู่แต่กับงาน

"เออ.."

"แล้วมึงมาที่นี่มีอะไร.."

"กูมีเรื่องจะถามมึง.."

"ว่ามา.."

"เด็กมึงที่ชื่อขิง..ไปอยู่ที่ไหนแล้วว่ะ.."

"ก็อยู่คอนโดเดียวกับมึงไง..ไม่ก็กำลังไปหาพ่อของลูกอยู่มั้ง.."

"คืออะไรว่ะ.."

"ก็เธอมาบอกว่าท้องกับกู..แต่จริงๆแล้วไม่รู้ว่านอนกับใครมาบ้าง..กูเลยไล่ตะเพิดออกไป..คงอยากจะจับกูจนตัวสั่น..หึ.."

"แล้วถ้าเป็นลูกของมึงจริงๆล่ะ.."

"กูแค่รับผิดชอบแค่ลูกมั้ง..เพราะกูไม่ได้รักเธอเลย.."

"เออ.."

เมื่อได้ยินคำพูดของมันเมื่อสักครู่ ผมคิดว่ามันคงไม่อยากรู้อะไรเกี่ยวกับเด็กของมันจึงไม่ได้บอกว่าเธอขายห้องที่คอนโดผมไปแล้ว ถ้าเธอท้องจริงๆผมก็รู้สึกสงสารเธอเหมือนกัน ป่านนี้ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงบ้าง ผมนั่งคุยกับมันสักพักก่อนจะขอตัวกลับคอนโดก่อน เพราะคืนนี้พ่อของผมสั่งให้ผมไปร่วมงานเลี้ยงของลูกค้า

 

ตอนค่ำผมได้ขับรถมาที่งาน สถานที่จัดงานก็เป็นโรงแรมของพ่อผมเองครับ ตอนนี้ผู้คนทยอยเข้ามากันเยอะพอสมควร ผมจอดรถไว้ที่เคยจอดประจำก่อนจะเดินเข้าทางด้านหลังโรงแรม ใช้ลิฟท์สำหรับผู้บริหารขึ้นไปชั้นที่จัดงาน ระหว่างที่เดินเข้าไปในงานก็เห็นพ่อของผมนั่งคุยอยู่กับผู้หลักผู้ใหญ่สองคน

"อ้าว..ตาสิงห์มาแล้วหรอลูก.."เมื่อพ่อหันมาเห็นผมจึงพูดขึ้นมา

"ครับ..สวัสดีครับคุณลุงเดช..คุณอาปลื้ม.."ผมเดินเข้าไปหาท่าน ก่อนจะยกมือไหว้ผู้ใหญ่ตรงหน้า

"หวัดดีๆ..นั่งก่อนสิ.."

"ครับ.." ผมจึงนั่งลงข้างๆพ่อ ตามที่ผู้ใหญ่บอก

"เมื่อไหร่จะเป็นฝั่งเป็นฝาสักทีล่ะตาสิงห์.." คุณอาปลื้มหันมาถามผม

"ผมยังไม่เจอคนที่ใช่มั้งครับ.."ผมจึงตอบคุณอากลับไป

"ยังไม่เจอหรือกำลังตามหาใครอยู่ล่ะ.." พอคุณลุงเดชพูดขึ้น ทำให้ผมนิ่งไปเลยครับ ผมไม่รู้ว่าท่านรู้อะไรมาหรือเปล่า หรือท่านพามิลล์ไป ตอนนี้สมองผมคิดไปต่างๆนานา

"ฮ่าๆ..พี่เดชก็พูดไป..ไอ้สิงห์จะไปตามหาใครได้ล่ะ..ตอนนี้มีอีกคนตามติดมันอยู่.."เสียงพ่อของผมพูดขึ้นพลางหัวเราะออกมา ท่านคงหมายถึงแพรที่คอยแวะเวียนมาหาผมอยู่บ่อยๆ จนตอนนี้ผมเริ่มเบื่อหน่ายเธอเต็มที

"แม่สาวไฮโซคนนั้นหรอ..คงชอบแบบนั้นสินะ.."

 

"ผมไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับแพรแล้วครับ..ในใจของผมตอนนี้มีแค่เธอคนนั้น..คนเดียว.."

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ชดเชยให้นะ..😁

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น